Դարվինիզմ

Այլ առարկաներ

Հանրապետության սննդարդյունաբերության ոլորտում հումքային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրները՝ ընդգծելով տնտեսական, տեխնոլոգիական և կազմակերպչական գործոնների փոխկապակցվածությունը։ Այն ուղղված է տնտեսագիտության, սննդարդյունաբերության և ագրոարդյունաբերական համալիրի մասնագետներին, ինչպես նաև ոլորտի քաղաքականության մշակմամբ զբաղվողներին։ Նյութում մանրամասն վերլուծվում են տեղական հումքային բազայի կառուցվածքը, դրա օգտագործման ներկա վիճակը, կորուստների և անարդյունավետության պատճառները, ինչպես նաև արտադրական շղթայի տարբեր փուլերում առկա խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի վերամշակման տեխնոլոգիական մակարդակին, պահեստավորման և տեղափոխման համակարգերին, որոնք էական ազդեցություն ունեն վերջնական արտադրանքի որակի և ինքնարժեքի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործման, երկրորդային հումքի վերամշակման և արտադրական թափոնների նվազեցման հնարավորությունները՝ որպես արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղիներ։ Ներկայացվում են նաև կառավարման և պլանավորման մեխանիզմներ, որոնք կարող են նպաստել սննդարդյունաբերության մրցունակության աճին ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին շուկաներում։

Գրականություն

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Նամուս» վեպը սոցիալ-հոգեբանական ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը պատկերում է ավանդական հասարակության մեջ մարդու կյանքի, սիրո և պատվի հարաբերությունների բարդ ու հաճախ ողբերգական բախումը։ Վեպի հիմքում ընկած է «նամուս»՝ պատվի և հասարակական կարծիքի կոշտ կանոնի գաղափարը, որը որոշիչ դեր է խաղում հերոսների ճակատագրերում և հաճախ դառնում նրանց անձնական երջանկության կործանման պատճառ։ Շիրվանզադեն ցույց է տալիս, թե ինչպես են ավանդույթները, շրջապատի կարծիքը և սոցիալական ճնշումները սահմանափակում անհատի ազատությունը՝ ստիպելով մարդկանց զոհել իրենց զգացմունքները և իրական սերը հասարակական «պարտադրանքին» հնազանդվելու համար։ Ստեղծագործությունում ընդգծվում է նաև այն ողբերգական հետևանքը, երբ մարդը ապրում է ոչ թե իր ցանկություններով, այլ արտաքին կանոններով, ինչը բերում է հոգեբանական կործանման և մարդկային հարաբերությունների խեղաթյուրման։

Այլ առարկաներ

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է կուլիսային մեխանիզմների կինեմատիկական վերլուծությանը՝ ընդգրկելով դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները, շարժման փոխանցման սկզբունքները և մեխանիկական համակարգերում կիրառվող հաշվարկային մեթոդները։ Աշխատանքում ներկայացվում է կուլիսային մեխանիզմի էությունը որպես հարթ կամ տարածական մեխանիզմ, որտեղ շարժման փոխանցումը իրականացվում է սահող և պտտական զույգերի համակցությամբ, ինչը թույլ է տալիս ստանալ բարդ հետագծային շարժումներ պարզ մուտքային ազդակի միջոցով։ Վերլուծվում են մեխանիզմի հիմնական տարրերը՝ շարժիչ օղակ, սահող տարր, կապող ձողեր և հենակետեր, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը շարժման ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կինեմատիկական պարամետրերին՝ տեղաշարժ, արագություն և արագացում, որոնք որոշվում են ինչպես գրաֆիկական, այնպես էլ անալիտիկ մեթոդներով՝ կախված մեխանիզմի կոնկրետ կառուցվածքից։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև արագությունների ակնթարթային կենտրոնների մեթոդը, վեկտորական վերլուծությունը և հարաբերական շարժման սկզբունքները, որոնք կիրառվում են մեխանիզմի տարբեր դիրքերում դրա վարքագիծը գնահատելու համար։ Ներկայացվում է նաև կուլիսային մեխանիզմների կիրառությունը մեքենաշինության, ավտոմատացման սարքավորումների և արտադրական համակարգերի մեջ՝ որպես շարժման վերափոխման և կարգավորման արդյունավետ լուծում։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել համակարգային պատկերացում կուլիսային մեխանիզմների կինեմատիկական հատկությունների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը տեխնիկական համակարգերի նախագծման և օպտիմալացման գործընթացներում։

Քաղաքագիտություն

Պլուտարխը (հին հունական պատմագիր, փիլիսոփա և բարոյագիր) այս գրքում ուսումնասիրում է՝ ինչպես են ձևավորվում և ինչպիսի հատկություններ ունեն տարբեր քաղաքական կառավարման համակարգերը՝ մենարխիան (թագավորություն), ժողովրդավարությունը և օլիգարխիան։ Նա պատմական օրինակներ է բերում հին հունական քաղաք-պետություններից և ավելի լայն աշխարհից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տիրապետության ձևերը փոխվում և ինչ վտանգներ են պարունակում։ Պլուտարխը ընդգծում է, որ ոչ մի համակարգ ինքնուրույն չի կարող լինել «դժբախտությունից» հեռու, քանի որ ամեն կառավարման ձևում կարող է հայտնվել տկարություն կամ չարաշահում։ Մենարխիան կարող է վերածվել չար բռնակալության, ժողովրդավարությունը՝ քաոսի կամ անխոհեմության, իսկ օլիգարխիան՝ հարստության վրա հիմնված իշխող խղճի՝ որը չի հաշվում ժողովրդի կարիքները։ Գիրքը համարվում է թե՛ քաղաքական մտածողության, թե՛ բարոյական գրականության դասական օրինակ, քանի որ Պլուտարխը դիտարկում է ոչ միայն քաղաքական համակարգերը, այլև մարդկային բնույթը և առաջնորդության բարոյականության հարցը։ Նրա մոտեցումը մոտ է առակին՝ նա ցույց է տալիս, որ իշխանության մեջ մարդու բարոյական հատկանիշները որոշում են, թե արդյոք համակարգը կմնա արդար, թե կհայտնվի չարաշահում։ Այս աշխատությունը օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են քաղաքական տեսությունների, հին հունական պատմության և իշխանության էթիկայի հետ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-5-699-93599-4

Գրականություն

Տվյալ վերնագիրը՝ «Գիշերածաղիկ», իր բնույթով խորհրդանշական է․ այն սովորաբար կապվում է գիշերային ծաղկող բույսի պատկերին, որը գրականության մեջ հաճախ օգտագործվում է որպես ներքին ապրումների, թաքնված զգացմունքների կամ լուռ ու խորքային հոգեվիճակների խորհրդանիշ։ Նման վերնագրերով ստեղծագործություններում կենտրոնական են ոչ այնքան արտաքին իրադարձությունները, որքան մարդու ներաշխարհը, հիշողությունները և զգացմունքային փոփոխությունները։ Եթե գործը դիտարկենք ընդհանուր գրական համատեքստում, ապա այն կարող է դասվել քնարական արձակի կամ պատմվածքային ժողովածուի շարքին, որտեղ լեզուն սովորաբար պատկերավոր է, զգացմունքային և հաճախ կառուցված է մետաֆորների վրա։ Այդպիսի ստեղծագործությունները նպատակ ունեն փոխանցել տրամադրություն, հոգեվիճակ և ներքին փորձառություն, այլ ոչ թե միայն պատմել սյուժե։

Պատմություն

Մովսես Խորենացի Հայ միջնադարյան պատմագրության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որը համարվում է հայ պատմական գիտության հիմնադիրներից մեկը։ Նա ապրել և ստեղծագործել է մոտ V դարում և մեծ ավանդ ունի հայ ժողովրդի ծագման, պետականության և մշակութային զարգացման մասին համակարգված պատմական պատկեր ներկայացնելու գործում։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմություն»-ը, ընդգրկում է հայ ժողովրդի վաղագույն ժամանակներից մինչև իր ժամանակաշրջանը, միավորելով պատմական իրադարձություններ, առասպելաբանություն, բանավոր ավանդություններ և գրավոր աղբյուրներ։ Խորենացին մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ թագավորների, պետական գործիչների և ազգային հերոսների գործունեությանը՝ ձևավորելով ազգային ինքնության և պատմական հիշողության կարևոր հիմքեր։ Նրա աշխատությունը ոչ միայն պատմական աղբյուր է, այլև մշակութային և գրական արժեք, որը ազդեցություն է ունեցել հայ պատմագրության հետագա զարգացման վրա։ Մովսես Խորենացին առանձնահատուկ տեղ ունի նաև որպես լեզվի և գրական ոճի վարպետ, որի շնորհիվ նրա գործը ունի բարձր գեղարվեստական արժեք։ Նրա ստեղծագործությունը դարեր շարունակ օգտագործվել է որպես հիմնական աղբյուր Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության համար և մինչ օրս պահպանում է իր գիտական նշանակությունը։