Երևանում ավտոտրանսպորտի երթևեկության բարելավումը՝ ժամանակակից կառավարման մեթոդներով

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Մկրտիչ Էմինի գիտական ժառանգությանը և հայագիտության զարգացման գործում նրա ունեցած նշանակալի դերին։ Աշխատանքի կենտրոնում նրա բազմակողմանի գործունեությունն է՝ որպես հայագետ, բանասեր, պատմաբան, աղբյուրագետ և հայկական մշակույթի հետազոտող, որի ուսումնասիրությունները կարևոր դեր են ունեցել հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, գրականության և հոգևոր մշակույթի գիտական ուսումնասիրման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Էմինի գիտական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և այն մեթոդները, որոնց միջոցով նա փորձել է ուսումնասիրել հայոց անցյալի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա աշխատանքներին, որոնք վերաբերում են հին և միջնադարյան հայկական գրականությանն ու պատմագրությանը, հայ մատենագրական աղբյուրներին, ժողովրդական ավանդություններին, առասպելաբանությանը և հայ մշակույթի ձևավորման պատմական գործընթացներին։ Նրա գիտական գործունեության կարևոր առանձնահատկություններից է հայկական աղբյուրների հավաքագրումը, ուսումնասիրությունն ու գիտական շրջանառության մեջ դնելը, ինչը հնարավորություն է տվել հետագա հետազոտողներին օգտվել արժեքավոր նյութերից և նոր տեսանկյուններից ուսումնասիրել հայ ժողովրդի մշակութային ժառանգությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Էմինի մասնակցությանը հայագիտության՝ որպես գիտական առանձին բնագավառի ձևավորման գործընթացին և նրա կապերին ժամանակի գիտական ու մտավոր միջավայրի հետ։ Նրա ուսումնասիրություններում հայ ժողովրդի պատմությունն ու մշակույթը հաճախ դիտարկվում են ավելի լայն տարածաշրջանային և համեմատական համատեքստում, ինչը նպաստում է տարբեր մշակույթների միջև առկա կապերի և փոխազդեցությունների բացահայտմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև նրա վերաբերմունքը հայ հին գրականության և բանահյուսության նկատմամբ, քանի որ այդ նյութերի ուսումնասիրության միջոցով նա փորձել է բացահայտել հայկական մշակույթի հնագույն շերտերը, ժողովրդական պատկերացումների ձևավորումն ու պատմական հիշողության պահպանման մեխանիզմները։ Հետազոտությունը կարող է գնահատել նաև նրա աշխատությունների աղբյուրագիտական արժեքը և դրանց ազդեցությունը հետագա հայագիտական ուսումնասիրությունների վրա։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն սահմանափակումներին ու գիտական մոտեցումներին, որոնք բնորոշ էին նրա ժամանակաշրջանին, որպեսզի նրա ժառանգությունը գնահատվի պատմական գիտության զարգացման համապատասխան համատեքստում։ Էմինի գիտական գործունեությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ փաստերի կամ աղբյուրների ուսումնասիրության, այլև հայ մշակույթի նկատմամբ համակարգված գիտական հետաքրքրության ձևավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Մկրտիչ Էմինին որպես հայագիտության կարևոր ներկայացուցիչ, որի բազմաբնույթ ուսումնասիրությունները նպաստել են հայոց պատմության, լեզվի, գրականության, բանահյուսության և մշակույթի գիտական ճանաչմանը և նշանակալի հիմք են ստեղծել հետագա հայագիտական հետազոտությունների զարգացման համար։

Այլ առարկաներ

«Լազարևների հայկական ուսումնական հաստատությունը երիտասարդության կրթության համար» անվանումով կրթական հաստատությունը (հայտնի որպես Լազարյան/Լազարևյան ուսումնարան կամ հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան) հիմնադրվել է 1815 թվականին Մոսկվայում՝ Լազարևների (Լազարյանների) հարուստ և ազդեցիկ հայ ընտանիքի բարեգործական միջոցներով։ Այն ստեղծվել է որպես հատուկ կրթական կենտրոն՝ նպատակ ունենալով ապահովել հայ երիտասարդության կրթությունը Ռուսական կայսրության միջավայրում, միաժամանակ ծառայելով նաև որպես արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման կարևոր օջախ։ Հաստատության հիմնադիրների նախաձեռնությամբ ուսումնարանը սկզբնական փուլում գործել է որպես հայկական ուսումնական հաստատություն, որտեղ կրթություն են ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ այլ ազգերի պատանիներ՝ հիմնականում ազնվական և պետական ծառայության համար պատրաստվող ընտանիքներից։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված են եղել ընդհանուր կրթական առարկաներ, ինչպես նաև արևելյան լեզուներ՝ հայերեն, պարսկերեն, թուրքերեն և արաբերեն, ինչը պայմանավորված էր Ռուսաստանի պետական հետաքրքրություններով Արևելքի հետ հարաբերություններում։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը զարգացել և ստացել է ավելի բարձր կարգավիճակ՝ վերածվելով Լազարյան ճեմարանի, որը համարվել է Ռուսաստանի լավագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը իր ժամանակի համար և կարևոր դեր է խաղացել ինչպես հայ մտավորականության ձևավորման, այնպես էլ արևելագիտության զարգացման գործում։ Այն միաժամանակ եղել է կրթական, մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են ռուս-հայկական մշակութային կապերը, և որտեղ ուսանողները պատրաստվել են պետական ծառայության, թարգմանչական աշխատանքի և ուսուցչական գործունեության համար։ Հաստատությունը հետագայում շարունակել է գործել տարբեր անվանումներով և կարգավիճակներով՝ պահպանելով իր գիտակրթական նշանակությունը մինչև XX դարի սկիզբը՝ դառնալով կարևոր հուշարձան հայ կրթության պատմության մեջ։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հյուսիսային Խուզեստանի պայմաններում եգիպտացորենի ցանքերում ցեոլիտ պարունակող օրգանահանքային պարարտանյութերի տարբեր չափաքանակների կիրառման տնտեսական և բնապահպանական արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է պարարտացման տարբեր մակարդակների ազդեցությունը մշակաբույսի աճի, զարգացման և բերքատվության վրա՝ միաժամանակ հաշվի առնելով արտադրական ծախսերը, ստացվող բերքի տնտեսական արժեքը և գյուղատնտեսական արտադրության շահութաբերությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեոլիտի և օրգանական բաղադրիչների համակցված օգտագործման հնարավոր առավելություններին, քանի որ նման պարարտանյութերի կիրառումը կարող է նպաստել հողի ֆիզիկական և քիմիական հատկությունների բարելավմանը, սննդատարրերի ավելի արդյունավետ օգտագործմանը և բույսերի սնուցման պայմանների օպտիմալացմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տարբեր չափաքանակների համեմատական գնահատումը՝ առավել արդյունավետ տարբերակը բացահայտելու նպատակով, որը կապահովի բարձր բերքատվություն՝ առանց անհարկի նյութական ծախսերի և շրջակա միջավայրի վրա լրացուցիչ ծանրաբեռնվածության։ Ուսումնասիրվում են նաև պարարտանյութերի կիրառման տնտեսական ցուցանիշները, արտադրանքի ինքնարժեքը, հնարավոր եկամուտը և ներդրված միջոցների արդյունավետությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում հողի բերրիության պահպանմանը, պարարտանյութերի ռացիոնալ օգտագործմանը և գյուղատնտեսական արտադրության կայունացմանը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմների, հողագետների, գյուղատնտեսական տնտեսագետների, ագրոէկոլոգների, ֆերմերային տնտեսությունների մասնագետների և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է աստիճանային օրենքով անհամասեռ առաձգական կիսատարածության համար խառը եզրային խնդիրների որոշակի դասի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության հիմքում առաձգական միջավայրերի մաթեմատիկական մոդելավորումն է, երբ նյութի հատկությունները տարածության մեջ հաստատուն չեն և փոփոխվում են ըստ նախապես սահմանված աստիճանային կախվածության։ Նման միջավայրերի հետ կապված խնդիրները զգալիորեն բարդ են դասական համասեռ առաձգական մարմինների խնդիրների համեմատ, քանի որ նյութի ֆիզիկական պարամետրերի փոփոխականությունը անմիջականորեն ազդում է լարվածությունների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի բաշխման վրա։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են խառը եզրային պայմաններով խնդիրներ, որոնց դեպքում կիսատարածության սահմանային մակերևույթի տարբեր հատվածներում կարող են տրվել տարբեր տիպի պայմաններ՝ կապված տեղաշարժերի, լարումների կամ դրանց համակցությունների հետ։ Նման խնդիրների լուծումը պահանջում է առաձգականության տեսության հավասարումների, սահմանային պայմանների և անհամասեռ միջավայրի հատկությունների համատեղ վերլուծություն։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է մաթեմատիկական լուծումների կառուցումը և դրանց հատկությունների հետազոտությունը՝ հաշվի առնելով նյութի անհամասեռության աստիճանային բնույթը։ Աշխատանքը կարող է ներառել հատուկ մաթեմատիկական մեթոդների և փոխակերպումների կիրառում, որոնք հնարավորություն են տալիս բարդ եզրային խնդիրը բերել ավելի հարմար վերլուծական ձևի։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել տարբեր մեխանիկական համակարգերում անհամասեռ առաձգական մարմինների վարքագիծը նկարագրելու, լարվածադեֆորմացիոն վիճակը գնահատելու և կիրառական խնդիրների լուծման համար։ Թեման առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այնպիսի ոլորտների համար, որտեղ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նյութի հատկությունների տարածական փոփոխությունը, օրինակ՝ ինժեներական կառուցվածքների, կոմպոզիտային նյութերի, երկրամեխանիկայի և առաձգական միջավայրերի մոդելավորման ժամանակ։ Աշխատությունը հիմնականում ունի տեսական և մաթեմատիկական բնույթ և կարող է հետաքրքրել առաձգականության տեսությամբ, դիֆերենցիալ հավասարումներով, եզրային խնդիրներով և կիրառական մեխանիկայով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին ու բարձր կուրսերի ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես անհամասեռ միջավայրերի մաթեմատիկական նկարագրման և խառը եզրային խնդիրների լուծման տեսական մեթոդների զարգացման տեսանկյունից։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է 1998–2008 թվականներին Հայաստանի Հանրապետության և Վրաստանի միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և մշակութային հարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների ընդհանուր համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում երկու հարևան պետությունների հարաբերությունների զարգացման դինամիկան է, դրանց փոխադարձ շահերը, համագործակցության հնարավորությունները և այն խնդիրները, որոնք տարբեր փուլերում ազդեցություն են ունեցել երկկողմ կապերի վրա։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի և Վրաստանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, տարածաշրջանային և միջազգային դերակատարների ազդեցությունը, ինչպես նաև երկու երկրների անվտանգության և տնտեսական շահերի փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ Հայաստանի համար Վրաստանը կարևոր նշանակություն ունի որպես արտաքին աշխարհի հետ ցամաքային հաղորդակցության հիմնական ուղղություններից մեկը, իսկ Վրաստանի համար Հայաստանը կարևոր հարևան և տարածաշրջանային գործընկեր է։ Աշխատությունում վերլուծվում են քաղաքական երկխոսության զարգացման փուլերը, բարձրաստիճան պաշտոնական այցերը, միջպետական համաձայնագրերը և համագործակցության տարբեր ոլորտների կարգավորմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ առևտրատնտեսական կապերը, տրանսպորտային հաղորդակցությունը, էներգետիկ և տարանցիկ ծրագրերը, ինչպես նաև տարածաշրջանային ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Հետազոտության մեջ էական նշանակություն ունի նաև հայ համայնքի դրությունը Վրաստանում, դրա հասարակական և մշակութային դերը և համայնքային խնդիրների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների օրակարգի վրա։ Ուսումնասիրվում են կրթական, գիտական և մշակութային կապերը, ժողովուրդների միջև շփումները և պատմամշակութային ընդհանրությունների հիման վրա համագործակցության հնարավորությունները։ Միաժամանակ աշխատանքը բացահայտում է հարաբերությունների այն զգայուն կողմերը, որոնք պայմանավորված էին երկու երկրների տարբեր արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններով և տարածաշրջանային հակամարտությունների նկատմամբ ունեցած մոտեցումներով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 2003 թվականի Վրաստանի «Վարդերի հեղափոխությունից» հետո երկրի արտաքին քաղաքականության փոփոխություններին և դրանց ազդեցությանը հայ-վրացական հարաբերությունների վրա։ Քննության են առնվում նաև Վրաստանից ռուսական ռազմաբազաների դուրսբերման գործընթացը, Վրաստանի՝ եվրոպական և եվրատլանտյան կառույցներին ինտեգրվելու ձգտումները, ինչպես նաև այդ գործընթացների ազդեցությունը Հայաստանի անվտանգության և արտաքին քաղաքական հաշվարկների վրա։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակի ավարտին՝ 2008 թվականին, առանձնահատուկ նշանակություն է ստանում ռուս-վրացական պատերազմը, որը նոր իրավիճակ ստեղծեց ամբողջ Հարավային Կովկասում և անմիջական ազդեցություն ունեցավ Հայաստանի ու Վրաստանի հաղորդակցությունների, տնտեսական կապերի և անվտանգության միջավայրի վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին երկու պետությունները փորձում պահպանել բարիդրացիական հարաբերությունները՝ միաժամանակ հաշվի առնելով իրենց տարբեր ռազմավարական կողմնորոշումները և տարածաշրջանային շահերը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Հետազոտության հեղինակը Ռոման Գագիկի Կարապետյանն է, իսկ աշխատանքը պաշտպանվել է 2012 թվականին՝ որպես քաղաքական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսություն։

Այլ առարկաներ

Գիրքը ներկայացնում է կաթի որպես հումքի հատկությունները՝ նրա քիմիական կազմը, մանրէաբանական վիճակը և տեխնոլոգիական արժեքը սննդարդյունաբերության համար։ Հեղինակը մանրամասն բացատրում է կաթնամթերքների արտադրության հիմնական փուլերը՝ պաստերիզացում, ստերիլացում, խմորում, հոմոգենացում և հասունացում՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի, համային հատկությունների և սննդային արժեքի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև տարբեր կաթնամթերքների՝ յոգուրտի, պանրի, կաթնաշոռի և կարագի արտադրության տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև արտադրական հիգիենայի և անվտանգության պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկական սննդի արտադրության գիտական հիմքերին՝ ընդգրկելով սննդային արժեքի հավասարակշռումը, հեշտ մարսելիության ապահովումը և առողջական պահանջներին համապատասխանությունը։ Գիրքը նախատեսված է սննդարդյունաբերության, տեխնոլոգիայի, կենսաքիմիայի և անասնաբուծության ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես կարևոր ուսումնական և գործնական ուղեցույց կաթի և մանկական սննդի տեխնոլոգիայի ոլորտում։