Բյուրեղապակյա էլեկտրական ջահերի արտադրությունում աշխատանքի պայմանների և բանվորների առողջական վիճակի հիգիենիկ գնահատականը

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Լենինականում՝ ներկայիս Գյումրիում, հայկական թատերական կյանքի ձևավորման, զարգացման և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են քաղաքի թատերական ավանդույթների պատմական նախադրյալները, մասնագիտական բեմարվեստի կայացման գործընթացը, ստեղծագործական խմբերի գործունեությունը և թատրոնի դերակատարությունը Հայաստանի մշակութային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն ժամանակաշրջանին, երբ քաղաքում ձևավորվեց պետական դրամատիկական թատրոնը և ստեղծվեց դերասանական ու ռեժիսորական կայուն միջավայր։ Քննվում է թատերախմբի կազմավորման գործընթացը, այդ թվում՝ տեղական բեմական ուժերի և մասնագիտական կրթություն ստացած դերասանների մասնակցությունը, ինչպես նաև ռեժիսորական դպրոցի ազդեցությունը ներկայացումների գեղարվեստական ուղղության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խաղացանկի ուսումնասիրությունը, որի միջոցով բացահայտվում են ազգային դասական դրամատուրգիայի, ժամանակակից հայ հեղինակների, ռուսական և արևմտաեվրոպական թատերգության փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների հասարակական և մշակութային փոփոխություններն արտահայտվել բեմադրությունների թեմատիկայի, կերպարային համակարգի, դերասանական խաղի և ռեժիսորական մեկնաբանությունների մեջ։ Ուշադրություն է դարձվում նաև թատրոնի ստեղծագործական նշանավոր գործիչներին, որոնց գործունեությունը նպաստել է ոչ միայն քաղաքի, այլև ամբողջ հայկական բեմարվեստի զարգացմանը։ Թատերական կյանքը ներկայացվում է որպես քաղաքային մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որը ձևավորել է հանդիսատեսի գեղագիտական ճաշակը, ընդլայնել մշակութային հաղորդակցության հնարավորությունները և նպաստել ազգային դրամատուրգիական ժառանգության պահպանմանն ու տարածմանը։ Քննվում են բեմադրությունների գեղարվեստական առանձնահատկությունները, դերասանական արվեստի ավանդույթների փոխանցումը տարբեր սերունդների միջև, թատերախմբի ստեղծագործական որոնումները և նոր բեմական ձևերի յուրացումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է հատկացվում թատրոնի և հանդիսատեսի փոխհարաբերություններին, հյուրախաղերին, մշակութային փոխանակումներին և քաղաքի հասարակական կյանքում թատերական հաստատության ունեցած նշանակությանը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հայկական թատրոնի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն մայրաքաղաքային կենտրոնների, այլև տարածաշրջանային մշակութային զարգացման տեսանկյունից՝ ընդգծելով Լենինականի առանձնահատուկ տեղը ազգային բեմարվեստի պատմության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը արժեքավոր է հայկական թատրոնի պատմական զարգացման, ստեղծագործական ավանդույթների, դերասանական ու ռեժիսորական դպրոցների և քաղաքային մշակութային միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1984 թվականի հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին վերաբերող հիշարժան տարեթվերի օրացուցային-տեղեկատու բնույթի ընտրանի, որի նպատակն է համակարգված ձևով արձանագրել տվյալ ժամանակահատվածի կարևոր քաղաքական, հասարակական, մշակութային և գիտական իրադարձությունները։ Նյութը կազմված է որպես տեղեկատու աղբյուր՝ նախատեսված գրադարանային և գիտական տեղեկատվական ծառայությունների համար, և ընդգրկում է ինչպես միջազգային, այնպես էլ տարածաշրջանային նշանակության իրադարձություններ, որոնք ազդել են հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական գործընթացների ժամանակագրական ճշգրտությանը, հիշարժան տարեթվերի ընտրության սկզբունքներին և դրանց տեղեկատվական արժեքին՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների բազմազանության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտագործվել որպես օժանդակ նյութ պատմության ուսումնասիրության, կրթական գործընթացների և մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսության նորամուծական զարգացման տեսական հիմքերի և դրա հետ կապված հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նորամուծությունների էությունը, դրանց տնտեսական նշանակությունը և դերը ժամանակակից տնտեսական համակարգերի զարգացման ու կառուցվածքային վերափոխումների գործընթացում։ Վերլուծվում են նոր գիտելիքների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, գիտահետազոտական գործունեության և մարդկային կապիտալի ազդեցությունը արտադրողականության, մրցունակության և երկարաժամկետ տնտեսական աճի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծական գործունեության ձևավորման նախադրյալներին, դրա իրականացման մեխանիզմներին և տնտեսության տարբեր ոլորտներում նոր տեխնոլոգիաների ու կազմակերպական լուծումների տարածման առանձնահատկություններին։ Դիտարկվում են պետության, մասնավոր հատվածի, գիտական և կրթական հաստատությունների փոխգործակցության հնարավորությունները նորամուծական միջավայրի ձևավորման գործում։ Քննարկվում են նորամուծությունների ֆինանսավորման, ներդրումային ռեսուրսների ներգրավման, մտավոր սեփականության պաշտպանության, ձեռնարկատիրության զարգացման և գիտական արդյունքների առևտրայնացման հետ կապված տեսական խնդիրները։ Կարևորվում է արդյունավետ նորամուծական ենթակառուցվածքների, համապատասխան ինստիտուցիոնալ միջավայրի և պետական տնտեսական քաղաքականության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև նորամուծական զարգացման արդյունավետության գնահատման սկզբունքներին և այն գործոններին, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել տնտեսության տեխնոլոգիական վերափոխումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու նորամուծությունների և տնտեսական աճի փոխկապակցվածությունը, բացահայտելու նորամուծական զարգացման հիմնական օրինաչափություններն ու տեսական հակասությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, նորամուծությունների կառավարման, տնտեսական քաղաքականության և ձեռնարկատիրության ոլորտների հետազոտողների, մասնագետների և ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլների հիդրավլիկական հաղորդակով արգելակային մեխանիզմների շահագործական հուսալիության ուսումնասիրությանը և դրանց աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման տեխնիկական ու կազմակերպական միջոցների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է արգելակային համակարգի այն հանգույցների և տարրերի վրա, որոնց տեխնիկական վիճակը անմիջականորեն ազդում է ավտոմոբիլի շարժման անվտանգության, արգելակման արդյունավետության և համակարգի երկարաժամկետ անխափան աշխատանքի վրա։ Քննության են առնվում հիդրավլիկական հաղորդակի աշխատանքի սկզբունքները, արգելակային ուժի փոխանցման առանձնահատկությունները, աշխատանքային հեղուկի հատկությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև համակարգի առանձին բաղադրիչների մաշվածության և տեխնիկական վիճակի փոփոխության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շահագործման ընթացքում առաջացող անսարքությունների պատճառների բացահայտմանը, դրանց զարգացման բնույթին և արգելակային համակարգի ընդհանուր հուսալիության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրվում են գլխավոր և անիվային արգելակային գլանների, խողովակաշարերի, միացումների, խտացնող տարրերի և այլ բաղադրիչների աշխատանքային բնութագրերը՝ հաշվի առնելով երկարատև շահագործման, ջերմաստիճանային փոփոխությունների, մեխանիկական մաշվածության և արտաքին միջավայրի գործոնների ազդեցությունը։ Կարևորվում են համակարգի հերմետիկության պահպանումը, հիդրավլիկական ճնշման կայունությունը և առանձին հանգույցների տեխնիկական վիճակի ժամանակին գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արգելակային մեխանիզմների հուսալիության քանակական ցուցանիշները, անսարքությունների առաջացման հավանականությունը, ծառայության ժամկետը և տեխնիկական սպասարկման պարբերականության ազդեցությունը համակարգի աշխատունակության վրա։ Փորձարարական և հաշվարկային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել առավել խոցելի տարրերը և գնահատել դրանց կատարելագործման հնարավորությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում տեխնիկական ախտորոշման մեթոդների զարգացմանը, որոնց կիրառումը հնարավորություն է տալիս ժամանակին հայտնաբերել համակարգի աշխատանքի շեղումները և կանխել արդյունավետության զգալի նվազումը։ Քննարկվում են նաև կառուցվածքային փոփոխությունների, նյութերի ընտրության, տեխնիկական սպասարկման կազմակերպման և շահագործման պայմանների բարելավման միջոցով հուսալիության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել արգելակային համակարգերի տեխնիկական սպասարկման ու ախտորոշման մեթոդների կատարելագործմանը, ավտոմոբիլների շահագործման անվտանգության բարձրացմանը և առանձին հանգույցների ծառայության ժամկետի արդյունավետ օգտագործմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային տրանսպորտի, ավտոմեքենաների տեխնիկական շահագործման, տրանսպորտային միջոցների հուսալիության, տեխնիկական ախտորոշման և ավտոմոբիլաշինության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ինժեներների, տեխնիկական մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի քաղաքային միջավայրի ճարտարապետական կերպարի ձևավորման և զարգացման գեղագիտական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ պատմական տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքաշինական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քաղաքի տարածական կառուցվածքի, ճարտարապետական ոճերի, կառուցապատման սկզբունքների, շենքերի ծավալատարածական լուծումների և քաղաքային միջավայրի գեղարվեստական ամբողջականության փոխհարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում մայրաքաղաքի պատմական զարգացման փուլերը և դրանց ազդեցությունը ժամանակակից քաղաքային կերպարի ձևավորման վրա՝ առանձնացնելով ավանդական հայկական ճարտարապետության, խորհրդային քաղաքաշինության և նորագույն շրջանի կառուցապատման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քաղաքի գլխավոր հրապարակների, փողոցների, պողոտաների, բնակելի և հասարակական կառույցների, կանաչ տարածքների ու քաղաքային տեսարանների գեղագիտական կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրվում է ճարտարապետական ձևի, մասշտաբի, համաչափությունների, ռիթմի, գույնի, հարդարման նյութերի և դեկորատիվ տարրերի նշանակությունը քաղաքային միջավայրի տեսողական ընկալման և ինքնատիպության ձևավորման գործում։ Կարևորվում է հայկական բնական քարի, հատկապես տարբեր երանգների տուֆի կիրառությունը, որը նշանակալի դեր է ունեցել մայրաքաղաքի գունային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև Ալեքսանդր Թամանյանի քաղաքաշինական գաղափարների և նախագծային սկզբունքների ազդեցությանը՝ քաղաքի կենտրոնի կառուցվածքի, հիմնական առանցքների, հրապարակների և հասարակական տարածքների կազմակերպման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է պատմական ժառանգության և ժամանակակից ճարտարապետության փոխհարաբերությունը, հին ու նոր կառուցապատման ներդաշնակության խնդիրը, ինչպես նաև քաղաքային միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը Երևանի ձևավորված տեսողական ինքնության վրա։ Առանձին նշանակություն է տրվում ճարտարապետական հուշարձանների պահպանությանը և պատմական միջավայրի շարունակականությանը՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն մշակութային ժառանգության, այլև քաղաքի գեղագիտական ամբողջականության պահպանման կարևոր պայմաններ։ Ուսումնասիրվում են նաև հասարակական տարածքների դերը, քաղաքային միջավայրի մարդկային մասշտաբը և այն գեղագիտական գործոնները, որոնք նպաստում են քաղաքի ճանաչելիության ու բնակիչների կողմից տարածքի ընկալման ձևավորմանը։ Ժամանակակից կառուցապատման գործընթացները դիտարկվում են քաղաքային կերպարի շարունակական զարգացման համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով նոր ճարտարապետական լուծումների և արդեն ձևավորված միջավայրի միջև հարաբերություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Երևանը դիտարկել որպես պատմականորեն ձևավորված և շարունակաբար փոփոխվող ճարտարապետական ամբողջություն, որտեղ քաղաքաշինական կառուցվածքը, ազգային ավանդույթները, բնական միջավայրը և տարբեր ժամանակաշրջանների գեղարվեստական մոտեցումները համատեղ ձևավորում են քաղաքի ինքնատիպ կերպարը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, արվեստաբանության, մշակութաբանության և քաղաքային միջավայրի գեղագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ճարտարապետների, ուսանողների և մասնագետների համար։

Տեխնոլոգիա

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և տեխնիկական գիտությունների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գյուղատնտեսության ինժեներատեխնիկական համալիր ծառայության կազմակերպման, կատարելագործման, ինչպես նաև էներգախնայող տեխնոլոգիաների ու մեքենաների մշակման գիտական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրության մեքենայացման և տեխնիկական ապահովման հիմնական սկզբունքները, մեքենատրակտորային հավաքակազմերի արդյունավետ շահագործման պայմանները և տեխնիկական սպասարկման համակարգերի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական մեքենաների կառուցվածքային և շահագործական բնութագրերին, դրանց էներգետիկական արդյունավետությանը, տեխնոլոգիական գործընթացների մեքենայացման մակարդակին և արտադրական ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են հողամշակման, ցանքի, մշակաբույսերի խնամքի, բերքահավաքի և գյուղատնտեսական այլ աշխատանքների ընթացքում էներգիայի սպառման վրա ազդող տեխնիկական ու տեխնոլոգիական գործոնները։ Քննարկվում են էներգախնայող մեքենաների նախագծման, աշխատանքային օրգանների կատարելագործման, տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացման և մեքենաների արտադրողականության բարձրացման գիտամեթոդական մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են տեխնիկական սպասարկման, ախտորոշման, նորոգման և մեքենաների հուսալիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տեխնիկայի օգտագործման տնտեսական արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ժամանակակից ինժեներական լուծումների կիրառմանը, վառելիքաէներգետիկ ռեսուրսների ծախսի նվազեցմանը, արտադրական գործընթացների կայունության ապահովմանը և գյուղատնտեսության տեխնիկական վերազինման հեռանկարներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական ճարտարագիտության, ագրարային մեքենաշինության, էներգախնայող տեխնոլոգիաների, տեխնիկական սպասարկման և գյուղատնտեսական արտադրության մեքենայացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։