Արտաքին /միջազգային/ առևտրի Համաշխարհային Կազմակերպությունը /ԱՀԿ/ Առևտրի և Սակագների Գլխավոր Համաձայնագրի /ԱՍԳՀ/ իրավահաջորդ

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակրոտնտեսական ցուցանիշների տնտեսավիճակագրական գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ տնտեսական գործընթացների չափման, վերլուծության և գնահատման մեթոդների կատարելագործման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երկրի տնտեսական վիճակը բնութագրող հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշները և դրանց դինամիկայի գնահատման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համախառն ներքին արդյունքին, տնտեսական աճին, գնաճին, գործազրկությանը, զբաղվածությանը, ներդրումներին, արտաքին առևտրին, պետական ֆինանսներին և այլ կարևոր ցուցանիշներին, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու տնտեսության ընդհանուր վիճակն ու զարգացման միտումները։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են մակրոտնտեսական տվյալների հավաքագրման, համակարգման, համադրելիության և մեկնաբանման խնդիրները, ինչպես նաև վիճակագրական տեղեկատվության որակի և ամբողջականության նշանակությունը տնտեսական որոշումների ընդունման գործընթացում։ Քննության են առնվում ցուցանիշների ժամանակային դինամիկայի, կառուցվածքային փոփոխությունների և փոխկապակցվածության վերլուծության տարբեր մեթոդներ, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է բացահայտել տնտեսական գործընթացների հիմնական միտումները և դրանց վրա ազդող գործոնները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ հաշվի առնելով փոքր բաց տնտեսության բնույթը, արտաքին առևտրային կապերը, ներմուծման և արտահանման փոփոխությունները, ներդրումային հոսքերը և արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև մակրոտնտեսական ցուցանիշների կանխատեսման, տնտեսական ռիսկերի գնահատման և վիճակագրական տեղեկատվության կիրառման խնդիրներին պետական տնտեսական քաղաքականության մշակման ժամանակ։ Կարևորվում է տարբեր ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը, քանի որ առանձին ցուցանիշի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է ամբողջական պատկեր ներկայացնել երկրի տնտեսական վիճակի մասին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի մակրոտնտեսական վիճակագրության կիրառման հիմնական մեթոդաբանական և գործնական խնդիրները և դիտարկելու դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները՝ տվյալների հավաստիության, համադրելիության և վերլուծական արժեքի բարձրացման նպատակով։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, վիճակագիրների, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և մակրոտնտեսական գործընթացների քանակական գնահատմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (ՕԵՆ) հիմնախնդիրներին Հայաստանում՝ կենտրոնանալով գերմանական ներդրումների փորձի վրա և ընդգծելով ներդրումների արդյունավետության, քաղաքական-տնտեսական միջավայրի և իրավակիրառական պայմանների դերակատարությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է ներդրումային գործընթացի կառուցվածքը, արտաքին ներդրողների հետաքրքրության և ռիսկերի գնահատումը, ներդրումային քաղաքականության խոչընդոտները, հարկային, իրավական և կազմակերպչական ասպեկտները, ինչպես նաև համատեղ ձեռնարկությունների և օտարերկրյա ներդրողների գործունեության արդյունավետության չափանիշները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գերմանական ընկերությունների փորձին՝ ընդգծելով նրանց ներդրման մեխանիզմները, կառավարման մոտեցումները և հայկական շուկայի պայմաններին հարմարվելու ուղիները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է տնտեսագետների, ներդրումային խորհրդատուների, պետական կառավարման մարմինների և ձեռնարկատերերի համար՝ նպաստելով օտարերկրյա ներդրումների դյուրին ինտեգրմանը, Հայաստանի տնտեսության զարգացումը խթանող ռազմավարությունների մշակմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։

Պատմություն

Բագրատ Այվազյանը և Աշոտ Երկաթը հայկական պատմության կարևոր դեմքեր են, որոնք կապ ունեն Հայաստանի պետականության և արաբական դարաշրջանի քաղաքական գործընթացների հետ։ Աշոտ Երկաթը (մ.թ.ա. 867–890 թթ.) Բագրատունիների տոհմից արքա էր, ով համարվում է հայկական միջնադարյան պետության վերականգնման ու կայացման կարևոր դ64ի. Նա վերականգնեց Հայաստանի ինքնուրույն արքայությունը արաբական տիրապետությունից հետո, ամրացրեց կենտրոնական իշխանությունը, զարգացրեց տնտեսական ու ռազմական կառավարման համակարգը և նպաստեց եկեղեցական ու մշակութային կյանքի աճին։ Բագրատ Այվազյանը, որպես պատմական ուսումնասիրող և հեղինակ, հաճախ ներկայացնում է Աշոտ Երկաթի գործառույթներն ու նշանակությունը՝ ընդգծելով նրա դերը հայկական պետականության ու ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Այս կերպ, Աշոտ Երկաթը դարձավ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական կայունության և մշակութային վերելքի խորհրդանիշ, իսկ Բագրատ Այվազյանի հետազոտությունները թույլ են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանի հայկական պետության կառավարման, արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացումների մասին։

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրները՝ ներկայացնելով դրանց գնահատման մեթոդաբանական հիմքերը և կիրառական վերլուծության հիմնական արդյունքները։ Գրքում քննարկվում է տնտեսական անվտանգության հասկացությունը որպես պետության կայուն զարգացման և ազգային անվտանգության կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև բացատրվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են երկրի տնտեսական դիմակայունության վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է մակրոտնտեսական կայունությանը, էներգետիկ և պարենային անվտանգության խնդիրներին, արտաքին տնտեսական կախվածությանը, ֆինանսական համակարգի խոցելիություններին և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմներին։ Նյութում ներկայացվում են նաև տնտեսական անվտանգության գնահատման ցուցանիշներ, մոդելավորման մոտեցումներ և վերլուծական գործիքներ, որոնք կիրառվում են քաղաքական որոշումների հիմնավորման համար։ Գիրքը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական ուսումնասիրությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ տնտեսական անվտանգության համակարգային բնույթը և դրա ապահովման հիմնական ուղղությունները։

Գրականություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական ուղին և նրա տեղը 20-րդ դարասկզբի համաշխարհային գրականության համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում է Չարենցի բանաստեղծական ոճի, թեմատիկ ընտրության և գրական նորարարությունների առանձնահատկությունները՝ համեմատական տեսանկյունից գնահատելով ժամանակակից եվրոպական և ռուսական գրական հոսանքների՝ սիմվոլիզմի, ավանգարդի, մոդեռնիզմի ազդեցությունը նրա ստեղծագործության վրա։ Աշխատությունը առանձնացնում է նրա արձակի, էպիկական և վիպական մոտեցումների ներդաշնակությունը, լեզվական և պատկերային նորարարությունները, ինչպես նաև ազգային ինքնության և գլոբալ գրական մշակույթի փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Չարենցի գրական մտքի ներքին դինամիկային, իր ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրողությունների արտացոլմանը և ժամանակակից հայ գրականության զարգացման վրա ունեցած ազդեցությանը։ Նյութը կարևոր է հայ գրականության, համաշխարհային գրականության և մշակութաբանության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով 20-րդ դարի գրական գործընթացների համընդհանուր և տեղական ասպեկտների ավելի խորքային ընկալմանը։

Քաղաքագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Ժան Գառզուի բեմանկարչական արվեստին՝ առանձնահատուկ շեշտադրելով նրա ստեղծագործական ձեռագրի ձևավորումը թատրոնի և օպերային բեմադրությունների գեղարվեստական ձևավորման ոլորտում։ Նրա բեմանկարչությունը բնութագրվում է սուր գծային մտածողությամբ, մոնումենտալ և միաժամանակ մելանխոլիկ պատկերային աշխարհով, որտեղ տարածությունը հաճախ կառուցվում է խորհրդանշական, գրեթե երազային տրամաբանությամբ։ Գառզուն իր ձևավորումներում համադրում է գրաֆիկական հստակությունը և գունային սահմանափակ, բայց արտահայտիչ պալիտրան՝ ստեղծելով բեմական միջավայրեր, որոնք ոչ միայն ծառայում են գործողության ֆոնին, այլև ինքնուրույն արտահայտչական ուժ ունեն։ Նրա աշխատանքներում նկատվում է ժամանակի և հիշողության թեմատիկ ընդգծում, ինչպես նաև մարդու գոյության փխրունության ու դրամատիկության փոխանցում՝ դեկորատիվ լուծումների միջոցով։ Բեմանկարչական այս մոտեցումը նպաստել է թատերական ներկայացումների էմոցիոնալ խորացմանը և ռեժիսորական գաղափարների տեսողական հզորացմանը՝ դարձնելով նրա արվեստը կարևոր ներդրում եվրոպական բեմարվեստի զարգացման մեջ։