Երեխաների մոտ գանգուղեղային վնասվածքների դեպքում գանգի դեֆեկտների առաջնային պլաստիկան մանրացրած աուտոոսկրով

Մշակույթ

Գրականության ընթացիկ տեղեկատու Այս տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքը ներկայացնում է ՀՍՍՀ (Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետություն) կուլտուրայի և արվեստի ոլորտներին նվիրված նոր հրատարակված գրականության համակարգված ցանկը՝ ապահովելով տեղեկատվական և գիտական կողմնորոշման գործիք գիտնականների, ուսուցիչների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար։ Նյութում ընդգրկված են արվեստագիտության, գրականագիտության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի և կինոյի վերաբերյալ նոր ուսումնասիրություններ, հոդվածներ և ժողովածուներ՝ յուրաքանչյուրի մասին ներկայացնելով հիմնական մատենագիտական տվյալները և թեմատիկ ուղղվածությունը։ Աշխատությունը նպատակ ունի արտացոլել մշակութային գիտության զարգացող միտումները, նոր հետազոտական ուղղությունները և հրատարակչական գործունեության ակտիվությունը տվյալ ժամանակահատվածում։ Տեղեկատուն նաև նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանը, ընթերցողների կողմնորոշմանը և հետագա հետազոտական աշխատանքի պլանավորմանը՝ հանդիսանալով կարևոր աղբյուր կուլտուրայի և արվեստի ուսումնասիրությունների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հիփոթեքային վարկի շուկայի ձևավորման, զարգացման և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հիփոթեքային վարկավորման շուկայի կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները, վարկավորման պայմանները, պահանջարկի ձևավորման գործոնները և անշարժ գույքի շուկայի հետ փոխկապակցվածությունը։ ՀՀ հիփոթեքային շուկայի զարգացումը սերտորեն կապված է ինչպես բանկային համակարգի վարկավորման քաղաքականության, այնպես էլ բնակարանային պահանջարկի և պետական աջակցության ծրագրերի հետ։ Ազգային հիփոթեքային ընկերությունը շուկայի իր առաքելությունը ձևակերպում է որպես հիփոթեքային շուկան առավել իրացվելի, կայուն և հասանելի դարձնելը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հիփոթեքային վարկերի ծավալների և կառուցվածքի փոփոխությունները, առաջնային և երկրորդային անշարժ գույքի շուկաների առանձնահատկությունները, վարկերի տոկոսադրույքները, ժամկետները, կանխավճարների պահանջները և վարկառուների նկատմամբ կիրառվող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության և հարկային խթանների ազդեցությանը հիփոթեքային վարկավորման ակտիվության վրա․ մասնագիտական աղբյուրները նշում են, որ եկամտային հարկի վերադարձի մեխանիզմը նշանակալիորեն խթանել է ինչպես հիփոթեքային, այնպես էլ անշարժ գույքի շուկաների զարգացումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև շուկայի առկա խնդիրների բացահայտումը, որոնց թվում կարող են դիտարկվել անշարժ գույքի բարձր գները, բնակչության եկամուտների և վարկային պարտավորությունների անհամապատասխանությունը, շուկայի կենտրոնացվածությունը և վարկային ռիսկերը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հիփոթեքային շուկայի զարգացման ժամանակակից միտումներին, այդ թվում՝ թվայնացմանը, վարկային գործընթացների պարզեցմանը և մարզային շուկաների ակտիվացմանը։ Վերջին տարիներին շուկան շարունակել է աճել, սակայն 2026 թվականի ընթացքում աճի տեմպերի դանդաղման միտումներ նույնպես արձանագրվել են։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ հիփոթեքային վարկավորման շուկայի արդյունավետության գնահատման, առկա խնդիրների բացահայտման և դրա հետագա զարգացման ու կայունության ապահովման հնարավոր ուղղությունների մշակման համար։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիների իրավահավասարության սահմանադրաիրավական հիմքերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրավահավասարության՝ որպես ժողովրդավարական և իրավական պետության հիմնարար սկզբունքի, բովանդակության, նշանակության և իրականացման իրավական մեխանիզմների բացահայտումն է։ Աշխատության մեջ իրավահավասարությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես օրենքի առջև բոլորի հավասարության ձևական պահանջ, այլև որպես մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների ու ազատությունների լիարժեք իրացման, խտրականության բացառման և հասարակական հարաբերություններում արդարացի վերաբերմունքի ապահովման կարևոր նախապայման։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության մեջ ամրագրված իրավահավասարության սկզբունքներին և դրանց փոխկապակցվածությանը մարդու արժանապատվության, անձնական ազատության, ժողովրդավարության, իրավական պետության և սոցիալական արդարության գաղափարների հետ։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես է սահմանադրական կարգավորումը ձևավորում քաղաքացիների հավասար իրավական կարգավիճակը և ինչ սահմաններում կարող են իրականացվել իրավունքների ու ազատությունների տարբերակված կարգավորումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խտրականության արգելքի ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են այնպիսի հանգամանքներ, որոնց հիմքով անձանց նկատմամբ տարբերակված վերաբերմունքը կարող է հանգեցնել իրավահավասարության խախտման, ինչպես նաև այն իրավական չափանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբերակել օրինական և անթույլատրելի տարբերակումը։ Այս համատեքստում իրավահավասարությունը ներկայացվում է որպես պետության կողմից ոչ միայն խտրական գործողություններից զերծ մնալու, այլև անհրաժեշտ իրավական և ինստիտուցիոնալ պայմաններ ստեղծելու պարտականություն։ Հետազոտության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում քաղաքացիների քաղաքական, քաղաքացիական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային իրավունքների իրականացման հավասար հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում է ընտրական գործընթացներին մասնակցության, պետական կառավարմանը ներգրավվելու, աշխատանքի, կրթության, սոցիալական պաշտպանության, սեփականության և դատական պաշտպանության ոլորտներում հավասարության ապահովման նշանակությունը։ Այս իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը դիտարկվում է որպես իրավահավասարության սկզբունքի գործնական դրսևորման կարևոր պայման։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում դատական պաշտպանության խնդիրը։ Քաղաքացիների իրավահավասարությունը չի կարող արդյունավետորեն իրականացվել առանց այնպիսի իրավական համակարգի, որը յուրաքանչյուր անձի հնարավորություն է տալիս պաշտպանելու իր խախտված իրավունքները և վիճարկելու պետական կամ այլ իրավասու մարմինների որոշումները։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են դատական պաշտպանության մատչելիության, արդար դատաքննության, իրավական պաշտպանության արդյունավետ միջոցների և օրենքի առջև հավասարության փոխկապակցված հարցերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև պետական իշխանության մարմինների գործունեության շրջանակում իրավահավասարության ապահովմանը։ Պետական մարմինների կողմից որոշումների ընդունման և վարչական լիազորությունների իրականացման ընթացքում անհրաժեշտ է պահպանել օրինականության, օբյեկտիվության, համաչափության և խտրականության բացառման սկզբունքները։ Այս տեսանկյունից քաղաքացիների իրավահավասարության երաշխավորումը դիտարկվում է որպես պետական կառավարման արդյունավետության և հանրային իշխանության նկատմամբ վստահության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև իրավահավասարության միջազգային և եվրոպական չափանիշների ուսումնասիրություն։ Մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային փաստաթղթերով ամրագրված հավասարության և խտրականության արգելքի սկզբունքների համադրումը Հայաստանի ազգային իրավակարգավորման հետ հնարավորություն է տալիս գնահատելու ներպետական իրավական համակարգի համապատասխանությունը մարդու իրավունքների համընդհանուր չափանիշներին և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում իրավահավասարության սահմանափակման խնդրին։ Ժամանակակից սահմանադրական իրավունքում բոլոր տարբերակումները ինքնաբերաբար չեն համարվում խտրականություն, քանի որ որոշակի իրավիճակներում տարբեր իրավական կարգավորումը կարող է ունենալ օբյեկտիվ և հիմնավորված նպատակ։ Հետևաբար աշխատանքում կարևոր է համաչափության սկզբունքի կիրառումը, որի միջոցով գնահատվում է տարբերակված մոտեցման իրավաչափությունը, անհրաժեշտությունը և արդարացվածությունը։ Աշխատության մեջ իրավահավասարության երաշխիքները դիտարկվում են նաև ինստիտուցիոնալ տեսանկյունից։ Քննարկվում է պետական և իրավապաշտպան մարմինների, դատարանների, հանրային կառավարման համակարգի և այլ ինստիտուտների դերը քաղաքացիների հավասար իրավունքների պաշտպանության գործում։ Կարևորվում է նաև իրավական իրազեկվածության բարձրացումը, քանի որ անձի կողմից սեփական իրավունքների և դրանց պաշտպանության միջոցների իմացությունը նպաստում է սահմանադրական իրավունքների արդյունավետ իրականացմանը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս իրավահավասարությունը դիտարկել որպես փոխկապակցված իրավական սկզբունքների և երաշխիքների համակարգ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն սահմանադրական նորմերի առկայությամբ, այլև դրանց գործնական կիրառմամբ։ Իրավական հավասարության իրական ապահովումը պահանջում է հետևողական օրենսդրական քաղաքականություն, արդյունավետ դատական պաշտպանություն, պետական մարմինների պատասխանատու գործունեություն և խտրականության ցանկացած դրսևորման կանխարգելման գործուն մեխանիզմներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է քաղաքացիների իրավահավասարության սահմանադրաիրավական հիմքերը՝ համադրելով տեսական դրույթները, իրավական կարգավորումները և դրանց գործնական իրականացման հիմնախնդիրները։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, սահմանադրագետների, մարդու իրավունքների մասնագետների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենի տեսողական ընկալում արտահայտող բայերի իմաստային արժույթի և դրա լեզվական արտահայտման միջոցների համալիր ուսումնասիրությանը՝ իմաստաբանության, շարահյուսության և բառային իմաստի փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե տեսողական ընկալման տարբեր իմաստներ արտահայտող բայերն իրենց իմաստային կառուցվածքով ինչպիսի մասնակիցներ են ենթադրում, ինչպես են այդ մասնակիցները ներկայացվում նախադասության մեջ և ինչպիսի քերականական ու բառային միջոցներով են իրականացվում բայական իմաստի պահանջած հարաբերությունները։ Իմաստային արժույթը դիտարկվում է որպես բայի բառային նշանակությունից բխող հատկություն, որը պայմանավորում է տվյալ գործողության, գործընթացի կամ վիճակի մասնակիցների քանակը, բնույթը և իմաստային դերերը։ Տեսողական ընկալման բայերի դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում ընկալող անձի կամ սուբյեկտի, ընկալվող օբյեկտի, տեսողական գործունեության ուղղության, պայմանների և արդյունքի հարաբերությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է տեսողական ընկալման բայերի իմաստային դասակարգման վրա։ Ժամանակակից անգլերենում տեսողության ոլորտին վերաբերող բայերը կարող են արտահայտել ոչ միայն ֆիզիկական տեսնելու փաստը, այլև նպատակաուղղված դիտում, ուշադրության կենտրոնացում, ակնթարթային հայացք, երկարատև զննում, ինչ-որ երևույթի նկատում, տեսանելիության վիճակ և ընկալման արդյունք։ Այս իմաստային տարբերությունները պայմանավորում են նաև բայերի արժութային կառուցվածքների տարբերությունները։ Մի դեպքում տեսողական ընկալումը կարող է ներկայացվել որպես ընկալող սուբյեկտի նկատմամբ հարաբերականորեն անկախ գործընթաց, իսկ մեկ այլ դեպքում՝ որպես նպատակաուղղված գործողություն, որի համար անհրաժեշտ է որոշակի օբյեկտ կամ ուղղություն։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե բայի բառային իմաստի փոփոխությունն ինչպես է անդրադառնում նրա շարահյուսական հնարավորությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իմաստային և շարահյուսական արժույթների տարբերակմանը։ Իմաստային արժույթը վերաբերում է այն մասնակիցներին, որոնք ենթադրվում են բայի նշանակությամբ, մինչդեռ շարահյուսական արժույթը ցույց է տալիս, թե այդ մասնակիցներից որոնք և ինչպես են իրականանում նախադասության քերականական կառուցվածքում։ Այս երկու մակարդակները միշտ չէ, որ ամբողջությամբ համընկնում են։ Բայի իմաստով ենթադրվող որևէ մասնակից կարող է կոնկրետ համատեքստում բացահայտորեն չարտահայտվել, քանի որ այն հասկանալի է իրավիճակից կամ հաղորդակցական պայմաններից։ Հակառակ դեպքում նախադասության մեջ կարող են հայտնվել լրացուցիչ բաղադրիչներ, որոնք բայի հիմնական իմաստային կառուցվածքի պարտադիր մասնակիցներ չեն, սակայն հաղորդում են գործողության տեղի, ժամանակի, եղանակի կամ այլ հանգամանքների վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Այս տարբերակումը կարևոր է բայական կառուցվածքի իրական սահմանները որոշելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում ընկալողի իմաստային դերը։ Տեսողական ընկալումը սովորաբար ենթադրում է այնպիսի մասնակից, որը կարող է ընկալել տեսողական տեղեկատվությունը։ Սակայն տարբեր բայերի դեպքում այդ մասնակիցը կարող է ներկայացվել տարբեր կերպ։ Այն կարող է լինել զգայական փորձառություն ունեցող անձ, նպատակաուղղված գործողություն կատարող գործորդ կամ որոշակի տեսողական վիճակում գտնվող սուբյեկտ։ Այս տարբերությունը կարևոր է, քանի որ ազդում է ոչ միայն բայի իմաստային մեկնաբանության, այլև ամբողջ նախադասության կառուցվածքի վրա։ Նպատակաուղղված դիտման դեպքում սուբյեկտը սովորաբար ավելի ակտիվ դեր ունի, մինչդեռ ինքնաբերաբար առաջացող տեսողական ընկալման դեպքում նրա գործորդային հատկանիշները կարող են ավելի թույլ արտահայտվել։ Առանձին ուղղություն է ընկալվող օբյեկտի կամ տեսողական խթանի ուսումնասիրությունը։ Տեսողության բայերի հետ կարող են գործածվել առարկա, անձ, իրադարձություն, գործողություն, իրավիճակ կամ ամբողջական փաստ արտահայտող միավորներ։ Այդ պատճառով օբյեկտային դիրքը կարող է արտահայտվել ոչ միայն գոյականական խմբով, այլև ավելի բարդ շարահյուսական կառուցվածքներով։ Ընկալվող բովանդակության բնույթը կարող է ազդել բայի իմաստային մեկնաբանության վրա։ Ֆիզիկական առարկայի ընկալումը և ամբողջ իրադարձության կամ իրավիճակի ընկալումը իմաստային կառուցվածքով նույնական չեն, թեև կարող են արտահայտվել նույն բայի տարբեր կիրառություններով։ Այս երևույթը կարևոր է բայերի բազմիմաստության և արժութային մոդելների փոխհարաբերությունը հասկանալու համար։ Կարևորվում է ուղիղ խնդրի միջոցով արժույթի արտահայտման ուսումնասիրությունը։ Անգլերենում տեսողական ընկալման բազմաթիվ բայեր կարող են անմիջականորեն կապվել ընկալվող օբյեկտի հետ՝ առանց նախդիրային միջնորդության։ Այսպիսի կառուցվածքներում օբյեկտը քերականորեն ներկայացվում է որպես բայի անմիջական լրացում։ Սակայն նույն իմաստային դաշտին պատկանող այլ բայեր պահանջում են նախդիրային կառուցվածք, ինչը ցույց է տալիս, որ մոտ իմաստ ունեցող բառերը կարող են ունենալ տարբեր շարահյուսական կառավարում։ Այս տարբերությունների համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է անգլերենի բայական կառույցների նկարագրության համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նախդիրների դերին։ Նպատակաուղղված հայացք, ուղղություն կամ դիտարկման օբյեկտ արտահայտող կառուցվածքներում նախդիրը կարող է հանդես գալ որպես բայի և նրա իմաստային մասնակցի միջև շարահյուսական կապի հիմնական միջոց։ Նախդրի ընտրությունը երբեմն կապված է բայի կայուն կառավարման հետ, իսկ որոշ դեպքերում կարող է փոփոխել ամբողջ բառակապակցության իմաստը։ Հետևաբար տեսողական բայերի արժույթի ուսումնասիրությունը պահանջում է ոչ միայն բայի, այլև բայ-նախդիր համակցությունների քննություն։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բայի պարտադիր լրացումները ազատ հանգամանքային բաղադրիչներից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է լրացական նախադասությունների գործածությունը։ Տեսողական ընկալման բայերը կարող են որպես իմաստային լրացում ընդունել ամբողջ իրավիճակ կամ դատողություն արտահայտող կառույցներ։ Այս դեպքում տեսողական ընկալման օբյեկտը ներկայացվում է ոչ թե մեկ առարկայով, այլ իրադարձային բովանդակությամբ։ Նման կառույցների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել զգայական ընկալման և ճանաչողական մեկնաբանության միջև կապը։ Որոշ կիրառություններում տեսնելու իմաստը կարող է աստիճանաբար մոտենալ հասկանալու, գիտակցելու կամ համոզվելու իմաստներին, և այդ իմաստային տեղաշարժը հաճախ ուղեկցվում է արժութային կառուցվածքի փոփոխությամբ։ Առանձին նշանակություն ունի ինֆինիտիվային և դերբայական կառույցների ուսումնասիրությունը։ Տեսողական ընկալման բայերի հետ գործածվող նման կառուցվածքները կարող են արտահայտել ընկալվող գործողության ընթացքը կամ ամբողջականությունը։ Քերականական ձևի ընտրությունը կարող է կապված լինել այն բանի հետ, թե խոսողն ընկալվող իրադարձությունը ներկայացնում է որպես ամբողջություն, թե ուշադրությունը կենտրոնացնում է դրա ընթացքի վրա։ Այսպիսի կառույցները հատկապես արժեքավոր են իմաստաբանության և քերականության փոխազդեցության ուսումնասիրության համար, քանի որ ձևական տարբերությունը կարող է արտահայտել ընկալման եղանակի և իրադարձության կառուցվածքի տարբերություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բայերի բազմիմաստության խնդիրը։ Տեսողական ընկալման բառապաշարը հաճախ զարգացնում է փոխաբերական և վերացական նշանակություններ։ Ֆիզիկական տեսողություն արտահայտող բայը կարող է որոշ համատեքստերում նշանակել հասկանալ, հանդիպել, ստուգել, հոգ տանել, պատկերացնել կամ գնահատել։ Նման իմաստային զարգացումների դեպքում բայի արժութային կառուցվածքը կարող է փոփոխվել։ Հետևաբար նույն բառային ձևի բոլոր կիրառությունները մեկ արժութային մոդելով նկարագրելը կարող է բավարար չլինել։ Անհրաժեշտ է առանձնացնել տարբեր բառային-իմաստային տարբերակները և յուրաքանչյուրի համար ուսումնասիրել համապատասխան մասնակիցների ու շարահյուսական կառուցվածքների համակարգը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պարտադիր և ընտրովի արժույթների տարբերակմանը։ Որոշ լրացումների բացակայության դեպքում նախադասությունը կարող է դառնալ իմաստային առումով անավարտ կամ պահանջել հատուկ համատեքստ, մինչդեռ այլ բաղադրիչներ կարող են ազատորեն բաց թողնվել։ Սակայն պարտադիրության աստիճանը միշտ չէ, որ հնարավոր է որոշել միայն ձևական չափանիշներով։ Համատեքստը, հաղորդակցական նպատակը և բայի տվյալ նշանակությունը կարող են փոխել լրացման անհրաժեշտությունը։ Այս պատճառով հետազոտության ընթացքում նպատակահարմար է համադրել բառարանային տվյալները և իրական լեզվական գործածության օրինակները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է արժութային մոդելների առանձնացումը։ Տարբեր բայերի կիրառությունների հիման վրա հնարավոր է կազմել կառուցվածքային սխեմաներ, որոնք ցույց են տալիս ընկալող սուբյեկտի, ընկալվող օբյեկտի, ուղղության և այլ մասնակիցների հարաբերությունները։ Այնուհետև այդ մոդելները կարելի է համեմատել՝ պարզելու համար, թե որ կառուցվածքներն են բնորոշ տեսողական ընկալման ամբողջ իմաստային խմբին, իսկ որոնք՝ միայն առանձին ենթախմբերին կամ բայերին։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ներկայացնել բառապաշարի և շարահյուսության փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուղղություն է տեսողական ընկալման ակտիվ և ոչ ակտիվ տեսակների հակադրությունը։ Նպատակաուղղված դիտումը ենթադրում է սուբյեկտի գիտակցված մասնակցություն և ուշադրության ուղղում որոշակի օբյեկտի վրա, մինչդեռ ինքնաբերական ընկալումը կարող է տեղի ունենալ առանց հատուկ մտադրության։ Այս իմաստային տարբերությունը կարող է արտահայտվել տարբեր բայերով և տարբեր քերականական կառուցվածքներով։ Դրանց համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ նկարագրել գործորդայնության, փորձառության և ընկալման հարաբերությունները ժամանակակից անգլերենում։ Կարևորվում է նաև տեսողական ընկալման ինտենսիվության և տևողության արտահայտումը։ Որոշ բայեր իրենց բառային նշանակությամբ կարող են ցույց տալ կարճատև հայացք, մյուսները՝ երկարատև կամ ուշադիր դիտում։ Այս տարբերությունները կարող են լրացուցիչ ձևով արտահայտվել մակբայներով, նախդիրային խմբերով կամ այլ հանգամանքային միջոցներով։ Հետազոտության խնդիրներից է պարզել, թե այդ բաղադրիչներից որոնք են բայի իմաստային կառուցվածքի հետ սերտորեն կապված, իսկ որոնք հանդես են գալիս որպես ազատ ընդլայնումներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բառային համակցելիությանը։ Տեսողական բայերը կարող են նախընտրելիորեն կապվել որոշակի իմաստային դասերի պատկանող գոյականների կամ այլ լրացումների հետ։ Օրինակ՝ որոշ բայեր ավելի բնական են անձերի և ֆիզիկական առարկաների հետ, իսկ մյուսները կարող են հաճախ կիրառվել իրադարձությունների, փոփոխությունների կամ վերացական իրավիճակների նկարագրության ժամանակ։ Համակցելիության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել բայերի միջև այնպիսի իմաստային տարբերություններ, որոնք սովորական բառարանային սահմանումներում միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտահայտվում են։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևոր դեր ունենալ կորպուսային նյութի կիրառումը։ Իրական գրավոր և բանավոր խոսքից հավաքված օրինակները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել բայերի գործածության հաճախականությունը, առավել տարածված արժութային մոդելները, բնորոշ համակցությունները և ոճական տարբերությունները։ Կորպուսային տվյալները հատկապես օգտակար են տեսականորեն հնարավոր և իրականում հաճախ կիրառվող կառուցվածքները տարբերակելու համար։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս գնահատել, թե արժութային որոշ մոդելներ որքանով են բնորոշ ժամանակակից լեզվին և ինչպիսի ժանրերում կամ հաղորդակցական իրավիճակներում են առավել հաճախ հանդիպում։ Առանձին նշանակություն ունի բայերի արժույթի և հաղորդակցական կառուցվածքի հարաբերակցությունը։ Նախադասության մեջ որոշ իմաստային մասնակիցների բացթողումը կարող է պայմանավորված լինել ոչ թե բայի կառուցվածքային հատկությամբ, այլ նրանով, որ համապատասխան տեղեկությունն արդեն հայտնի է զրուցակիցներին։ Նույն կերպ որոշ բաղադրիչների առաջադրումը կամ հատուկ շեշտադրումը կարող է կապված լինել տեղեկատվական կառուցվածքի հետ։ Այս հանգամանքը ցույց է տալիս, որ արժույթի ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է իրականացնել ոչ միայն մեկուսացված նախադասությունների, այլև ավելի լայն համատեքստի հիման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տեսողական ընկալման և ճանաչողական իմաստների փոխհարաբերությունը։ Մարդկային լեզուներում տեսողությունը հաճախ ծառայում է գիտելիքի և ըմբռնման փոխաբերական հիմք։ Անգլերենում ևս ֆիզիկական տեսողություն նշանակող որոշ բայեր կարող են արտահայտել մտավոր ընկալում կամ իրավիճակի գիտակցում։ Այսպիսի իմաստային ընդլայնումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես է զգայական փորձի բառապաշարը ներգրավվում վերացական մտածողության արտահայտման մեջ և ինչպես են այդ փոփոխությունները վերակազմավորում բայի արժութային հնարավորությունները։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել կառուցվածքային լեզվաբանության, բառային իմաստաբանության, շարահյուսական վերլուծության, արժույթի տեսության, համատեքստային և կորպուսային ուսումնասիրության մեթոդները։ Օրինակների կառուցվածքային դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել հիմնական շարահյուսական մոդելները, իսկ իմաստային վերլուծությունը՝ որոշել դրանցում ներկայացված մասնակիցների դերերը։ Քանակական տվյալների կիրառումը կարող է լրացնել որակական վերլուծությունը՝ ցույց տալով տարբեր մոդելների տարածվածությունը իրական լեզվական նյութում։ Աշխատության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է բայական իմաստի և նախադասության կառուցվածքի միջև փոխհարաբերությունների բացահայտման հնարավորությամբ։ Տեսողական ընկալման բայերը հարմար նյութ են այս խնդրի ուսումնասիրության համար, քանի որ միավորում են զգայական փորձը, նպատակաուղղված գործողությունը և ճանաչողական մեկնաբանությունը և կարող են հանդես գալ բազմաթիվ կառուցվածքային մոդելներում։ Դրանց ուսումնասիրությունը նպաստում է անգլերենի բայական համակարգի, իմաստային դերերի և շարահյուսական կառավարման օրինաչափությունների առավել ամբողջական նկարագրությանը։ Գործնական նշանակությունը կապված է նաև անգլերենի ուսուցման, բառարանագրության և թարգմանության հետ։ Տեսողական ընկալման իմաստով մոտ բայերը միշտ չէ, որ կարող են փոխարինել միմյանց նույն քերականական կառուցվածքում, ուստի դրանց արժութային առանձնահատկությունների իմացությունը կարևոր է ճիշտ և բնական խոսքի ձևավորման համար։ Բառարաններում արժութային մոդելների հստակ ներկայացումը կարող է օգնել տարբերակել բայերի իմաստներն ու կառավարումը, իսկ թարգմանության ժամանակ՝ ընտրել նպատակային լեզվում համապատասխան կառուցվածքը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է ժամանակակից անգլերենի տեսողական ընկալման բայերի իմաստային կառուցվածքի և դրանց շարահյուսական իրացման միջոցների բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ միավորելով բառային իմաստաբանությունը, արժույթի տեսությունը, շարահյուսությունը, համակցելիության ուսումնասիրությունը և համատեքստային վերլուծությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել անգլերենի տեսական քերականությամբ, իմաստաբանությամբ, շարահյուսությամբ, բառագիտությամբ, կորպուսային լեզվաբանությամբ, թարգմանագիտությամբ և օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայով զբաղվող լեզվաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Էրիվան քաղաքի (Երևան) պարտադիր կարգադրությունների և քաղաքային կանոնադրական դրույթների համակարգված ժողովածու՝ ընդգրկելով քաղաքային կառավարման, հասարակական կարգի, տնտեսության և բնակչության առօրյա կյանքի կարգավորման հիմնական նորմատիվ ակտերը։ Նյութը ունի իրավական-տեղեկատու բնույթ և արտացոլում է քաղաքային ինքնակառավարման ձևավորման պատմական փուլերը, վարչական կառավարման մեխանիզմները և հանրային կարգապահության ապահովման կանոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքային տնտեսության կազմակերպմանը, սանիտարական կանոններին, առևտրի և ծառայությունների կարգավորմանը, ինչպես նաև հասարակական անվտանգության ապահովման միջոցներին։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է քաղաքային իրավունքի, վարչական պատմության և Երևանի քաղաքային զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել քաղաքային կյանքի կարգավորման իրավական հիմքերի մասին տարբեր պատմական փուլերում։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի համահավաք ցանկ է, որը կազմվել է Հայկական ՍՍՀ-ում գործող գրադարանների կենտրոնացված համակարգերի գրքափոխանակության ֆոնդերում առկա և այլ գրադարաններին առաջարկվող գրականության վերաբերյալ տեղեկությունները մեկ միասնական աղբյուրում ներկայացնելու նպատակով։ Այն արտացոլում է գրադարանային համակարգերի միջև գրականության փոխանակման կազմակերպված մեխանիզմը և ծառայում է որպես գործնական միջոց՝ տարբեր գրադարանների ֆոնդերում առկա ավելորդ կամ տվյալ հաստատության համար այլևս անհրաժեշտություն չներկայացնող հրատարակությունները նպատակային կերպով վերաբաշխելու համար։ Համահավաք բնույթը հնարավորություն է տալիս տարբեր գրադարանային կենտրոններից ստացված տվյալները ներկայացնել համակարգված ձևով և գրադարանավարներին տեղեկացնել այն գրքերի ու այլ հրատարակությունների մասին, որոնք հնարավոր է ձեռք բերել գրքափոխանակության միջոցով։ Նման ցանկերի կազմումը կապված է գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ կառավարման, համալրման և փոխադարձ օգտագործման խնդիրների հետ։ Գրադարաններում ժամանակի ընթացքում կարող էին կուտակվել կրկնօրինակներ, տվյալ հաստատության ընթերցողական պահանջներին չհամապատասխանող կամ այլ պատճառներով քիչ օգտագործվող հրատարակություններ, որոնք, սակայն, կարող էին անհրաժեշտ և արժեքավոր լինել մեկ այլ գրադարանի համար։ Դրանց պարզապես ֆոնդից դուրս բերելու փոխարեն գրքափոխանակության համակարգը հնարավորություն էր տալիս գրականությունը փոխանցել այն հաստատություններին, որտեղ տվյալ նյութի նկատմամբ իրական պահանջ կար։ Այսպիսով ապահովվում էր գրքային պաշարների առավել նպատակային օգտագործումը և տարբեր գրադարանների հավաքածուների համալրումը՝ առանց յուրաքանչյուր անհրաժեշտ հրատարակությունը նորից ձեռք բերելու անհրաժեշտության։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է առաջարկվող գրականության մատենագիտական ներկայացման վրա։ Ցանկում ընդգրկվող յուրաքանչյուր միավորի վերաբերյալ տվյալները նախատեսված էին հրատարակության նույնականացման և դրա անհրաժեշտությունը գնահատելու համար։ Այդպիսի տեղեկատվությունը կարող էր ներառել հեղինակի անունը, հրատարակության անվանումը, հրատարակության վայրը և տարեթիվը, ինչպես նաև մատենագիտական նկարագրության համար անհրաժեշտ այլ տվյալներ։ Տեղեկությունների միասնական ձևով ներկայացումը հեշտացնում էր առաջարկվող նյութերի որոնումը և գրադարանների միջև պատվերների կազմակերպումը։ Հրատարակության կառուցվածքը կապված է նաև համահավաք գրացուցակների և մատենագիտական տեղեկատվության կազմակերպման սկզբունքների հետ։ Առանձին գրադարանների գրքափոխանակության ֆոնդերի մասին տեղեկությունների համախմբումը հնարավորություն էր տալիս ստեղծել ընդհանուր տեղեկատվական պատկեր և խուսափել այնպիսի իրավիճակից, երբ յուրաքանչյուր հաստատություն ստիպված էր առանձին կապ հաստատել բազմաթիվ գրադարանների հետ՝ անհրաժեշտ գրականության առկայությունը պարզելու համար։ Համահավաք ցանկը հանդես էր գալիս որպես միջգրադարանային տեղեկատվական գործիք՝ միավորելով տարբեր ֆոնդերի առաջարկները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքափոխանակության ֆոնդի նշանակությանը։ Այն առանձնահատուկ նշանակության հավաքածու է, որտեղ կենտրոնացվում են այն հրատարակությունները, որոնք կարող են առաջարկվել այլ գրադարանների։ Նման ֆոնդի ճիշտ կազմակերպումը պահանջում է նյութերի հաշվառում, դասակարգում, պահպանություն և պարբերական տեղեկատվության տարածում դրանց առկայության մասին։ Համահավաք ցանկերի հրապարակումը հենց այդ տեղեկատվական աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից էր, քանի որ առանց առաջարկվող նյութերի մասին տեղեկությունների տարածման գրքափոխանակության ֆոնդը չէր կարող արդյունավետորեն ծառայել իր նպատակին։ Գրադարանները ցանկի միջոցով հնարավորություն էին ստանում համեմատելու առաջարկվող նյութերը սեփական ֆոնդի կառուցվածքի հետ, հայտնաբերելու բացակայող հրատարակությունները և ընտրելու անհրաժեշտ գրականությունը։ Այս գործընթացը հատկապես կարևոր էր հետադարձ համալրման համար, երբ անհրաժեշտ էր ձեռք բերել ոչ թե նոր լույս տեսած, այլ նախկին տարիներին հրատարակված և տվյալ գրադարանում բացակայող նյութեր։ Գրքափոխանակության ֆոնդերը կարող էին այդպիսի հրատարակությունների ձեռքբերման կարևոր աղբյուր լինել՝ լրացնելով հավաքածուների թեմատիկ կամ ժամանակագրական բացերը։ Նյութը նաև պատկերացում է տալիս կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպման մասին։ Նման համակարգերում առանձին գրադարանների գործունեությունը փոխկապակցված էր ընդհանուր ֆոնդային, մատենագիտական և մեթոդական աշխատանքների հետ։ Գրականության վերաբաշխումը հնարավորություն էր տալիս կենտրոնացված համակարգի ներսում և տարբեր համակարգերի միջև առավել արդյունավետ օգտագործել առկա գրքային պաշարները։ Մի գրադարանում քիչ պահանջարկ ունեցող հրատարակությունը կարող էր փոխանցվել մեկ այլ գրադարան, որտեղ այն անհրաժեշտ էր ընթերցողների սպասարկման, ուսումնական աշխատանքի, մասնագիտական գործունեության կամ հետազոտական նպատակների համար։ Առանձին նշանակություն ունի հրատարակության դերը գրադարանային ֆոնդերի համալրման պլանավորման մեջ։ Գրադարանավարը կարող էր ցանկի միջոցով ընտրել այն նյութերը, որոնք համապատասխանում էին տվյալ հաստատության համալրման թեմատիկ ուղղություններին։ Ընտրությունը կարող էր իրականացվել հաշվի առնելով գրադարանի տեսակը, ընթերցողների կազմը, ֆոնդում արդեն առկա գրականությունը և չբավարարված ընթերցողական պահանջները։ Այսպիսով ցանկը ծառայում էր ոչ միայն որպես տեղեկատու, այլև որպես ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ գործնական որոշումներ ընդունելու միջոց։ Գրքափոխանակությունը նպաստում էր նաև նյութական միջոցների խնայողությանը։ Գրադարանները հնարավորություն էին ստանում անհրաժեշտ հրատարակությունների մի մասը ձեռք բերել փոխանակման կամ վերաբաշխման միջոցով՝ սահմանափակելով լրացուցիչ գնման անհրաժեշտությունը։ Միաժամանակ ավելորդ կրկնօրինակները դուրս էին գալիս այն ֆոնդերից, որտեղ դրանց օգտագործումը սահմանափակ էր, և փոխանցվում այն հաստատություններին, որտեղ դրանք կարող էին ակտիվ շրջանառության մեջ մտնել։ Այս մեխանիզմը կարևոր էր գրադարանային տարածքի արդյունավետ օգտագործման և ֆոնդերի որակական կազմի կարգավորման տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային ֆոնդերի ուսումնասիրության աղբյուր։ Առաջարկվող գրականության մատենագիտական կազմը կարող է տեղեկություններ հաղորդել այն մասին, թե ինչպիսի հրատարակություններ էին կուտակվել տարբեր կենտրոնացված համակարգերի գրադարաններում, ինչ թեմատիկ ուղղություններ էին ներկայացված և ինչպիսի նյութեր էին ընդգրկվում փոխանակման գործընթացում։ Այդ պատճառով ցանկը կարող է արժեք ունենալ ոչ միայն իր անմիջական գործնական նշանակությամբ, այլև գրադարանագիտության և գրքային մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել խորհրդային Հայաստանի գրադարանային ցանցի զարգացման, ֆոնդերի կառուցվածքի, գրականության տարածման և միջգրադարանային համագործակցության ձևերի հետազոտության ժամանակ։ Առանձին ուշադրության է արժանի համահավաք ցանկի մատենագիտական նշանակությունը։ Տարբեր ֆոնդերից ստացված տվյալների կենտրոնացված ներկայացումը ձևավորում է որոշակի ժամանակահատվածի հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկատվական շտեմարան, որը կարող է օգտակար լինել նաև հետագայում համապատասխան գրքերի որոնման և նույնականացման համար։ Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ գրքափոխանակության անմիջական գործառույթն այլևս արդիական չէ, նման ցանկերը կարող են պահպանել աղբյուրագիտական արժեք՝ փաստագրելով գրադարաններում առկա գրականության մի հատվածը։ Ցանկի համարակալված լինելը ցույց է տալիս նման տեղեկատվական նյութերի պարբերական կամ շարունակական բնույթը և հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ այն նախատեսված է եղել գրքափոխանակության վերաբերյալ տեղեկությունների փուլային ներկայացման համար։ Նման թողարկումների միջոցով գրադարանային աշխատողները կարող էին պարբերաբար տեղեկանալ նոր առաջարկվող գրականության մասին և համապատասխան պատվերներ ներկայացնել։ Կարևորվում է նաև գրադարանների միջև մասնագիտական համագործակցությունը։ Գրքափոխանակությունը պահանջում էր հստակ կապ տարբեր հաստատությունների միջև, առաջարկների և պահանջների հաշվառում, նյութերի ընտրություն, փոխանցման կազմակերպում և համապատասխան փաստաթղթավորում։ Համահավաք ցանկը այդ գործընթացում կատարում էր տեղեկատվական միջնորդի դեր՝ նպաստելով գրադարանային ռեսուրսների միասնական օգտագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդերի փոխանակման և վերաբաշխման կազմակերպված համակարգի կարևոր գործիք, որը միաժամանակ կատարում է մատենագիտական, տեղեկատվական և գործնական գործառույթներ։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գրքափոխանակության կազմակերպման սկզբունքները, կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի համագործակցությունը, ֆոնդերի համալրման լրացուցիչ աղբյուրները և գրքային պաշարների արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության և գրադարանային ֆոնդերի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, գրադարանավարների, տեղեկատվական մասնագետների, ինչպես նաև Հայաստանի խորհրդային շրջանի գրքային և մշակութային կյանքի պատմությունն ուսումնասիրող դասախոսների ու ուսանողների համար։