Ագարակային տնտեսության կառավարում

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստվերային տնտեսության ծավալների գնահատմանը տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրն է, որ տնտեսության այն հատվածը, որը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն չի արտացոլվում պաշտոնական վիճակագրության մեջ, կարող է էապես ազդել տնտեսական գործընթացների իրական գնահատման վրա։ Ստվերային գործունեությունը կարող է դրսևորվել չգրանցված արտադրության և ծառայությունների, չհայտարարագրված եկամուտների, հարկային պարտավորություններից խուսափելու, ոչ պաշտոնական զբաղվածության և տնտեսական գործունեության այլ ձևերի միջոցով։ Այդ պատճառով դրա ծավալի գնահատումը կարևոր է ինչպես տնտեսական վիճակագրության ճշգրտության, այնպես էլ հարկային, սոցիալական և մակրոտնտեսական քաղաքականության մշակման համար։ Աշխատության հիմնական նպատակը ստվերային տնտեսության չափը և դինամիկան քանակականորեն գնահատելու համար համապատասխան տնտեսամաթեմատիկական գործիքների ընտրությունն ու կիրառումն է՝ օգտագործելով Հայաստանի Հանրապետության վերաբերյալ վիճակագրական տվյալները։ Քանի որ ստվերային տնտեսության մեծ մասը բնույթով թաքնված է և ուղղակիորեն չի չափվում պաշտոնական հաշվետվություններում, հետազոտության կարևոր խնդիր է անուղղակի ցուցանիշների միջոցով դրա չափի գնահատումը։ Այդ նպատակով տնտեսագիտական գրականության մեջ կիրառվում են տարբեր մոտեցումներ՝ դրամական պահանջարկի, էլեկտրաէներգիայի սպառման, հարկային բեռի, զբաղվածության, ազգային հաշիվների և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների հիման վրա կառուցվող մոդելներ։ Աշխատության տեսական հատվածում կարող են համեմատվել ստվերային տնտեսության գնահատման տարբեր մեթոդաբանություններ՝ պարզելու համար, թե դրանցից որոնք են առավել կիրառելի Հայաստանի տնտեսական առանձնահատկությունների պայմաններում։ Տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ստվերային տնտեսության գնահատումը իրականացնել ոչ միայն նկարագրական, այլև քանակական մակարդակում։ Մոդելների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ստվերային գործունեության և այնպիսի գործոնների միջև կապը, ինչպիսիք են հարկային բեռը, գործազրկությունը, եկամուտների մակարդակը, գնաճը, դրամաշրջանառությունը, պետական ծախսերը և տնտեսական աճը։ Այդ հարաբերությունների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել այն տնտեսական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել ստվերային հատվածի ընդլայնմանը կամ, հակառակը, դրա կրճատմանը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել ժամանակային շարքերի օգտագործումը։ Հայաստանի Հանրապետության տարբեր տարիների տնտեսական ցուցանիշների հիման վրա կառուցված մոդելները հնարավորություն են տալիս հետևել ստվերային տնտեսության փոփոխության միտումներին և գնահատել դրա հարաբերական չափը ՀՆԱ-ի նկատմամբ։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է տնտեսական և հարկային քաղաքականության փոփոխությունների ազդեցությունը գնահատելու համար, քանի որ ստվերային հատվածի նվազումը կամ ընդլայնումը կարող է կապված լինել ինչպես հարկային վարչարարության, այնպես էլ ընդհանուր տնտեսական միջավայրի փոփոխության հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տնտեսամաթեմատիկական մոդելի ընտրության հիմնավորումը։ Մոդելը պետք է հաշվի առնի այն հանգամանքը, որ ուսումնասիրվող երևույթը ուղղակիորեն դիտարկելի չէ, իսկ դրա մասին տեղեկությունը ստացվում է մի քանի անուղղակի ցուցանիշներից։ Այս պատճառով կարող են կիրառվել վիճակագրական, էկոնոմետրիկ և լատենտ փոփոխականների վրա հիմնված մոտեցումներ։ Ստացված գնահատականների հավաստիությունը բարձրացնելու համար նպատակահարմար է տարբեր մեթոդներով հաշվարկված արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև ստվերային տնտեսության ազդեցության ուսումնասիրությունը պետական ֆինանսների վրա։ Չհայտարարված տնտեսական գործունեության աճը կարող է նվազեցնել հարկային եկամուտների հավաքագրումը, խեղաթյուրել մրցակցային պայմանները և մեծացնել այն տնտեսավարողների հարաբերական բեռը, որոնք գործում են օրինական դաշտում։ Միաժամանակ ստվերային հատվածի առկայությունը կարող է խաթարել մակրոտնտեսական ցուցանիշների իրական պատկերը՝ դժվարացնելով տնտեսական քաղաքականության արդյունավետ պլանավորումը։ Հայաստանի պայմաններում խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև փոքր շուկայի, զբաղվածության կառուցվածքի, ձեռնարկատիրական միջավայրի և հարկային վարչարարության առանձնահատկությունների պատճառով։ Ստվերային տնտեսության գնահատման արդյունքները կարող են օգտագործվել հարկային քաղաքականության կատարելագործման, վարչարարական մեխանիզմների բարելավման և տնտեսական գործունեության օրինականացման խթանների մշակման համար։ Միաժամանակ կարևոր է հաշվի առնել, որ ստվերային տնտեսության չափը գնահատող տարբեր մոդելներ կարող են տալ տարբեր արդյունքներ՝ կախված օգտագործվող տվյալներից, ենթադրություններից և մեթոդաբանությունից։ Հետևաբար ստացված թվային գնահատականները պետք է դիտարկել որպես տնտեսագիտական մոդելավորման արդյունք, այլ ոչ թե թաքնված գործունեության ուղղակի հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ստվերային տնտեսության տեսական ուսումնասիրությունը և Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական տվյալների քանակական վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով գնահատել ստվերային հատվածի ծավալը, բացահայտել դրա ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները և մշակել դրա գնահատման համար կիրառելի տնտեսամաթեմատիկական մոտեցումներ։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, վիճակագիրներին, էկոնոմետրիկներին, հարկային քաղաքականության մասնագետներին, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և տնտեսագիտական ուղղվածության ուսանողներին։

Բժշկություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածված կամ հնարավոր տարածում ունեցող տրանսսահմանային հիվանդությունների հարուցիչների կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով կենդանիների առողջության համար կարևոր նշանակություն ունեցող վիրուսային վարակների վրա։ Աշխատանքը ներկայացնում է վիրուսային շտամների առանձնահատկությունները, դրանց տարածման հնարավոր ուղիները, կենսաբանական բնութագրերը և հետազոտական մոտեցումները, որոնք կիրառվում են հիվանդությունների ախտորոշման, վերահսկման և կանխարգելման նպատակներով։ Գրքում ուսումնասիրվում են անասնաբուժական անվտանգության տեսանկյունից կարևոր խնդիրներ, որոնք կապված են կենդանիների պոպուլյացիաների պաշտպանության, համաճարակաբանական վերահսկողության և գյուղատնտեսական ոլորտի կայունության հետ։ Այն նախատեսված է կենսաբանների, անասնաբույժների, հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրվում են վիրուսաբանությամբ, կենդանիների վարակիչ հիվանդություններով և կենսաանվտանգության ժամանակակից խնդիրներով։

Տնտեսագիտություն

Գյուղական զբոսաշրջություն-ը զբոսաշրջության կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման ուղղվածությամբ ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գյուղական զբոսաշրջության տեսական հիմքերը, կազմակերպման մոդելները և կիրառական մոտեցումները՝ որպես գյուղական տարածքների տնտեսական ակտիվացման և կայուն զարգացման կարևոր ուղղություն, աշխատությունում բացատրվում են գյուղական զբոսաշրջության հիմնական հասկացությունները, տեսակները և զարգացման նախադրյալները, ինչպես նաև ենթակառուցվածքների ձևավորման, ծառայությունների որակի բարձրացման և տեղական համայնքների ներգրավման մեխանիզմները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական միջավայրի բնական, մշակութային և պատմական ռեսուրսների օգտագործմանը՝ զբոսաշրջային արտադրանք ստեղծելու համար, ներառյալ էկոտուրիզմը, ագրոտուրիզմը և մշակութային զբոսաշրջությունը, միաժամանակ վերլուծվում են միջազգային փորձը, հաջողված օրինակները և ոլորտի զարգացման մարտահրավերները՝ կապված սեզոնայնության, ֆինանսավորման և մարդկային ռեսուրսների պատրաստվածության հետ, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել համակարգված պատկերացում գյուղական զբոսաշրջության կազմակերպման մասին և խթանել տեղական տնտեսությունների զարգացումը՝ կայուն և պատասխանատու զբոսաշրջության սկզբունքների հիման վրա։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության և նրա հյուսիսային հարևան երկրների միջև տնտեսական ինտեգրման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության, առևտրային հարաբերությունների, մասնագիտացման և տնտեսական քաղաքականության տեսանկյուններից։ Աշխատանքը Մեհդի Հոսեյնի Նավեհի տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որի հետազոտության օբյեկտը տարածաշրջանային տնտեսական ինտեգրումն է, իսկ առարկան՝ Իրանի և հյուսիսային հարևան երկրների տնտեսական հարաբերությունները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է առաջարկել Իրանի և հյուսիսային հարևան պետությունների հնարավոր տնտեսական ինտեգրման այլընտրանքային մոդել, որը կարող է նպաստել տարածաշրջանում Իրանի տնտեսական դիրքի ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրության տեսական հիմքում տնտեսական ինտեգրման ժամանակակից տեսություններն են։ Քննարկվում են այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով առանձին պետություններ կարող են աստիճանաբար խորացնել իրենց տնտեսական փոխկապակցվածությունը՝ սկսելով առևտրային հարաբերությունների ընդլայնումից և հասնելով շուկաների, արտադրության, ներդրումների ու տնտեսական քաղաքականությունների ավելի համակարգված համագործակցության։ Այս տեսական շրջանակը հնարավորություն է տալիս Իրանի և հյուսիսային հարևանների հարաբերությունները դիտարկել ոչ միայն որպես երկկողմ առևտրի ամբողջություն, այլև որպես տարածաշրջանային տնտեսական համակարգ ձևավորելու հնարավոր գործընթաց։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հաջողված տնտեսական ինտեգրման միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր երկրների և տարածաշրջանների օրինակների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել այն պայմաններն ու գործիքները, որոնք կարող են նպաստել ինտեգրացիոն գործընթացների արդյունավետությանը։ Այդ փորձի հիման վրա փորձ է արվում որոշել Իրանի և հարևան երկրների համար առավել իրատեսական համագործակցության ուղղությունները՝ հաշվի առնելով նրանց տնտեսական կառուցվածքը, աշխարհագրական դիրքը, արտադրական հնարավորությունները և արտաքին առևտրային կապերը։ Հետազոտության առանձնահատկություններից է քանակական մեթոդների կիրառումը։ Աշխատանքում օգտագործվում է բացահայտված համեմատական առավելության ցուցանիշը, որի միջոցով գնահատվում են ուսումնասիրվող երկրների մասնագիտացման հնարավորությունները և այն ապրանքային ուղղությունները, որոնցում տարբեր պետություններ ունեն հարաբերական առավելություն։ Նման վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ տնտեսական ինտեգրման արդյունավետությունը մեծապես կախված է նրանից, թե մասնակից երկրներն ինչպիսի արտադրական և արտահանման դերեր կարող են ստանձնել ընդհանուր տարածաշրջանային համակարգում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անցնել ընդհանուր համագործակցության գաղափարից դեպի ավելի կոնկրետ տնտեսական մասնագիտացման հնարավորությունների բացահայտում։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է առաջարկվող ինտեգրման տնտեսական հետևանքների գնահատումը։ Այդ նպատակով կիրառվում է մասնակի հավասարակշռության մոդել, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տնտեսական ինտեգրման արդյունքում առևտրի, արտադրության և շուկաների հնարավոր փոփոխությունները։ Մոդելավորումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն ինտեգրման դրական հնարավորությունները, այլև տարբեր տնտեսական գործոնների ազդեցությունը՝ հասկանալու համար, թե որ պայմաններում կարող է առաջարկվող համագործակցությունը առավել արդյունավետ լինել։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Իրանի աշխարհագրական դիրքին։ Երկիրը գտնվում է այնպիսի տարածքում, որը կարող է կապել Պարսից ծոցի և Հնդկական օվկիանոսի շուկաները Կովկասի, Կենտրոնական Ասիայի և ավելի հյուսիսային տարածաշրջանների հետ։ Այդ աշխարհագրական դիրքը Իրանի համար ստեղծում է տարանցիկ և առևտրատնտեսական կարևոր հնարավորություններ։ Հյուսիսային ուղղությամբ տնտեսական կապերի խորացումը կարող է նպաստել ոչ միայն ապրանքների փոխանակման աճին, այլև տրանսպորտային, լոգիստիկ, ներդրումային և ենթակառուցվածքային համագործակցության ընդլայնմանը։ Այս համատեքստում տնտեսական ինտեգրումը դիտարկվում է որպես ավելի լայն տարածաշրջանային փոխկապակցվածության ձևավորման միջոց։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի նաև Իրանի հարաբերությունների դիտարկումը հյուսիսային հարևանների հետ։ Այդ տարածքը ներառում է Հարավային Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի երկրները, որոնց հետ Իրանը ձևավորել է տարբեր մակարդակի տնտեսական, քաղաքական և տրանսպորտային կապեր։ Տարբեր երկրների հետ հարաբերությունների խորությունը միատեսակ չէ, և յուրաքանչյուր ուղղություն ունի իր առանձնահատկությունները։ Հետևաբար աշխատանքը փորձում է բացահայտել այնպիսի ինտեգրացիոն մոդել, որը կարող է հաշվի առնել մասնակից երկրների միջև տնտեսական կառուցվածքի, շուկաների, արտադրության և զարգացման մակարդակների տարբերությունները։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև հնարավոր ինտեգրման տարբեր սցենարների ձևավորումը։ Սցենարային մոտեցումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել Իրանի տարածաշրջանային տնտեսական դերի տարբեր հնարավոր զարգացումներ՝ կախված տնտեսական քաղաքականությունից, առևտրային կապերի խորությունից և համագործակցության մակարդակից։ Այսպիսի մոտեցումը կարևոր է հատկապես անորոշ արտաքին տնտեսական միջավայրի պայմաններում, քանի որ մեկ կանխատեսման փոխարեն հնարավորություն է տալիս դիտարկել զարգացման մի քանի տարբերակ և գնահատել դրանց հնարավոր հետևանքները։ Տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի տրանսպորտային և առևտրային միջանցքների զարգացումը։ Իրանի տարածքով անցնող Հյուսիս-Հարավ միջազգային տրանսպորտային միջանցքը հետագայում կարող է նպաստել Իրանի, Ռուսաստանի, Կենտրոնական Ասիայի, Կովկասի, Հնդկաստանի և եվրոպական շուկաների միջև կապերի խորացմանը։ Ժամանակակից ուսումնասիրություններում այս միջանցքը դիտարկվում է որպես Իրանի՝ տարածաշրջանային տարանցիկ հանգույցի դերը ուժեղացնելու կարևոր գործիք, քանի որ այն կապում է Հնդկական օվկիանոսի և Պարսից ծոցի ուղղությունները Ռուսաստանի ու հյուսիսային եվրոպական շուկաների հետ։ Հայաստանի համար ևս Իրանի հյուսիսային տնտեսական կապերի զարգացումը կարող է ունենալ կարևոր նշանակություն, քանի որ երկիրը կարող է հանդես գալ որպես Իրանի և Հարավային Կովկասի տնտեսական փոխկապակցվածության օղակ։ Այս տեսանկյունից տնտեսական ինտեգրման գործընթացները ներառում են ոչ միայն ապրանքների ներմուծման և արտահանման ծավալների աճ, այլև ճանապարհների, երկաթուղիների, լոգիստիկ կենտրոնների, սահմանային ենթակառուցվածքների և տարանցիկ ծառայությունների զարգացում։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տնտեսական համագործակցության և տարածաշրջանային կայունության փոխհարաբերության դիտարկումը։ Տնտեսական կապերի խորացումը կարող է մեծացնել երկրների փոխադարձ կախվածությունը և ստեղծել ընդհանուր տնտեսական շահեր, որոնք խթանում են համագործակցության շարունակականությունը։ Միաժամանակ ինտեգրման հաջողությունը կախված է ոչ միայն տնտեսական առավելություններից, այլև քաղաքական հարաբերությունների, ենթակառուցվածքների, սահմանային ռեժիմների և արտաքին տնտեսական պայմանների կայունությունից։ Այսպիսով, տնտեսական ինտեգրումը ներկայացվում է որպես բազմաշերտ գործընթաց, որը պահանջում է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ քաղաքական և ենթակառուցվածքային նախադրյալների համադրում։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը հատկապես դրսևորվում է տեսական և քանակական մեթոդների համադրության մեջ։ Տնտեսական ինտեգրման տեսությունների ուսումնասիրությունը լրացվում է համեմատական առավելությունների հաշվարկներով, տնտեսական մոդելավորմամբ և տարբեր զարգացման սցենարների գնահատմամբ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել առկա տնտեսական հարաբերությունները, այլև առաջարկել դրանց զարգացման հնարավոր ուղղություններ և գնահատել դրանց սպասվող արդյունքները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Իրանի և հյուսիսային հարևան երկրների տնտեսական ինտեգրման գործընթացները կարող են դիտարկվել որպես տարածաշրջանային տնտեսական փոխկապակցվածության խորացման հնարավորություն։ Իրանի աշխարհագրական դիրքը, հարևան երկրների շուկաների փոխլրացնող բնույթը, տարանցիկ ներուժը և առևտրային կապերի ընդլայնման հնարավորությունները ստեղծում են ինտեգրացիոն համագործակցության նախադրյալներ։ Միաժամանակ գործընթացի արդյունավետությունը կախված է մասնակից երկրների տնտեսական մասնագիտացումից, ենթակառուցվածքային կապերի զարգացումից, համապատասխան տնտեսական քաղաքականությունից և արտաքին միջավայրի ազդեցությունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, միջազգային տնտեսագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին, տարածաշրջանային տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին և Իրանի ու Հարավային Կովկասի տնտեսական հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանային ինտեգրման տեսական հիմքերի, Իրանի տնտեսական դիրքի, հնարավոր մասնագիտացման ուղղությունների և տնտեսական համագործակցության զարգացման հեռանկարների մասին։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

Գրականություն

Այս հոդվածը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ծննդյան 100-ամյակին և ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության համապարփակ գնահատականը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես հայ գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Հեղինակը Շիրվանզադեին դիտարկում է որպես գրող, ով կարողացել է իր ստեղծագործություններում խորությամբ արտացոլել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական հասարակության սոցիալական հակասությունները, քաղաքային կյանքի բարդությունները և սոցիալական անարդարությունները՝ բացահայտելով բուրժուական հասարակության ներքին հակասությունները և մարդու հոգեբանական տառապանքները այդ միջավայրում։ Նշվում է, որ նրա արձակն առանձնանում է կյանքի լայն ընդգրկմամբ, սոցիալական խնդիրների խոր վերլուծությամբ և կերպարների հոգեբանական համոզիչ պատկերումով, ինչը նրան դարձնում է հայ ռեալիստական արձակի հիմնարար դեմքերից մեկը։ Հոդվածում ընդգծվում է նաև Շիրվանզադեի դրամատուրգիական գործունեությունը, որտեղ նա զարգացրել է հայկական թատրոնի ավանդույթները՝ շարունակելով և նոր մակարդակի բարձրացնելով Գաբրիել Սունդուկյանի սկսած ուղին, ինչի արդյունքում հայկական դրամատուրգիան ստացել է նոր գեղարվեստական և գաղափարական որակ։ Հեղինակը հատուկ շեշտում է Շիրվանզադեի առաջադիմական աշխարհայացքը և նրա պայքարը հակառեալիստական գրական ուղղությունների դեմ՝ պաշտպանելով գրականության սոցիալական նշանակությունը և ժողովրդավարական գաղափարները։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը ներկայացնում է Շիրվանզադեին որպես գրող, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն հայ գրականության զարգացման, այլ նաև ազգային թատերարվեստի և սոցիալական մտքի ձևավորման վրա՝ թողնելով հարուստ և բազմաշերտ գրական ժառանգություն։