Երևանի խանության XVIII դարի երկրորդ կեսի պատմության հիմնախնդիրները ըստ Մատենադարանի պարսկերեն վավերագրերի

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է XIX դարի վերջին Կովկասում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնական կանոնակարգային փաստաթուղթը։ Այն հատկապես արժեքավոր է որպես պատմական և իրավական սկզբնաղբյուր, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես էր կազմակերպվում հայ համայնքների սոցիալական, կրթական և բարեգործական գործունեությունը Ռուսական կայսրության կովկասյան տարածքում։ Հետազոտական առումով փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել կազմակերպության նպատակները, անդամակցության պայմանները, կառավարման կառուցվածքը, տեղական բաժանմունքների գործունեությունը, ֆինանսավորման աղբյուրները և օգնության տրամադրման սկզբունքները։ Հիմնադիր կանոնադրությունը հաստատվել է 1881 թվականի հունիսի 6-ին Կովկասի փոխարքայի կողմից, իսկ 1895 թվականի Թիֆլիսյան հրատարակության մեջ կանոնադրությանը զուգահեռ ներառված է նաև տեղական վարչությունների և կոմիտեների գործունեությունը կարգավորող հրահանգը, որը հաստատվել էր 1892 թվականի հունվարի 12-ին։ Հրատարակությունը բաղկացած է 20 և 18 էջանոց երկու մասից և ունի զուգահեռ ռուսերեն ու հայերեն տեքստեր։ Փաստաթղթի բովանդակությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կազմակերպության գործունեությունը չէր սահմանափակվում միայն անհատական նյութական օգնությամբ։ Կազմակերպության նպատակների շարքում ընդգծվում էր Կովկասի և Անդրկովկասի հայերի շրջանում կրթության տարածումը և նյութական օգնության տրամադրումը։ Այսպիսով, բարեգործությունը դիտարկվում էր ավելի լայն հասարակական ծրագրի շրջանակում, որտեղ սոցիալական աջակցությունը զուգակցվում էր կրթական և մշակութային զարգացման հետ։ Տարբեր քաղաքներում ստեղծված տեղական բաժանմունքները հնարավորություն էին տալիս այդ գործունեությունը տարածել հայկական համայնքների վրա և արձագանքել տվյալ վայրի բնակչության կարիքներին։ Օրինակ՝ Դերբենտի բաժանմունքի կանոնադրությունը հաստատվել էր 1881 թվականին, իսկ նրա փաստացի գործունեությունը սկսվել էր 1890 թվականին։ Բաժանմունքը ֆինանսական միջոցներ էր ուղղում աղքատ աշակերտների կրթությանը, հայկական ուսումնարանին և ընթերցարանին, ինչը ցույց է տալիս կազմակերպության կրթական-բարեգործական ուղղության գործնական նշանակությունը։ Կազմակերպության ֆինանսական հիմքը ձևավորվում էր անդամավճարներից, մասնավոր նվիրատվություններից և բարեգործական միջոցառումներից ստացված եկամուտներից։ Տարբեր բաժանմունքների գործունեության վերաբերյալ պահպանված տվյալները ցույց են տալիս, որ միջոցները կարող էին օգտագործվել կրթական հաստատություններին աջակցելու, աղքատներին նպաստներ տրամադրելու և համայնքային կարիքները հոգալու համար։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նման կազմակերպությունների նշանակությունն ավելի մեծացավ․ հայկական բարեգործական կառույցները զբաղվում էին նաև փախստականներին օգնություն տրամադրելով, նրանց կացարանով ու սննդով ապահովելով, երեխաներին կրթական հաստատություններ տեղավորելով և այլ սոցիալական խնդիրների լուծմամբ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն թույլ է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն կազմակերպության նպատակները, այլև կառավարման մեխանիզմը։ Կանոնադրական փաստաթղթերը սովորաբար սահմանում են կենտրոնական և տեղական կառույցների իրավասությունները, անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, ժողովների կազմակերպման կարգը, վարչական մարմինների ձևավորման սկզբունքները, դրամական միջոցների տնօրինման և հաշվետվողականության կանոնները։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը արժեքավոր նյութ է XIX դարի հայկական հասարակական ինքնակազմակերպման և համայնքային կառավարման պատմության ուսումնասիրության համար։ Հատկապես ուշագրավ է տեղական բաժանմունքների ինստիտուտը։ Կենտրոնական կառույցի շուրջ ձևավորված ցանցը հնարավորություն էր տալիս կազմակերպված օգնությունը տարածել տարբեր քաղաքներում։ Հայկական բարեգործական ընկերության բաժանմունքներ գործել են Կովկասի բազմաթիվ բնակավայրերում, այդ թվում՝ Դերբենտում, Արմավիրում, Եկատերինոդարում և այլ վայրերում։ Արմավիրում կազմակերպության մասնաճյուղը հիմնադրվել էր XIX դարի վերջին, հետագայում փակվել և կրկին վերաբացվել XX դարի սկզբին։ Փաստաթուղթը կարևոր է նաև հայկական հասարակական կազմակերպությունների պատմության տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս ազգային համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալացման գործընթացը։ XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբին հայկական համայնքներում ձևավորվում էին կրթական, մշակութային, բարեգործական և փոխօգնության տարբեր կազմակերպություններ։ Դրանց գործունեությունը նպաստում էր համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային կրթական ու մշակութային հաստատությունների պահպանմանը։ Հրատարակության զուգահեռ հայերեն և ռուսերեն տարբերակները ևս կարևոր են․ դրանք վկայում են այն մասին, որ կազմակերպության գործունեությունը պետք է միաժամանակ հասանելի և հասկանալի լիներ հայկական համայնքի անդամներին ու Ռուսական կայսրության վարչական համակարգին։ Այս հանգամանքը փաստաթուղթը դարձնում է նաև լեզվական և վարչաիրավական պատմության ուսումնասիրության նյութ։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է XIX դարի վերջի հայկական հասարակական կյանքի, Կովկասի հայ համայնքների ինքնակազմակերպման, բարեգործական և կրթական գործունեության, ինչպես նաև ազգային հասարակական հաստատությունների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացնելու, թե ինչպիսի իրավական և կազմակերպական հիմքերի վրա էր կառուցվում հայ համայնքների փոխօգնությունը, ինչպես էին հավաքագրվում և բաշխվում միջոցները, ինչ դեր էր հատկացվում կրթությանը և ինչպիսի կառույցների միջոցով էր իրականացվում հասարակական աջակցությունը։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է մեխանիկական դեղնուկի համալիր բուժման մեջ դիսկրետ պլազմաֆերեզի կիրառման ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս արտամարմնային բուժական մեթոդի հնարավոր դերը այն հիվանդների վիճակի բարելավման գործում, որոնց մոտ լեղուղիների խցանման հետևանքով զարգացել է մեխանիկական դեղնուկ և դրա հետ կապված համակարգային խանգարումներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մեխանիկական դեղնուկի առաջացման հիմնական պատճառները, դրա կլինիկական դրսևորումները և օրգանիզմում առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լեղու արտահոսքի խանգարման հետևանքով արյան մեջ բիլիռուբինի և այլ նյութերի կուտակմանը, ինչպես նաև լյարդի ֆունկցիայի, արյան մակարդելիության և ընդհանուր հոմեոստազի փոփոխություններին։ Դիսկրետ պլազմաֆերեզը դիտարկվում է որպես համալիր բուժման լրացուցիչ մեթոդ, որի ընթացքում արյան պլազման առանձնացվում է ձևավոր տարրերից և հեռացվում կամ փոխարինվում համապատասխան լուծույթներով։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե այս միջամտությունն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ արյան շրջանառությունից պաթոլոգիական նյութերի հեռացման, հիվանդի ընդհանուր վիճակի և լաբորատոր ցուցանիշների փոփոխության վրա։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել բուժման արդյունքները՝ հիմնվելով բիլիռուբինի, լյարդային ֆերմենտների, սպիտակուցային փոխանակության, արյան մակարդելիության և այլ կենսաքիմիական ու կլինիկական ցուցանիշների դինամիկայի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև մեխանիկական դեղնուկի հիմնական պատճառի վերացմանն ուղղված բուժման և պլազմաֆերեզի համակցման արդյունավետության գնահատմանը, քանի որ արտամարմնային մեթոդը չի փոխարինում լեղուղիների անցանելիության վերականգնմանը, այլ կարող է դիտարկվել որպես համալիր բուժական միջոց։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր բուժական մոտեցումներ ստացած հիվանդների արդյունքները՝ գնահատելու դիսկրետ պլազմաֆերեզի հնարավոր առավելությունները և սահմանափակումները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև միջամտության անվտանգության գնահատումը, հնարավոր բարդությունների, հակացուցումների և բուժման օպտիմալ կազմակերպման հարցերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մեխանիկական դեղնուկով ծանր հիվանդների բուժման տակտիկայի կատարելագործմանը և արտամարմնային դետոքսիկացիոն մեթոդների կիրառման առավել հիմնավորված մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել վիրաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, հեպատոլոգներին, վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի մասնագետներին, տրանսֆուզիոլոգներին և արտամարմնային բուժման մեթոդներով զբաղվող բժիշկներին։

Գրականություն

Չարլի Չապլինը համաշխարհային կինոյի ամենահայտնի դերասաններից, ռեժիսորներից և սցենարիստներից մեկն է, որի ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել կինոարվեստի զարգացման վրա։ Նա հայտնի դարձավ հատկապես համր կինոյի ժամանակաշրջանում՝ ստեղծելով անմոռանալի կերպարներ և յուրահատուկ հումորային ոճ։ Չապլինի ստեղծած ամենահայտնի կերպարը թափառաշրջիկն էր, որը համեստ հագուստով, ձեռնափայտով և յուրահատուկ շարժուձևով դարձավ համաշխարհային կինոյի խորհրդանիշներից մեկը։ Նրա ֆիլմերում հումորը հաճախ համադրվում էր տխրության, սոցիալական խնդիրների և մարդկային կյանքի դժվարությունների հետ, ինչի շնորհիվ դրանք ոչ միայն զվարճացնում էին, այլ նաև ստիպում մտածել հասարակության խնդիրների մասին։ Չապլինը իր ստեղծագործություններում անդրադարձել է աղքատության, անարդարության, աշխատանքի ծանր պայմանների, պատերազմի և մարդկային հարաբերությունների թեմաներին՝ դրանք ներկայացնելով պարզ, բայց խոր ազդեցություն ունեցող ձևով։ Նրա ֆիլմերը առանձնանում են արտահայտիչ շարժումներով, հուզական տեսարաններով և մարդկային զգացմունքների խոր ներկայացմամբ։ Չարլի Չապլինը ոչ միայն դերասան էր, այլ նաև տաղանդավոր ռեժիսոր ու երաժիշտ, քանի որ իր ֆիլմերի մեծ մասի երաժշտությունը նույնպես ինքն էր ստեղծում։ Նրա արվեստը մեծ ազդեցություն ունեցավ համաշխարհային մշակույթի վրա և դարձավ կինոյի պատմության կարևոր մաս։ Չապլինի ստեղծագործությունները սիրվել են տարբեր ժողովուրդների կողմից, քանի որ դրանք ներկայացնում են մարդկային համընդհանուր արժեքներ՝ բարություն, մարդասիրություն, պայքար և հույս։ Նրա հայտնի ֆիլմերը մինչ այսօր համարվում են կինոարվեստի դասական օրինակներ և ուսումնասիրվում են տարբեր երկրներում։ Չարլի Չապլինը կարողացավ ստեղծել այնպիսի արվեստ, որը հասկանալի և հարազատ է մարդկանց անկախ ժամանակից ու մշակույթից։

Այլ առարկաներ

Սա գործնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է մասսայական գրադարանների աշխատողների համար և նվիրված է գրադարանային մասսայական աշխատանքի կազմակերպման, պլանավորման և արդյունավետ իրականացման մեթոդներին։ Հրատարակության մեջ ներկայացվում են ընթերցողների հետ մշակութային, կրթական և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման սկզբունքները, գրքային ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների, թեմատիկ հանդիպումների և այլ հանրային նախաձեռնությունների նախապատրաստման ու անցկացման գործնական խորհուրդներ։ Ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերի հետ աշխատանքի առանձնահատկություններին, ընթերցանության խթանման մեթոդներին, գրադարանի հասարակական դերի ամրապնդմանը և համայնքի մշակութային կյանքում դրա ակտիվ մասնակցությանը։ Ձեռնարկը ներառում է նաև կազմակերպչական առաջարկություններ, աշխատանքի պլանավորման օրինակներ և մասնագիտական հանձնարարականներ, որոնք նպաստում են գրադարանային ծառայությունների որակի բարձրացմանը և ընթերցողների հետ արդյունավետ հաղորդակցությանը։ Այն օգտակար աղբյուր է ինչպես փորձառու գրադարանավարների, այնպես էլ ոլորտում նոր գործունեություն սկսող մասնագետների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է V–VIII դարերի հայ սրբախոսական (ագիոգրաֆիկ) գրականության պատմագիտական արժեքի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժանրի աղբյուրագիտական նշանակությունը հայ միջնադարյան պատմության վերականգնման գործում։ Գրքում վերլուծվում են սրբերի վարքագրությունները, նահատակությունների նկարագրությունները և եկեղեցական ավանդությունները՝ որպես պատմական իրականության արտացոլման յուրահատուկ ձևեր։ Հեղինակը ներկայացնում է սրբախոսական տեքստերի ձևավորման պատմական և մշակութային պայմանները, դրանց գաղափարական հիմքերը և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են այս ստեղծագործությունները պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերությունների, քաղաքական իրավիճակի, կենցաղի և մտածողության մասին արժեքավոր տեղեկություններ։ Աշխատության մեջ համադրվում են գրավոր աղբյուրների քննություն և պատմական համեմատական վերլուծություն՝ ցույց տալու համար սրբախոսական գրականության դերը որպես միջնադարյան պատմության կարևոր երկրորդային, բայց հաճախ անփոխարինելի աղբյուր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, պատմաբանների, բանասիրագետների և եկեղեցական գրականության հետազոտողների համար՝ նպաստելով V–VIII դարերի հայ մշակույթի և պատմական գիտակցության խորքային ըմբռնմանը։

Բժշկություն

Աշխատանքը նվիրված է արմնկային հոդի կազմությանը մասնակցող ոսկրերի կոտրվածքների համալիր բուժման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով ախտորոշման, բուժման մեթոդների ընտրության, վիրահատական և վերականգնողական միջոցառումների ամբողջությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում արմնկային հոդի անատոմիական և ֆունկցիոնալ առանձնահատկություններին, քանի որ այս շրջանի կոտրվածքները հաճախ ուղեկցվում են հոդի կայունության խանգարմամբ, շարժումների սահմանափակմամբ և հետվնասվածքային բարդությունների առաջացման վտանգով։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել վնասվածքների տարբեր տեսակները, դրանց ծանրության աստիճանը, կոտրվածքների տեղակայումը և հարակից փափուկ հյուսվածքների կամ հոդային կառուցվածքների վնասման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ախտորոշման ժամանակակից մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել ոսկրային բեկորների տեղաշարժը, հոդային մակերեսների վիճակը և վնասվածքի ընդհանուր բնույթը՝ բուժման առավել նպատակահարմար մարտավարությունը որոշելու համար։ Բուժական մոտեցումների ուսումնասիրությունը ներառում է ինչպես պահպանողական մեթոդները, այնպես էլ վիրահատական բուժման տարբեր եղանակները՝ կախված կոտրվածքի բնույթից, բարդությունից և հիվանդի ընդհանուր վիճակից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոսկրային բեկորների ճիշտ դիրքի վերականգնմանը և պահպանմանը, հոդի կայունության ապահովմանը, ինչպես նաև հնարավորինս վաղ ֆունկցիոնալ վերականգնմանը։ Համալիր բուժման կարևոր բաղադրիչ է հետվիրահատական կամ հետվնասվածքային վերականգնողական փուլը, որի նպատակն է վերականգնել արմնկային հոդի շարժումների ծավալը, մկանային ուժը և վերջույթի ֆունկցիոնալ կարողությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հնարավոր բարդություններին, այդ թվում՝ հոդի շարժունակության սահմանափակմանը, դեֆորմացիաներին, ցավային համախտանիշին, անկայունությանը և հետվնասվածքային դեգեներատիվ փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման ու բուժման մոտեցումներին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել արմնկային շրջանի կոտրվածքների բուժման արդյունավետության բարձրացմանը, բուժական մարտավարության անհատականացմանը և հիվանդների ֆունկցիոնալ վերականգնման ժամկետների կրճատմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել վնասվածքաբաններին, օրթոպեդներին, վիրաբույժներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, բժշկական հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։