Առողջաբանության համառոտ դասընթաց

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն կրթության համակարգում ուսանողների միջմշակութային հաղորդակցության կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը։ Վերլուծվում են բազմամշակութային կրթական միջավայրի առանձնահատկությունները, միջմշակութային հաղորդակցության տեսական հիմքերը և այն գործոնները, որոնք նպաստում են տարբեր մշակութային արժեքների, ավանդույթների և հաղորդակցման առանձնահատկությունների արդյունավետ ընկալմանն ու փոխըմբռնմանը։ Քննարկվում են ուսուցման ժամանակակից մեթոդներն ու մանկավարժական տեխնոլոգիաները, որոնք նպաստում են հաղորդակցական, սոցիալական և մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը, ինչպես նաև ուսանողների հանդուրժողականության, համագործակցության և մշակութային բազմազանության նկատմամբ հարգանքի ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կրթական գործընթացի կազմակերպման արդյունավետ մոտեցումներ, գործնական մոդելներ և մեթոդական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել բուհական ուսուցման ընթացքում՝ նպաստելով ապագա մասնագետների միջմշակութային հաղորդակցական պատրաստվածության, միջազգային համագործակցության կարողությունների և մասնագիտական գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենով հրատարակված ասորական պարբերականի լեզվական, մշակութային և պատմական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես հայերի և ասորիների երկարատև շփումների ու լեզվական համակեցության ուշագրավ վկայություն։ Հետազոտության շրջանակում պարբերական մամուլը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման միջոց, այլև որպես բազմալեզու և բազմամշակութային միջավայրում ձևավորված հաղորդակցության յուրահատուկ հարթակ։ Քննության են առնվում հրապարակումների լեզվական կառուցվածքը, բառապաշարը, ոճական առանձնահատկությունները, ասորական մշակութային իրականությունը ներկայացնող բառերի և հասկացությունների գործածությունը, ինչպես նաև լեզվական փոխազդեցության հնարավոր դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ասորական համայնքի համար նախատեսված կամ նրա մշակութային կյանքն արտացոլող պարբերականում հայերենի կիրառումը կարող է կարևոր տեղեկություններ հաղորդել տվյալ միջավայրում լեզուների գործառութային բաշխման, երկլեզվության և համայնքների միջև հաղորդակցության մասին։ Ուսումնասիրվում են հայերեն տեքստերում ասորական անձնանունների, տեղանունների, կրոնական ու մշակութային հասկացությունների ներկայացման ձևերը, փոխառությունների և լեզվական ազդեցությունների հնարավոր օրինակները, ինչպես նաև թարգմանական կամ միջլեզվական փոխանցման առանձնահատկությունները։ Պարբերականի նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նաև ասորական համայնքի ինքնության, պատմական հիշողության, կրթության, կրոնական կյանքի և մշակութային ինքնարտահայտման հարցերը՝ հայալեզու հասարակական միջավայրի հետ դրանց փոխհարաբերության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մամուլի լեզվի ուսումնասիրությանը՝ պարզելու համար, թե ինչպես են տարբեր լեզվամշակութային տարրեր համատեղվում մեկ տեղեկատվական տարածքում և ինչպիսի լեզվական միջոցներով է պահպանվում համայնքի առանձնահատուկ մշակութային բովանդակությունը։ Նյութի քննությունը կարող է արժեքավոր տվյալներ տրամադրել նաև հայերենի՝ որպես միջհամայնքային հաղորդակցության լեզվի գործառույթի վերաբերյալ։ Աշխատությունն ունի միջգիտակարգային նշանակություն՝ միավորելով սոցիալեզվաբանության, շփումների լեզվաբանության, մամուլի պատմության, հայագիտության և ասորագիտության մոտեցումները։ Այն նպաստում է հայ-ասորական լեզվական ու մշակութային փոխհարաբերությունների, ազգային փոքրամասնությունների մամուլի և բազմալեզու հասարակություններում լեզվական համակեցության պատմական ձևերի առավել ամբողջական ուսումնասիրությանը։

Գրականություն

«Հովուականք» վերնագիրը կապված է հովվերգական գրականության հետ, որի հիմնական թեմաներն են բնությունը, հովիվների կյանքը, գյուղական միջավայրը և մարդու ու բնության ներդաշնակ հարաբերությունները։ Հովվերգական ստեղծագործություններում հաճախ պատկերվում են հովիվների առօրյան, դաշտերի ու լեռների գեղեցկությունը, կենդանիների խնամքը, պարզ ու խաղաղ կյանքի պատկերները, ինչպես նաև սիրո, ընկերության և մարդկային զգացմունքների տարբեր դրսևորումները։ Այս գրական ժանրը ձևավորվել է դեռևս անտիկ աշխարհում և մեծ ազդեցություն է ունեցել եվրոպական ու հայ գրական ավանդույթների վրա։ Հովվերգական երկերում բնությունը սովորաբար հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գործողությունների միջավայր, այլև որպես ներքին ապրումների, հոգեկան խաղաղության և գեղեցկության խորհրդանիշ։ «Հովուականք» անվանումը կարող է մատնանշել հովվերգական թեմաներով ստեղծագործությունների ժողովածու կամ դասական հովվերգական գրականությանն առնչվող երկ, սակայն առանց հեղինակի անվան և գրքի բովանդակության հնարավոր չէ հստակ որոշել դրա ժանրային պատկանելությունը, գրական սկզբնաղբյուրը կամ առանձին ստեղծագործությունների կազմը։ Հովվերգական գրականությունը հաճախ հակադրում է գյուղական կյանքի պարզությունն ու բնության ներդաշնակությունը քաղաքային կյանքի բարդություններին՝ ստեղծելով խաղաղության, անմիջականության և բնական գեղեցկության իդեալականացված պատկեր։ Միաժամանակ այն կարող է արտահայտել սիրային ապրումներ, կարոտ, բաժանում, կյանքի անցողիկության գիտակցում և մարդու հոգևոր աշխարհի հետ կապված այլ թեմաներ։ Վենետիկում՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանության տպարանում, հրատարակված այս գիրքը տեղավորվում է հայ գրական և թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության համատեքստում։ Մխիթարյանները կարևոր դեր են ունեցել դասական գրականության ուսումնասիրման, թարգմանության և հայերեն հրատարակությունների տարածման գործում։ Նրանց տպագրական գործունեությունը նպաստել է հայ ընթերցողներին համաշխարհային գրական ժառանգությանը ծանոթացնելուն և գրական տարբեր ժանրերի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացմանը։ Այս հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հովվերգական գրականության, դասական գրականության ազդեցությունների, հայ թարգմանական գրականության և 19-րդ դարի հայ տպագրության պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Գրքի հեղինակին, լեզվական բնույթին և կոնկրետ բովանդակությանը վերաբերող եզրակացությունները, սակայն, հնարավոր կլինի ճշգրտել միայն հրատարակության ամբողջական տեքստի կամ տիտղոսաթերթի ուսումնասիրությամբ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հասարակական և պետական համակարգերի վերափոխման պայմաններում իրավունքի գործառույթների, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման մեխանիզմների և իրավական համակարգի զարգացման հիմնական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իրավունքի սոցիալական նշանակությունը, դրա կարգավորիչ, պաշտպանական, դաստիարակչական և կազմակերպական գործառույթները, ինչպես նաև դրանց դրսևորման առանձնահատկությունները քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ փոփոխությունների ժամանակաշրջանում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության ձևավորման, օրենքի գերակայության հաստատման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման գործընթացներում իրավունքի ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են իրավական նորմերի փոփոխության անհրաժեշտությունը, օրենսդրական բարեփոխումների հիմնական ուղղությունները և նոր հասարակական հարաբերություններին համապատասխան իրավակարգավորման մեխանիզմների ձևավորման հիմնախնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում պետության և իրավունքի փոխհարաբերություններին, պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպմանը, իրավական գիտակցության զարգացմանը և հասարակության իրավական մշակույթի բարձրացման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում են իրավական կայունության և բարեփոխումների միջև հավասարակշռության ապահովումը, իրավական նորմերի արդյունավետ կիրառումը, իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործումը և իրավական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդումը։ Դիտարկվում են նաև անցումային հասարակություններում իրավական համակարգերի արդիականացման, միջազգային իրավական չափանիշների ներգործության և ազգային օրենսդրության զարգացման փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի իրավունքի տեսության, պետության և իրավունքի պատմության, սահմանադրական զարգացման և իրավական բարեփոխումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, իրավունքի տեսաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, օրենսդրական բարեփոխումների հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ելիզավետպոլի նահանգի համապարփակ պատմաաշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական նկարագիրը՝ որպես Ռուսական կայսրության կարևոր վարչատարածքային միավորներից մեկը Կովկասում, ընդգրկելով նրա ձևավորման պատմական նախադրյալները, վարչական կառուցվածքը, բնակչության էթնիկ կազմը և տնտեսական զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Նահանգը ձևավորվել է 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և իր կենտրոնով՝ Ելիզավետպոլ քաղաքով (ներկայիս Գյանջա), դարձել է տարածաշրջանային կառավարման, առևտրի և մշակութային փոխազդեցությունների կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ մանրամասնորեն ներկայացվում են նահանգի բնական պայմանները՝ լեռնային և հարթավայրային գոտիների համադրությամբ, կլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա, որտեղ հիմնական տեղ են զբաղեցրել հացահատիկային մշակաբույսերը, այգեգործությունը, խաղողագործությունը և անասնապահությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է նահանգի տնտեսական ենթակառուցվածքը՝ ներառյալ ճանապարհային ցանցի զարգացումը, շուկաների ձևավորումը և Կովկասյան երկաթուղու ազդեցությունը տարածաշրջանի ինտեգրման վրա համառուսական տնտեսական համակարգին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմազգ բնակչության կառուցվածքին, որտեղ համակեցել են տարբեր էթնիկ և կրոնական խմբեր, ինչը ձևավորել է բարդ սոցիալական հարաբերությունների համակարգ և երբեմն նաև հակասություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև վարչական կառավարման մեխանիզմներին, դատական և հարկային համակարգերին, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման սահմանափակ ձևերին, որոնք բնորոշ էին կայսերական կառավարման մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Ելիզավետպոլի նահանգը ներկայացնում է որպես անցումային տարածաշրջան՝ որտեղ համադրվել են ավանդական գյուղատնտեսական տնտեսությունը, կայսերական վարչական վերահսկողությունը և աստիճանական արդիականացման գործընթացները, ձևավորելով Կովկասի պատմական զարգացման կարևոր շերտերից մեկը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի և պլատինի միացությունների միջև առաջացող համալիրների ձևավորման կինետիկայի և թերմոդինամիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ արագությամբ և ինչ մեխանիզմներով են պլատինային միացությունները փոխազդում ԴՆԹ-ի հետ, ինչպես է զարգանում համալիրների ձևավորման գործընթացը և ինչ գործոններ են որոշում այդ փոխազդեցության կայունությունն ու բնույթը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել պլատինային միացությունների կապման արագությունները, կապման աստիճանը, հավասարակշռության հաստատունները, փոխազդեցության էներգետիկ բնութագրերը և ԴՆԹ-ի կառուցվածքում առաջացող փոփոխությունները։ Թերմոդինամիկական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել կապման գործընթացի ազատ էներգիայի, էնթալպիայի և էնտրոպիայի փոփոխությունները և դրանց հիման վրա պարզել համալիրների կայունացման հիմնական գործոնները։ Միաժամանակ կինետիկ ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու արագ և դանդաղ փուլերը, միջանկյալ վիճակների հնարավոր գոյությունը և ԴՆԹ-ի տարբեր հատվածների նկատմամբ պլատինային միացությունների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Այս հարցերը կարևոր նշանակություն ունեն հակաուռուցքային պլատինային դեղամիջոցների, մասնավորապես ԴՆԹ-ն որպես թիրախ օգտագործող միացությունների գործողության մոլեկուլային մեխանիզմների հասկացման համար, քանի որ ԴՆԹ-ի հետ քիմիական կապերի առաջացումը կարող է խանգարել դրա բնականոն կառուցվածքին և վերարտադրությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիական, կալորիմետրիկ, կինետիկ և այլ կենսաֆիզիկական ու ֆիզիկաքիմիական մեթոդներ՝ համալիրների կառուցվածքն ու հատկությունները քանակապես բնութագրելու համար։ Աշխատանքը միավորում է մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաֆիզիկայի և ֆիզիկական քիմիայի մոտեցումները և կարող է նպաստել ԴՆԹ-ի հետ պլատինային միացությունների փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է արժեքավոր լինել կենսաքիմիկոսների, կենսաֆիզիկոսների, դեղագետների, քիմիկոսների, մոլեկուլային կենսաբանների և հակաուռուցքային դեղանյութերի ազդեցության մեխանիզմներն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։