ԷԹՆՈՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԿՈՆՖԼԻԿՏՆԵՐ

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է ոչ ընթացիկ ֆինանսական ակտիվների տնտեսական բովանդակության, կառուցվածքի, կառավարման և օգտագործման արդյունավետության վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության արտադրական-արդյունաբերական ձեռնարկությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆինանսական ռեսուրսներն են, որոնք նախատեսված են երկարաժամկետ օգտագործման կամ ներդրման համար և կարող են կարևոր դեր ունենալ ձեռնարկության ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և զարգացման ապահովման գործում։ Ուսումնասիրվում են ոչ ընթացիկ ֆինանսական ակտիվների ձևավորման աղբյուրները, կազմը, կառուցվածքը, գնահատման և հաշվառման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց տեղը ձեռնարկության ընդհանուր ակտիվների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկարաժամկետ ֆինանսական ներդրումներին, այլ կազմակերպություններում մասնակցությանը և այն ֆինանսական գործիքներին, որոնց միջոցով ձեռնարկությունը կարող է ժամանակավորապես կամ երկարաժամկետ տեղաբաշխել իր միջոցները՝ ապագա եկամուտ կամ այլ տնտեսական օգուտ ստանալու նպատակով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ոչ ընթացիկ ֆինանսական ակտիվների արդյունավետության գնահատումը։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել դրանց եկամտաբերությունը, ներդրված միջոցների վերադարձելիությունը, շահութաբերության ցուցանիշները, կառուցվածքային փոփոխությունները և ձեռնարկության ֆինանսական արդյունքների վրա ունեցած ազդեցությունը։ Վերլուծվում է նաև ակտիվների ծավալի և ձեռնարկության գործունեության արդյունքների միջև փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու՝ որքանով են երկարաժամկետ ֆինանսական ներդրումները նպաստում ձեռնարկության տնտեսական աճին։ Հետազոտության շրջանակում կարող է իրականացվել արտադրական-արդյունաբերական ձեռնարկությունների ֆինանսական հաշվետվությունների և տնտեսական ցուցանիշների համեմատական ու դինամիկ վերլուծություն։ Դրա միջոցով հնարավոր է բացահայտել ոչ ընթացիկ ֆինանսական ակտիվների փոփոխության միտումները, դրանց կառուցվածքի արդյունավետությունը, հնարավոր ռիսկերը և օգտագործման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ֆինանսական ռիսկերի գնահատմանը, քանի որ երկարաժամկետ ներդրումները կարող են կապված լինել շուկայական, վարկային, տոկոսադրույքային և այլ ռիսկերի հետ։ Ակտիվների կառավարման արդյունավետությունը ենթադրում է եկամտաբերության և ռիսկայնության միջև հավասարակշռության ապահովում, ինչպես նաև ձեռնարկության հիմնական արտադրական գործունեության և ֆինանսական ներդրումների միջև ռեսուրսների ճիշտ բաշխում։ Աշխատությունը կարող է ներառել ոչ ընթացիկ ֆինանսական ակտիվների կառավարման կատարելագործման վերաբերյալ առաջարկություններ՝ ուղղված դրանց կառուցվածքի օպտիմալացմանը, եկամտաբերության բարձրացմանը, ռիսկերի նվազեցմանը և ֆինանսական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ձեռնարկությունների ֆինանսական ռազմավարության մշակման, ներդրումային որոշումների ընդունման, ֆինանսական պլանավորման և կառավարչական հաշվետվողականության բարելավման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես արտադրական-արդյունաբերական կազմակերպությունների համար, որտեղ ֆինանսական ակտիվների արդյունավետ կառավարումը պետք է զուգակցվի արտադրական ներդրումների, շրջանառու միջոցների և երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ։ Այն կարող է հետաքրքրել ֆինանսիստներին, հաշվապահներին, տնտեսագետներին, ֆինանսական վերլուծաբաններին, ձեռնարկությունների ղեկավարներին, ներդրումային մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Այս մատենագիտական տեղեկատուն ներկայացնում է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նոր գրականության համակարգված ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մասնագետներին, հետազոտողներին և ընթերցողներին արդիական մատենագիտական տեղեկատվությամբ։ Հրատարակությունն ընդգրկում է տարբեր թեմաներով գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ և այլ տպագիր նյութեր, որոնք վերաբերում են մշակութային ժառանգությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական արվեստին և մշակութային կյանքի այլ ոլորտներին։ Նյութերը դասակարգված են ըստ թեմատիկ կամ մատենագիտական սկզբունքների՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը գիտահետազոտական, կրթական և տեղեկատվական նպատակներով։ Տեղեկատուն կարևոր գործիք է գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, դասախոսների, ուսանողների և մշակույթի ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով ոլորտի գրականության ուսումնասիրությանը և տեղեկատվության արդյունավետ տարածմանը։

Մաթեմատիկա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջուկային ռեակցիաների կիրառմանը բժշկական իզոտոպների ստացման և իզոմերային հարաբերությունների վերլուծության նպատակով՝ միջուկային ֆիզիկայի և կիրառական ռադիոքիմիայի շրջանակում։ Աշխատությունում դիտարկվում են Միջուկային ռեակցիաներ-ի տարբեր մեխանիզմներ, որոնք կիրառվում են բժշկական նշանակության ռադիոիզոտոպների ստացման համար՝ ներառյալ նեյտրոնային ճառագայթմամբ, պրոտոնային ակտիվացմամբ և տրոհման ուղիներով իրականացվող գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Բժշկական իզոտոպներ-ի արտադրության արդյունավետությանը, մաքրությանը և կենսաբանական կիրառելիությանը՝ որպես ժամանակակից միջուկային բժշկության կարևոր բաղադրիչների։ Քննարկվում են նաև իզոմերային վիճակների առաջացման մեխանիզմները և դրանց հարաբերական բաշխման ուսումնասիրությունը, ինչը կարևոր է ռեակցիաների ելքի, էներգետիկ մակարդակների և քիմիական առանձնահատկությունների գնահատման համար։ Աշխատությունում ընդգծվում է, որ այս հետազոտությունները ունեն բարձր կիրառական նշանակություն՝ հատկապես ուռուցքաբանական ախտորոշման, թիրախային թերապիայի և ռադիոֆարմացևտիկայի զարգացման ոլորտներում։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է սիսեռի և նրա վայրի ազգակիցների գենետիկական բազմազանության ու ֆիլոգենետիկ փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային մարկերների, մասնավորապես միկրոարբանյակային նիշերի և ամպլիֆիկացված հատվածների պոլիմորֆիզմի (AFLP) մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ուսումնասիրվող նմուշների գենետիկական տարբերակվածության աստիճանը, որոշել դրանց միջև ազգակցական կապերը և գնահատել վայրի տեսակների հնարավոր նշանակությունը սիսեռի գենետիկական պաշարի պահպանման ու օգտագործման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են սիսեռի մշակովի ձևերի և վայրի ազգակիցների գենետիկական առանձնահատկությունները, պոպուլյացիաների կամ նմուշների միջև առկա բազմազանությունը և այն օրինաչափությունները, որոնք կարող են արտացոլել դրանց էվոլյուցիոն ծագումն ու փոխհարաբերությունները։ Միկրոարբանյակային մարկերների կիրառումը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու բարձր պոլիմորֆիզմ ունեցող գենետիկական տարբերակներ և գնահատելու նմուշների գենետիկական հեռավորությունները, իսկ AFLP մեթոդը հնարավորություն է տալիս ստանալ գենոմի տարբեր հատվածների լայնածավալ պոլիմորֆիզմի վերաբերյալ տեղեկատվություն։ Ստացված մոլեկուլային տվյալների հիման վրա կարող են հաշվարկվել գենետիկական բազմազանության ցուցանիշներ, ալելների հաճախականություններ և գենետիկական հեռավորություններ, ինչպես նաև կառուցվել կլաստերային և ֆիլոգենետիկ ծառեր։ Կարևոր խնդիր է տարբեր մեթոդներով ստացված արդյունքների համադրումը՝ սիսեռի գենետիկական կառուցվածքի վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վայրի ազգակիցների գենետիկական բազմազանությանը, քանի որ դրանք կարող են պարունակել մշակովի սիսեռում սահմանափակ կամ բացակայող արժեքավոր հատկանիշների գենետիկական հիմքեր։ Այդպիսի հատկանիշները կարող են կապված լինել հիվանդությունների և վնասատուների նկատմամբ դիմադրության, անբարենպաստ միջավայրային պայմանների հանդեպ կայունության, բերքատվության, սննդային արժեքի և այլ գյուղատնտեսական կարևոր հատկությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել նաև սիսեռի գենետիկական ռեսուրսների դասակարգմանը և առավել արժեքավոր նմուշների առանձնացմանը՝ հետագա սելեկցիոն աշխատանքներում օգտագործելու նպատակով։ Ֆիլոգենետիկ վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու ուսումնասիրվող ձևերի միջև էվոլյուցիոն փոխհարաբերությունները և գնահատելու մշակովի սիսեռի ու նրա վայրի ազգակիցների գենետիկական մոտիկությունը։ Ստացված արդյունքները կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես բույսերի էվոլյուցիայի և գենետիկայի ուսումնասիրության, այնպես էլ կենսաբազմազանության պահպանության և նպատակային բուսաբուծության համար։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել սիսեռի գենետիկական ռեսուրսների պահպանման ռազմավարությունների մշակման, գենետիկական բանկերի հավաքածուների գնահատման, սելեկցիոն ծրագրերի արդյունավետության բարձրացման և արժեքավոր վայրի գենոտիպերի ներգրավման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, բուսաբաններին, բույսերի սելեկցիայի և կենսատեխնոլոգիայի մասնագետներին, բույսերի էվոլյուցիայի հետազոտողներին, կենսաբազմազանության պահպանությամբ զբաղվող մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է «հերքման банալություն» երևույթի ուսումնասիրությանը՝ այն ձևին, որով անհատներն ու հասարակությունները սովորաբար անտեսում կամ հերքում են փաստերը, դժվարությունների կամ պարտավորությունների առջև։ Գրքում վերլուծվում է denial-ի (հերքման) հոգեբանական հիմքը, սոցիալական և քաղաքական պայմանները, որոնք նպաստում են դրա լայն տարածմանը, ինչպես նաև իրազեկության և պատասխանատվության ընկալման խոցելիության մեխանիզմները։ Հեղինակը դիտարկում է առօրյա կյանքի օրինակները, քաղաքական հիերարխիաները, պատմական ու մշակութային երեւույթները, որտեղ հերքումը դառնում է սովորական, «բանալի» գործողություն՝ առանց ակնառու ռիսկերի կամ խղճի տագնապի։ Աշխատությունում ընդգրկվում են նաև սոցիոլոգիական և հոգեբանական ուսումնասիրությունների արդյունքները, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես անհատների և խմբերի ընկալումները ձևավորում են հերքումների հաստատուն, բայց վտանգավոր ձևեր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սոցիոլոգների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, հոգեբանների և էթիկայի հետազոտողների համար՝ նպաստելով denial-ի համապարփակ ըմբռնմանը և դրա սոցիալական ու քաղաքական հետևանքների գնահատմանը։

Պատմություն

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։