Анализ и оптимальное проектирование тонкостенных конструкций из изотропных и композиционных материалов

Право

Աշխատությունը նվիրված է առողջապահության ոլորտում անձի վերաբերյալ գաղտնի տեղեկությունների քրեաիրավական պաշտպանության տեսական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ բժշկական գործունեության, անձնական կյանքի անձեռնմխելիության և իրավական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն տեղեկությունների իրավական բնույթի պարզաբանումն է, որոնք բուժօգնության դիմելու, առողջական վիճակի, ախտորոշման, հետազոտությունների, բուժման կամ բժշկական սպասարկման ընթացքում հայտնի են դառնում համապատասխան մասնագետներին և ենթակա են գաղտնիության պահպանման։ Քննվում են գաղտնի տեղեկատվության պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրա պահպանման պարտականություն ունեցող անձանց շրջանակը, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում նման տեղեկությունների ապօրինի հավաքումը, օգտագործումը կամ հրապարակումը կարող է առաջացնել քրեական պատասխանատվություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հանցակազմի իրավաբանական հատկանիշների վերլուծությանը՝ իրավական պաշտպանության օբյեկտի, արարքի դրսևորման ձևերի, պատասխանատվության ենթակա սուբյեկտների և մեղքի առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Կարևորվում է քրեական պատասխանատվության և իրավական պաշտպանության այլ միջոցների՝ քաղաքացիաիրավական, վարչական ու կարգապահական պատասխանատվության սահմանազատումը, քանի որ գաղտնիության յուրաքանչյուր խախտում ինքնին պարտադիր չէ, որ ունենա քրեաիրավական բնույթ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև այն իրավաչափ բացառությունները, երբ առողջապահական տեղեկությունների փոխանցումը կարող է թույլատրվել օրենքով սահմանված հիմքերի առկայության դեպքում՝ հաշվի առնելով անձի իրավունքների և հանրային նշանակություն ունեցող շահերի հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից առողջապահության թվայնացման պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում էլեկտրոնային բժշկական գրառումների, տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանցման ընթացքում գաղտնիության ապահովման իրավական խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներպետական իրավակարգավորումների և միջազգային իրավական չափանիշների փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով անձնական կյանքի, առողջապահական տվյալների և մասնագիտական գաղտնիքի պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը բժշկական գաղտնիքի պահպանումը դիտարկում է որպես հիվանդի իրավունքների, բժշկական մասնագիտության նկատմամբ վստահության և անձնական կյանքի պաշտպանության կարևոր երաշխիք՝ միաժամանակ վերլուծելով այն սահմանները, որոնց դեպքում պետության քրեաիրավական միջամտությունը կարող է կիրառվել գաղտնիության առավել լուրջ խախտումների նկատմամբ։

Религия

Աշխատությունը ներկայացնում է Մարիանե անունով կույսի պատմությունը՝ կենտրոնանալով նրա կյանքի, հավատքի, բարոյական նկարագրի և հոգևոր ընտրությունների վրա։ Վարքագրական բնույթի նման պատմությունները քրիստոնեական գրականության մեջ նպատակ ունեն ընթերցողին ներկայացնելու առաքինի կյանքի օրինակներ՝ ընդգծելով հավատարմության, մաքրության, համբերության, խոնարհության և Աստծո հանդեպ նվիրվածության արժեքները։ Կույսի կերպարը հանդես է գալիս որպես հոգևոր հաստատունության և բարոյական սկզբունքներին հավատարիմ մնալու խորհրդանիշ, իսկ նրա ապրած փորձություններն ու դժվարությունները կարող են բացահայտել հավատքի ուժը, ներքին տոկունությունը և սեփական համոզմունքներին հավատարիմ մնալու կարևորությունը։ Պատմության դաստիարակչական ուղղվածությունը ենթադրում է, որ հերոսուհու վարքն ու որոշումները ներկայացվում են որպես ընթերցողի համար խորհրդածության և ընդօրինակման նյութ։ Նման պատումներում անձնական ապրումները հաճախ միահյուսվում են կրոնական գաղափարներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են հավատքն ու առաքինությունը ուղղորդել մարդուն կյանքի բարդ իրավիճակներում։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայերեն կրոնական պատմողական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է քրիստոնեական վարքագրական ավանդության տարածումը և հոգևոր դաստիարակության նպատակով կանանց կերպարների ներկայացման ձևերը։ Այն կարող էր ծառայել անհատական ու ընտանեկան ընթերցանությանը՝ նպաստելով բարոյական արժեքների ընկալմանը, հավատքի ամրապնդմանը և առաքինի վարքի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայերենում անցյալ և ապառնի դերբայների արտահայտության, քերականական նշանակության և գործածության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դերբայների՝ որպես բայական և անվանական հատկանիշներ համատեղող քերականական ձևերի ուսումնասիրությունն է, դրանց կազմությունը, ժամանակային իմաստների դրսևորումը և տարբեր խոսքային միջավայրերում կիրառությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են այն լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ հայերենում արտահայտվում են գործողության նախորդումը, ավարտվածությունը, սպասվող կամ նախատեսվող լինելը և ժամանակային այլ հարաբերություններ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անցյալ իմաստ ունեցող դերբայական ձևերի կառուցվածքին և դրանց գործառական նշանակությանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են այդ ձևերը կապվում հիմնական գործողության հետ, ինչպիսի ժամանակային և իմաստային հարաբերություններ են արտահայտում և ինչպես են մասնակցում բարդ նախադասությունների ու դերբայական դարձվածների կառուցմանը։ Ապառնի դերբայների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է գործողության հնարավոր, նախատեսվող, սպասվող կամ նպատակային բնույթի արտահայտությունը, ինչպես նաև դրանց կապը ժամանակի և եղանակայնության իմաստների հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր քերականական կառուցվածքներում դերբայների կիրառությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք գործածվում որոշիչ, ստորոգելիական, հանգամանքային և այլ շարահյուսական գործառույթներով։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև դերբայական ձևերի և նրանց համապատասխան բայական ժամանակաձևերի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ նույն գործողության ժամանակային բնույթը հայերենում կարող է արտահայտվել տարբեր քերականական միջոցներով՝ կախված խոսքային միջավայրից և հաղորդակցական նպատակից։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնելու հայերենի բայական համակարգի կառուցվածքը և ժամանակային իմաստների արտահայտման բազմազանությունը։ Միաժամանակ այն կարևոր է հայերենի քերականական նորմերի, շարահյուսական կապերի և դերբայական կառույցների ճիշտ ընկալման ու կիրառության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի տեսական ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բանասիրության ֆակուլտետների ուսանողների, ուսուցիչների և հայերենի քերականական համակարգով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է հայերենի դերբայական համակարգի կարևոր հատվածը՝ կենտրոնանալով անցյալ և ապառնի ժամանակային իմաստների արտահայտման ձևերի, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և խոսքում կատարած գործառույթների վրա։

Литература

Ռիչարդ Օլդինգթոն-ը 20-րդ դարի անգլիական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից է, որը առավել հայտնի է որպես «Կորսված սերունդ» գրական ուղղության առանցքային հեղինակներից մեկը։ «Կորսված սերունդ» հասկացությունը վերաբերում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո ձևավորված այն գրողների ու մտավորականների սերնդին, որոնք իրենց ստեղծագործություններում արտահայտում էին պատերազմի դաժանության, հիասթափության, արժեքների ճգնաժամի և կյանքի իմաստի կորուստի գաղափարները։ Այս գրական ուղղությունը ձևավորվել է հատկապես այն մարդկանց շրջանում, ովքեր անձամբ մասնակցել էին պատերազմին կամ խորապես զգացել էին դրա սոցիալական ու հոգեբանական հետևանքները։ Օլդինգթոնի ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ է զբաղեցնում մարդու ներքին կործանվածության, հասարակության նկատմամբ անվստահության և ավանդական արժեքների քայքայման թեմաները։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հերոսի մահը» վեպը, որտեղ հեղինակը քննադատաբար ներկայացնում է պատերազմը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն ոչնչացնում անհատի կյանքը, երազանքները և բարոյական պատկերացումները։ «Կորսված սերունդ» գրական ուղղության հեղինակները, այդ թվում՝ Օլդինգթոնը, իրենց գործերում հաճախ օգտագործում էին սարկազմ, հոգեբանական խոր վերլուծություն և իրատեսական նկարագրություններ՝ ընդգծելու մարդկային գոյության փխրունությունն ու անորոշությունը։ Այս ուղղությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի գրականության զարգացման վրա՝ ձևավորելով նոր մոտեցում պատերազմի և մարդու հոգեբանության պատկերացման մեջ։ Այն նաև արտահայտում է մի ամբողջ սերնդի տրամադրություններ, որը կորցրել էր հավատը նախկին արժեքների նկատմամբ և փորձում էր գտնել նոր իմաստ կյանքում հետպատերազմյան իրականության մեջ։ Այսպիսով, Ռիչարդ Օլդինգթոնը և «Կորսված սերունդ» գրական ուղղությունը կարևոր դեր ունեն համաշխարհային գրականության պատմության մեջ՝ ներկայացնելով մարդու հոգեբանական ճգնաժամը և հասարակական արժեքների վերաիմաստավորումը պատերազմի հետևանքների համատեքստում։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանի հայ մամուլում հասարակական իդեալի ձևավորման, ներկայացման և փոփոխության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն արժեքային պատկերացումներն են, որոնց միջոցով մամուլը ներկայացնում է ցանկալի հասարակության, քաղաքացու, պետության, սոցիալական հարաբերությունների և հանրային զարգացման մասին պատկերացումները։ Հասարակական իդեալը դիտարկվում է որպես պատմամշակութային և գաղափարական փոփոխությունների ազդեցությամբ վերափոխվող երևույթ, որը կարող է արտահայտվել հրապարակախոսական նյութերում, խմբագրական հոդվածներում, հարցազրույցներում, վերլուծական հրապարակումներում և հասարակական բանավեճերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խորհրդային համակարգի փլուզումից հետո ձևավորված նոր հասարակական միջավայրին, երբ նախկին գաղափարական համակարգի փոխարեն հանրային խոսույթում սկսեցին վերաիմաստավորվել պետության, ազգային ինքնության, ազատության, սոցիալական արդարության, քաղաքացիական պատասխանատվության և անհատի դերի վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննվում է, թե ինչպես են տնտեսական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումները արտացոլվել մամուլի լեզվում և արժեքային շեշտադրումներում, ինչպես են փոխվել հասարակական հաջողության, բարեկեցության, կրթության, աշխատանքի, ընտանիքի և հանրային մասնակցության մասին պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժամանակաշրջանների մամուլի նյութերի համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հասարակական իդեալի հարաբերականորեն կայուն բաղադրիչներն ու ժամանակի ընթացքում փոփոխվող հատկանիշները։ Ուսումնասիրության առարկա են նաև լեզվական և հռետորական միջոցները՝ գնահատողական բառապաշարը, փոխաբերությունները, հակադրությունները, խորհրդանշական պատկերները և այլ մեխանիզմներ, որոնց միջոցով լրատվամիջոցները կառուցում և տարածում են հասարակական արժեքների որոշակի պատկերներ։ Մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հասարակական փոփոխություններն արձանագրող տեղեկատվական աղբյուր, այլև որպես հանրային խոսույթի տարածք, որտեղ տարբեր գաղափարներ ու արժեքային համակարգեր մրցակցում, վերաիմաստավորվում և քննարկվում են։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լրագրագիտության, սոցիոլոգիայի, մշակութաբանության և խոսույթի վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել հետխորհրդային հայկական հասարակության արժեքային փոփոխությունները և դրանց արտացոլումը մամուլի հաղորդակցական ու գաղափարական կառուցվածքներում։

Другие предметы

Աշխատության մեջ նախ ներկայացվում են ճագարների կենսաբանական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, նշվում է, որ ճագարները արագ աճող և բազմանալու բարձր ունակություն ունեցող կենդանիներ են, ինչը նրանց դարձնում է շահավետ կենդանաբուծական տեսակ, ինչպես նաև բացատրվում են նրանց մարսողական համակարգի յուրահատկությունները, սննդի յուրացման առանձնահատկությունները և շրջակա միջավայրի պայմանների նկատմամբ զգայունությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճագարների կերակրման կազմակերպմանը, ներկայացվում են կերերի տեսակները՝ կանաչ, խտացված և կոպիտ կերեր, ինչպես նաև դրանց ճիշտ համադրումը, կարևոր է ապահովել հավասարակշռված սնունդ՝ հարուստ սպիտակուցներով, վիտամիններով և հանքանյութերով, որպեսզի ապահովվի արագ աճ, լավ վերարտադրողականություն և բարձրորակ մսի ու մորթու արտադրություն։ Աշխատության կարևոր բաժիններից է ճագարների պահվածքի և խնամքի պայմանների նկարագրությունը, նշվում է, որ անհրաժեշտ է ապահովել մաքուր, չոր և լավ օդափոխվող տարածքներ, պաշտպանված ջերմաստիճանի կտրուկ տատանումներից և խոնավությունից, ինչպես նաև ճագարների առողջության պահպանման համար կարևոր է սանիտարական նորմերի պահպանումը, վանդակների կանոնավոր մաքրումը և հիվանդությունների կանխարգելումը։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև բուծման և սելեկցիայի հարցերին, ներկայացվում են ցեղերի ընտրության, զուգավորման կազմակերպման և սերնդի պահպանման սկզբունքները, կարևոր է ընտրել բարձր արտադրողականությամբ և հիվանդություններին դիմացկուն անհատներ՝ տնտեսության արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։