Ազգային ինքնության կառուցվածքում տարածքային բաղադրիչի հոգեբանական առանձնահատկությունները հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ երիտասարդների շրջանում

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակը տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի բնագավառների վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական շրջանառության մեջ դնելն է։ Այն նախատեսված է մշակույթի և արվեստի ոլորտների գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանային աշխատողների և համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն տալով պարբերաբար տեղեկանալ նոր հրատարակությունների մասին և արագ գտնել անհրաժեշտ աղբյուրները։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գիտական ու հանրամատչելի ուսումնասիրություններ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ նյութեր՝ հայերեն և ռուսերեն լեզուներով։ Տեղեկությունները համակարգվում են թեմատիկ և մատենագիտական սկզբունքներով, ինչի շնորհիվ հնարավոր է կողմնորոշվել մշակութային կյանքի բազմաթիվ ուղղությունների վերաբերյալ առկա գրականության մեջ։ Ընդգրկվող նյութերի շրջանակը վերաբերում է մշակույթի ընդհանուր խնդիրներին, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, թատրոնին, երաժշտությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, գրադարանային գործին, մատենագիտությանը և հարակից ոլորտներին։ Յուրաքանչյուր մատենագիտական նկարագրություն ընթերցողին տալիս է հրատարակությունը նույնականացնելու և համապատասխան գրականությունը որոնելու համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները, իսկ նյութերի դասակարգված ներկայացումը հեշտացնում է մասնագիտական տեղեկատվության ընտրությունը։ Պարբերական բնույթը առանձնահատուկ նշանակություն է հաղորդում տեղեկատուին, քանի որ այն ոչ միայն ներկայացնում է առանձին հրատարակություններ, այլև ժամանակի ընթացքում ձևավորում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակվող գրականության հաջորդական մատենագիտական պատկերը։ Այս տեսանկյունից նման թողարկումները հետագայում ձեռք են բերում նաև պատմական և աղբյուրագիտական արժեք՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե տարբեր տարիներին մշակույթի և արվեստի որ բնագավառներն են առավել ակտիվորեն լուսաբանվել, ինչ թեմաներ են գտնվել գիտական ու հասարակական ուշադրության կենտրոնում և ինչպես է զարգացել մասնագիտական գրականության հրատարակումը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է խորհրդային շրջանի գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները, երբ մասնագիտական մատենագիտական ցանկերը ծառայում էին նոր գրականության մասին տեղեկատվության կանոնավոր տարածմանը։ Հրատարակությունը կարևոր օժանդակ աղբյուր է նաև հետադարձ մատենագիտական որոնումների, թեմատիկ գրականության ցանկերի կազմման, մշակութային կյանքի ուսումնասիրության և համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության վերականգնման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակութաբանության, արվեստագիտության և Հայաստանի մշակութային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Աշտարակի ուռուցին և դրա հետ կապված հնագույն հավատալիքների ու պաշտամունքային պատկերացումների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է սրբազան ծառերի պաշտամունքի հետքերը՝ փորձելով բացահայտել դրանց տեղը հայկական ավանդական աշխարհընկալման և ժողովրդական կրոնական պատկերացումների համակարգում։ Ծառերի պաշտամունքը հնագույն հասարակություններում կապված է եղել բնության ուժերի հանդեպ ակնածանքի, կյանքի շարունակականության, պտղաբերության, պաշտպանության և համայնքի բարօրության գաղափարների հետ։ Նման հավատալիքները կարող էին պահպանվել տարբեր ծեսերի, ավանդույթների, ուխտագնացությունների, տեղական պատմությունների և սրբավայրերի հետ կապված սովորույթների միջոցով՝ նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դրանց սկզբնական իմաստը փոխվել կամ վերաիմաստավորվել էր։ Աշտարակի տեղական ավանդույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու բնության և սրբազան տարածքի փոխհարաբերությանը, ժողովրդական հիշողության պահպանման ձևերին և նախաքրիստոնեական պատկերացումների հնարավոր հետքերին հետագա մշակութային միջավայրում։ Աշխատության թեման կարևոր է նաև այն առումով, որ տեղական պաշտամունքային ավանդույթների ուսումնասիրությունը նպաստում է հայկական ժողովրդական մշակույթի պատմական շերտերի ճանաչմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում ազգագրագետների, բանագետների, մշակութաբանների և հայկական հնագույն հավատալիքներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը տեղեկատվական-մեթոդական ուղեցույց է, որը նվիրված է Երևանի գիտական գրադարաններում ձևավորված տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերի ուսումնասիրությանը, կառուցվածքին և օգտագործման հնարավորություններին։ Այն ներկայացնում է գիտական գրադարանների կողմից հավաքագրվող և պահպանվող տեղեկատու բնույթի գրականության ու տեղեկատվական աղբյուրների հիմնական տեսակները՝ հանրագիտարաններ, բառարաններ, մատենագիտական հրատարակություններ, տեղեկատուներ, ցուցիչներ, կատալոգներ, գիտական և մասնագիտական այլ տեղեկատվական նյութեր։ Ուղեցույցի կարևոր նպատակներից է ընթերցողներին և հետազոտողներին կողմնորոշել համապատասխան տեղեկատվական աղբյուրների ընտրության և որոնման հարցում՝ հաշվի առնելով նրանց թեմատիկ, գիտական և մասնագիտական պահանջները։ Աշխատությունը կարող է ներառել Երևանի գիտական գրադարանների տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերի նկարագրություններ, դրանց բովանդակային ուղղությունները, կազմակերպման առանձնահատկությունները և օգտվելու հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկմանը, գրադարանային որոնման մեթոդներին, անհրաժեշտ աղբյուրների արագ հայտնաբերմանը և գիտական աշխատանքի համար վստահելի տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Նման ուղեցույցը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ուսանողների, գիտաշխատողների, մասնագետների և հետազոտողների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել գրադարանների կուտակած տեղեկատվական ռեսուրսները և նպատակային իրականացնել գրականության որոնում։ Աշխատությունը միաժամանակ արտացոլում է գիտական գրադարանների՝ որպես գիտելիքի և տեղեկատվության կազմակերպման ու տարածման կենտրոնների դերը և ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են տեղեկատու-ինֆորմացիոն ֆոնդերը նպաստել գիտահետազոտական, կրթական և մասնագիտական գործունեության արդյունավետությանը։

Literature

Այս գիրքը նվիրված է ռուս գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Լեոնիդ Անդրեևի արձակի պոետիկայի առանձին առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հեղինակի գեղարվեստական մտածողության, պատմողական կառուցվածքի, կերպարների ստեղծման, լեզվական արտահայտչամիջոցների և կոմպոզիցիոն լուծումների այն կողմերը, որոնք ձևավորում են նրա արձակի յուրահատուկ ոճն ու գեղարվեստական աշխարհը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Անդրեևի ստեղծագործություններում իրականության և ներաշխարհի փոխհարաբերությանը, հոգեբանական լարվածության արտահայտմանը, մարդու գոյության, միայնության, վախի, տագնապի և բարոյական ընտրության թեմաների գեղարվեստական մարմնավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակային պատկերները, խորհրդանշական մոտիվները, հակադրությունները, կրկնությունները և այլ պոետիկական միջոցներ մասնակցում ստեղծագործությունների իմաստային կառուցվածքի ձևավորմանը։ Քննարկվում են նաև պատմողի դիրքորոշումը, հեղինակային խոսքի և հերոսների ներքին խոսքի փոխազդեցությունը, նկարագրության ու գործողության հարաբերակցությունը և հոգեբանական վիճակների փոխանցման եղանակները։ Աշխատությունը կարևոր է Անդրեևի արձակի գեղարվեստական առանձնահատկությունները խորությամբ ընկալելու համար, քանի որ այն ուշադրությունը կենտրոնացնում է ոչ միայն ստեղծագործությունների թեմատիկ բովանդակության, այլև այն ձևերի ու մեթոդների վրա, որոնց միջոցով այդ բովանդակությունը վերածվում է գրական գեղարվեստական աշխարհի։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, ռուս գրականության ուսումնասիրողներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ռուսական արձակի զարգացման, մոդեռնիստական գեղագիտության և հեղինակի անհատական ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկություններով։

Psychology

Երազները ըստ Carl Jung-ի ընկալվում են որպես մարդու անգիտակցական աշխարհի կարևոր արտահայտություն, որը բացահայտում է անհատի ներքին հոգեկան վիճակը, խորքային մտքերը և այն բովանդակությունները, որոնք գիտակցական մակարդակում հաճախ չեն գիտակցվում։ Յունգի տեսության մեջ երազները չեն դիտվում միայն որպես պատահական պատկերների կամ ճնշված ցանկությունների արտահայտություն, այլ որպես իմաստալից խորհրդանիշների համակարգ, որը կապված է մարդու անձնական փորձի, ինչպես նաև կոլեկտիվ անգիտակցականի հետ։ Նրա կարծիքով անգիտակցականը բաժանվում է երկու հիմնական մասի՝ անձնական անգիտակցական, որը ձևավորվում է մարդու սեփական կյանքի փորձից, և կոլեկտիվ անգիտակցական, որը պարունակում է մարդկության ընդհանուր հոգեբանական փորձառությունները և արխետիպերը։ Երազներում հայտնվող պատկերները, ըստ Յունգի, հաճախ կրում են արխետիպային նշանակություն, օրինակ՝ հերոսը, ստվերը, մայրը կամ իմաստուն ծերունին, որոնք արտահայտում են մարդու հոգու տարբեր կողմերը և ներքին հակասությունները։ Յունգը կարևորում էր երազների մեկնաբանությունը որպես ինքնաճանաչման ճանապարհ, քանի որ դրանք օգնում են մարդուն հասկանալ իր ներքին հակամարտությունները, վախերը, ցանկությունները և զարգացման հնարավոր ուղիները։ Նրա մոտեցմամբ երազները նաև հոգեկան հավասարակշռության վերականգնման միջոց են, քանի որ անգիտակցականը երազների միջոցով փորձում է փոխհատուցել գիտակցական կյանքի միակողմանիությունը և բերել ամբողջականության զգացում։ Յունգը նաև կարծում էր, որ երազների խորհրդանիշները պետք է դիտարկվեն ոչ թե մեկ ընդհանուր իմաստով, այլ յուրաքանչյուր մարդու համար առանձին, քանի որ դրանք կապված են անձի կյանքի փորձի և հոգեբանական առանձնահատկությունների հետ։ Նրա տեսությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել հոգեբանության, հոգեթերապիայի, արվեստի և մշակութաբանության զարգացման վրա՝ բացելով նոր մոտեցումներ մարդու ներաշխարհի ուսումնասիրության համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Նար-Դոսի ստեղծագործական աշխարհում կյանքի և մահվան գաղափարական, փիլիսոփայական ու գեղարվեստական մեկնաբանությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդկային գոյության իմաստի, անհատի ներաշխարհի, բարոյական ընտրության, հասարակական միջավայրի և մարդու ճակատագրի փոխհարաբերություններն են, որոնք գրողի արձակում արտահայտվում են կերպարների հոգեբանական ապրումների և կենսական հակասությունների միջոցով։ Կյանքն ու մահը դիտարկվում են ոչ միայն որպես հակադիր գոյաբանական հասկացություններ, այլև որպես գրական կերպարների աշխարհընկալումը, արժեքային համակարգը և վարքագիծը բացահայտող կարևոր գաղափարական առանցքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հոգեբանական վերլուծության միջոցներին, որոնց օգնությամբ ներկայացվում են մարդու ներքին հակասությունները, հույսերն ու հիասթափությունները, պատասխանատվության զգացումը, միայնությունը և հասարակության հետ ունեցած բարդ հարաբերությունները։ Քննվում է այն հարցը, թե սոցիալական միջավայրը, ընտանեկան հարաբերությունները, նյութական պայմանները և բարոյական նորմերը ինչպես են ազդում կերպարների աշխարհընկալման ու կյանքի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ճակատագրի և անձնական ընտրության հարաբերությանը՝ պարզաբանելով, թե գրողի ստեղծագործություններում որքանով է անհատը ներկայացվում սեփական որոշումների հեղինակ և որքանով՝ սոցիալական պայմանների ազդեցությունը կրող անձ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կերպարների հոգեբանական խորության, ներքին մենախոսության, հեղինակային բնութագրումների, խորհրդանշական պատկերների և հակադրությունների ուսումնասիրությունը։ Կյանքի արժեքի խնդիրը դիտարկվում է նաև սիրո, ընտանիքի, արժանապատվության, բարոյական պատասխանատվության և հասարակական արդարության թեմաների հետ փոխկապակցված։ Միաժամանակ մահվան մոտիվի գրական գործառույթը կարող է բացահայտվել որպես կերպարների արժեքային համակարգը և ստեղծագործության ընդհանուր գաղափարական ուղղվածությունը առավել հստակ արտահայտող միջոց։ Տարբեր ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու այս թեմաների զարգացմանը և պարզելու դրանց տեղը գրողի գեղարվեստական մտածողության ամբողջական համակարգում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, փիլիսոփայական և հոգեբանական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով մարդկային գոյության հիմնարար հարցերի գեղարվեստական իմաստավորումը Նար-Դոսի արձակում և դրանց նշանակությունը նրա ստեղծագործական աշխարհայացքի ընկալման համար։