Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հայ գաղութի պատմություն (սկզբնավորումից մինչև 1924թ.)

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում շամպայնային և փրփրուն գինիների արդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա ազդող գործոնների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական խաղողագործական հումքի առանձնահատկությունների, արտադրական միջավայրի և տեխնոլոգիական տարբեր փուլերի միջև փոխկապակցվածությունն է։ Քննության են առնվում հումքի որակական բնութագրերի, արտադրության կազմակերպման և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունները պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք պայմանավորում են փրփրուն գինիների կայունությունը, համային և բուրավետ հատկանիշների ձևավորումը, արտաքին տեսքը և արտադրանքի ընդհանուր որակական մակարդակը։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել արտադրական տարբեր մոտեցումների արդյունքները՝ նպատակ ունենալով որոշել Հայաստանի հումքային և արտադրական պայմաններին առավել համապատասխան տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խաղողի սորտային և որակական առանձնահատկությունների գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի բաղադրությունը էական ազդեցություն ունի հետագա արտադրական գործընթացների և վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև արտադրանքի որակի վերահսկման ցուցանիշների համակարգում, տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության գնահատում և արտադրական կորուստների նվազեցման հնարավորությունների վերլուծություն։ Տեխնոլոգիական կատարելագործումը դիտարկվում է արտադրության արդյունավետության, հումքի ռացիոնալ օգտագործման և պատրաստի արտադրանքի որակի կայունության տեսանկյունից։ Հայաստանի խաղողագործական և գինեգործական պայմանների հաշվառումը հետազոտությանը տալիս է տարածաշրջանային կիրառական նշանակություն՝ հնարավորություն ընձեռելով գնահատելու տեղական հումքի ներուժը և արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գինեգործության տեխնոլոգիայի, սննդարդյունաբերական արտադրության և որակի վերահսկման մոտեցումները՝ նպաստելով Հայաստանի գինեգործական արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման պատմության և արտադրանքի որակի ձևավորման գիտական սկզբունքների ուսումնասիրմանը։

Պատմություն

Հրատարակությունը հաշվետվական և պատմավավերագրական բնույթի աղբյուր է, որը ներկայացնում է Բաքվում գործող հայկական բարեգործական ընկերության գործունեությունը, կազմակերպական կառուցվածքը, ֆինանսական միջոցները և հասարակական նախաձեռնությունները։ Այն արժեքավոր նյութ է հատկապես Բաքվի հայ համայնքի սոցիալական, կրթական, մշակութային և բարեգործական կյանքի ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով փաստաթղթային տվյալների միջոցով պատկերացում կազմել համայնքային ինքնակազմակերպման ձևերի և հասարակական հաստատությունների գործունեության մասին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ընկերության նպատակների, կառավարման մարմինների, անդամակցության, եկամուտների և ծախսերի, նվիրատվությունների, բարեգործական ծրագրերի և հաշվետու ժամանակաշրջանում իրականացված աշխատանքների ներկայացման վրա։ Կազմակերպության գործունեությունը դիտարկվում է որպես քաղաքային հայկական համայնքի սոցիալական աջակցության համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով փորձ էր արվում արձագանքել բնակչության տարբեր խմբերի կրթական և նյութական պահանջներին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական հաշվետվություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության եկամուտների աղբյուրները, անդամավճարները, անհատական նվիրատվությունները, բարեգործական միջոցառումներից ստացված միջոցները և դրանց օգտագործման հիմնական ուղղությունները։ Նման տվյալները կարևոր են ոչ միայն տվյալ կազմակերպության պատմության, այլև Բաքվի հայ համայնքի տնտեսական հնարավորությունների և բարեգործության մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Ծախսերի կառուցվածքի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե հասարակական աջակցության որ ոլորտներն էին համարվում առավել առաջնահերթ և ինչ միջոցներ էին հատկացվում դրանց իրականացման համար։ Հրատարակության մեջ արտացոլվող գործունեության կարևոր ուղղություններից է սոցիալապես անապահով անձանց և ընտանիքների աջակցությունը։ Բարեգործական համակարգը կարող էր ներառել նյութական օգնության տրամադրում, կրթական աջակցություն և հասարակական տարբեր կարիքների ֆինանսավորում։ Այդ գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե քաղաքային համայնքը սեփական կազմակերպությունների միջոցով ինչպես էր փորձում լրացնել սոցիալական պաշտպանության սահմանափակ հնարավորությունները և ձևավորել փոխօգնության մեխանիզմներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում կրթական նախաձեռնություններին։ Հայկական բարեգործական կազմակերպությունները հաճախ աջակցում էին դպրոցներին, սովորողներին և կրթական այլ հաստատություններին՝ կրթությունը դիտարկելով համայնքի մշակութային շարունակականության կարևոր պայման։ Հաշվետվական տվյալները կարող են տեղեկություններ հաղորդել կրթական ծրագրերի ֆինանսավորման, սովորողների աջակցության, ուսումնական կարիքների և համապատասխան հաստատությունների հետ համագործակցության վերաբերյալ։ Այս նյութերի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել բարեգործության և կրթության միջև ձևավորված կապը և գնահատել հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությունը հայկական կրթական միջավայրի պահպանմանը։ Կարևորվում է նաև ընկերության կառավարման համակարգի ուսումնասիրությունը։ Անդամների ընդհանուր ժողովները, վարչական մարմինները, պատասխանատու պաշտոնյաները և ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները պատկերացում են տալիս հասարակական կազմակերպությունների ներքին կառավարման մշակույթի մասին։ Ընտրությունների, հաշվետվողականության և ֆինանսական վերահսկողության վերաբերյալ տվյալները հնարավորություն են տալիս բացահայտել կազմակերպության գործունեության ինստիտուցիոնալ հիմքերը և հասարակական պատասխանատվության սկզբունքները։ Անդամների և բարերարների վերաբերյալ տեղեկությունները կարող են արժեքավոր լինել նաև Բաքվի հայ հասարակական վերնախավի, գործարարների, մտավորականների և համայնքային գործիչների ուսումնասիրության համար։ Անձնանունների, նվիրատվությունների և զբաղեցրած պաշտոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հասարակական կապերը և այն անձանց շրջանակը, որոնք մասնակցում էին համայնքային հաստատությունների պահպանմանն ու զարգացմանը։ Այս տեսանկյունից հրատարակությունն ունի նաև կենսագրական և սոցիալական պատմության աղբյուրի նշանակություն։ Բաքվի տնտեսական զարգացման պայմաններում ձևավորված հայկական համայնքը դիտարկվում է որպես բազմաշերտ քաղաքային հասարակության բաղադրիչ, որի անդամները մասնակցում էին քաղաքի տնտեսական, կրթական և մշակութային կյանքին։ Բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տնտեսական հաջողությունների և հասարակական պատասխանատվության փոխկապակցվածությունը, երբ մասնավոր միջոցների մի մասը ուղղվում էր համայնքային խնդիրների լուծմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կազմակերպության և այլ հայկական հաստատությունների միջև համագործակցությանը։ Եկեղեցական կառույցները, դպրոցները, մշակութային կազմակերպությունները և բարեգործական հաստատությունները կարող էին կազմել փոխկապակցված համայնքային ցանց, որի միջոցով իրականացվում էին սոցիալական, կրթական և մշակութային ծրագրեր։ Նման կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Բաքվի հայ համայնքի ինստիտուցիոնալ կառուցվածքի մասին։ Հրատարակության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է տվյալների պաշտոնական և հաշվետվական բնույթով։ Ֆինանսական թվերը, անդամների ցուցակները, վարչական որոշումները, կատարված աշխատանքների նկարագրությունները և կազմակերպության գործունեության արդյունքները կարող են ծառայել որպես փաստական հիմք համայնքի պատմության վերականգնման համար։ Միաժամանակ նման փաստաթղթերը պահանջում են քննադատական մոտեցում, քանի որ հաշվետվությունները կազմվել են կազմակերպության սեփական գործունեությունը ներկայացնելու նպատակով և կարող են առավել մանրամասն արտացոլել հաջողված նախաձեռնությունները, քան առկա դժվարությունները կամ ներքին տարաձայնությունները։ Տարբեր տարիների հաշվետվությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևել կազմակերպության գործունեության փոփոխություններին, ֆինանսական հնարավորությունների աճին կամ նվազմանը, բարեգործական ծրագրերի առաջնահերթությունների փոփոխությանը և համայնքի սոցիալական պահանջների զարգացմանը։ Երկարաժամկետ տվյալների առկայության դեպքում հնարավոր է նաև ուսումնասիրել տնտեսական ու հասարակական իրադարձությունների ազդեցությունը բարեգործական գործունեության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի հրատարակության դերը քաղաքային հայ հասարակության առօրյա պատմության ուսումնասիրման համար։ Պաշտոնական քաղաքական պատմության աղբյուրներում հաճախ սահմանափակ ներկայացված սոցիալական խնդիրները, կրթական պահանջները, փոխօգնության ձևերը և համայնքային կազմակերպությունների աշխատանքը նման հաշվետվությունների միջոցով դառնում են ավելի տեսանելի։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատմությունը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների, այլև մարդկանց սոցիալական հարաբերությունների և հասարակական նախաձեռնությունների մակարդակում։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև Կովկասում հայկական բարեգործական շարժման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով կազմակերպված բարեգործության ձևերը, ֆինանսավորման մեխանիզմները և համայնքային կառույցների մասնակցությունը սոցիալական խնդիրների լուծմանը։ Այն կարող է նպաստել տարբեր քաղաքներում գործող հայկական բարեգործական ընկերությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությանը և XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հայկական հասարակական կազմակերպությունների զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Բաքվի հայ համայնքի պատմության, Կովկասի սոցիալական պատմության, բարեգործական կազմակերպությունների, կրթության պատմության, աղբյուրագիտության և քաղաքային հասարակությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հայագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գրաբարի անվանական համակարգում հանդիպող հոլովական զուգաձևությունների ուսումնասիրությանը և դրանց պատմական զարգացմանը հետագա գրական հայերենում։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական երևույթներն են, երբ միևնույն բառը կամ բառային խումբը կարող է հանդես գալ հոլովման մեկից ավելի ձևերով՝ պայմանավորված պատմական, ձևաբանական, հնչյունական կամ գործառական գործոններով։ Քննվում են զուգահեռ հոլովաձևերի առաջացման աղբյուրները, դրանց տարածվածությունը տարբեր լեզվական փուլերում և այն փոփոխությունները, որոնց հետևանքով որոշ ձևեր պահպանվել են, մյուսները՝ սահմանափակվել կամ դուրս եկել գործածությունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրաբարի հոլովման տիպերի փոխհարաբերություններին, հոլովական վերջավորությունների տարբերակներին և բառերի՝ մեկ հոլովման համակարգից մյուսին անցնելու երևույթներին։ Պատմական զարգացման տեսանկյունից ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են գրաբարյան զուգաձևությունները շարունակվել միջին հայերենում, ապա տարբեր կերպ արտահայտվել աշխարհաբարի և ժամանակակից գրական հայերենի ձևաբանական համակարգում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական համաբանության դերը, որի ազդեցությամբ առավել տարածված հոլովման ձևերը կարող էին աստիճանաբար ընդլայնել իրենց գործածության շրջանակը և փոխարինել ավելի սահմանափակ տարբերակներին։ Միաժամանակ հաշվի են առնվում հնչյունական փոփոխությունները, բառային կազմի զարգացումը և լեզվական նորմավորման գործընթացները, որոնք նույնպես կարող էին ազդել հոլովական ձևերի հետագա ճակատագրի վրա։ Հետազոտության նյութը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր հուշարձաններ և գրական աղբյուրներ, որոնց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել առանձին ձևերի պատմական ընթացքը։ Զուգաձևությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակակից հայերենի որոշ անկանոն կամ տարբերակային հոլովաձևերի ծագումը բացատրելու համար, քանի որ դրանց մի մասը կապված է լեզվի ավելի վաղ փուլերում գոյություն ունեցած ձևաբանական տարբերությունների հետ։ Աշխատանքը նպաստում է հայերենի հոլովական համակարգի պատմական վերակազմությանը և ցույց տալիս, որ գրական լեզվի ձևաբանական կառուցվածքը ձևավորվել է երկարատև փոփոխությունների, տարբերակների մրցակցության և լեզվական համակարգի աստիճանական վերակազմավորման արդյունքում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական քերականության, ձևաբանության, գրաբարի և հայոց լեզվի պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով հոլովական համակարգի զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

Գրականություն

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 20-րդ դարասկզբի հայ գրական մտածողության մեջ արդիապաշտ ուղղությունների ընկալման, մեկնաբանման և գնահատման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժամանակաշրջանի գրական-գեղագիտական հայացքները, նոր գեղարվեստական սկզբունքների շուրջ ձևավորված մոտեցումները և դրանց հարաբերակցությունը նախորդ գրական ավանդույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդիապաշտ գեղագիտության վերաբերյալ քննադատական արձագանքներին, գրական նորարարության ընկալմանը, ինչպես նաև տարբեր ուղղությունների գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների մեկնաբանմանը։ Վերլուծվում են գրական քննադատության մեջ արտահայտված տեսակետները, նոր ձևերի ու արտահայտչամիջոցների գնահատման չափանիշները և ազգային գրականության զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննարկվում են նաև եվրոպական գրական շարժումների ազդեցության, ազգային մշակութային միջավայրում դրանց յուրացման և հայ գրական գործընթացի նորացման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու դարասկզբի հայ գրական-քննադատական մտքի զարգացման և արդիապաշտության նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության, գրականության տեսության և արդիապաշտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում էխինոկոկկոզի հիվանդության պաթոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունների և կլինիկո-էպիդեմիոլոգիական միտումների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են էխինոկոկկոզով վարակված մարդկանց և կենդանիների օրգանների մակրո- և միկրոսկոպիկ փոփոխությունները, հիվանդության զարգացման փուլերը, ինֆեկցիայի տարածման մեխանիզմները և բնակչության շրջանում էպիդեմիոլոգիական ցուցանիշները։ Աշխատությունը ընդգծում է հիվանդության տարածման շերտերի, ռիսկային խմբերի և բնակչության առողջության վրա դրա ազդեցության գնահատման կարևորությունը, ինչպես նաև կանխարգելման և հսկողության համակարգերի արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինիկական ախտանիշների ձևավորմանը, ախտորոշման մեթոդներին և պաթոլոգիական կառուցվածքների հետազոտության արդյունքների կիրառությանը՝ բուժման ռազմավարություններ մշակելիս։ Նյութը կարևոր է պաթոլոգների, էպիդեմիոլոգների, ինֆեկցիոն հիվանդությունների մասնագետների և հանրային առողջապահության ոլորտի աշխատողների համար՝ նպաստելով էխինոկոկկոզի կանխարգելման, ախտորոշման և վերահսկման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարտինգալ-տարբերական պատահական դաշտերի տեսական ուսումնասիրությանը և դրանց հնարավոր կիրառություններին։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է պատահական դաշտերի և մարտինգալների տեսությունների համադրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել բազմաչափ պատահական կառուցվածքներ, որոնց արժեքները փոխկապակցված են տարածական կամ այլ ինդեքսավորման համակարգում։ Մարտինգալային մոտեցումը կարևոր գործիք է պատահական գործընթացների վերլուծության մեջ, քանի որ այն թույլ է տալիս ձևակերպել և ուսումնասիրել պայմանական մաթեմատիկական սպասումների, տեղեկատվության աստիճանական կուտակման և պատահական մեծությունների փոխկապակցվածության հետ կապված հատկություններ։ Աշխատանքում դիտարկվող տարբերական կառուցվածքները կարող են օգտագործվել պատահական դաշտերի տեղային փոփոխությունների, դրանց կախվածությունների և սահմանային վարքագծի նկարագրման համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նման դաշտերի կառուցման սկզբունքներին, դրանց հիմնական հատկությունների բացահայտմանը, տարբեր տեսակի գնահատականների և սահմանային թեորեմների ստացմանը, ինչպես նաև այն պայմաններին, որոնց դեպքում տեսական արդյունքները կարող են կիրառվել գործնական խնդիրներում։ Թեման կարևոր է հավանականությունների տեսության և պատահական դաշտերի ժամանակակից ուսումնասիրությունների համար, քանի որ նման մոդելները կիրառելի են բազմաթիվ փոխկապակցված պատահական երևույթների մաթեմատիկական նկարագրման ժամանակ։ Հնարավոր կիրառական ուղղությունները ներառում են վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, տարածական գործընթացների մոդելավորում, ազդանշանների և պատկերների մշակում, ինչպես նաև այնպիսի համակարգերի ուսումնասիրություն, որտեղ պատահական փոփոխականների արժեքները կախված են միմյանցից և ունեն բարդ տարածական կառուցվածք։ Աշխատանքը հատկապես օգտակար կարող է լինել մաթեմատիկոսների, հավանականությունների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողների և կիրառական վիճակագրության մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են մարտինգալային մեթոդների ընդլայնմամբ և դրանց կիրառմամբ բազմաչափ պատահական համակարգերի ուսումնասիրության մեջ։