Երիտասարդ գիտնականների 16-րդ միջազգային գիտաժողովի նյութեր

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքի նորմաների օգտագործումը արտադրական կազմակերպության տնտեսագիտական աշխատանքում հանդիսանում է արտադրողականության պլանավորման, վերահսկման և արդյունավետության գնահատման կարևոր գործիք։ Աշխատանքի նորմաները սահմանում են, թե որքան ժամանակ, ջանք կամ ռեսուրս է անհրաժեշտ որոշակի աշխատանք կատարելու համար, և դրանք օգտագործվում են արտադրական գործընթացների կազմակերպման, աշխատավարձի հաշվարկման և աշխատանքային պլանավորման մեջ։ Նորմաների հիման վրա հնարավոր է որոշել արտադրանքի թողարկման օպտիմալ ծավալները, աշխատողների ծանրաբեռնվածությունը և արտադրական գործընթացների արդյունավետությունը։ Դրանք նաև օգնում են բացահայտել անարդյունավետ հատվածները և բարելավել տեխնոլոգիական գործընթացները՝ նվազեցնելով ծախսերը և բարձրացնելով արտադրողականությունը։ Տնտեսագիտական տեսանկյունից աշխատանքի նորմաները կապ են ստեղծում աշխատանքի քանակի և արդյունքի միջև՝ ապահովելով արդար և չափելի գնահատման համակարգ։ Դրանք լայնորեն կիրառվում են արտադրական ձեռնարկություններում՝ պլանավորման, հաշվառման, վերլուծության և կառավարման գործընթացներում։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է ցորենի արմատային համակարգը վնասող հիվանդությունների տարածվածության, առաջացման պայմանների և բույսերի զարգացման ու բերքատվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի բնակլիմայական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում արմատային փտախտների հարուցիչների հայտնաբերման ու բնութագրման, հիվանդությունների տարածման աստիճանի գնահատման և դրանց զարգացման վրա շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցության վերլուծության հարցերն են։ Քննվում են հողի խոնավության, ջերմաստիճանի, մշակության պայմանների, ցանքաշրջանառության, բույսերի զարգացման փուլերի և այլ ագրոէկոլոգիական գործոնների հնարավոր փոխազդեցությունները հիվանդությունների դրսևորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտահարված բույսերի ընդհանուր վիճակի, արմատային համակարգի վնասման և արտադրողականության ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ցորենի տարբեր սորտերի կամ ձևերի արձագանքները հիվանդությունների նկատմամբ՝ գնահատելով դրանց հարաբերական կայունությունը և գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բույսերի պաշտպանության միջոցների արդյունավետության գիտական գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով ոչ միայն հիվանդության սահմանափակման, այլև բույսերի կենսունակության, բերքի ձևավորման, տնտեսական նպատակահարմարության և շրջակա միջավայրի անվտանգության տեսանկյուններից։ Քիմիական պաշտպանության հարցերը դիտարկվում են բուսասանիտարական կառավարման ընդհանուր համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով նաև ագրոտեխնիկական և կանխարգելիչ մոտեցումների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու տարածաշրջանում հիվանդությունների զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել դրանց տարածմանը կամ սահմանափակմանը։ Կարևորվում է տեղական պայմաններին համապատասխան բույսերի պաշտպանության ռազմավարության ձևավորումը, քանի որ նույն հիվանդության տարածվածությունն ու վնասակարությունը կարող են էապես տարբեր լինել բնակլիմայական և արտադրական պայմաններից կախված։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուսախտաբանության, գյուղատնտեսական բույսերի պաշտպանության, ագրոէկոլոգիայի և բուսաբուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել ցորենի առողջության պահպանման, հիվանդությունների հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման և արտադրության կայունության բարձրացման համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է բրոնզի դարի Սինտաշտայի և Պետրովկայի հնագիտական մշակույթների ռազմական գործի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ փորձարարական հնագիտության մեթոդների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են Եվրասիական տափաստաններում բնակված հնագույն հասարակությունների ռազմական կազմակերպման սկզբունքները, սպառազինության տեսակները, մարտական տեխնիկայի զարգացման մակարդակը և ռազմական գործունեության դերը հասարակական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված զենքերի, մարտակառքերի, ձիասարքերի և ռազմական նշանակության այլ առարկաների կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են բրոնզե և քարե զենքերի պատրաստման տեխնոլոգիաները, դրանց կիրառման հնարավորությունները, մարտակառքերի կառուցվածքն ու շարժունակությունը, ինչպես նաև ձիերի օգտագործման նշանակությունը ռազմական գործողություններում։ Անդրադարձ է կատարվում փորձարարական վերակառուցումների միջոցով հնագույն սպառազինության արդյունավետության, տեխնիկական հնարավորությունների և կիրառման եղանակների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ռազմական ավանդույթների արտացոլումը թաղման ծեսերում, հնագիտական գտածոների մեկնաբանության խնդիրները և ռազմական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը բրոնզի դարի հասարակությունների զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, ռազմական պատմության մասնագետների, մշակութաբանների և Եվրասիայի բրոնզի դարի հնագիտական մշակույթներով հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս բժշկագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է օնկոգինեկոլոգիական հիվանդների շրջանում հիվանդության փուլերի փոփոխության կամ «փուլերի միգրացիայի ֆենոմենի» առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գինեկոլոգիական չարորակ նորագոյացություններով հիվանդների հիվանդության տարածվածության և փուլավորման գնահատման փոփոխություններն են, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնց հետևանքով հիվանդության փուլը կարող է ախտորոշման կամ հետագա հետազոտության ընթացքում վերագնահատվել։ Ուռուցքաբանական փուլավորումը կարևոր նշանակություն ունի հիվանդության կանխատեսման, բուժման մարտավարության ընտրության և տարբեր հիվանդների խմբերի արդյունքների համեմատության համար։ Գինեկոլոգիական ուռուցքաբանության մեջ փուլավորումը սովորաբար հիմնվում է ուռուցքի տեղային տարածվածության, տարածաշրջանային ավշային հանգույցների ախտահարման և հեռավոր մետաստազների առկայության վերաբերյալ տվյալների վրա։ Այս պատճառով հիվանդության իրական տարածվածության ավելի ճշգրիտ հայտնաբերումը կարող է հանգեցնել նախնական և վերջնական փուլերի տարբերության։ «Փուլերի միգրացիայի» գաղափարը հատկապես կարևոր է այն իրավիճակներում, երբ ախտորոշման մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել նախկինում չճանաչված ավշահանգույցային կամ հեռավոր ախտահարումներ։ Այդ դեպքում հիվանդի հիվանդության փուլը կարող է փոխվել ոչ թե այն պատճառով, որ ուռուցքը կարճ ժամանակում կենսաբանորեն առաջադիմել է, այլ այն պատճառով, որ ավելի մանրամասն հետազոտությունը բացահայտել է արդեն առկա տարածվածության լրացուցիչ նշաններ։ Այս երևույթը կարևոր է տարբերակել իրական հիվանդության առաջընթացից, քանի որ երկու իրավիճակներն ունեն տարբեր կլինիկական և վիճակագրական նշանակություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը փուլավորման տարբեր մեթոդների համեմատությունն է։ Կլինիկական զննությունը, ուլտրաձայնային հետազոտությունը, համակարգչային և մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիան, պոզիտրոնային էմիսիոն տոմոգրաֆիան, էնդոսկոպիկ մեթոդները և վիրաբուժական կամ հյուսվածաբանական հետազոտությունը կարող են տալ հիվանդության տարածվածության վերաբերյալ տարբեր ծավալի տեղեկատվություն։ Վերջնական փուլավորման համար հատկապես կարևոր են վիրաբուժական և պաթոմորֆոլոգիական տվյալները, քանի որ դրանք կարող են բացահայտել այնպիսի միկրոսկոպիկ ախտահարումներ, որոնք նախավիրահատական պատկերային հետազոտություններով հնարավոր չէր հայտնաբերել։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այն հիվանդների բաժինը, որոնց նախնական փուլը հետագայում փոփոխվել է ավելի մանրամասն հետազոտությունից հետո։ Կարևոր է պարզել, թե որ փուլերում է նման փոփոխությունն առավել հաճախ հանդիպում և ինչպիսի կլինիկական կամ պաթոմորֆոլոգիական գործոններ են դրա հետ կապված։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ավշային հանգույցների ախտահարմանը։ Որոշ գինեկոլոգիական չարորակ նորագոյացությունների դեպքում ավշահանգույցների վիճակը էական նշանակություն ունի հիվանդության փուլավորման և կանխատեսման համար։ Նախավիրահատական հետազոտությունները կարող են չհայտնաբերել փոքրածավալ կամ միկրոմետաստատիկ ախտահարումներ, որոնք հետագայում հայտնաբերվում են վիրահատական կամ հյուսվածաբանական քննության ընթացքում։ Այդպիսի դեպքերը կարող են հանգեցնել հիվանդության փուլի վերադասակարգման։ Փուլերի միգրացիայի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հիվանդների կանխատեսման գնահատման համար։ Եթե նույն փուլում ընդգրկված հիվանդների մի մասը ավելի մանրամասն հետազոտության արդյունքում տեղափոխվում է հաջորդ փուլ, ապա նախնական փուլերի գոյատևման ցուցանիշները կարող են թվալ ավելի բարձր կամ ցածր՝ կախված փուլավորման մեթոդից և հետազոտության խորությունից։ Հետևաբար փուլերի փոփոխության երևույթը կարող է ազդել ոչ միայն անհատական բուժման որոշումների, այլև ուռուցքաբանական վիճակագրության և կլինիկական հետազոտությունների արդյունքների մեկնաբանության վրա։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև ախտորոշման ժամանակի գործոնը։ Հիվանդության փուլը կարող է փոխվել տարբեր ժամանակներում կատարված հետազոտությունների արդյունքում, և անհրաժեշտ է տարբերակել ախտորոշման պահին արդեն առկա հիվանդության տարածվածությունը հետագայում զարգացած իրական պրոգրեսիայից։ Այդ տարբերակումը պահանջում է հիվանդի բժշկական տվյալների, պատկերային հետազոտությունների, վիրահատական արդյունքների և հյուսվածաբանական եզրակացությունների ժամանակագրական համադրում։ Հետազոտության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև բուժման ռազմավարության վրա փուլավորման փոփոխության ազդեցությունը։ Հիվանդության ավելի բարձր փուլը հաճախ ենթադրում է բուժման այլ մոտեցում՝ վիրահատության ծավալի, ճառագայթային կամ համակարգային բուժման անհրաժեշտության և հետագա հսկողության պլանի փոփոխությամբ։ Ուստի փուլերի ավելի ճշգրիտ որոշումը կարող է նպաստել բուժման անհատականացմանը և հիվանդության իրական ռիսկի գնահատմանը։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է Հոպֆի արտապատկերումների և ինտեգրվող դինամիկական համակարգերի միջև գոյություն ունեցող մաթեմատիկական կապերի ուսումնասիրությանը՝ երկրաչափական, տոպոլոգիական և վերլուծական մեթոդների համադրմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն կառուցվածքների վրա, որոնց միջոցով բարձրաչափ տարածություններում սահմանված դինամիկական խնդիրները հնարավոր է ներկայացնել ավելի ցածր չափողականություն ունեցող տարածություններում՝ պահպանելով համակարգի կարևոր երկրաչափական և դինամիկական հատկությունները։ Հոպֆի արտապատկերումները դիտարկվում են որպես մաթեմատիկական կարևոր կառուցվածքներ, որոնք կապ են հաստատում տարբեր չափողականություն ունեցող ոլորտների միջև և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ֆիբրացիաների, համաչափությունների ու տոպոլոգիական հատկությունների փոխհարաբերությունները։ Քննության են առնվում դասական Հոպֆի ֆիբրացիայի կառուցվածքը, դրա երկրաչափական մեկնաբանությունը և այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով համապատասխան արտապատկերումը կարող է կիրառվել դինամիկական համակարգերի ձևափոխման կամ ռեդուկցիայի համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում համակարգերի համաչափություններին, քանի որ որոշակի համաչափության առկայությունը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել շարժման հավասարումների չափողականությունը և առանձնացնել դինամիկայի էական փոփոխականները։ Ինտեգրվող համակարգերի ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են շարժման ինտեգրալները, պահպանման օրենքները և դրանց փոխադարձ կապերը։ Կարևորվում է բավարար թվով անկախ առաջին ինտեգրալների գոյությունը, որը հնարավորություն է տալիս բարդ դինամիկական խնդիրը ներկայացնել ավելի պարզ կառուցվածքով և որոշ դեպքերում ստանալ շարժման հավասարումների ճշգրիտ կամ արդյունավետորեն հաշվարկելի լուծումներ։ Քննության են առնվում փուլային տարածության երկրաչափությունը, շարժման հետագծերը և պահպանվող մեծությունների մակարդակային բազմությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում համիլտոնյան համակարգերին և սիմպլեկտիկ երկրաչափության մեթոդներին, որոնք բնական մաթեմատիկական հիմք են ստեղծում ինտեգրվող դինամիկայի ուսումնասիրման համար։ Համիլտոնյան ֆունկցիայի և համապատասխան շարժման հավասարումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի ժամանակային զարգացումը, իսկ Պուասոնի փակագծերի կիրառմամբ՝ շարժման ինտեգրալների փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում պահպանվող մեծությունները գտնվում են համապատասխան փոխհարաբերության մեջ և ապահովում համակարգի ինտեգրվելիությունը։ Հոպֆի արտապատկերման կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ որոշ բարձրաչափ համիլտոնյան համակարգեր կապել ավելի ցածր չափողականություն ունեցող մեխանիկական խնդիրների հետ։ Այս մոտեցման միջոցով ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են սկզբնական համակարգի հետագծերը, համաչափությունները և պահպանման օրենքները փոխակերպվում նոր փոփոխականների անցնելու դեպքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ռեդուկցիայի գործընթացին, որի նպատակն է համակարգի ավելորդ ազատության աստիճանների հեռացումը՝ պահպանելով դինամիկայի հիմնական տեղեկատվությունը։ Նման մեթոդները կարևոր են հատկապես այն համակարգերի համար, որոնց փուլային տարածքը ունի արտահայտված խմբային կամ երկրաչափական համաչափություն։ Քննության են առնվում նաև դասական մեխանիկայի խնդիրների հետ հնարավոր կապերը, որտեղ կենտրոնական ուժային դաշտերը, պտտական շարժումները և այլ ինտեգրվող մոդելներ կարող են ծառայել ընդհանուր տեսական կառուցվածքների ուսումնասիրման օրինակներ։ Կարևորվում է Կեպլերյան տիպի համակարգերի և հարմոնիկ օսցիլյատորների միջև հայտնի մաթեմատիկական համապատասխանությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ համապատասխան ձևափոխությունները ցույց են տալիս, թե ինչպես կարող են արտաքինից տարբեր դինամիկական խնդիրներ ունենալ ընդհանուր երկրաչափական հիմք։ Այսպիսի կապերի բացահայտումը հնարավորություն է տալիս մի համակարգի համար հայտնի ինտեգրալներն ու լուծման մեթոդները համապատասխան ձևով օգտագործել մյուս համակարգի վերլուծության ժամանակ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում շարժման թաքնված համաչափություններին։ Դրանք կարող են չարտահայտվել համակարգի սովորական տարածական համաչափությունների տեսքով, սակայն դրսևորվել լրացուցիչ պահպանվող մեծությունների գոյությամբ։ Նման կառուցվածքների ուսումնասիրությունը կարևոր է ինտեգրվելիության պատճառների բացահայտման և շարժման ամբողջական երկրաչափական նկարագրության համար։ Քննության են առնվում նաև փոփոխականների փոխակերպման և կանոնական ձևափոխությունների հնարավորությունները, որոնց միջոցով շարժման հավասարումները կարող են բերվել ավելի հարմար տեսքի։ Ինտեգրվող համակարգերի տեսության շրջանակում կարևորվում են գործողություն-անկյուն փոփոխականները, ինվարիանտ տորերը և փուլային տարածության համապատասխան կառուցվածքները։ Դրանց օգնությամբ հնարավոր է համակարգի շարժումը ներկայացնել կանոնավոր երկրաչափական ձևով և բացահայտել ժամանակային էվոլյուցիայի հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձին նշանակություն է տրվում եզակի կետերին և այն դեպքերին, երբ ռեդուկցիայի կամ արտապատկերման կառուցվածքը սովորական ձևով չի գործում։ Նման կետերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ համակարգի գլոբալ տոպոլոգիական կառուցվածքը և տարբեր դինամիկական ռեժիմների միջև անցումները։ Հոպֆի ֆիբրացիայի տոպոլոգիական հատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել այնպիսի երևույթներ, որոնք հնարավոր չէ ամբողջությամբ նկարագրել միայն տեղային կոորդինատներով։ Այդ պատճառով երկրաչափական և տոպոլոգիական մոտեցումների համադրումը կարևոր նշանակություն ունի համակարգերի ամբողջական նկարագրության համար։ Դիտարկվում են նաև խմբային գործողությունների, ֆիբրացիաների և համապատասխան քվոտիենտ տարածությունների կառուցման մեթոդները։ Այսպիսի մաթեմատիկական ապարատը հնարավորություն է տալիս համակարգված ձևով ուսումնասիրել համաչափությունների ազդեցությունը դինամիկայի վրա և ձևակերպել ռեդուկցիայի ընդհանուր սկզբունքները։ Հետազոտության տեսական նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր մաթեմատիկական ոլորտների՝ դիֆերենցիալ երկրաչափության, տոպոլոգիայի, համիլտոնյան մեխանիկայի և դինամիկական համակարգերի տեսության միջև կապերի բացահայտմամբ։ Միևնույն կառուցվածքի տարբեր տեսանկյուններից ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ ինտեգրվելիության երկրաչափական հիմքերը և պահպանման օրենքների ծագումը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառելի լինել դասական և մաթեմատիկական ֆիզիկայի տարբեր խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է բարդ բազմաչափ համակարգերի ռեդուկցիա, շարժման ինտեգրալների որոնում կամ դինամիկայի երկրաչափական կառուցվածքի վերլուծություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական ֆիզիկայի, դինամիկական համակարգերի, դիֆերենցիալ երկրաչափության, տոպոլոգիայի և տեսական մեխանիկայի ոլորտների հետազոտողների, մաթեմատիկոսների, ֆիզիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը հայ պատմագրության նշանավոր երկերից է, որը նվիրված է V դարի իրադարձություններին և հայ ժողովրդի պատմական հիշողության մեջ առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող Վարդանանց պատերազմին։ Այն ներկայացնում է հայ ժողովրդի պայքարը Սասանյան Պարսկաստանի քաղաքական և կրոնական ճնշումների դեմ՝ կենտրոնանալով քրիստոնեական հավատքի պահպանման, ազգային ինքնության պաշտպանության և հոգևոր արժեքներին հավատարիմ մնալու գաղափարների վրա։ Պատմական շարադրանքի առանցքում Վարդան Մամիկոնյանի և նրա զինակիցների պայքարն է, որը կապված է 451 թվականի Ավարայրի ճակատամարտի հետ։ Այս իրադարձությունը հայ պատմական գիտակցության մեջ դարձել է հավատքի, անձնազոհության, հայրենասիրության և հավաքական դիմադրության խորհրդանիշ։ Եղիշեի անունով հայտնի պատմագրական երկը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն ռազմական ու քաղաքական իրադարձությունների, այլև ժամանակաշրջանի գաղափարական մթնոլորտի, հայ հասարակության ներքին հարաբերությունների և քրիստոնեական հավատքի պահպանման համար մղված պայքարի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հեղինակի շարադրանքում պատմական դեպքերը ներկայացվում են հոգևոր և բարոյական մեկնաբանությամբ՝ ընդգծելով հավատարմության, քաջության, անձնազոհության և համոզմունքներին հավատարիմ մնալու նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմագրության մեջ նաև իր գրական առանձնահատկություններով։ Պատմական պատումը համադրվում է ճարտասանական արտահայտչամիջոցների, հերոսական կերպարների ներկայացման և գաղափարական շեշտադրումների հետ, ինչի շնորհիվ երկը դարձել է հայ դասական գրականության և պատմական արձակի նշանակալի նմուշներից մեկը։ Վարդանանց պատերազմի պատմությունը հետագա դարերում մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ազգային ինքնագիտակցության, եկեղեցական ավանդության և հայրենասիրական մտածողության ձևավորման վրա։ Այն բազմիցս հիշատակվել է պատմական երկերում, կրոնական գրականության մեջ և ազգային հիշողությանն առնչվող ստեղծագործություններում՝ պահպանելով իր նշանակությունը տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև որպես սկզբնաղբյուր, որի տեղեկությունները հետազոտողները համադրում են այլ պատմական վկայությունների հետ՝ V դարի Հայաստանի քաղաքական իրադրությունը, Սասանյան տերության հետ հարաբերությունները և հայ եկեղեցու պատմությունը ուսումնասիրելու համար։ Միաժամանակ, երկի կրոնական ու գաղափարական ուղղվածությունը կարևոր է հաշվի առնել պատմական տեղեկությունների քննադատական գնահատման ընթացքում։ Կոստանդնուպոլսում լույս տեսած այս հրատարակությունը հայ պատմագրական ժառանգության տարածման և պահպանման կարևոր օրինակ է։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աստվածաբաններին, ինչպես նաև հայ ժողովրդի անցյալով և ազգային մշակույթի ձևավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ճանաչելու Վարդանանց պատերազմի պատմական նշանակությունը, Եղիշեի պատմագրական ոճը և այն գաղափարները, որոնք դարերի ընթացքում նպաստել են հայ ժողովրդի հոգևոր ու ազգային ինքնության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հայ պատմական հիշողության կարևորագույն երկերից է, որտեղ միավորվում են պատմական իրադարձությունների նկարագրությունը, քրիստոնեական հավատքի պաշտպանությունը և ազգային դիմադրության գաղափարը։