Ազգային ինքնության կառուցվածքում տարածքային բաղադրիչի հոգեբանական առանձնահատկությունները հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ երիտասարդների շրջանում

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ծննդատանը մոր և նորածնի համատեղ գտնվելու արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մոտեցումն է, որի դեպքում ծննդաբերությունից հետո մայրը և նորածինը հնարավորինս երկար ժամանակ մնում են նույն սենյակում՝ նպաստելով նրանց վաղ և շարունակական շփմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գնահատվում են նման կազմակերպման ազդեցությունը նորածնի խնամքի, կրծքով կերակրման ձևավորման, մոր և երեխայի փոխադարձ հարմարման և մայրական խնամքի հմտությունների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոր՝ նորածնի կարիքները ճանաչելու և ինքնուրույն խնամք իրականացնելու կարողությանը, ինչպես նաև երեխայի սնուցման և քնի ռեժիմի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև մոր և երեխայի վաղ ֆիզիկական ու հուզական շփման ազդեցությունը նրանց միջև կապի ձևավորման և մայրական վստահության բարձրացման վրա։ Միաժամանակ գնահատվում են համատեղ գտնվելու հնարավոր դժվարությունները, բժշկական հակացուցումները և այն պայմանները, որոնց դեպքում անհրաժեշտ է լրացուցիչ մասնագիտական աջակցություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է նաև բուժանձնակազմի դերը․ բուժքույրերի և բժիշկների խորհրդատվությունը, նորածնի խնամքի վերաբերյալ ուսուցումը և կրծքով կերակրման աջակցությունը կարող են էապես ազդել այս մոդելի արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ծննդատների աշխատանքի կազմակերպման, մայրերի և նորածինների խնամքի որակի բարձրացման և ընտանիքակենտրոն բժշկական մոտեցումների զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկաբարձներին, նեոնատոլոգներին, մանկաբույժներին, բուժքույրերին, հանրային առողջապահության մասնագետներին, բժշկական հաստատությունների ղեկավարներին և մայրական ու մանկական առողջության ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող մասնագետներին։

Տնտեսագիտություն

Մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը զարգացող երկրներում ուղղված է գնաճի վերահսկմանը, պետական բյուջեի դեֆիցիտի կրճատմանը, վճարային հաշվեկշռի հավասարակշռմանը և ազգային արժույթի կայունացմանը՝ տնտեսական երկարաժամկետ աճի համար նպաստավոր միջավայր ստեղծելու նպատակով։ Այս քաղաքականությունը սովորաբար ներառում է դրամավարկային խստացում, հարկաբյուջետային կարգապահության ուժեղացում, փոխարժեքային ռեժիմի կարգավորում և կառուցվածքային բարեփոխումներ, որոնք միտված են շուկաների արդյունավետության բարձրացմանը։ Զարգացող երկրներում նման քաղաքականության իրականացումը հաճախ ուղեկցվում է սոցիալական և տնտեսական բարդ հետևանքներով, քանի որ կարճաժամկետ հատվածում կարող է առաջանալ տնտեսական աճի դանդաղում, գործազրկության աճ և բնակչության իրական եկամուտների նվազում։ Իրանի Իսլամական Հանրապետության օրինակով մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը իրականացվել է տարբեր փուլերում՝ պայմանավորված ինչպես ներքին տնտեսական խնդիրներով, այնպես էլ արտաքին պատժամիջոցներով, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել երկրի ֆինանսական և առևտրային համակարգերի վրա։ Իրանում կիրառված միջոցառումները ներառել են սուբսիդիաների ռացիոնալացում, էներգակիրների գների աստիճանական ազատականացում, հարկային համակարգի բարեփոխումներ և ազգային արժույթի կարգավորման փորձեր, որոնք նպատակ են ունեցել նվազեցնել բյուջետային բեռը և բարձրացնել տնտեսական արդյունավետությունը։ Սակայն այդ քաղաքականության հետևանքները եղել են երկակի բնույթի․ մի կողմից՝ որոշ ժամանակահատվածներում հաջողվել է նվազեցնել բյուջետային դեֆիցիտը և խթանել ներքին արտադրության որոշ հատվածներ, մյուս կողմից՝ արձանագրվել է գնաճի բարձր մակարդակ, բնակչության սոցիալական ճնշման աճ և եկամուտների անհավասարության խորացում։ Բացի այդ, արտաքին սահմանափակումները սահմանափակել են ներդրումների ներհոսքը և տեխնոլոգիական զարգացման հնարավորությունները, ինչը բարդացրել է կառուցվածքային բարեփոխումների արդյունավետ իրականացումը։ Ընդհանուր առմամբ, զարգացող երկրներում, այդ թվում Իրանում, մակրոտնտեսական կայունացման քաղաքականությունը հանդիսանում է անհրաժեշտ, բայց բարդ գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է ինստիտուցիոնալ կարողություններից, արտաքին տնտեսական միջավայրից և սոցիալական քաղաքականության համաչափությունից, քանի որ միայն մակրոտնտեսական ցուցանիշների կայունացումը բավարար չէ կայուն և ներառական տնտեսական զարգացման ապահովման համար։

Հոգեբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է մանկատան սաների միջանձնային և միջխմբային հարաբերությունների ձևավորման ու կարգավորման հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով ինչպես անձնական փորձառությունների, այնպես էլ ինստիտուցիոնալ միջավայրի ազդեցությունը։ Նշվում է, որ նման միջավայրում երեխաների սոցիալական կապերը հաճախ ձևավորվում են սահմանափակ հուզական անվտանգության պայմաններում, ինչը կարող է ազդել վստահության մակարդակի, կապվածության ձևերի և կոնֆլիկտների լուծման վարքագծային մոդելների վրա։ Կարևորվում է վաղ մանկական փորձառությունների դերը, մասնավորապես՝ կորստի, անտեսման կամ անկայուն խնամքի իրավիճակները, որոնք կարող են հանգեցնել ինչպես պաշտպանական ագրեսիվ վարքի, այնպես էլ սոցիալական հեռացման և մեկուսացման միտումների։ Միջխմբային հարաբերություններում դիտարկվում են խմբային դինամիկայի առանձնահատկությունները, դերային բաշխման խնդիրները, առաջնորդության ոչ ֆորմալ ձևավորումը և մրցակցային կամ համագործակցային վարքի զարգացման պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկատան սոցիալական միջավայրի կառուցվածքային գործոններին, դաստիարակների և հոգեբանների միջամտություններին, ինչպես նաև խմբային աշխատանքների և թերապևտիկ ծրագրերի դերին, որոնք նպաստում են հուզական կայունության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Նշվում է, որ արդյունավետ կարգավորումը պահանջում է անհատական մոտեցում յուրաքանչյուր երեխայի նկատմամբ՝ հաշվի առնելով նրա հոգեբանական կարիքները, տրավմատիկ փորձառությունները և հարմարվողականության մակարդակը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ մանկատան սաների հարաբերությունների բարելավումը հնարավոր է միայն համակարգված հոգեբանական և մանկավարժական միջամտությունների միջոցով, որոնք ուղղված են վստահության վերականգնմանը, սոցիալական կապերի ամրապնդմանը և խմբային ներդաշնակության ձևավորմանը։

Գրականություն

Աշխատանքը ներկայացնում է 2016 թվականին հրատարակված նոր գրքերի համակարգված տեղեկատվական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, դասախոսներին և գրադարանների մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ տարվա նոր գրքային արտադրանքի մասին։ Հայաստանի ազգային գրադարանի համահավաք գրացուցակի տվյալների համաձայն՝ այս մատենագիտական շարքի 2016 թվականի թողարկումը կազմել է 552 էջ և շարքի նախորդ թողարկումների հետ մեկտեղ ներառված է «Նոր գրքեր» շարունակվող հրատարակության կազմում։ A armunicat.nla.am Ցանկը կարող է ընդգրկել տարբեր բնագավառների՝ գիտության, կրթության, պատմության, մշակույթի, արվեստի, տնտեսագիտության, իրավագիտության, տեխնիկայի, հասարակական և հումանիտար գիտությունների, ինչպես նաև գեղարվեստական գրականության վերաբերյալ հրատարակություններ։ Յուրաքանչյուր գրքի մատենագիտական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել հրատարակությունը, պարզել դրա հեղինակային և հրատարակչական տվյալները և անհրաժեշտության դեպքում օգտագործել այն հետագա գիտական, ուսումնագիտական կամ մասնագիտական աշխատանքներում։ Նման տեղեկատվական ցանկը կարևոր նշանակություն ունի նոր գրականության վերաբերյալ տեղեկության արագ տարածման, գրադարանային ֆոնդերի համալրման, ընթերցողների սպասարկման և անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Այն միաժամանակ կարող է դիտարկվել որպես 2016 թվականի Հայաստանի գրահրատարակչական կյանքի տեղեկատվական արտացոլում՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել այդ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի թեմատիկ բազմազանության և գիտամշակութային հետաքրքրությունների մասին։ Աշխատանքը հատկապես օգտակար է այն անձանց համար, ովքեր ցանկանում են որոշակի ժամանակաշրջանի գրականության մեջ արագ կողմնորոշվել և ընտրել իրենց ուսումնագիտական կամ մասնագիտական նպատակներին համապատասխան աղբյուրներ։ Ընդհանուր առմամբ, ցանկը հանդիսանում է 2016 թվականի նոր հրատարակությունների վերաբերյալ կարևոր մատենագիտական կողմնորոշիչ՝ նպաստելով գրականության հայտնաբերմանը, ընտրությանը, ուսումնասիրմանը և գիտական շրջանառությանը։

Պատմություն

Այս մատենագիտական աշխատությունը նվիրված է հայ տպագրության պատմության վերաբերյալ հրատարակությունների համակարգված ներկայացմանը՝ ընդգրկելով հայկական գրատպության զարգացման, տպագիր ժառանգության, գրքերի պատմության և մատենագիտական ուսումնասիրությունների վերաբերյալ արժեքավոր նյութեր։ Գրքում հավաքագրված են հայերեն և հայագիտական բնույթի հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկություններ, որոնք ներկայացված են մատենագիտական սկզբունքներով և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել հայ տպագրական մշակույթի տարբեր փուլերը, նշանավոր տպագրիչների գործունեությունը, հրատարակչական կենտրոնների զարգացումը և տպագիր գրքի տարածման գործընթացները։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայկական գրատպության պատմության, գրքի մշակույթի և ազգային կրթամշակութային ժառանգության ուսումնասիրման համար։ Այն նախատեսված է մատենագետների, գրադարանագետների, պատմաբանների, հայագետների, մշակույթի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ տպագրության զարգացման պատմությամբ և մատենագիտական ուսումնասիրություններով։

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է Վլադիմիր Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական մոտիվների, կերպարների և սյուժետային կառուցվածքների վերարտադրության ու ստեղծագործական վերաիմաստավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է հեղինակը ավանդական առասպելական և կրոնական պատկերաշարը վերափոխում ժամանակակից հասարակական, քաղաքական և գեղարվեստական խնդիրների արտահայտման միջոցի։ Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական նյութը սովորաբար չի պահպանվում իր սկզբնական իմաստով․ այն ենթարկվում է պարոդիկ, գրոտեսկային և երգիծական վերամշակման՝ ձեռք բերելով նոր գաղափարական նշանակություն։ Այդ առանձնահատկությունը հատկապես ակնհայտ է «Միստերիա-բուֆֆ» ստեղծագործության մեջ, որտեղ համաշխարհային ջրհեղեղի, տապանի, դրախտի, դժոխքի և ավետյաց երկրի մասին աստվածաշնչյան պատկերները վերածվում են հեղափոխական իրականության գեղարվեստական արտահայտման ձևերի։ Գրականագիտական աղբյուրները նշում են, որ այդ առասպելական շրջանակը Մայակովսկու մոտ ծառայում է ոչ թե ժամանակակից իրադարձությունները հնագույն կերպարներով պարզապես «զարդարելուն», այլ դրանց սուր քաղաքական և երգիծական վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել առասպելաբանական սյուժեների կառուցվածքային փոխակերպումները, հնագույն կերպարների նոր գործառույթները, սրբազան և առօրյա պատկերների բախումը, ինչպես նաև առասպելի ու ժամանակակից իրականության միջև ստեղծվող հակադրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կողմից առասպելական բարձր ոճի և ժողովրդական, խոսակցական ու երգիծական լեզվի միավորմանը, որի շնորհիվ ավանդական սյուժեները ստանում են նոր, հաճախ ծայրահեղ հեգնական նշանակություն։ Մայակովսկու դրամատուրգիական մեթոդի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև ժողովրդական թատրոնի, ֆարսի, բալագանի և կատակերգական ներկայացման տարրերի օգտագործումը, որոնք նպաստում են առասպելական նյութի ապամոնումենտալացմանն ու դրա հասանելիությանը լայն հանդիսատեսի համար։ Այս համատեքստում առասպելը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության նյութ, որը կարող է վերակազմավորվել՝ նոր գաղափարների, պատմական իրադարձությունների և հասարակական հակասությունների մեկնաբանման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև հեղինակի դրամատուրգիայի բեմական բնույթը՝ հաշվի առնելով տեսողական գրոտեսկը, պայմանական տարածությունները, կերպարների ընդհանրացված բնույթը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Մայակովսկին ինքն է «Միստերիա-բուֆֆ»-ը բնութագրել որպես իր ժամանակաշրջանի հերոսական, էպիկական և երգիծական պատկերում, ինչը կարևոր է նրա առասպելաբանական կառուցումների ըմբռնման համար։ Արդյունքում աշխատանքը ցույց է տալիս, որ առասպելաբանական նյութի կիրառումը Մայակովսկու դրամատուրգիայում ոչ թե անցյալի պարզ կրկնություն է, այլ ստեղծագործական վերակառուցման գործընթաց, որի միջոցով հնագույն սյուժեներն ու պատկերները ներառվում են նոր պատմական և գեղագիտական համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի դրամատուրգիայի գաղափարական բազմաշերտությունը, նրա երգիծական մտածողության առանձնահատկությունները և ավանդույթի ու նորարարության փոխհարաբերությունը։