Առևտրային բանկի ակտիվների ձևավորումը և գնահատումը (ՀՀ օրինակով)

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասի երեք պետությունների պատմական զարգացման, քաղաքական համակարգերի, հասարակությունների, տնտեսությունների և արտաքին հարաբերությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Տարածաշրջանը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված աշխարհագրական և պատմաքաղաքական միջավայր, որտեղ ազգային առանձնահատկությունները ձևավորվել են տեղական ավանդույթների, կայսերական ժառանգության, խորհրդային ժամանակաշրջանի և հետխորհրդային վերափոխումների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել պետականության ձևավորման գործընթացները, ազգային ինքնության զարգացման առանձնահատկությունները, ժողովրդագրական և սոցիալական կառուցվածքները, ինչպես նաև անկախ պետական համակարգերի կայացման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո առաջացած քաղաքական ու տնտեսական վերափոխումներին, պետական հաստատությունների ձևավորմանը և շուկայական տնտեսության անցման գործընթացներին։ Քննվում են տարածաշրջանի տնտեսական կառուցվածքները, բնական ռեսուրսների նշանակությունը, տրանսպորտային և էներգետիկ հաղորդակցությունները, արտաքին առևտուրը և Հարավային Կովկասի՝ Եվրոպան ու Ասիան կապող աշխարհագրական դիրքը։ Կարևորվում են նաև տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, չկարգավորված կամ երկարատև հակամարտությունների պատմական նախադրյալներն ու դրանց ազդեցությունը միջպետական հարաբերությունների և տարածաշրջանային համագործակցության վրա։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեք պետությունների հարաբերությունները հարևան երկրների և միջազգային կառույցների հետ՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց արտաքին քաղաքական ուղղությունների տարբերություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովուրդների միջև պատմական, մշակութային և տնտեսական կապերը, որոնք ձևավորվել են քաղաքական սահմաններից անկախ և շարունակել են ազդեցություն ունենալ տարածաշրջանի հասարակությունների զարգացման վրա։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երեք երկրների զարգացման ինչպես ընդհանուր գծերը, այնպես էլ քաղաքական կառավարման, տնտեսական կառուցվածքի, հասարակական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում առկա տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը Հարավային Կովկասը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ տարածաշրջան՝ համադրելով պատմագիտական, քաղաքագիտական, տնտեսական և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության մոտեցումները և հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել երեք պետությունների զարգացման ու փոխհարաբերությունների մասին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում տնտեսական և հասարակական ինստիտուտների ձևավորման, զարգացման ու արդյունավետ գործունեության տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության փորձի համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում կենտրոնացված տնտեսական համակարգից շուկայական հարաբերությունների անցման ընթացքում ձևավորվող ինստիտուցիոնալ փոփոխություններն են, դրանց հաջորդականությունը, փոխկապակցվածությունը և ազդեցությունը սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ինստիտուցիոնալ համակարգը դիտարկվում է որպես պաշտոնական և ոչ պաշտոնական կանոնների, կազմակերպությունների, իրավական նորմերի, տնտեսական վարքագծի ձևերի և դրանց կիրառումն ապահովող մեխանիզմների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սեփականության հարաբերությունների վերափոխմանը, մասնավոր հատվածի ձևավորմանը, մրցակցային միջավայրի զարգացմանը, պայմանագրային հարաբերությունների կայացմանը և շուկայական ենթակառուցվածքների ստեղծմանը։ Քննվում է պետության դերը ինստիտուցիոնալ վերափոխումների իրականացման գործընթացում՝ դիտարկելով օրենսդրական դաշտի, պետական կառավարման, տնտեսական կարգավորման և իրավական նորմերի կիրառման նշանակությունը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ նոր օրենքների և կազմակերպական կառուցվածքների ձևավորումը ինքնին բավարար չէ արդյունավետ ինստիտուցիոնալ միջավայրի կայացման համար, քանի որ դրանց գործունեությունը կապված է նաև հասարակության մեջ ձևավորված վարքագծային նորմերի, վստահության, տնտեսական մշակույթի և նախկին համակարգից ժառանգված հարաբերությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են անցումային փուլում առաջացող ինստիտուցիոնալ հակասությունները, երբ նոր ձևավորվող շուկայական մեխանիզմները միաժամանակ գործում են նախկին տնտեսական համակարգից պահպանված հարաբերությունների ու գործելակերպերի հետ։ Ուսումնասիրվում են գործարար միջավայրի, ֆինանսական համակարգի, աշխատանքի շուկայի, սեփականության իրավունքի պաշտպանության և տնտեսական գործարքների կազմակերպման հետ կապված ինստիտուցիոնալ խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ինստիտուտների որակի և տնտեսական աճի, ներդրումային ակտիվության, ձեռնարկատիրության ու մրցունակության միջև կապերի տեսական վերլուծությանը։ Հայաստանի օրինակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու հետխորհրդային վերափոխումների առանձնահատկությունները և գնահատելու, թե տնտեսական բարեփոխումների տարբեր ուղղություններն ինչպես են փոխկապակցվում ինստիտուցիոնալ միջավայրի ձևավորման հետ։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բարեփոխումների հաջորդականության և փոխհամաձայնեցվածության խնդրին՝ ընդգծելով, որ առանձին ոլորտներում իրականացվող փոփոխությունների արդյունավետությունը կախված է ընդհանուր ինստիտուցիոնալ համակարգի զարգացածությունից։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է անցումային տնտեսությունների զարգացման օրինաչափությունների ըմբռնմանը և ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության տեսանկյունից ներկայացնում շուկայական համակարգի կայացման տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական բաղադրիչների փոխազդեցությունը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է օրգանական և կենսաօրգանական քիմիայի արդիական ուղղություններից մեկին՝ էնանտիոմերապես հարստացված, չհագեցած նոր α-ամինաթթուների ստացման մեթոդների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների պարզաբանմանը և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այնպիսի սինթետիկ մոտեցումների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ բարձր էնանտիոմերային մաքրությամբ օպտիկապես ակտիվ ամինաթթուներ և վերահսկել սինթեզի ընթացքում առաջացող միացությունների տարածական կառուցվածքը։ Քննարկվում են սկզբնական նյութերի ընտրության, քիմիական փոխարկումների հաջորդականության, ռեակցիաների պայմանների օպտիմալացման և նպատակային միացությունների անջատման ու մաքրման հետ կապված հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում α-ամինաթթուների մոլեկուլներում չհագեցած կառուցվածքային հատվածների ներմուծմանը, քանի որ այդպիսի ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը հնարավորություն է ստեղծում հետագա քիմիական ձևափոխությունների և նոր ածանցյալների ստացման համար։ Ուսումնասիրվում են ստացված միացությունների կառուցվածքը, ստերեոքիմիական առանձնահատկությունները, էնանտիոմերային բաղադրությունը և դրանց կապը նյութերի քիմիական հատկությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ասիմետրիկ սինթեզի սկզբունքները և քիրալության վերահսկման մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի նպատակային ստացման համար։ Ստացված նոր α-ամինաթթուները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել պեպտիդների, դեղաբանորեն նշանակալի միացությունների և այլ բարդ օրգանական համակարգերի սինթեզի տեսանկյունից՝ ծառայելով որպես արժեքավոր քիրալ կառուցվածքային միավորներ։ Աշխատանքում սինթետիկ արդյունքների հետ մեկտեղ կարևորվում է նոր միացությունների նույնականացումը և բնութագրումը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական ու սպեկտրային հետազոտական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է ոչ սպիտակուցային և կառուցվածքային ձևափոխված ամինաթթուների քիմիայի զարգացմանը, ընդլայնում է էնանտիոմերապես հարստացված միացությունների ստացման հնարավորությունները և գիտական հիմք է ստեղծում դրանց հետագա կիրառական ու հիմնարար ուսումնասիրությունների համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Սամցխե-Ջավախքի հայ համայնքի սոցիալ-քաղաքական խնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայ-վրացական հարաբերությունների համատեքստում 2003–2012 թվականների ընթացքում։ Վերլուծվում են տարածաշրջանի հայ բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանները, քաղաքական ներկայացվածության մակարդակը, լեզվական և կրթական իրավունքների իրացման խնդիրները, ինչպես նաև տեղական ինքնակառավարման համակարգերում ներգրավվածության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական քաղաքականության ազդեցությանը ազգային փոքրամասնությունների ինտեգրման գործընթացների վրա, ինչպես նաև հայ համայնքի ինքնության պահպանման և քաղաքացիական մասնակցության միջև ձևավորված փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է հայ-վրացական երկկողմ հարաբերությունների զարգացումները նշված ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով տարածաշրջանային քաղաքականության, անվտանգության և սոցիալ-մշակութային գործոնների ազդեցությունը համայնքային խնդիրների վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է վերլուծական մոտեցումներ և գործնական եզրահանգումներ՝ ուղղված Սամցխե-Ջավախքի հայ համայնքի սոցիալ-քաղաքական իրավիճակի բարելավման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի հայ թատրոնի զարգացման պատմությանը՝ առանցքային ուշադրություն դարձնելով Ազնիվ Հրաչյայի բեմական գործունեությանը և նրա ստեղծագործական անհատականության ձևավորմանը։ Դերասանուհու գործունեության սկզբնական շրջանը դիտարկվում է արևմտահայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի կայացման գործընթացների համատեքստում, երբ հայկական բեմարվեստում միաժամանակ տեղի էին ունենում խաղացանկային, գեղագիտական և դերասանական արվեստին վերաբերող էական փոփոխություններ։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է այն անցումային ժամանակաշրջանը, երբ պատմահայրենասիրական ողբերգությունների կողքին աստիճանաբար տարածվում էին արևմտաեվրոպական ռոմանտիկական դրաման և հետագայում նաև քաղքենիական մելոդրաման՝ դերասաններին առաջադրելով կերպարի մեկնաբանման և բեմական արտահայտչականության նոր պահանջներ։ Ազնիվ Հրաչյայի ստեղծագործական ուղու ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էր անհատական դերասանական արվեստը փոխկապակցվում ժամանակաշրջանի թատերական ընդհանուր զարգացումների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել դերասանուհու խաղաոճի ձևավորմանը, դերերի ընտրությանը, կերպարների մեկնաբանման առանձնահատկություններին և տարբեր դրամատիկական ժանրերում նրա բեմական հնարավորությունների դրսևորմանը։ Միաժամանակ քննության է առնվում XIX դարի երկրորդ կեսի հայկական թատերական միջավայրը, որի զարգացման գործում կարևոր դեր ունեին վառ ստեղծագործական անհատականությունները։ Այս տեսանկյունից դերասանական անհատականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ներկայացման առանձին բաղադրիչ, այլև որպես ազգային բեմարվեստի գեղարվեստական ուղղությունների ձևավորման նշանակալի գործոն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև արևմտաեվրոպական դրամատուրգիայի ազդեցությանը հայկական թատրոնի խաղացանկի և դերասանական մշակույթի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին նոր դրամատիկական ձևերն ու կերպարային համակարգերը յուրացվում հայկական բեմում։ Կարևորվում են թատերական քննադատության, ժամանակաշրջանի մամուլի, հուշագրական նյութերի և այլ պատմական աղբյուրների հնարավորությունները դերասանական արվեստի վերականգնման ու գնահատման համար։ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտում 2020 թվականին հրատարակված 22 էջանոց սեղմագիրը ներկայացնում է թատերագիտական հետազոտության հիմնական խնդիրները, մոտեցումները և գիտական ուղղվածությունը՝ Ազնիվ Հրաչյայի ստեղծագործական ժառանգությունը դիտարկելով XIX դարի երկրորդ կեսի հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի պատմական ու գեղարվեստական զարգացման լայն համապատկերում։

Պատմություն

Հայկական լեռնաշխարհը Հին Արևելքի Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի գրավոր աղբյուրներում. Գիրք II աշխատությունը գիտական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է Հայկական լեռնաշխարհի պատմական և մշակութային պատկերը Հին Արևելքի քաղաքակրթությունների գրավոր աղբյուրների հիման վրա՝ ընդգրկելով Ք.ա. III հազարամյակի և II հազարամյակի առաջին կեսի փաստագրական նյութերը, որտեղ ուսումնասիրվում են շումերական, աքքադական, խեթական և հարակից տարածաշրջանային արձանագրություններում հանդիպող տեղեկությունները Հայաստանի և նրա հարակից տարածքների մասին, հեղինակային մոտեցումը կենտրոնանում է այդ աղբյուրների քննադատական վերլուծության վրա՝ փորձելով վերականգնել լեռնաշխարհի քաղաքական, տնտեսական և էթնոմշակութային պատկերները, բացահայտել տեղանունների, ցեղային միավորումների և պետական կազմավորումների վերաբերյալ հիշատակությունները, ինչպես նաև հասկանալ տարածաշրջանի դերը Հին Արևելքի միջազգային հարաբերությունների համակարգում, միաժամանակ գիրքը կարևոր աղբյուրագիտական հիմք է հանդիսանում հայ հնագույն պատմության ուսումնասիրության համար՝ համադրելով տարբեր գրավոր ավանդույթների տվյալները և դրանց մեկնաբանությունները։