Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ․ քառասունհինգերորդ նիստ

Այլ առարկաներ

Այս հրապարակումը նվիրված է 2023 թվականի սեպտեմբերին Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական զարգացումներին և դրանց ֆոնին Հայաստանի կողմից ՄԱԿ-ի դիտորդական առաքելություն ուղարկելու պահանջին։ Նյութի հիմքում ընկած է այն ժամանակվա իրավիճակը, երբ Ադրբեջանի ռազմական գործողությունից հետո Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Արարատ Միրզոյանը ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի շրջանակում միջազգային հանրությանը կոչ էր անում անհապաղ առաքելություն ուղարկել տարածաշրջան՝ տեղում մարդու իրավունքների, հումանիտար իրավիճակի և բնակչության անվտանգության նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու նպատակով։ Հոդվածը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության այդ փուլը՝ ուշադրություն դարձնելով ռազմական գործողությունների հետևանքներին, հայ բնակչության անվտանգության խնդրին, հումանիտար իրավիճակին և միջազգային հանրության արձագանքին։ Առանձին տեղ է հատկացվում այն քաղաքական հակասությանը, որը ձևավորվել էր Հայաստանի և Ադրբեջանի դիրքորոշումների միջև․ Հայաստանը պնդում էր, որ անհրաժեշտ են միջազգային գործուն մեխանիզմներ բնակչության իրավունքների և անվտանգության պաշտպանության համար, մինչդեռ Ադրբեջանը հայտարարում էր տարածաշրջանի բնակչության վերաինտեգրման և խաղաղ համակեցության ապահովման մասին։ Նյութը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ ներկայացնում է Ռուսաստանի դերակատարության նկատմամբ աճող դժգոհությունը․ Հայաստանի և Լեռնային Ղարաբաղի հայության շրջանում հարցականի տակ էր դրվում ռուսական խաղաղապահ ուժերի արդյունավետությունը՝ հատկապես ռազմական գործողությունների և նախորդող հումանիտար ճգնաժամի պայմաններում։ Հոդվածում արտացոլվում են նաև տարածաշրջանի բնակչության տեղահանության հետ կապված մտահոգությունները և այն վտանգները, որոնք այդ ժամանակ առաջացել էին Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության համար։ Հետագա զարգացումները ցույց տվեցին, որ 2023 թվականի սեպտեմբերյան իրադարձություններից հետո տարածաշրջանից ավելի քան 100,000 հայեր տեղափոխվեցին Հայաստան, իսկ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին դե ֆակտո կառավարման համակարգը դադարեց գոյություն ունենալ 2024 թվականի հունվարին։ Այս համատեքստում հրապարակումը կարելի է դիտարկել որպես ժամանակի կոնկրետ քաղաքական իրավիճակի վավերագրական աղբյուր, որն արտացոլում է միջազգային միջամտության, մարդու իրավունքների պաշտպանության, հումանիտար անվտանգության և բնակչության տեղահանության հարցերը։ Այն կարող է օգտակար լինել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության վերջին փուլի, Հայաստանի արտաքին քաղաքականության, ՄԱԿ-ի դերակատարության և Հարավային Կովկասի անվտանգության խնդիրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերյան ճգնաժամի առանցքային դրվագներից մեկը՝ ցույց տալով, թե ինչպես ռազմական գործողությունների հետևանքով առաջացած անվտանգության և հումանիտար խնդիրները վերածվեցին միջազգային հանրությանն ուղղված քաղաքական ու դիվանագիտական միջամտության պահանջի։

Մշակույթ

Գիտամեթոդական հանդեսի 2016 թվականի երկրորդ համարը նվիրված է գրադարանագիտության, գրքագիտության, մշակութային ժառանգության պահպանության և գրադարանային գործունեության զարգացման հիմնախնդիրներին։ Հրատարակության մեջ ներկայացված են գիտական հոդվածներ, մասնագիտական ուսումնասիրություններ և հաղորդումներ, որոնք լուսաբանում են Հայաստանի գրադարանային համակարգի գործունեության տարբեր ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուհական գրադարանների աշխատանքին, դրանց գործունեության համեմատական վերլուծությանը, տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպմանը և գրադարանային կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Քննարկվում են Հայաստանի ազգային գրադարանի դերը հայ գրավոր մշակույթի պահպանման գործում, հայերեն տպագիր Աստվածաշնչի պատմամշակութային նշանակությունը և ազգային տպագիր ժառանգության հանրահռչակման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են հայկական գրքի պահպանության, ներկայացման և հանրային հասանելիության ապահովման մեթոդները, ինչպես նաև գրադարանների մասնակցությունը մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացին։ Անդրադարձ է կատարվում մարզային գրադարանների կառավարման կատարելագործմանը, կազմակերպական գործունեության արդյունավետությանը և մասնագիտական աշխատանքի զարգացման հնարավորություններին։ Կարևորվում են գրադարանային վիճակագրության և վերլուծության կիրառությունը, գրադարանային ծառայությունների գնահատումը և տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Հանդեսում տեղ են գտել նաև գրադարանային գիտաժողովներին, մասնագիտական համագործակցությանը և գրադարանային ոլորտի տեսական ու գործնական հարցերին առնչվող նյութեր։ Հրատարակությունը նպաստում է գրադարանային մասնագիտական փորձի փոխանակմանը, գիտական հետազոտությունների տարածմանը և գրադարանների դերի արժևորմանը կրթական ու մշակութային կյանքում։ Այն կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացման պատմության, գրքագիտական ուսումնասիրությունների և մշակութային ժառանգության պահպանության գործընթացների հետազոտման համար։ Հանդեսն օգտակար է գրադարանավարների, մատենագետների, գրքագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար:

Բժշկություն

Հրատարակությունը Կովկասյան հակատուբերկուլոզային ընկերության Երևանի բաժանմունքի 1913 թվականի գործունեության հաշվետվությունն է, որը ներկայացնում է XX դարի սկզբին տուբերկուլոզի դեմ պայքարի կազմակերպման և հասարակական առողջապահական նախաձեռնությունների պատմական առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են բաժանմունքի գործունեության հիմնական ուղղությունները, բնակչության առողջության պահպանմանն ուղղված միջոցառումները և տուբերկուլոզի տարածման կանխարգելման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական օգնության կազմակերպմանը, հիվանդության վերաբերյալ բնակչության իրազեկմանը, սանիտարահիգիենիկ գիտելիքների տարածմանը և հասարակական կազմակերպությունների մասնակցությանը առողջապահական աշխատանքներին։ Հաշվետվությունը կարող է տեղեկություններ պարունակել բաժանմունքի կազմակերպական կառուցվածքի, անդամակցության, իրականացված միջոցառումների, ֆինանսական միջոցների հավաքագրման և օգտագործման, ինչպես նաև բարեգործական նախաձեռնությունների վերաբերյալ։ Կարևորվում են տվյալ ժամանակաշրջանի բժշկասանիտարական պայմանները, տուբերկուլոզի դեմ պայքարի հասարակական նշանակությունը և բժշկական հաստատությունների ու բարեգործական կազմակերպությունների համագործակցության հնարավորությունները։ Հրատարակությունը պատմական արժեք է ներկայացնում Երևանի և Կովկասի առողջապահական համակարգերի զարգացման, հասարակական բժշկության ձևավորման և վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր XX դարի սկզբի առողջապահական գործունեության կազմակերպական և սոցիալական կողմերի հետազոտության ընթացքում։ Հաշվետվությունը կարող է օգտակար լինել բժշկության պատմաբանների, համաճարակաբանների, առողջապահության կազմակերպման մասնագետների, սոցիալական պատմության հետազոտողների, արխիվագետների և Հայաստանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սեփականության դեմ ուղղված շահադիտական-բռնի հանցագործությունների իրավական որակման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հանցավոր արարքներն են, որոնց ընթացքում գույքային շահ ստանալու նպատակով կիրառվում կամ սպառնում է կիրառվել բռնություն անձի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նման հանցագործությունների քրեաիրավական բնութագրերը, դրանց հիմնական տարրերը և այն չափանիշները, որոնց հիման վրա իրավապահ մարմինները պետք է տարբերակեն միմյանցից նմանատիպ հանցակազմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցագործության օբյեկտին, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերին, հանցավոր նպատակի բնույթին, բռնության կիրառման ձևին և դրա ազդեցությանը արարքի իրավական գնահատման վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է շահադիտական-բռնի հանցագործությունների սահմանազատումը սեփականության դեմ ուղղված այլ հանցագործություններից, ինչպես նաև անձի կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցավոր արարքներից։ Քննարկվում են այն բարդ իրավիճակները, երբ մեկ արարքում միաժամանակ առկա են գույքային և անձնական իրավունքների դեմ ուղղված ոտնձգության հատկանիշներ, ինչն անհրաժեշտություն է առաջացնում ճիշտ որոշելու հանցակազմի բնույթը և կիրառելի քրեաիրավական նորմը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև հանցագործության ավարտվածության պահը, հանցակցությունը, հանցափորձը, բռնության աստիճանը, սպառնալիքի իրավական նշանակությունը և հանցավոր մտադրության դրսևորումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրներին և տարբեր մեկնաբանությունների պատճառներին՝ նպատակ ունենալով նպաստել քրեական իրավունքի նորմերի միատեսակ և հիմնավորված կիրառմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև սեփականության իրավունքի և անձի ֆիզիկական ու հոգեկան անձեռնմխելիության քրեաիրավական պաշտպանության արդյունավետության տեսանկյունից։ Հանցագործությունների ճիշտ որակավորումը նշանակալի դեր ունի ոչ միայն հանցավորի նկատմամբ արդարացի պատասխանատվություն սահմանելու, այլև տուժողի իրավունքների և օրինական շահերի լիարժեք պաշտպանության գործում։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի տեսաբանների և պրակտիկ մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Էրիվանի նահանգում բրնձի մշակության, արտադրության և տարածման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով տարածաշրջանում այս գյուղատնտեսական մշակաբույսի տնտեսական և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Նյութը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել բրնձի մշակության բնական պայմանների, տարածքային առանձնահատկությունների, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործման, գյուղատնտեսական աշխատանքների կազմակերպման և բերքատվության վերաբերյալ։ Էրիվանի նահանգի պայմաններում բրնձագործությունը կապված էր հատկապես ոռոգման համակարգերի և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հետ, քանի որ բրնձի մշակությունը պահանջում է առանձնահատուկ ջրային ռեժիմ և համապատասխան հողային պայմաններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել այն բնակավայրերն ու տարածքները, որտեղ բրնձի մշակությունը ստացել էր առավել լայն տարածում, ինչպես նաև այդ մշակաբույսի աճեցման համար նպաստավոր բնական և կլիմայական պայմանները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպմանը, հողի նախապատրաստմանը, ցանքին, ոռոգմանը, բերքահավաքին և ստացված արտադրանքի մշակման ու պահպանման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բրնձի տնտեսական նշանակությանը՝ որպես գյուղացիական տնտեսությունների եկամտի աղբյուր և տեղական շուկայի համար կարևոր գյուղատնտեսական արտադրանք։ Բրնձի արտադրության ծավալների, բերքատվության և տարածման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի ագրարային տնտեսության կառուցվածքի և տարածաշրջանի գյուղատնտեսական մասնագիտացման մասին։ Միաժամանակ բրնձագործության զարգացումը կարելի է դիտարկել ջրատնտեսական ենթակառուցվածքների, ոռոգման համակարգերի և գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ավելի լայն համատեքստում։ Նյութը կարող է պարունակել վիճակագրական և նկարագրական տվյալներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատելու բրնձի մշակության տարածքները, արտադրության մակարդակը և դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Այդ տվյալները կարևոր են ոչ միայն գյուղատնտեսության պատմության, այլև տարածաշրջանի տնտեսական և սոցիալական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ գյուղատնտեսական արտադրության բնույթը անմիջականորեն կապված էր գյուղական բնակչության զբաղվածության, եկամուտների և բնակավայրերի տնտեսական կյանքի հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության պատմությամբ, Էրիվանի նահանգի տնտեսական զարգացմամբ, տարածաշրջանային պատմությամբ և հողօգտագործման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պատմական ժամանակաշրջանում Էրիվանի նահանգում բրնձագործության զարգացման պայմանների, արտադրական առանձնահատկությունների և տնտեսական նշանակության մասին՝ միաժամանակ արժեքավոր նյութ տրամադրելով տարածաշրջանի ագրարային պատմության ավելի լայն ուսումնասիրության համար։

Լեզվաբանություն

Գիրքը նվիրված է հին հայերենի՝ գրաբարի V դարի լեզվական համակարգում ենթակայի և դրա արտահայտության ձևերի մանրամասն ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նախադասության գլխավոր անդամներից մեկի՝ ենթակայի քերականական, իմաստային և շարահյուսական առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով դասական գրաբարի լեզվական նյութի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչ խոսքի մասերով, բառաձևերով և շարահյուսական կառուցվածքներով կարող էր արտահայտվել ենթական, ինչպես էր այն կապվում ստորոգյալի հետ և ինչ դեր էր կատարում նախադասության ընդհանուր կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գոյականով, դերանունով, թվականով և այլ քերականական միջոցներով արտահայտված ենթականերին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ ենթակայի դերը կարող էր ստանձնել բառակապակցություն կամ ավելի բարդ շարահյուսական միավոր։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են նաև հոլովական ձևերի, հատկապես անվանական հոլովի, կիրառության առանձնահատկությունները և դրանց կապը ենթակայի շարահյուսական գործառույթի հետ։ Քննարկվում են ենթակայի և ստորոգյալի համաձայնության, նախադասության բառակարգի, ենթակայի դիրքի և ենթատեքստային դերի հարցերը՝ հաշվի առնելով V դարի գրական հայերենի յուրահատուկ կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու դասական հայերենի շարահյուսական համակարգի ձևավորման և զարգացման մասին՝ տարբերակելով գրաբարի օրինաչափությունները հետագա հայերենի փուլերից։ Հեղինակը լեզվական փաստերի միջոցով բացահայտում է այն բազմազան եղանակները, որոնցով նախադասության գործող անձը, կրողը կամ թեմատիկ կենտրոնը կարող էր ձևավորվել և արտահայտվել։ Գիրքը կարող է արժեքավոր լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, գրաբարի քերականությամբ և պատմական շարահյուսությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բանասերների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և V դարի հայ մատենագրության լեզվական առանձնահատկություններն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։