«Arcgis 10» ծրագրային փաթեթ, ուսումնամեթոդական ուղեցույց

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է սուր հաստաղիքային արյունահոսությամբ հիվանդների վարման մարտավարության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ախտորոշման, վիճակի ծանրության արագ գնահատման, արյունահոսության աղբյուրի հայտնաբերման և բուժական ճիշտ ռազմավարության ընտրության վրա։ Այս վիճակը համարվում է շտապ բժշկական խնդիր, քանի որ զգալի արյան կորուստը կարող է կարճ ժամանակում հանգեցնել հեմոդինամիկ անկայունության, հյուսվածքային հիպօքսիայի և այլ ծանր բարդությունների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդների սկզբնական զննման և վիճակի կայունացման սկզբունքները, ներառյալ կենսական ցուցանիշների գնահատումը, շրջանառվող արյան ծավալի վերականգնումը և անհրաժեշտության դեպքում արյան բաղադրիչների փոխներարկումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արյունահոսության ինտենսիվության և հիվանդի ընդհանուր վիճակի գնահատմանը, քանի որ բուժման հետագա մարտավարությունը մեծապես կախված է հեմոդինամիկ կայունությունից և շարունակվող արյունահոսության հավանականությունից։ Ախտորոշման կարևոր բաղադրիչ է էնդոսկոպիկ հետազոտությունը, որը որոշ դեպքերում հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հայտնաբերել արյունահոսության աղբյուրը, այլև անմիջապես իրականացնել հեմոստատիկ միջամտություն։ Բացի դրանից, կարող են կիրառվել համակարգչային տոմոգրաֆիկ անգիոգրաֆիա, անոթագրություն և այլ պատկերային մեթոդներ՝ հատկապես ակտիվ կամ դժվար տեղայնացվող արյունահոսության դեպքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հաստաղիքային արյունահոսության տարբեր պատճառների տարբերակմանը՝ ներառյալ դիվերտիկուլյար հիվանդությունը, անոթային արատները, նորագոյացությունները, իշեմիկ և բորբոքային ախտահարումները, ինչպես նաև հետվիրահատական կամ դեղորայքային գործոններով պայմանավորված վիճակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբերակված բուժական մոտեցումների ուսումնասիրությունը։ Կախված արյունահոսության աղբյուրից և ինտենսիվությունից՝ կարող են կիրառվել էնդոսկոպիկ հեմոստազի տարբեր մեթոդներ, անոթային էմբոլիզացիա կամ վիրաբուժական միջամտություն։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել նաև այն հանգամանքը, թե որ դեպքերում է անհրաժեշտ անցնել ավելի ինվազիվ բուժման և ինչպես կարելի է նվազեցնել կրկնվող արյունահոսության ու հետագա բարդությունների հավանականությունը։ Առանձին նշանակություն ունի դեղորայքային բուժման և հիվանդի մշտական հսկողության հարցը, հատկապես այն պացիենտների մոտ, որոնք օգտագործում են հակամակարդիչ կամ հակաթրոմբոցիտային դեղամիջոցներ։ Աշխատության նպատակներից է ձևավորել ախտորոշիչ և բուժական գործողությունների հաջորդականություն, որը թույլ կտա արագ գնահատել վտանգի աստիճանը, ընտրել համապատասխան հետազոտության մեթոդը և հնարավորինս կարճ ժամանակում վերահսկել արյունահոսությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել սուր հաստաղիքային արյունահոսությամբ հիվանդների վարման արդյունավետության բարձրացմանը, բարդությունների և մահացության նվազեցմանը և տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների՝ վիրաբույժների, գաստրոէնտերոլոգների, էնդոսկոպիստների և շտապ բժշկության մասնագետների համագործակցության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և կոլոռեկտալ վիրաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, էնդոսկոպիստներին, շտապ բժշկության մասնագետներին, ռեանիմատոլոգներին և բժշկական կրթության ոլորտի հետազոտողներին։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքարանի գործունեությունը XX դարի սկզբի կարևորագույն և բարդ պատմական ժամանակաշրջանում՝ 1912-1922 թվականներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում պատրիարքարանի դերին Օսմանյան կայսրության վերջին տարիներին, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում և դրան հաջորդած քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատությունը բացահայտում է եկեղեցական կառույցի ոչ միայն հոգևոր, այլև ազգային-հասարակական նշանակությունը՝ ներկայացնելով նրա հարաբերությունները հայ համայնքի, պետական իշխանությունների և միջազգային կառույցների հետ։ Քննարկվում են հայ բնակչության իրավունքների պաշտպանության, համայնքային կառավարման, կրթական և մշակութային խնդիրների լուծման ուղղությամբ իրականացված քայլերը, ինչպես նաև պատրիարքարանի առջև ծառացած դժվարությունները։ Գիրքը կարևոր նյութ է պարունակում հայ համայնքային կյանքի, ազգային կազմակերպությունների գործունեության և պատմական իրադարձությունների ազդեցության վերաբերյալ։ Այն արժեքավոր ուսումնասիրություն է պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցական պատմությամբ հետաքրքրվողների և ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ հասկանալ Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքարանի դերն ու նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանում։

Իրավաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի միջնադարյան իրավունքի զարգացման և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Ժ-ԺԳ դարերի ընթացքում։ Այս ժամանակաշրջանը հայկական իրավական մտքի և իրավակարգավորման պատմության մեջ կարևոր փուլ է, քանի որ այն ընդգրկում է քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական նշանակալի փոփոխությունների ժամանակաշրջան, երբ հայկական տարբեր իշխանություններում և թագավորություններում ձևավորվում ու կիրառվում էին հասարակական հարաբերությունները կարգավորող բազմաբնույթ իրավական նորմեր։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է ներկայացնել միջնադարյան հայկական իրավունքի աղբյուրները, դրա հիմնական ճյուղերն ու ինստիտուտները, ինչպես նաև պարզել դրանց ձևավորման վրա ազդած պատմական և հասարակական գործոնները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Դրանց թվում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն հայկական իրավագիտական երկերը, եկեղեցական կանոնները, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, դատական և վարչական պրակտիկային վերաբերող նյութերը, ինչպես նաև ժամանակագրական ու պատմագրական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունները։ Այդ աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու այն իրավական միջավայրը, որի պայմաններում կարգավորվում էին հասարակության տարբեր շերտերի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել եկեղեցական և աշխարհիկ իրավունքի փոխհարաբերությանը։ Միջնադարյան հայկական հասարակության մեջ Հայ եկեղեցին կարևոր դեր էր կատարում ոչ միայն հոգևոր, այլև հասարակական և իրավական կյանքում։ Կանոնական իրավունքի նորմերը կարգավորում էին ամուսնության, ընտանիքի, ժառանգության, բարոյական վարքի և եկեղեցական հարաբերությունների մի շարք հարցեր, իսկ աշխարհիկ իրավական կարգավորումները վերաբերում էին սեփականությանը, պարտավորություններին, հանցագործություններին, պատժին և այլ հասարակական հարաբերություններին։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև սեփականության և հողատիրության իրավական հարաբերությունները, քանի որ միջնադարյան հասարակության տնտեսական կառուցվածքում հողը հիմնական հարստություններից էր։ Կարևոր են նաև ժառանգության, պայմանագրային հարաբերությունների, պարտավորությունների և առևտրային գործունեության իրավական կարգավորումները, որոնք արտացոլում են ժամանակաշրջանի տնտեսական կյանքի առանձնահատկությունները։ Քրեական իրավունքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու միջնադարյան հասարակության կողմից վտանգավոր համարվող արարքների շրջանակը, դրանց համար նախատեսված պատժատեսակները և պատժի կիրառման սկզբունքները։ Կարող են դիտարկվել նաև դատավարական գործընթացների առանձնահատկությունները, ապացույցների տեսակները, դատարանների իրավասությունը և դատական իշխանության իրականացման ձևերը։ Իրավական համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս նկատել, որ միջնադարյան հայկական իրավունքը ձևավորվել է ինչպես տեղական իրավական ավանդույթների, այնպես էլ քրիստոնեական, բյուզանդական և տարածաշրջանային իրավական մշակույթների ազդեցության պայմաններում։ Միաժամանակ այն պահպանել է սեփական առանձնահատկությունները և արտահայտել հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, կրոնական պատկերացումները և տնտեսական հարաբերությունները։ Ժ-ԺԳ դարերի ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու իրավական ինստիտուտների զարգացմանը տարբեր քաղաքական պայմաններում և բացահայտելու դրանց շարունակականությունն ու փոփոխությունները։ Աշխատության կարևորությունը նաև այն է, որ միջնադարյան իրավունքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ ժողովրդի պետական, հասարակական և մշակութային պատմության մասին։ Իրավական նորմերը ոչ միայն կարգավորում էին հարաբերությունները, այլև արտացոլում էին տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական արժեքները, իշխանության կառուցվածքը, սոցիալական շերտավորումը և մարդու ու համայնքի փոխհարաբերությունների ընկալումները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ժ-ԺԳ դարերի հայկական իրավական մշակույթը որպես բազմաշերտ համակարգ, որտեղ փոխկապակցված էին աշխարհիկ և եկեղեցական իրավունքը, ավանդական սովորութային նորմերը և գրավոր իրավական աղբյուրները։ Թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ իրավունքի պատմության, միջնադարյան Հայաստանի հասարակական կառուցվածքի և հայկական իրավական մտքի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Գևորգ Ալիշանի գործունեության և նրա կապի ուսումնասիրությանը հայ հին գրականության հետ՝ ընդգծելով նրա ներդրումը միջնադարյան հայ գրական ժառանգության պահպանման, ուսումնասիրման և հանրահռչակման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է Ալիշանի գիտական, բանասիրական և մշակութային գործունեությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա իր աշխատություններում անդրադարձել հայ հին մատենագրությանը, պատմագրությանը և հոգևոր գրականությանը։ Գրքում դիտարկվում են Ալիշանի ուսումնասիրությունները հայ միջնադարյան հեղինակների, ձեռագրական աղբյուրների և գրական հուշարձանների վերաբերյալ, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը հայագիտության զարգացման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա աղբյուրագիտական մոտեցումներին, պատմաբանասիրական մեթոդներին և ազգային մշակութային ինքնության պահպանման գործում ունեցած դերին։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև Ալիշանի գնահատականները հայ հին գրականության գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվական առանձնահատկությունների վերաբերյալ՝ բացահայտելով նրա գիտական հայացքների յուրահատկությունը։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է ուղղանկյուն թիթեղների ճկման և կայունության խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տարբեր եզրային պայմանների ազդեցության հաշվառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հանգամանքի վրա, թե թիթեղի եզրերի ամրացման կամ հենման տարբեր եղանակներն ինչպես են փոխում արտաքին բեռնվածության ազդեցությամբ առաջացող դեֆորմացիաները, լարվածային վիճակը և կայունության կորստի պայմանները։ Քննության են առնվում կառուցվածքային մեխանիկայի և առաձգականության տեսության համապատասխան դրույթները, որոնց հիման վրա նկարագրվում է բարակ թիթեղների մեխանիկական վարքը։ Վերլուծվում են տարբեր եզրային պայմաններով համակարգեր, այդ թվում՝ ամրակցված, ազատ կամ հենված եզրերով կառուցվածքային տարբերակներ և դրանց հնարավոր համակցությունները։ Կարևորվում է արտաքին բեռների բնույթի, ինտենսիվության և բաշխման ազդեցությունը թիթեղի ճկվածքի, ներքին ուժերի և կրիտիկական վիճակի ձևավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կայունության կորստի խնդրին, երբ սեղմող ազդեցությունների որոշակի մակարդակի դեպքում սկզբնական հավասարակշռության ձևը կարող է փոխվել և առաջացնել կառուցվածքի մեխանիկական վարքի էական փոփոխություն։ Ուսումնասիրվում է կրիտիկական բեռնվածության կախվածությունը թիթեղի երկրաչափական չափերից, հաստությունից, նյութի մեխանիկական հատկություններից և եզրերի ամրացման պայմաններից։ Տարբեր հաշվարկային դեպքերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որ գործոններն են առավել նշանակալի ճկման մեծության և կայունության սահմանների որոշման համար։ Տեսական վերլուծության շրջանակում կարող են կիրառվել դիֆերենցիալ հավասարումների, սահմանային խնդիրների և մոտավոր հաշվարկային մեթոդների վրա հիմնված մոտեցումներ, որոնց միջոցով որոշվում են թիթեղի տեղաշարժերը, լարվածությունները և կրիտիկական պարամետրերը։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են շինարարական և մեքենաշինական կոնստրուկցիաների հաշվարկման տեսանկյունից, քանի որ թիթեղային տարրերը լայնորեն կիրառվում են տարբեր ինժեներական համակարգերում, իսկ դրանց հուսալի աշխատանքը զգալիորեն կախված է ոչ միայն նյութից և չափերից, այլև ամրացման իրական պայմաններից։ Աշխատությունը նպաստում է բարակ պատերով կառուցվածքների հաշվարկային մոդելների կատարելագործմանը և տարբեր եզրային պայմաններում դրանց ամրության ու կայունության առավել ճշգրիտ գնահատմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կիրառական մեխանիկայի, առաձգականության տեսության, կառուցվածքային մեխանիկայի, շինարարական ճարտարագիտության և մեքենաշինության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների լսարանի կառուցվածքի, վարքագծի, տեղեկատվական պահանջմունքների և լրատվամիջոցների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի լրատվական դաշտի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում լսարանն է որպես հաղորդակցական գործընթացի ակտիվ մասնակից, որի հետաքրքրությունները, սոցիալական բնութագրերը, տեղեկատվության ընտրության սովորությունները և լրատվամիջոցների նկատմամբ վստահությունը կարևոր դեր ունեն մեդիա բովանդակության սպառման ձևավորման մեջ։ Քննվում են լսարանի ուսումնասիրության տեսական մոտեցումները, դրա սոցիալ-ժողովրդագրական բաժանումը, տարբեր խմբերի տեղեկատվական նախասիրությունները և հեռուստատեսության, ռադիոյի, տպագիր մամուլի ու առցանց լրատվամիջոցների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լրատվական աղբյուրի ընտրության վրա ազդող գործոններին՝ տեղեկատվության հասանելիությանը, օպերատիվությանը, բովանդակության թեմատիկ ուղղվածությանը, ներկայացման ձևին և աղբյուրի նկատմամբ ձևավորված վստահությանը։ Դիտարկվում է նաև թվային հաղորդակցության զարգացմամբ պայմանավորված լսարանի վարքագծի փոփոխությունը, երբ տեղեկատվության սպառողը կարող է միաժամանակ օգտվել տարբեր հարթակներից, համեմատել աղբյուրները, մեկնաբանել և տարածել նյութերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լսարանի հետադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից մեդիա միջավայրում հաղորդակցությունը հաճախ այլևս չի սահմանափակվում լրատվամիջոցից դեպի սպառող ուղղված միակողմանի տեղեկատվական հոսքով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցումներ, հարցազրույցներ, լսարանի չափման տվյալներ, բովանդակության վերլուծություն և սոցիոլոգիական այլ մեթոդներ՝ պարզելու տարբեր լրատվամիջոցների օգտագործման հաճախականությունը, նախընտրությունները և տեղեկատվական վարքագծի օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև մեդիա բովանդակության համապատասխանեցումը տարբեր լսարանների պահանջներին, թիրախային խմբերի առանձնացումը և լրատվամիջոցների հաղորդակցական ռազմավարությունների ձևավորումը։ Առանձին նշանակություն ունի մեդիագրագիտության խնդիրը՝ տեղեկատվության աղբյուրների գնահատման, տարբեր կարծիքների համադրման և վստահելի ու մոլորեցնող բովանդակության տարբերակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լրագրագիտության, զանգվածային հաղորդակցության, մեդիայի սոցիոլոգիայի և լսարանի հետազոտության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու լրատվամիջոցների ու հասարակության միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների բնույթը։