Կենսաբանություն 3 շտեմարան

Лингвистика

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից ֆրանսիական լրագրային խոսույթում եղանակավորման իմաստաշարահյուսական միջոցների գործառական առանձնահատկությունների և հաղորդակցական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում եղանակավորման լեզվական արտահայտման ձևերը, խոսողի կամ հեղինակի վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները, ինչպես նաև հաղորդվող տեղեկատվության հավաստիության, հնարավորության, անհրաժեշտության և գնահատողականության իմաստային բաղադրիչները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆրանսերենում եղանակավորող բայերի, մակբայների, շարահյուսական կառուցվածքների և այլ լեզվական միջոցների կիրառությանը լրագրային տարբեր ժանրերում։ Վերլուծվում են տեղեկատվական հաղորդումների, վերլուծական հոդվածների, հարցազրույցների և հրապարակախոսական նյութերի լեզվաոճական առանձնահատկությունները՝ եղանակավորման միջոցով հեղինակային դիրքորոշման արտահայտման տեսանկյունից։ Քննարկվում են նաև իմաստային և շարահյուսական մակարդակների փոխկապակցվածությունը, հաղորդակցական մտադրության դերը լեզվական միջոցների ընտրության գործընթացում և ընթերցողի ընկալման վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ֆրանսիական լրագրային խոսույթում եղանակավորման միջոցների գործառական բազմազանությունը և դրանց նշանակությունը տեղեկատվության ներկայացման, գնահատման ու մեկնաբանման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆրանսերենի լեզվաբանության, իմաստաբանության, շարահյուսության, խոսույթի վերլուծության և մեդիալեզվաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Принцесса или тигр աշխատությունը Ֆրենկ Ռ. Սթոքթոնի հայտնի այլաբանական պատմությունն է, որը կառուցված է որպես հոգեբանական և բարոյափիլիսոփայական հանելուկ և կենտրոնանում է արդարության, պատժի և մարդկային զգացմունքների հակասության շուրջ, պատմության հիմքում կանգնած է կիսաբարբարոսական թագավորության մի համակարգ, որտեղ մեղադրյալը հրապարակային դատավարության ժամանակ ստիպված է ընտրել երկու դռներից մեկը՝ մեկի հետևում սպասում է մահացու վագր, մյուսի հետևում՝ իր սիրած աղջիկը, և հենց այդ ընտրության անորոշությունն է ստեղծում ստեղծագործության գլխավոր դրամատիկ լարվածությունը, գիրքը հատուկ ուշադրություն է դարձնում մարդու ներքին հոգեբանական պայքարին՝ հատկապես սիրո, խանդի, ինքնազոհության և վրեժի միջև, և ընթերցողին թողնում է բաց ավարտի պայմաններում՝ ստիպելով ինքնուրույն որոշել՝ արդյոք արքայադուստրը առաջնորդել է իր սիրեցյալին դեպի փրկություն, թե մահ, այսպիսով ստեղծագործությունը դառնում է ոչ միայն պատմություն, այլև փիլիսոփայական փորձարկում մարդու էմոցիաների և բարոյական ընտրությունների սահմանների վերաբերյալ, որը լայնորեն կիրառվում է գրական վերլուծության և հոգեբանական մեկնաբանության մեջ որպես բաց ավարտի դասական օրինակ։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայկական պատմա-հնագիտական ընկերության կանոնադրական հիմքերի, կառուցվածքի և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրությանը՝ որպես գիտական կազմակերպչական ձևի կարևոր օրինակ, որի նպատակն է համակարգել պատմական և հնագիտական հետազոտությունները, նպաստել աղբյուրագիտական նյութերի հավաքագրմանը և ապահովել գիտական համագործակցության զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է ընկերության կազմակերպչական կառուցվածքը՝ ընդգծելով անդամակցության կարգը, ղեկավար մարմինների ձևավորման սկզբունքները, գիտական հանձնաժողովների գործառույթները և ֆինանսական ու վարչական գործունեության կարգավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանոնադրության նպատակային դրույթներին՝ կապված պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության, հնագիտական պեղումների կազմակերպման, գիտական հրատարակությունների պատրաստման և մշակութային ժառանգության պահպանման հետ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նման գիտական ընկերությունների դերը հայագիտության զարգացման, ազգային պատմական հիշողության պահպանման և միջազգային գիտական կապերի ընդլայնման գործում։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է կազմակերպված գիտական գործունեությունը նպաստում համակարգված հետազոտությունների իրականացմանը և գիտելիքի ինստիտուցիոնալացմանը։ Շեշտվում է, որ նման կառույցների կանոնադրական հիմքերը ապահովում են գիտական աշխատանքի կայունություն, շարունակականություն և արդյունավետություն՝ ստեղծելով անհրաժեշտ պայմաններ պատմական և հնագիտական ուսումնասիրությունների զարգացման համար։

Сельское хозяйство

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Философия

Կառլ Յասպերսի «Փիլիսոփայական հավատք» (1948) աշխատությունը նրա էքզիստենցիալ փիլիսոփայության կարևորագույն գործերից է, որտեղ նա փորձում է բացատրել մարդու հոգևոր և իմացական դիրքորոշումը աշխարհի, գոյության և վերջնական իմաստի նկատմամբ։ Յասպերսը տարբերակում է կրոնական հավատքն ու փիլիսոփայական հավատքը՝ ընդգծելով, որ փիլիսոփայական հավատքը չի հիմնվում դոգմաների, սուրբ գրքերի կամ բացարձակ ճշմարտությունների վրա, այլ առաջանում է մարդու սեփական մտածողության, ներքին փորձի և գոյության սահմանային իրավիճակների՝ մահի, տառապանքի, պայքարի և պատահականության գիտակցման արդյունքում։ Նրա կարծիքով մարդը չի կարող ամբողջապես ճանաչել աշխարհը գիտության միջոցով, քանի որ գոյություն ունեն այնպիսի սահմաններ, որոնք գիտությունը չի կարող հաղթահարել, և հենց այդ սահմանների գիտակցումն է, որ մարդուն մղում է դեպի փիլիսոփայական մտածողություն և հավատք։ Յասպերսը նաև ընդգծում է «սահմանային իրավիճակների» գաղափարը, որտեղ մարդը բախվում է իր գոյության վերջավորությանը և ստիպված է վերանայել իր արժեքներն ու կյանքի իմաստը։ Նրա փիլիսոփայության մեջ կարևոր դեր ունի ազատությունը, հաղորդակցությունը և անհատի ներքին պատասխանատվությունը սեփական կյանքի իմաստը ձևավորելու հարցում։ Այս աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ, որ իրական իմաստավոր կյանքը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ մարդը գիտակցում է իր սահմանափակությունը, բայց միաժամանակ չի հրաժարվում իմաստի որոնումից։

Журналистика

Գիրքը հայ մամուլի պատմության վաղ շրջանի ուսումնասիրություններից է, որը ներկայացնում է Ռուսաստանում և Կովկասում հայերեն պարբերական մամուլի ձևավորումն ու զարգացումը՝ առաջին հրատարակություններից մինչև հեղինակի ժամանակակից շրջանը։ Հեղինակը Նիկողայոս Տեր-Հարությունյանն է, որը հայտնի է Հարո անունով։ Աշխատությունը համարվում է հայ պարբերական մամուլի պատմության առաջին ծավալուն ուսումնասիրություններից մեկը։ Այն անդրադառնում է հայ մամուլի սկզբնավորման պատմությանը, տարբեր քաղաքներում լույս տեսած հայկական թերթերին ու պարբերականներին, դրանց հրատարակման պայմաններին և հասարակական ու մշակութային կյանքում ունեցած դերին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռուսաստանում և Կովկասում հայկական տպագրության ու լրագրության զարգացմանը, մամուլի միջոցով հայերեն գրավոր խոսքի տարածմանը և հասարակական մտքի ձևավորմանը։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է պարունակում 19-րդ դարի հայ լրագրության պատմության, պարբերականների մատենագիտական նկարագրության և հայ մտավորական կյանքի վերաբերյալ։ Այն հրատարակվել է 1878 թվականին Թիֆլիսում՝ Մարտիրոսյանցի տպարանում, բաղկացած է 135 էջից և սկզբնապես կապված է ռուսական «Обзоръ» լրագրում տպագրված հոդվածի հայերեն բնագրի հետ։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է հայ մամուլի պատմության, լրագրագիտության, գրքի պատմության և 19-րդ դարի Կովկասի հայ հասարակական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։