Արևելյան հիշատակագրություններ՝ նամակներից քաղված

Գրականություն

«Լիդիա» վերնագրով այս հրատարակությունը գրական երկ է, որի բովանդակությունն ու ժանրային պատկանելությունը հնարավոր չէ հստակ որոշել միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա։ Լիդիա անունը տարբեր պատմական և գրական ավանդույթներում կարող է հանդես գալ որպես անձնանուն, իսկ ստեղծագործության վերնագրում դրա օգտագործումը կարող է մատնանշել գլխավոր հերոսուհու կերպարը կամ պատմության կենտրոնական թեման։ Եթե գիրքը վիպական ստեղծագործություն է, այն կարող է ներկայացնել անհատի կյանքի իրադարձությունները, անձնական հարաբերությունները, հասարակական միջավայրի ազդեցությունը և հերոսների ներքին ապրումները։ XIX դարի հայերեն գրական հրատարակություններում տարածված էին ինչպես ինքնուրույն գեղարվեստական երկերը, այնպես էլ եվրոպական գրականությունից թարգմանված կամ հարմարեցված ստեղծագործությունները։ Այդ պատճառով հնարավոր է, որ այս հրատարակությունը նույնպես կապված լինի թարգմանական գրականության ավանդույթի հետ, սակայն դա հաստատելու համար անհրաժեշտ են հեղինակի, թարգմանչի կամ բնագրի մասին լրացուցիչ տեղեկություններ։ Գրքի ծավալը թույլ է տալիս ենթադրել, որ այն կարող է լինել ընդարձակ արձակ ստեղծագործություն, բայց էջերի քանակն ինքնին չի հաստատում դրա ժանրը կամ կառուցվածքը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել XIX դարի հայերեն գեղարվեստական գրականության, ընթերցանության մշակույթի և Վիեննայի Մխիթարյան հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար։ Առանց բնագրի կամ տիտղոսաթերթի լրացուցիչ տվյալների հնարավոր չէ վստահորեն ներկայացնել սյուժեն, գործող անձանց, ստեղծագործության գաղափարական ուղղվածությունը կամ դրա գրական ծագումը։

Իրավաբանություն

Հրատարակությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության պետական կառավարման և իրավական համակարգի հիմնարար սկզբունքներին։ Վերնագիրը, ինչպես նաև հրատարակության տարեթիվը, հուշում են, որ այն կարող է առնչվել 1876 թվականին ընդունված օսմանյան առաջին սահմանադրությանը՝ «Կանուն-ի էսասիին» (Kanun-i Esasi), որը կարևոր իրադարձություն էր կայսրության քաղաքական և իրավական պատմության մեջ։ Սահմանադրության ընդունումը կապված էր պետական կառավարման համակարգը վերափոխելու, կենտրոնական իշխանության գործունեությունը կանոնակարգելու և կայսրության քաղաքական կառույցներում նոր ինստիտուտներ ձևավորելու փորձերի հետ։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Օսմանյան կայսրությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առջև, և պետական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը դարձել էր քաղաքական օրակարգի կարևոր հարցերից մեկը։ Այդ ժամանակաշրջանի սահմանադրական նախաձեռնությունները նպատակ ունեին սահմանել պետական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, կարգավորել սուլթանի լիազորությունները, նախատեսել խորհրդարանական կառույցի գործունեությունը և որոշակի իրավական դրույթներով ամրագրել կայսրության հպատակների կարգավիճակը։ 1876 թվականի սահմանադրությունը նախատեսում էր երկպալատ խորհրդարան՝ պատգամավորների պալատով և սենատով, ինչպես նաև սահմանում էր պետական կառավարման տարբեր մարմինների գործառույթները։ Այնուամենայնիվ, սահմանադրական կարգի գործնական կիրառումը սահմանափակվեց, իսկ խորհրդարանական գործունեությունը կարճ ժամանակ անց ընդհատվեց։ Այս իրադարձությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում Օսմանյան կայսրության արդիականացման, սահմանադրականության և պետական իշխանության վերակազմավորման պատմության մեջ։ Կոստանդնուպոլիսը՝ կայսրության մայրաքաղաքը, պետական որոշումների ընդունման, օրենսդրական գործունեության և քաղաքական գաղափարների տարածման հիմնական կենտրոնն էր։ Այս քաղաքում հրատարակված փոքրածավալ գրքույկը կարող էր նպատակ ունենալ ընթերցողներին ծանոթացնել պետական կառավարման հիմնարար կանոններին կամ ներկայացնել սահմանադրական բնույթի փաստաթուղթ։ Այն կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, սահմանադրական իրավունքի ձևավորմամբ, պետական կառավարման համակարգերով և 19-րդ դարի քաղաքական բարեփոխումներով զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Հայերեն վերնագիրը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու օսմանյան պետական և իրավական հասկացությունների փոխանցումը հայերեն գրավոր միջավայր։ Սակայն առանց տիտղոսաթերթի և ամբողջական տեքստի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել, որ այս հրատարակությունն ամբողջությամբ կամ ուղղակիորեն ներկայացնում է 1876 թվականի սահմանադրությունը, ուստի այդ կապը պետք է դիտարկել որպես հավանական, ոչ թե հաստատված։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է սուլֆօքսիդային լուծույթներում ակրիլոնիտրիլի միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների և սոլվատացման գործընթացների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև այդ միջավայրում իրականացվող պոլիմերացման գործընթացին և ստացված պոլիմերների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հետազոտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում գտնվում է այն խնդիրը, թե ինչպես են լուծիչի, մոնոմերի և առաջացող պոլիմերային շղթաների միջև փոխազդեցությունները ազդում ռեակցիայի ընթացքի, պոլիմերացման արդյունավետության և վերջնական նյութի կառուցվածքային ու ֆիզիկական բնութագրերի վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են ակրիլոնիտրիլի մոլեկուլների և սուլֆօքսիդային միջավայրի փոխազդեցությունները, սոլվատացման բնույթը, լուծույթի մոլեկուլային կառուցվածքը և այն գործոնները, որոնք կարող են որոշել մոնոմերի ռեակցիոնունակությունն ու պոլիմերացման մեխանիզմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լուծիչի ազդեցությանը պոլիմերացման կինետիկայի, շղթաների ձևավորման և պոլիմերային նյութի կառուցվածքի վրա։ Ստացված պոլիմերների ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել դրանց մոլեկուլային բնութագրերը, ջերմային և մեխանիկական հատկությունները, լուծելիությունը, խտությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այլ ֆիզիկաքիմիական պարամետրեր։ Նման համապարփակ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատել սկզբնական լուծույթի մոլեկուլային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացների և վերջնական պոլիմերի հատկությունների միջև։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև տարբեր պայմաններում ստացված նյութերի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել պոլիմերացման պայմանների, լուծիչի բնույթի և միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների ազդեցությունը պոլիմերի որակի և կիրառական բնութագրերի վրա։ Արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ պոլիմերացման նոր կամ կատարելագործված տեխնոլոգիաների մշակման, ակրիլոնիտրիլի հիմքով նյութերի հատկությունների նպատակային կառավարման և պոլիմերային արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական և օրգանական քիմիայի մասնագետներին, պոլիմերային քիմիկոսներին, քիմիական տեխնոլոգներին, նյութագիտության ոլորտի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Տրանսիլվանիայում հայկական համայնքի ձևավորման, զարգացման և պատմական ճակատագրի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանում հայերի ներկայության բազմադարյա պատմությունը։ Հետազոտության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում հայերի՝ Տրանսիլվանիա տեղափոխվելու գործընթացներին, բնակության հաստատման հիմնական կենտրոններին, համայնքային կյանքի կազմակերպմանը և տեղի հասարակության մեջ նրանց ունեցած դերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքի սոցիալ-տնտեսական գործունեությանը, առևտրական կապերին, արհեստներին, քաղաքային կյանքի զարգացմանը և տարածաշրջանի տնտեսական հարաբերություններում հայերի ունեցած նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև հայ համայնքի կրոնական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով եկեղեցական կառույցներին, կրթական նախաձեռնություններին, հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին և համայնքային կազմակերպվածությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հայերի և Տրանսիլվանիայի մյուս ժողովուրդների միջև ձևավորված հարաբերություններին, փոխադարձ մշակութային ազդեցություններին և ինտեգրման գործընթացներին։ Ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում է նաև այն, թե ինչպես են պատմական, քաղաքական և հասարակական փոփոխություններն անդրադարձել համայնքի թվաքանակի, տնտեսական դիրքի, ինքնության և կազմակերպական կառուցվածքի վրա։ Հատուկ հետաքրքրություն կարող են ներկայացնել ձուլման գործընթացները, լեզվական և մշակութային փոփոխությունները, ինչպես նաև հայկական ժառանգության պահպանման խնդիրները։ Աշխատանքը արժեքավոր է Տրանսիլվանիայի պատմության և հայկական սփյուռքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայերի պատմական ներկայությունը եվրոպական միջավայրում և հասկանալ նրանց ներդրումը տարածաշրջանի տնտեսական, հասարակական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, սփյուռքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի պատմության և Կենտրոնական Եվրոպայի տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի 2015 թվականի գործունեության հիմնական ուղղություններն ու ծրագրային նպատակները՝ անդրադառնալով գրադարանի զարգացման, տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարման և ընթերցողների սպասարկման կազմակերպման խնդիրներին։ Ներկայացվում են գրադարանային ֆոնդերի համալրման, պահպանման և թվայնացման աշխատանքները, մատենագիտական ու տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործման, մշակութային միջոցառումների կազմակերպման և գիտակրթական գործունեության ընդլայնման ուղղությունները։ Քննարկվում են գրադարանի դերը ազգային գրավոր ժառանգության պահպանման, գիտական տեղեկատվության հասանելիության ապահովման և հասարակության մշակութային զարգացման գործում։ Ծրագիրը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ժամանակակից ազգային գրադարանի կառավարման, ռազմավարական պլանավորման և զարգացման առաջնահերթությունների մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների, մշակութաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և գրադարանային համակարգի զարգացմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Ճարտարապետական և քաղաքաշինական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երևանի կենտրոնական քաղաքային միջավայրի վերաարժևորման գործընթացում առաջացող գեղագիտական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պատմականորեն ձևավորված քաղաքային տարածքների ճարտարապետական կերպարը, կառուցապատման առանձնահատկությունները, հանրային տարածքների կազմակերպումը և դրանց տեսողական ու մշակութային արժեքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական շենքերի և նոր կառուցապատման փոխհարաբերությանը, քաղաքային միջավայրի ամբողջականության պահպանմանը, ճարտարապետական մասշտաբների, ձևերի և տարածական լուծումների ներդաշնակությանը։ Վերլուծվում են նաև փողոցների, հրապարակների, կանաչ տարածքների, ճակատների և քաղաքային ձևավորման տարրերի ազդեցությունը կենտրոնի ընդհանուր գեղագիտական ընկալման վրա։ Քննարկվում են պատմամշակութային ժառանգության պահպանման և ժամանակակից քաղաքաշինական զարգացման համադրման հնարավորությունները, ինչպես նաև միջավայրի ինքնատիպության և պատմական հիշողության պահպանման խնդիրները։ Կարևորվում է այնպիսի քաղաքային լուծումների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել տարածքի ճարտարապետական արժեքների բացահայտմանը, հանրային միջավայրի որակի բարձրացմանը և քաղաքի կենտրոնական հատվածի գեղագիտական ամբողջականության պահպանմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, դիզայներների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։