Եգիպտոսի ազգային և կրոնական փոքրամասնությունները (1907-1967 թթ.)

Տնտեսագիտություն

Բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը մասնագիտացած է տնտեսագիտության, ֆինանսների, կառավարման, հաշվապահական հաշվառման, մարքեթինգի և տնտեսությանն առնչվող այլ ոլորտների մասնագետների պատրաստման ուղղությամբ։ Նրա կրթական և գիտական գործունեությունը միտված է տնտեսական գործընթացների տեսական ուսումնասիրության ու կիրառական վերլուծության համադրմանը՝ ուսանողներին տրամադրելով գիտելիքներ շուկայական հարաբերությունների, հանրային և կորպորատիվ ֆինանսների, բանկային գործի, ձեռնարկատիրության, կառավարման և տնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ։ Կրթական գործընթացում կարևոր նշանակություն ունեն տնտեսագիտական տեսությունները, քանակական և վիճակագրական մեթոդները, տնտեսաչափական վերլուծությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը և իրական տնտեսական խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Ուսումնական ծրագրերը կարող են ընդգրկել բակալավրի, մագիստրոսի և հետբուհական կրթության տարբեր ուղղություններ՝ հնարավորություն տալով ձևավորել ինչպես ընդհանուր տնտեսագիտական, այնպես էլ նեղ մասնագիտական կարողություններ։ Գիտահետազոտական գործունեության շրջանակում ուսումնասիրվում են մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական գործընթացները, ֆինանսական համակարգի զարգացումը, հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունը, աշխատանքի շուկան, միջազգային տնտեսական հարաբերությունները, գործարար միջավայրը, կառավարման արդյունավետությունը և սոցիալ-տնտեսական զարգացման այլ հիմնահարցեր։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հետազոտական աշխատանքի խրախուսումը, գիտաժողովների, սեմինարների և մասնագիտական քննարկումների կազմակերպումը, որոնց միջոցով կրթական գործընթացը կապվում է գիտական գործունեության հետ։ Բուհական միջավայրը նպաստում է նաև գործնական կարողությունների զարգացմանը՝ մասնագիտական փորձառության, կազմակերպությունների հետ համագործակցության և կիրառական նախագծերի միջոցով։ Գրադարանային ու տեղեկատվական ռեսուրսները, գիտական հրատարակությունները և թվային կրթական գործիքները լրացնում են մասնագիտական ուսուցման հնարավորությունները։ Հաստատության գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսագիտական կրթության և հետազոտությունների զարգացման, պետական ու մասնավոր հատվածների համար մասնագետների պատրաստման և տնտեսական գիտելիքի տարածման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ այն կրթական և գիտահետազոտական կենտրոն է, որի գործունեության առանցքում տնտեսագիտական գիտելիքի զարգացումը, մասնագիտական կրթությունը և տնտեսության տարբեր ոլորտների համար անհրաժեշտ մարդկային ներուժի ձևավորումն են։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ռուսաց լեզվի դասերին միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների զարգացմանը՝ լեզվամշակութաբանական բնույթի տեքստերի կիրառման հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում լեզվի ուսուցման և մշակույթի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև սովորողների՝ այլ մշակույթի ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ հաղորդակցվելու համար անհրաժեշտ գիտելիքների, հմտությունների և վերաբերմունքների ձևավորումը։ Ուսումնասիրությունը հիմնվում է այն գաղափարի վրա, որ օտար լեզվի լիարժեք տիրապետումը չի սահմանափակվում քերականական կանոնների, բառապաշարի և արտասանական հմտությունների յուրացմամբ․ անհրաժեշտ է նաև հասկանալ տվյալ լեզվակիր հանրության պատմական, սոցիալական, մշակութային և վարքականոնային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել լեզվամշակութաբանական տեքստերի ընտրության և դասավանդման սկզբունքները, դրանց բովանդակային ու լեզվական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետ մեթոդները ռուսաց լեզվի դասընթացում։ Նման տեքստերը հնարավորություն են տալիս սովորողներին ծանոթանալու տվյալ հասարակության ավանդույթներին, արժեքներին, առօրյա կյանքին, պատմական իրադարձություններին, մշակութային խորհրդանիշներին և հաղորդակցական վարքագծի առանձնահատկություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր թյուրիմացությունների կանխարգելմանը, մշակութային տարբերությունների գիտակցմանը և այլ մշակույթների նկատմամբ հարգալից ու բաց վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տեքստի հետ աշխատանքի տարբեր փուլերին՝ նախնական կանխատեսման և բառապաշարի ակտիվացումից մինչև բովանդակության վերլուծություն, համեմատական առաջադրանքներ, քննարկումներ, դերային խաղեր և ստեղծագործական աշխատանքներ։ Այս մեթոդների միջոցով սովորողը ոչ միայն զարգացնում է լեզվական կարողությունները, այլև սովորում է համեմատել սեփական մշակույթը ուսումնասիրվող մշակույթի հետ, բացահայտել ընդհանրություններն ու տարբերությունները և համապատասխանեցնել իր հաղորդակցական վարքագիծը տարբեր իրավիճակներում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջմշակութային հաղորդակցության հմտությունների գնահատման չափանիշների մշակումը՝ հաշվի առնելով սովորողի լեզվական պատրաստվածությունը, մշակութային իրազեկվածությունը, հաղորդակցական ճկունությունը և տարբեր մշակութային իրավիճակներում կողմնորոշվելու կարողությունը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել ռուսաց լեզվի դասավանդման գործընթացում՝ դասագրքային նյութը լրացնելով մշակութային բովանդակությամբ և ուսուցումը դարձնելով առավել հաղորդակցական ու իրատեսական։ Այն կարող է օգտակար լինել ռուսաց լեզվի ուսուցիչների, մեթոդիստների, օտար լեզուների դասավանդման մասնագետների, մանկավարժների և լեզվամշակութաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միջմշակութային հաղորդակցությունը դիտարկում է որպես լեզվի ուսուցման կարևոր նպատակ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են լեզվամշակութաբանական տեքստերը նպաստել ոչ միայն ռուսերեն լեզվական գիտելիքների խորացմանը, այլև մշակութային իրազեկվածության, հաղորդակցական ճկունության և տարբեր մշակույթների միջև փոխըմբռնման զարգացմանը։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ացետոքացախաթթվի և մալոնաթթվի արիլամիդների հիման վրա փոխարինված 2-պիրիդոնների և գլուտարիմիդների սինթեզի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը նշված ելանյութերի քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունների բացահայտումն ու դրանց հիման վրա նոր օրգանական միացությունների ստացման արդյունավետ եղանակների մշակումն է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են արիլամիդների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ռեակցիոնունակությունը և տարբեր պայմաններում ընթացող ցիկլացման ու փոխակերպման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխարինված 2-պիրիդոնների և գլուտարիմիդների ստացման սինթետիկ մեթոդներին, ռեակցիաների ընթացքի վրա ազդող գործոններին և վերջնական արտադրանքի կառուցվածքի ձևավորմանը։ Վերլուծվում են ռեակցիոն միջավայրի, ջերմաստիճանի, կատալիտիկ կամ այլ պայմանների և ելանյութերի կառուցվածքի ազդեցությունները սինթեզի արդյունքների վրա՝ նպատակ ունենալով որոշել առավել արդյունավետ պայմանները։ Ստացված միացությունների ուսումնասիրությունը ներառում է դրանց քիմիական կառուցվածքի հաստատում և ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի գնահատում՝ կիրառելով օրգանական քիմիայում ընդունված անալիտիկ և սպեկտրոսկոպիկ մոտեցումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն փոխհարաբերությունների բացահայտումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալ արիլային տեղակալների և ելանյութերի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությունը ցիկլային արտադրանքների առաջացման վրա։ Հետազոտությունը միաժամանակ նպաստում է հետերոցիկլիկ միացությունների ստացման նոր սինթետիկ ուղիների ընդլայնմանը, քանի որ 2-պիրիդոնային և գլուտարիմիդային համակարգերը կարևոր են օրգանական և կիրառական քիմիայի տարբեր ուղղությունների համար։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ նոր միացությունների հետագա քիմիական և կենսաբանական ուսումնասիրությունների, ինչպես նաև հնարավոր կիրառական հատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, սինթետիկ քիմիկոսներին, հետերոցիկլիկ միացությունների հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և քիմիական ուղղությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Արժեքի աշխատանքային տեսությունը տնտեսական տեսություն է, որը բացատրում է ապրանքների արժեքի ձևավորումը՝ որպես դրանց արտադրության համար անհրաժեշտ աշխատանքի արդյունք։ Այս տեսության էությունը կայանում է նրանում, որ ապրանքի արժեքը որոշվում է այն հասարակորեն անհրաժեշտ աշխատաժամանակով, որը ծախսվում է դրա արտադրության վրա։ Այսինքն՝ որքան ավելի շատ աշխատանք է պահանջվում որևէ ապրանքի ստեղծման համար, այնքան բարձր է նրա արժեքը։ Տեսությունը զարգացել է դասական տնտեսագետների՝ Ադամ Սմիթի, Դավիդ Ռիկարդոյի աշխատություններում և հետագայում առավել ամբողջական ձևով ներկայացվել է Կարլ Մարքսի կողմից։ Մարքսը տարբերակում էր ապրանքի օգտագործման արժեքը և փոխանակային արժեքը՝ նշելով, որ փոխանակային արժեքի հիմքում ընկած է մարդկային աշխատանքը։ Նրա մոտեցմամբ՝ աշխատանքի միջոցով է ստեղծվում հավելյալ արժեք, որը կապիտալիստական համակարգում յուրացվում է գործատուի կողմից որպես շահույթ։ Արժեքի աշխատանքային տեսությունը կարևոր դեր է խաղացել տնտեսագիտության զարգացման մեջ, քանի որ այն փորձել է բացատրել տնտեսական հարաբերությունները արտադրության իրական գործընթացների միջոցով։ Սակայն ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ այս տեսությունը համարվում է մասնակի բացատրություն, քանի որ ապրանքի արժեքի վրա ազդում են նաև այլ գործոններ՝ պահանջարկը, առաջարկը, տեխնոլոգիաները և սպառողների նախասիրությունները։ Այդուհանդերձ, աշխատանքային տեսությունը շարունակում է մնալ տնտեսական մտքի պատմության կարևոր հիմքերից մեկը և օգտագործվում է տնտեսական համակարգերի վերլուծության մեջ։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սահմանափակ մեղսունակության իրավական և դատահոգեբուժական հիմնախնդիրների բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով դրա էությունը, իրավական նշանակությունը և կիրառման առանձնահատկությունները քրեական դատավարության շրջանակներում։ Քննարկվում են անձի հոգեկան վիճակի գնահատման չափանիշները, մեղսունակության տարբեր աստիճանների սահմանազատման հարցերը, փորձագիտական եզրակացությունների դերը և դրանց ազդեցությունը քրեական պատասխանատվության ու պատժի նշանակման գործընթացում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև տարբեր երկրների օրենսդրական մոտեցումների համեմատական վերլուծությանը, իրավակիրառական պրակտիկայում առաջացող խնդիրներին և դրանց հնարավոր լուծումներին։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, դատահոգեբույժների, իրավագիտության ուսանողների և քրեական արդարադատության ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններում դարձվածային միավորների (ֆրազեոլոգիզմների) կիրառության, դրանց տիպաբանության և ոճական գործառույթների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են հայերեն դարձվածքների կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց դասակարգման հիմնական սկզբունքները՝ ըստ ծագման, կառուցվածքի և գործառական դերի։ Հեղինակը վերլուծում է Թումանյանի լեզվական արվեստը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դարձվածները ծառայում որպես կերպարների խոսքի բնութագրման, հումորի, սարկազմի և ժողովրդական իմաստության փոխանցման միջոցներ։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդախոսակցական լեզվի և գրական լեզվի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև բանահյուսական տարրերի ներգործությանը Թումանյանի ոճի ձևավորման վրա։ Ներկայացվում է դարձվածքների ոճական բազմազանությունը՝ դրանց օգտագործումը պատմողական, քնարական և հումորային համատեքստերում։ Գիրքը նաև ընդգծում է Թումանյանի լեզվամտածողության ժողովրդական հիմքը և նրա ստեղծագործության լեզվական հարուստ համակարգը, որը ձևավորում է ազգային գրական լեզվի զարգացման կարևոր փուլերից մեկը։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, լեզվաբանների, ուսանողների, ուսուցիչների և հայ դասական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։