Чин священныя и божественныя литургии Армянския церкви

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է գինեգործական կազմակերպություններում ներդրումային գործունեության ձևավորման, պլանավորման և կառավարման տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ներդրումային որոշումների ընդունման մեխանիզմներն են, ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման աղբյուրները, կապիտալ ներդրումների ուղղությունները և դրանց արդյունավետության գնահատման մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գինեգործության ոլորտի արտադրական առանձնահատկություններին, որտեղ ներդրումային գործընթացները կապված են ինչպես հումքային բազայի և խաղողագործության զարգացման, այնպես էլ վերամշակման տեխնոլոգիաների, արտադրական սարքավորումների, պահպանման ենթակառուցվածքների, որակի վերահսկման և պատրաստի արտադրանքի իրացման համակարգերի կատարելագործման հետ։ Քննվում են սեփական միջոցների, բանկային ֆինանսավորման, արտաքին կապիտալի և ներդրումային այլ աղբյուրների օգտագործման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով դրանց արժեքը, հասանելիությունը և կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության վրա ազդեցությունը։ Կարևորվում է ներդրումային նախագծերի տնտեսական գնահատումը՝ կապիտալ ծախսերի, սպասվող դրամական հոսքերի, եկամտաբերության, վերադարձելիության և ռիսկերի փոխկապակցված վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև արտադրության արդիականացման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, արտադրանքի տեսականու ընդլայնման, որակի բարձրացման և արտահանման կարողությունների զարգացման հետ կապված ներդրումային ուղղությունները։ Ուշադրություն է դարձվում ոլորտի սեզոնայնությանը, հումքի մատակարարման կայունությանը և արտադրական ամբողջ շղթայի փոխկապակցվածությանը, որոնք կարող են էական նշանակություն ունենալ ներդրումային ծրագրերի պլանավորման համար։ Ներդրումների կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն առանձին նախագծերի ընտրության, այլև կազմակերպության ընդհանուր ռազմավարության բաղադրիչի տեսանկյունից՝ կապելով այն մրցունակության, արտադրողականության և երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ։ Կարևոր խնդիր է նաև ներդրումային ռիսկերի բացահայտումը և դրանց հաշվառումը կառավարչական որոշումների ընդունման ընթացքում։ Կազմակերպությունների գործունեության համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ներդրումային քաղաքականության տարբեր մոտեցումները և բացահայտելու ֆինանսական ու արտադրական ցուցանիշների միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ներդրումային կառավարման, կորպորատիվ ֆինանսների և ագրոպարենային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ գինեգործական կազմակերպությունների ներդրումային գործունեության արդյունավետ կազմակերպման և ոլորտի տնտեսական զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրության նպատակով։

Другие предметы

Խորդենի աշխատությունը մասնագիտական-ուսումնական և կիրառական բնույթի ձեռնարկ է, որը նվիրված է խորդենու (պելարգոնիումի) կենսաբանական առանձնահատկությունների, դեկորատիվ արժեքի և մշակության տեխնոլոգիաների համապարփակ ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ինչպես ջերմատնային, այնպես էլ բաց դաշտային աճեցման մոտեցումները։ Հեղինակ Ս. Գ. Բարսեղյանը գրքում ներկայացնում է խորդենու տեսակային բազմազանությունը, աճի և զարգացման փուլերը, ծաղկման կենսաբանական օրինաչափությունները և դեկորատիվ հատկությունները՝ ընդգծելով բույսի լայն կիրառությունը կանաչապատման և ծաղկաբուծության ոլորտում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է մշակության հիմնական տեխնոլոգիաները՝ հողի կամ սուբստրատի ընտրություն, ցանք կամ կտրոններով բազմացում, սնուցման և պարարտացման համակարգեր, ոռոգման ռեժիմներ և լուսային պայմանների կարգավորում՝ ապահովելու բույսի առողջ աճ և երկարատև ծաղկում։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմատնային պայմաններում խորդենու արտադրությանը՝ ներառյալ միկրոկլիմայի կառավարումը, հիվանդությունների և վնասատուների կանխարգելման միջոցները, ինչպես նաև բույսերի ձևավորման և էտման տեխնիկաները։ Ներկայացվում են նաև գործնական մոտեցումներ՝ դեկորատիվ արտադրանքի որակի բարձրացման, բազմացման արդյունավետության և շուկայական պահանջներին համապատասխանեցման վերաբերյալ։ Աշխատությունը նախատեսված է դեկորատիվ բուսաբուծության մասնագետների, ագրոնոմների, ջերմատնային տնտեսությունների աշխատողների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները ծաղկաբուծության և խորդենու մշակության ժամանակակից տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Философия

Այս գիտական-տեսական աշխատությունը նվիրված է մշակույթի էության, կառուցվածքի, զարգացման օրինաչափությունների և հասարակական կյանքում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում մշակույթը դիտարկվում է որպես մարդկային գործունեության, արժեքների, գիտելիքների, ավանդույթների, նորմերի, խորհրդանիշների և ստեղծագործական արտահայտությունների ամբողջություն, որի միջոցով ձևավորվում և փոխանցվում է հասարակության հոգևոր ու նյութական փորձը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մշակույթի վերաբերյալ հիմնարար տեսական և փիլիսոփայական հարցերն են, որոնք առնչվում են դրա ծագմանը, գործառույթներին, պատմական փոփոխություններին և հասարակության զարգացման հետ փոխհարաբերությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մշակույթի և հասարակության փոխադարձ ազդեցությանը, քանի որ մշակութային արժեքները մի կողմից ձևավորվում են սոցիալական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ մյուս կողմից՝ կարող են էապես ազդել հասարակական հարաբերությունների, մտածողության և վարքագծի վրա։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մշակույթի նյութական և հոգևոր ոլորտների փոխհարաբերությանը, մշակութային ժառանգության պահպանման ու փոխանցման խնդիրներին, ավանդույթի և նորարարության հարաբերությանը, ինչպես նաև մշակութային ինքնության ձևավորման գործընթացներին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն հիմնահարցերը, որոնք առաջանում են տարբեր մշակույթների փոխազդեցության, մշակութային բազմազանության և գլոբալացման պայմաններում։ Այս համատեքստում մշակույթը կարող է ուսումնասիրվել որպես ինքնության պահպանման և հասարակությունների միջև հաղորդակցության կարևոր միջոց, բայց միաժամանակ նաև որպես արժեքային հակասությունների և տարբեր աշխարհայացքների բախման տարածք։ Աշխատության տեսական շրջանակը կարող է ներառել մշակույթի արժեքային, սոցիալական, մարդաբանական, պատմական և գեղագիտական չափումների քննություն՝ ցույց տալով, որ մշակույթը հնարավոր չէ սահմանափակել միայն արվեստի կամ հոգևոր արտադրանքի հասկացությամբ։ Այն ընդգրկում է մարդու կենսագործունեության լայն շրջանակ՝ սկսած լեզվից, կրթությունից և գիտությունից մինչև արվեստ, կրոնական ու բարոյական պատկերացումներ, կենցաղային սովորույթներ և հասարակական վարքագծի նորմեր։ Կարևոր հիմնահարցերից է նաև մշակույթի զարգացման և պահպանման հավասարակշռությունը, քանի որ յուրաքանչյուր հասարակություն միաժամանակ կանգնած է իր պատմական ժառանգությունը պահպանելու և ժամանակակից փոփոխություններին հարմարվելու խնդրի առաջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մշակութային արժեքների փոխանցման մեխանիզմներին, կրթության և սոցիալականացման դերին, մշակութային հիշողությանը և հասարակության պատմական ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Աշխատանքը արժեքավոր է մշակույթի ուսումնասիրության ընդհանուր տեսական հիմքերը հասկանալու և դրա առանձին խնդիրները միմյանց հետ փոխկապակցված դիտարկելու տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, հասարակական գիտությունների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև մշակույթի տեսությամբ, մշակութային ժառանգությամբ և ժամանակակից հասարակության արժեքային գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Աշխատության ընդհանուր ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս մշակույթը դիտարկել որպես հասարակության կենսագործունեության հիմնարար համակարգ և բացահայտել այն հիմնական տեսական ու գործնական հարցերը, որոնք ուղեկցում են դրա ձևավորմանը, պահպանմանը, զարգացմանը և վերափոխմանը։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է աշխատուժի միգրացիայի դերին և հետևանքներին միջազգային տնտեսական հարաբերությունների համատեքստում, հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության փորձը։ Նյութում վերլուծվում են արտագաղթի և ներգաղթի հիմնական միտումները, միգրանտների տնտեսական, սոցիալական և մշակութային ազդեցությունը ինչպես մեկուսացված աշխատանքի շուկայի, այնպես էլ երկրի ողջ տնտեսության վրա։ Աշխատությունը ներկայացնում է միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների, բաշխման գործիքների և քաղաքական միջամտությունների ազդեցությունը աշխատուժի շարժի վրա, ինչպես նաև մատնանշում է օրենսդրական, սոցիալական և կրթական գործոնների կարևորությունը միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեցույցների, պետական ռազմավարությունների և փորձագիտական գնահատումների վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել արտագաղթի բացասական ազդեցությունը և խթանել մասնագիտական աշխատուժի վերադարձը և տեղայնացումը։ Աշխատությունը կարևոր է տնտեսագետների, պետական քաղաքականության մշակողների, սոցիոլոգների և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների համար՝ նպաստելով Հայաստանի տնտեսության կայուն զարգացմանն ու գլոբալ աշխատուժի շուկայի ինտեգրմանը։

Литература

Աշխատությունը «Էվելինա» վերնագրով գեղարվեստական ստեղծագործություն է, որի վերնագիրը մատնանշում է կենտրոնական կերպարի անունը և ընթերցողի ուշադրությունը հրավիրում անհատական պատմության ու մարդկային ապրումների վրա։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել որպես իր ժամանակաշրջանի ընթերցողական հետաքրքրություններին առնչվող գրական երկ, որտեղ անձնական ճակատագրի, զգացմունքների, միջանձնային հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի հնարավոր փոխազդեցությունը կարող է կազմել գեղարվեստական պատումի հիմքը։ Անվան ընտրությունը ստեղծագործությանը տալիս է կերպարակենտրոն բնույթ՝ հնարավորություն ընձեռելով դիտարկելու հերոսի անհատականությունը, ներաշխարհը և կյանքի իրադարձությունների հետ նրա հարաբերությունները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի վերջի հայալեզու գրական միջավայրի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ որպես այդ ժամանակաշրջանում ընթերցողներին առաջարկվող գեղարվեստական գրականության օրինակ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, արձակի զարգացման ընթացքով և ժամանակի գրական ճաշակների ձևավորմամբ հետաքրքրվող ուսումնասիրողների համար։ Հրատարակությունը վկայում է գեղարվեստական ստեղծագործությունների տարածման և ընթերցանության մշակույթի զարգացման մասին՝ ընդգծելով տպագիր գրքի դերը գրական երկերի հանրայնացման և մշակութային հաղորդակցության մեջ։

История

Բագրատ Այվազյանը և Աշոտ Երկաթը հայկական պատմության կարևոր դեմքեր են, որոնք կապ ունեն Հայաստանի պետականության և արաբական դարաշրջանի քաղաքական գործընթացների հետ։ Աշոտ Երկաթը (մ.թ.ա. 867–890 թթ.) Բագրատունիների տոհմից արքա էր, ով համարվում է հայկական միջնադարյան պետության վերականգնման ու կայացման կարևոր դ64ի. Նա վերականգնեց Հայաստանի ինքնուրույն արքայությունը արաբական տիրապետությունից հետո, ամրացրեց կենտրոնական իշխանությունը, զարգացրեց տնտեսական ու ռազմական կառավարման համակարգը և նպաստեց եկեղեցական ու մշակութային կյանքի աճին։ Բագրատ Այվազյանը, որպես պատմական ուսումնասիրող և հեղինակ, հաճախ ներկայացնում է Աշոտ Երկաթի գործառույթներն ու նշանակությունը՝ ընդգծելով նրա դերը հայկական պետականության ու ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Այս կերպ, Աշոտ Երկաթը դարձավ միջնադարյան Հայաստանի քաղաքական կայունության և մշակութային վերելքի խորհրդանիշ, իսկ Բագրատ Այվազյանի հետազոտությունները թույլ են տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել այդ դարաշրջանի հայկական պետության կառավարման, արտաքին քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացումների մասին։