Բանվոր-հպարտ կոչում է: Գրականության հանձնարարական ցանկ: Պրակ 2: 1975 թ.

Literature

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վահան Տերյանին, ով համարվում է XX դարի սկզբի հայ պոեզիայի նոր ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականին Գանձա գյուղում (ներկայիս Վրաստանի տարածքում) հոգևորականի ընտանիքում և ստացել է սկզբնական կրթություն Թիֆլիսում, այնուհետև շարունակել ուսումը Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Մոսկվայի համալսարանում։ Նրա կրթական և մշակութային միջավայրը մեծապես նպաստել է եվրոպական և ռուսական սիմվոլիզմի ազդեցության ձևավորմանը նրա ստեղծագործության վրա։ Տերյանի պոեզիան առանձնանում է խոր քնարականությամբ, նուրբ զգացմունքայնությամբ և երաժշտական լեզվով, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մենության և հոգևոր գեղեցկության թեմաները։ Նա համարվում է հայ սիմվոլիզմի գլխավոր ներկայացուցիչը և նոր քնարական դպրոցի ստեղծողը, որը հայ գրականությանը հաղորդեց նոր գեղարվեստական մտածողություն և արտահայտչաձևեր։ Տերյանի հայտնի ժողովածուներից են «Մթնշաղի անուրջներ»-ը, որտեղ արտացոլվում են մարդու ներաշխարհի բարդ վիճակները և հոգևոր որոնումները։ Նրա ստեղծագործությունները նաև արտահայտում են ազգային ցավը և հայրենիքի հանդեպ խորը կապվածությունը՝ հատկապես պատմական ծանր ժամանակաշրջանում։ Բացի գրական գործունեությունից, Տերյանը զբաղվել է նաև հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ՝ կապված լինելով հեղափոխական գաղափարների հետ։ Նա մահացել է 1920 թվականին, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մնացել է որպես հայ քնարերգության բարձրագույն արժեքներից մեկը՝ մեծ ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների գրական զարգացման վրա։

Pedagogy

Սա մանկավարժական և լեզվամեթոդական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Իրանի միջնակարգ դպրոցների անգլերենի դասարաններում մշակութային իրազեկության զարգացման խնդիրներին և դրանց արդյունավետ ձևավորման մեթոդներին, որտեղ վերլուծվում է օտար լեզվի ուսուցման գործընթացում մշակութային բաղադրիչի դերը՝ որպես հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման կարևոր գործոն, աշխատանքը ընդգրկում է ուսումնական նյութերի ընտրության, միջմշակութային համեմատական մոտեցումների կիրառման, դասավանդման ինտերակտիվ մեթոդների և ուսանողների քննադատական մտածողության զարգացման հարցերը, միաժամանակ դիտարկվում են մշակութային տարբերությունների ընկալման, հանդուրժողականության և գլոբալ հաղորդակցական հմտությունների ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև ուսուցիչների դերի կարևորությունը՝ որպես միջմշակութային միջավայրի ստեղծման և ուսուցման գործընթացի ուղղորդման հիմնական գործոն, նպատակ ունենալով բարձրացնել ուսանողների լեզվական և մշակութային կոմպետենցիաները ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխան։

Biology

Բուսաբանական, էկոլոգիական և երկրաբուսաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հյուսիսային Հայաստանի ենթալպյան գոտու բարձրախոտային բուսական համակեցությունների էկոլոգա-ֆիտոցենոտիկ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ենթալպյան բարձրախոտերի տարածման աշխարհագրական օրինաչափությունները, տեսակային կազմը, բուսական համակեցությունների կառուցվածքը և դրանց ձևավորման բնական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրադիր լեռնային էկոհամակարգերի կլիմայական պայմաններին, հողերի ֆիզիկաքիմիական հատկություններին, խոնավության ռեժիմին և ռելիեֆի ազդեցությանը բուսականության զարգացման վրա։ Վերլուծվում են բարձրախոտային համակեցությունների տեսակային բազմազանությունը, գերիշխող բուսատեսակների հարաբերակցությունը, բուսածածկույթի խտությունը և ֆիտոցենոզների տարածական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են բույսերի էկոլոգիական հարմարվողականության մեխանիզմները, աճելավայրերի պայմանների և բուսական համակեցությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև բնական ու մարդածին գործոնների ազդեցությունները ենթալպյան բուսականության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել դաշտային երկրաբուսաբանական նկարագրությունների, բուսատեսակների հաշվառման, համակեցությունների դասակարգման և էկոլոգիական ցուցանիշների համեմատական վերլուծության մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում բարձրախոտային բուսականության սեզոնային զարգացմանը, կենսազանգվածի ձևավորմանը, հողապաշտպան նշանակությանը և լեռնային էկոհամակարգերի կենսաբազմազանության պահպանման գործում ունեցած դերին։ Կարևորվում են արոտավայրերի օգտագործման, կլիմայական փոփոխությունների, բուսական ծածկույթի խախտման և բնական համակեցությունների վերականգնման հիմնախնդիրները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բուսաբանության, ֆիտոցենոլոգիայի, բույսերի էկոլոգիայի, լեռնային էկոհամակարգերի ուսումնասիրության, բնապահպանության և կենսաբազմազանության պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Գյուղատնտեսական գիտությունների, հողաշինարարության և հողային ռեսուրսների կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի օրինակով վարելահողերի հողաշինարարական կազմակերպման մեթոդների կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի տարածքային կազմակերպման սկզբունքները, հողօգտագործման կառուցվածքը և վարելահողերի արդյունավետ շահագործման վրա ազդող բնական, տնտեսական ու կազմակերպական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արմավիրի մարզի հողային ֆոնդի առանձնահատկություններին, վարելահողերի տեղաբաշխմանը, հողակտորների չափերին, սահմաններին և դրանց տարածական կազմակերպման խնդիրներին։ Վերլուծվում են հողերի մասնատվածության, հողակտորների անհարմար երկրաչափական ձևերի, ոռոգման ենթակառուցվածքների և գյուղատնտեսական ճանապարհների ազդեցությունները հողօգտագործման արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են հողամասերի համախմբման, հողային տարածքների վերակազմակերպման, ցանքաշրջանառությունների տեղաբաշխման և արտադրական տարածքների օպտիմալացման հնարավոր մեթոդները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հողաշինարարական նախագծման, կադաստրային տվյալների վերլուծության, քարտեզագրության և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հողերի բերրիության պահպանման, ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելման և գյուղատնտեսական արտադրության տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածությանը։ Կարևորվում է հողաշինարարական լուծումների տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով մշակության ծախսերը, տեխնիկայի օգտագործման պայմանները և հողային ռեսուրսների արտադրողականությունը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել Արմավիրի մարզում վարելահողերի օգտագործման տարածքային կառուցվածքի կատարելագործմանը, հողաշինարարական նախագծերի գիտական հիմնավորմանը և գյուղատնտեսական հողերի կայուն կառավարման մեխանիզմների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հողաշինարարության, հողային կադաստրի, ագրոնոմիայի, գյուղատնտեսական հողօգտագործման և տարածքային պլանավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության պետական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և ոլորտի կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Այն ներկայացնում է զբոսաշրջության՝ որպես տնտեսության կարևոր ճյուղի զարգացման տեսական և գործնական հիմքերը, պետական քաղաքականության ձևավորման սկզբունքները և կարգավորման մեխանիզմները։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային ոլորտի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական, իրավական և կազմակերպական գործոնները, պետական կառավարման մարմինների դերը, ինչպես նաև զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման և մրցունակության բարձրացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զբոսաշրջության խթանման պետական ծրագրերին, օրենսդրական կարգավորմանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, միջազգային փորձի կիրառման հնարավորություններին և ոլորտի կայուն զարգացման ուղղություններին։ Գիրքը բացահայտում է Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործման, կառավարման համակարգի կատարելագործման և ոլորտում առկա հիմնախնդիրների լուծման ուղիները։ Աշխատանքը նախատեսված է զբոսաշրջության, տնտեսագիտության և պետական կառավարման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի զբոսաշրջության զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Agriculture

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է գյուղատնտեսական ապահովագրության համակարգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների վերլուծությանը Հայաստան-ում։ Աշխատությունում քննարկվում են գյուղատնտեսական ռիսկերի առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված կլիմայական անկայունությամբ, բնական աղետների հաճախականությամբ, արտադրական տատանումներով և շուկայական անորոշություններով, որոնք զգալի ազդեցություն են ունենում գյուղացիական տնտեսությունների կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտներին՝ ներառյալ ֆինանսական գործիքների սահմանափակությունը, ռիսկերի գնահատման դժվարությունները, պետական աջակցության անհրաժեշտությունը և ապահովագրական մշակույթի ցածր մակարդակը։ Ուսումնասիրվում են նաև միջազգային փորձի օրինակներ և դրանց կիրառելիությունը տեղական պայմաններում։ Աշխատությունը առաջարկում է համակարգային լուծումներ՝ ներառյալ պետական-մասնավոր համագործակցության ընդլայնում, սուբսիդավորման մեխանիզմների կատարելագործում, տվյալահենք ռիսկերի գնահատման համակարգերի ներդրում և գյուղացիական տնտեսությունների իրազեկվածության բարձրացում։