Ազգային ժողովի ատենագրություններ, նիստ Զ

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հարություն Ալամդարյանի մանկավարժական գործունեության, կրթական հայացքների և հայ կրթամշակութային կյանքում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նրա պատկերացումներն են կրթության և դաստիարակության նպատակների, ուսուցչի առաքելության, սովորողների մտավոր ու բարոյական զարգացման, ինչպես նաև ազգային կրթության կազմակերպման վերաբերյալ։ Նրա մանկավարժական ժառանգությունը դիտարկվում է XIX դարի առաջին կեսի հայ հասարակական և մշակութային կյանքի համատեքստում, երբ կրթական հաստատությունների զարգացումը, աշխարհիկ գիտելիքների տարածումը և նոր ուսուցման սկզբունքների ձևավորումը կարևոր նշանակություն էին ձեռք բերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրա ուսուցչական և կրթական կազմակերպչական գործունեությանը, դասավանդման նկատմամբ ունեցած մոտեցումներին և կրթությունը հասարակության մտավոր առաջընթացի կարևոր միջոց դիտարկելու գաղափարին։ Քննվում է ուսուցման ու դաստիարակության փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, որ կրթական գործընթացը կարող էր ընկալվել ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցում, այլև որպես սովորողի բարոյական, մշակութային և մտավոր ձևավորման ամբողջական համակարգ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ մայրենի լեզվի, գրականության, պատմության և ընդհանուր գիտելիքների նշանակությանը կրթության մեջ, ինչպես նաև սովորողների ինքնուրույն մտածողության և ճանաչողական հետաքրքրությունների զարգացման հարցերին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկավարժի և սովորողի փոխհարաբերության խնդիրը, ուսուցչի անձնական օրինակի նշանակությունը և կրթական միջավայրի ազդեցությունը երիտասարդ սերնդի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նրա գործունեության կապերը ժամանակաշրջանի հայ կրթական կենտրոնների, մշակութային շարժումների և մտավորականության հետ՝ հնարավորություն տալով մանկավարժական հայացքները դիտարկել ավելի լայն պատմամշակութային գործընթացների շրջանակում։ Նրա գործունեության գնահատումը նպաստում է XIX դարի հայ մանկավարժական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ավանդական կրթության և նոր կրթական մոտեցումների փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության պատմության, հայ մշակույթի պատմության և կրթական մտքի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հարություն Ալամդարյանի ներդրումը հայ կրթության զարգացման, ուսուցչական գործունեության և մանկավարժական գաղափարների ձևավորման գործընթացում։

Գրականություն

Պարույր Սեւակի ողջ ստեղծագործությունում, հատկապես պոեզիայում, ինչպես գույնզգույն ծաղիկները` մարգագետ- նում, կամ աստղաբույլերը` երկնքում, սփռված են նրա աֆո- րիզմները, թեւավոր խոսքերը, կարճ ու իմաստալից մտքերը, որոնք ադամանդի նման շողշողում, փայլատակում են նրա ամեն մի բանաստեղծության մեջ, ամեն քառատողում ու ամեն մի տողում։ Մենք փորձել ենք Սեւակի ստեղծագործություններից քաղել, ի մի բերել, դասդասել եւ առանձին փնջերով ներկայացնել նրա իմաստուն մտքերի խտացումները: Այս գրքույկը ծնվել է Պարույր Սեւակի պոեզիայի նկատ մամբ տածած մեծ սիրուց ու պատկառանքից եւ կարող է օգտակար լինել ընթերցասեր լայն հասարակության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության բռնի տեղահանության քաղաքականության, դրա իրականացման մեթոդների և ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ Սեբաստիայի նահանգի օրինակով։ Դիտարկվում են Հայոց ցեղասպանության պատմական նախադրյալները, Օսմանյան կայսրության ազգային քաղաքականության առանձնահատկությունները և Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված տեղահանությունների կազմակերպման ու իրականացման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սեբաստիայի նահանգի հայ բնակչության ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական դրությանը, տեղահանության վերաբերյալ վարչական որոշումներին, տեղական իշխանությունների գործողություններին և բնակչության բռնի տեղաշարժերի կազմակերպման մեխանիզմներին։ Քննարկվում են տեղահանության փուլերը, բնակավայրերից հայերի հեռացման եղանակները, տեղահանության ճանապարհները, բնակչության նկատմամբ կիրառված բռնությունները և դրանց մարդկային ու ժողովրդագրական հետևանքները։ Անդրադարձ է կատարվում օսմանյան պաշտոնական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների, ականատեսների վկայությունների, հուշագրությունների և պատմագիտական ուսումնասիրությունների նշանակությանը՝ իրադարձությունների ընթացքը վերականգնելու համար։ Կարևորվում են կենտրոնական և տեղական իշխանությունների փոխհարաբերությունները, տեղահանության քաղաքականության կազմակերպված բնույթի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև Սեբաստիայի նահանգում տեղի ունեցած իրադարձությունների համադրումը Օսմանյան կայսրության այլ շրջաններում իրականացված գործողությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Հայոց ցեղասպանության տարածաշրջանային պատմության առավել ամբողջական լուսաբանմանը, պատմական փաստերի համակարգմանը և ցեղասպանության իրականացման մեխանիզմների գիտական վերլուծությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ցեղասպանագետների, օսմանագետների, ժողովրդագրագետների, արխիվագետների և պատմական գիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է Վանո Սիրադեղյանի «Կիրակի» պատմվածքը՝ ընդգծելով նրա արձակին բնորոշ հոգեբանական խորությունը, առօրյա կյանքի մանրուքների նուրբ դիտարկումը և մարդկային հարաբերությունների ենթատեքստային վերլուծությունը։ Պատմվածքում կիրակին հանդես է գալիս ոչ միայն որպես շաբաթվա հանգստյան օր, այլ նաև որպես խորհրդանշական տարածք, որտեղ բացահայտվում են մարդու ներաշխարհը, միայնության զգացումը, հիշողությունները և չասված ապրումները։ Սիրադեղյանը բնորոշ իր ոճով համադրում է պարզ առօրյա իրավիճակները և ներքին լարվածությունը՝ ստեղծելով բազմաշերտ պատմություն, որտեղ արտաքին իրադարձությունները հաճախ երկրորդական են ներքին հոգեբանական գործընթացների համեմատ։ Տեքստում առանձնահատուկ տեղ ունի լեզվական պարզությունը, խոսակցական երանգը և իրականության անկեղծ ներկայացումը, որոնք միասին ուժեղացնում են պատմվածքի ազդեցությունը։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես մարդու ներքին աշխարհի և առօրյա կյանքի փոխազդեցության նուրբ ուսումնասիրություն, որը բացահայտում է ժամանակակից մարդու հոգեբանական վիճակները։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին ազդեցությունների հետևանքով կիսահաղորդչային բյուրեղներում առաջացող կառուցվածքային խախտումների ուսումնասիրությանը՝ ռենտգենադիֆրակցիոն մուարի մեթոդի կիրառմամբ։ Քննարկվում են կիսահաղորդչային բյուրեղների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բյուրեղային ցանցի կատարելության աստիճանը, արատների առաջացման մեխանիզմները և դրանց ազդեցությունը նյութերի ֆիզիկական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեխանիկական, ջերմային, ճառագայթային և այլ արտաքին գործոնների ազդեցությամբ բյուրեղային կառուցվածքում առաջացող դեֆորմացիաներին, տեղաշարժերին ու արատներին։ Ուսումնասիրվում են ռենտգենյան ճառագայթների դիֆրակցիայի ֆիզիկական հիմունքները, բյուրեղային ցանցի կառուցվածքային փոփոխությունների հայտնաբերման հնարավորությունները և մուարային պատկերների ձևավորման օրինաչափությունները։ Դիտարկվում են ռենտգենադիֆրակցիոն մուարի մեթոդի զգայունությունը, տարածական լուծունակությունը և դրա կիրառման առանձնահատկությունները բյուրեղային ցանցի փոքր դեֆորմացիաների ու տեղային կառուցվածքային անհամասեռությունների գնահատման ընթացքում։ Կարևորվում են մուարային պատկերների վերլուծությունը, ինտերֆերենցիոն գծերի տեղաբաշխման փոփոխությունների մեկնաբանությունը և դրանց կապը բյուրեղներում առաջացող կառուցվածքային խախտումների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր արտաքին ազդեցություններից առաջացած բյուրեղային արատների բնույթը, դրանց տարածական բաշխումը և կառուցվածքային փոփոխությունների զարգացման օրինաչափությունները։ Անդրադարձ է կատարվում փորձարարական չափումների կազմակերպմանը, ռենտգենադիֆրակցիոն պատկերների գրանցման և մշակման մեթոդներին, ինչպես նաև ստացված արդյունքների համեմատական գնահատմանը։ Առանձնացվում են բյուրեղային կառուցվածքի փոփոխությունների քանակական բնութագրման, չափումների ճշգրտության բարձրացման և կառուցվածքային արատների հայտնաբերման մեթոդների կատարելագործման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև բյուրեղային արատների ազդեցությունը կիսահաղորդչային նյութերի էլեկտրական, օպտիկական և մեխանիկական հատկությունների վրա, ինչը նշանակություն ունի դրանց տեխնոլոգիական կիրառությունների համար։ Աշխատությունը նպաստում է պինդ մարմնի ֆիզիկայի, բյուրեղագիտության, ռենտգենադիֆրակցիոն հետազոտությունների և կիսահաղորդչային նյութագիտության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆիզիկոսների, բյուրեղագետների, նյութագետների, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակերևութային ջրերի աղտոտվածության մակարդակի գնահատման և դրա վերլուծության համար տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ջրային ռեսուրսների որակի վերաբերյալ առկա տվյալների համակարգումն ու քանակական գնահատումն է՝ հնարավորություն ստեղծելով ոչ միայն արձանագրելու աղտոտվածության ներկայիս վիճակը, այլև բացահայտելու դրա ձևավորման հիմնական գործոններն ու հնարավոր փոփոխությունների օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գետերի, ջրամբարների և այլ մակերևութային ջրային օբյեկտների ջրի որակի վրա ազդող քիմիական, արդյունաբերական, գյուղատնտեսական և կենցաղային աղտոտման աղբյուրները, ինչպես նաև տարբեր աղտոտիչների կոնցենտրացիաների փոփոխությունները տարածության և ժամանակի ընթացքում։ Տնտեսագիտամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մշակել գնահատման չափանիշներ, կառուցել մաթեմատիկական մոդելներ, բացահայտել աղտոտվածության և դրա վրա ազդող տնտեսական ու բնական գործոնների միջև փոխկապակցվածությունները և կատարել կանխատեսումներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև մակերևութային ջրերի որակի տնտեսական գնահատումը, քանի որ ջրային ռեսուրսների վատթարացումը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ծախսեր բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և բնապահպանական համակարգերի համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության մշակման, աղտոտման կանխարգելման և բնապահպանական միջոցառումների տնտեսական արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը միավորում է բնապահպանական վիճակի քանակական գնահատման և տնտեսական վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով մակերևութային ջրերի աղտոտվածությունը դիտարկել ոչ միայն որպես էկոլոգիական, այլև որպես տնտեսական կառավարման խնդիր։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, էկոլոգների, բնապահպանության մասնագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի հետազոտողների և տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող ուսանողների համար։