Կենսաբանություն 3 շտեմարան

Մանկավարժություն

Բնապահպանական կրթության կազմակերպումը Հայաստանի Հանրապետությունում նպատակ ունի ձևավորել հասարակության էկոլոգիական գիտակցություն, պատասխանատու վերաբերմունք շրջակա միջավայրի նկատմամբ և կայուն զարգացման սկզբունքների ըմբռնում։ Այն կարևոր ուղղություն է կրթական համակարգում, քանի որ բնապահպանական խնդիրները՝ օդի և ջրի աղտոտումը, անտառահատումները, կենսաբազմազանության կորուստը և կլիմայական փոփոխությունները, անմիջական ազդեցություն ունեն մարդու կյանքի որակի վրա։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթությունը իրականացվում է ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն և ոչ ֆորմալ կրթական մակարդակներում։ Դպրոցներում այն ներառված է տարբեր առարկաների շրջանակում, հատկապես «Բնագիտություն», «Կենսաբանություն» և «Աշխարհագրություն» առարկաներում, որտեղ աշակերտները ծանոթանում են բնության պահպանության հիմնական սկզբունքներին և էկոլոգիական խնդիրներին։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բնապահպանական կրթությունը խորացվում է մասնագիտական ծրագրերի միջոցով՝ պատրաստելով էկոլոգներ, բնապահպաններ և հարակից ոլորտների մասնագետներ։ Բացի պաշտոնական կրթությունից, կարևոր դեր ունեն նաև հասարակական կազմակերպությունները, որոնք իրականացնում են տարբեր ծրագրեր, սեմինարներ և արշավներ՝ ուղղված բնապահպանական իրազեկության բարձրացմանը։ Մեծ նշանակություն ունեն նաև բնապահպանական արշավները, ծառատունկի ծրագրերը և դպրոցական էկոակումբները, որոնք նպաստում են գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության զարգացման գործում ներգրավված են նաև պետական կառույցներ, մասնավորապես շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտում գործող նախարարությունները, որոնք մշակում են քաղաքականություն և ծրագրեր էկոլոգիական կրթության խթանման համար։ Միջազգային համագործակցությունը նույնպես կարևոր դեր ունի, քանի որ տարբեր ծրագրերի միջոցով Հայաստան են ներմուծվում ժամանակակից փորձ և կրթական մեթոդներ։ Այսպիսով, բնապահպանական կրթության կազմակերպումը ՀՀ-ում ուղղված է հասարակության էկոլոգիական մտածողության զարգացմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և կայուն զարգացման ապահովմանը։

Պատմություն

Այս հատորը ներկայացնում է Սովետական Հայաստանի գրադարանային գործի զարգացման, կառավարման և կազմակերպման պատմությունը 1941-1960 թվականներին՝ հիմնված փաստաթղթային և լուսաբանում նյութերի վրա։ Նյութում ընդգրկված են պետական, մասնավոր և հանրային գրադարանների գործունեության վերաբերյալ փաստաթղթեր, հաշվետվություններ, հրահանգներ և հոդվածներ, որոնք ցույց են տալիս գրադարանային համակարգի զարգացման ուղիները, կառավարման մեխանիզմները և տեխնիկական արդիականացման գործընթացները։ Աշխատությունը վերլուծում է պատերազմական և հետպատերազմյան տարիներին գրադարանային ծառայությունների պահպանման և ընդլայնման խնդիրները, աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման մեթոդները, գրադարանային ֆոնդերի համալրման և օգտագործման սկզբունքները, ինչպես նաև ընթերցողների հետ աշխատելու մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանային քաղաքականության ձևավորմանը, գրադարանների դերին հասարակության կրթական և մշակութային կյանքում, ինչպես նաև ժամանակակից տեխնիկական և սոցիալական փոփոխությունների ազդեցությանը համակարգի արդյունավետության վրա։ Այս ժողովածուն թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է Սովետական Հայաստանում ձևավորվել գրադարանային գիտությունը, կառավարման համակարգերը և մասնագիտական ավանդույթները՝ ապահովելով պատմական փաստերի և սկզբունքների համապարփակ պատկերը։

Գրականություն

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Պատվի համար» դրաման սոցիալ-հոգեբանական ստեղծագործություն է, որտեղ հեղինակը բացահայտում է մարդկային պատվի, սիրո և նյութական շահի բախումը։ Պատվի համար-ում գործողությունները զարգանում են հասարակական միջավայրում, որտեղ հերոսների ճակատագրերը պայմանավորված են թե՛ սոցիալական ճնշումներով, թե՛ ներքին բարոյական պայքարով։ Շիրվանզադեն քննադատում է այն հասարակությունը, որտեղ պատիվը հաճախ ձևական արժեք է դառնում և ենթարկվում է շահին ու արտաքին կարծիքին, իսկ իրական մարդկային զգացմունքները զոհաբերվում են սոցիալական դիրքի պահպանման համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է «Շարականի» երկրորդ հրատարակության նախաբանը՝ անդրադառնալով ժողովածուի գիտական, երաժշտական և հոգևոր արժեքին։ Գրքում բացատրվում են նոր հրատարակության անհրաժեշտության պատճառները՝ ձեռագրական նյութերի լրացումներ, տեքստաբանական ճշգրտումներ և նախորդ հրատարակության մեջ առկա բացթողումների վերանայում։ Հեղինակը ներկայացնում է շարակնոցային ավանդույթի պատմական զարգացումը, միջնադարյան հայ հոգևոր երաժշտության ձևավորման առանձնահատկությունները և դրա տեղը հայկական եկեղեցական մշակույթում։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է նաև երաժշտական նշանագրության և տեքստի փոխհարաբերությունը, շարականների կատարման ավանդույթները և դրանց պահպանման խնդիրները ժամանակակից գիտական հրատարակության պայմաններում։ Նախաբանը դիտարկում է «Շարականի» ոչ միայն որպես կրոնական երգեցիկ ժողովածու, այլև որպես հայ մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, երաժշտագետների, ձեռագրագետների և եկեղեցական արվեստի հետազոտողների համար՝ նպաստելով միջնադարյան հոգևոր ժառանգության համակարգված և գիտականորեն հիմնավորված ներկայացմանը։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կլաստերային հաշվարկային միջավայրերում առաջադրանքների դինամիկ կառավարման գործիքային միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկային համակարգերի կազմակերպման սկզբունքները, որտեղ մի քանի հաշվարկային հանգույցներ համատեղ օգտագործվում են մեծածավալ խնդիրների լուծման համար։ Աշխատությունում դիտարկվում են առաջադրանքների բաշխման, պլանավորման և բեռնվածության հավասարակշռման ալգորիթմները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի արդյունավետությունը և նվազեցնել հաշվարկային ռեսուրսների անարդյունավետ օգտագործումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դինամիկ կառավարման մեխանիզմներին, որոնք թույլ են տալիս իրական ժամանակում վերափոխել առաջադրանքների կատարման պլանը՝ կախված համակարգի բեռնվածությունից, հանգույցների հասանելիությունից և աշխատանքի առաջնահերթություններից։ Վերլուծվում են նաև fault-tolerance մեխանիզմները՝ ապահովելու համակարգի կայունությունը հանգույցների խափանման դեպքում, ինչպես նաև տվյալների համաժամեցման և հաղորդակցության օպտիմալացման մոտեցումները կլաստերային միջավայրերում։ Աշխատությունում կիրառվում են մոդելավորման և սիմուլյացիայի մեթոդներ՝ առաջարկվող գործիքային միջոցների արդյունավետությունը գնահատելու համար։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասի էթնոքաղաքական հակամարտությունների համեմատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանի քաղաքական կայունության վրա ազդող պատմական, սոցիալ-մշակութային և միջազգային գործոնների փոխազդեցությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հիմնական հակամարտությունները՝ Լեռնային Ղարաբաղի, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի օրինակներով՝ վերլուծելով դրանց ծագման պատմական նախադրյալները, էթնիկ ինքնության ձևավորման գործընթացները և պետականության կառուցման խնդիրները։ Գրքում դիտարկվում են հակամարտությունների զարգացման փուլերը՝ ներքին քաղաքական ճգնաժամերից մինչև զինված բախումներ և հետագա սառեցված հակամարտությունների ձևավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային դերակատարների՝ Ռուսաստանի, արևմտյան պետությունների և տարածաշրջանային ուժերի ազդեցությանը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացների վրա։ Հեղինակը համեմատում է հակամարտությունների կառավարման տարբեր մոդելներ, խաղաղության բանակցային ձևաչափեր և միջնորդական նախաձեռնություններ՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և սահմանափակումները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Հարավային Կովկասի հակամարտությունները ունեն բազմաշերտ բնույթ և պահանջում են համալիր մոտեցում՝ համադրելով քաղաքական, իրավական և անվտանգության բաղադրիչները։ Այն օգտակար է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և տարածաշրջանային հետազոտողների համար։