Արցախի մելիքությունները և մելիքական տները XVII-XIX դդ.

Պատմություն

Գրքում ուսումնասիրվում է Անտիոքի մերձակա Ռուճի հովտում բնակվող հայերի պատմությունն ու ազգագրական բնույթը, ներկայացվում է համայնքների սոցիալական, տնտեսական և մշակութային կառուցվածքը տարբեր պատմական շրջաններում, վերլուծվում են հայկական բնակչության տեղաբաշխումը, տարրական կենսագործունեության ձևերը և ապրուստի միջոցները, դիտարկվում են կրոնական, լեզվական և ազգային ինքնության պահպանումը, ընտանեկան ավանդույթները և հուշարձանները, գործածվում են պատմա-ագրարական, ազգագրական և վավերագրական աղբյուրների ուսումնասիրության մեթոդներ, ներկայացվում են համայնքի շերտերի փոխհարաբերությունները, տեղաբնակների միջավայրային հարմարվողականությունն ու հարևան համայնքների հետ հարաբերություններ, գիրքը համադրում է պատմական և ազգագրական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկեր տալ Անտիոքի մերձակա Ռուճի հովտի հայ բնակչության մշակութային, սոցիալական և պատմական առանձնահատկությունների մասին։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է որովայնի և կոնքի համակցված վնասվածքներով հիվանդների ախտորոշման և բուժման մոտեցումների կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել նման ծանր վնասվածքների դեպքում վնասվածքների արագ և ճշգրիտ հայտնաբերման, հիվանդի վիճակի գնահատման և բուժական մարտավարության ընտրության հնարավորությունները։ Որովայնի և կոնքի միաժամանակյա վնասվածքները կարող են ներառել ներքին օրգանների, անոթների, աղիների, միզասեռական համակարգի և կոնքի ոսկրային կառուցվածքների ախտահարումներ, ինչի պատճառով ախտորոշումը հաճախ պահանջում է բազմակողմանի և համակարգված մոտեցում։ Ժամանակակից մոտեցումներում սկզբնական գնահատումը ներառում է կենսական կարևոր ֆունկցիաների արագ գնահատում, առաջնային զննում և E-FAST հետազոտություն, իսկ հեմոդինամիկորեն կայուն հիվանդների դեպքում կարևոր դեր ունի կոնտրաստով համակարգչային տոմոգրաֆիան։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև կոնքի վնասվածքների և ներորովայնային վնասումների փոխկապակցվածությունը, արյունահոսության աղբյուրների հայտնաբերման մեթոդները, լաբորատոր ցուցանիշների դինամիկան և կրկնակի պատկերային հետազոտությունների նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ սկզբնական հետազոտությունը վերջնականապես չի բացահայտում աղիքային կամ այլ ներքին վնասվածք․ նման իրավիճակներում անհրաժեշտ են շարունակական կլինիկական հսկողություն և որոշ դեպքերում կրկնակի պատկերային հետազոտություն, քանի որ որոշ վնասվածքներ կարող են սկզբնական CT-ով չհայտնաբերվել։ Բուժման օպտիմալացման կարևոր բաղադրիչներն են հեմոդինամիկ վիճակի արագ կայունացումը, արյունահոսության վերահսկումը, անհրաժեշտության դեպքում վիրաբուժական կամ ինտերվենցիոն միջամտությունների ընտրությունը և վնասվածքների համակցված բնույթին համապատասխան բուժման հաջորդականության որոշումը։ Կոնքի ծանր վնասվածքների դեպքում ժամանակին արյունահոսության վերահսկումը և կոնքի կայունացումը կարևոր նշանակություն ունեն հիվանդի ելքի բարելավման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել որովայնի և կոնքի համակցված վնասվածքներով հիվանդների գնահատման միասնական ալգորիթմների կատարելագործմանը, ախտորոշման ուշացումների նվազեցմանը, բուժման մարտավարության առավել հիմնավորված ընտրությանը և հետվնասվածքային բարդությունների կանխարգելմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Վասպուրական աշխարհի և նրան հարակից բնակավայրերի պատմական, ազգագրական, հասարակական և մշակութային նկարագրությանը՝ հիմնվելով Գարեգին Սրվանձտյանցի դիտարկումների, ճանապարհորդական գրառումների և ժողովրդական կյանքի վերաբերյալ հավաքած նյութերի վրա։ Հեղինակը, լինելով հայ հոգևորական, բանասեր, բանահավաք և ազգագրագետ, առանձնահատուկ կարևորություն է տվել Արևմտյան Հայաստանի տարբեր գավառների բնակչության առօրյայի, կենցաղի, սովորույթների, հավատալիքների, ժողովրդական բանահյուսության և հասարակական կյանքի փաստագրմանը։ Նրա գործունեությունը XIX դարի երկրորդ կեսի հայ ազգագրության և բանահավաքչության կարևորագույն էջերից է, իսկ Վասպուրականի վերաբերյալ նյութերը արժեքավոր սկզբնաղբյուր են տարածաշրջանի հայ բնակչության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության մեջ ներկայացվող նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել Վասպուրականի բնակավայրերի, տեղի բնակչության կենցաղի և սոցիալական հարաբերությունների, տնտեսական զբաղմունքների, ազգային սովորույթների ու ծեսերի մասին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության նմուշները, ավանդությունները, զրույցները, երգերը և ժողովրդական պատկերացումները, որոնց գրառման և պահպանման գործում Սրվանձտյանցը մեծ ներդրում է ունեցել։ Նրա հավաքած բանահյուսական և ազգագրական նյութերը հետագայում դարձել են հայ մշակույթի և ժողովրդական կյանքի ուսումնասիրության կարևոր աղբյուրներ։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն առանձին բնակավայրերի կամ ազգագրական երևույթների նկարագրություններ, այլև հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պատմական Վասպուրականի մշակութային միջավայրի, ժողովրդական մտածողության և հասարակական կյանքի բազմաթիվ կողմեր։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, Արևմտյան Հայաստանի պատմությամբ, ազգագրությամբ, բանահյուսությամբ, մշակութաբանությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար՝ որպես պատմական ու ազգագրական արժեքավոր աղբյուր։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է 1972 թվականի հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույցային-տեղեկատու հավաքածուն՝ նախատեսված գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման աշխատանքների կազմակերպման համար։ Գրքում համակարգված կերպով ներկայացված են պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական նշանակություն ունեցող տարեթվերը, հոբելյանները և հիշատակի օրերը, որոնք կարևոր են ընթերցողական և կրթական աշխատանքի պլանավորման համար։ Հեղինակը ընդգծում է նման օրացույցների դերը որպես մեթոդական գործիք՝ գրադարաններում թեմատիկ ցուցադրությունների, հիշատակի միջոցառումների և տեղեկատվական ծառայությունների կազմակերպման համար։ Աշխատության մեջ տրվում են հակիրճ կենսագրական և տեղեկատու տվյալներ նշանավոր անձանց, իրադարձությունների և մշակութային երևույթների վերաբերյալ՝ նպաստելով ընթերցողների գիտելիքների ընդլայնմանը։ Ներկայացվում է նաև նյութի օգտագործման մեթոդաբանություն գրադարանային պրակտիկայում՝ առաջարկելով ձևեր և մոտեցումներ տեղեկատվության մատուցման արդյունավետության բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է գրադարանավարների, մեթոդիստների, ուսուցիչների, տեղեկատվական մասնագետների և մշակութային-կրթական աշխատանքի կազմակերպմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Բժշկություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է նախաստամոքսների հիպոտոնիայով և գաստրոէնտերիտով հիվանդ տավարի լյարդի ախտորոշիչ հետազոտությանը՝ ասպիրացիոն պունկցիայի մեթոդի կիրառմամբ։ Աշխատության հիմնական նպատակն է գնահատել լյարդի ֆունկցիոնալ և ախտաբանական փոփոխությունները և պարզել, թե ինչպիսի տեղեկություններ կարող է տալ ասպիրացիոն պունկցիան հիվանդ կենդանիների կլինիկական վիճակի գնահատման ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նախաստամոքսների շարժողական խանգարումների և աղեստամոքսային համակարգի բորբոքային հիվանդությունների պայմաններում լյարդի վրա առաջացող հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասպիրացիոն պունկցիայի՝ որպես համեմատաբար նպատակային ախտորոշիչ մեթոդի կիրառմանը, նմուշառման առանձնահատկություններին և ստացված նյութի հետազոտության միջոցով լյարդային հյուսվածքի վիճակի գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ մարսողական համակարգի հիվանդությունները կարող են ուղեկցվել նյութափոխանակային խանգարումներով և երկրորդային փոփոխություններով այլ օրգաններում, այդ թվում՝ լյարդում։ Լյարդի հետազոտության արդյունքները կարող են լրացնել կլինիկական դիտարկումների և այլ ախտորոշիչ տվյալների պատկերը՝ նպաստելով հիվանդության ընթացքի ու ախտաբանական գործընթացների ավելի ամբողջական գնահատմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, անասնաբուժական ախտորոշման մասնագետներին, գյուղատնտեսական կենդանիների հիվանդությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև անասնաբուժական բուհերի ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես տավարի ներքին հիվանդությունների, լյարդի ախտաբանական փոփոխությունների և կենդանիների հիվանդությունների ախտորոշման ժամանակ ասպիրացիոն պունկցիայի կիրառական հնարավորությունների ուսումնասիրության համար։