Եվրոպական միության վերպետական մարմինների և Եվրոպական միության անդամ պետությունների իրավասությունների հարաբերակցությունը քրեաիրավական ոլորտում

Տեխնոլոգիա

Գյուղատնտեսական ճարտարագիտության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թույլ կապակցված մշակովի հողերի մշակման համար նախատեսված ճակատային գութանի կառուցվածքի կատարելագործմանը և դրա հիմնական պարամետրերի գիտատեխնիկական հիմնավորմանը։ Քննության են առնվում հողի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, հողաշերտի կտրման, շրջման և փխրեցման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հերկի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գութանի բանող օրգանների կառուցվածքային և երկրաչափական պարամետրերի ընտրությանը, աշխատանքային արագության սահմանմանը և հողի հետ դրանց փոխազդեցության օրինաչափություններին։ Վերլուծվում են քարշային դիմադրության, էներգատարության, արտադրողականության և ագրոտեխնիկական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են նաև մեքենայի աշխատանքային գործընթացի տեսական ու փորձարարական հետազոտման, արդյունավետ ռեժիմների որոշման և տեխնիկական լուծումների օպտիմալացման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու հողամշակման արդյունավետության բարձրացման, էներգածախսերի նվազեցման և հերկի պահանջվող որակի ապահովմանն ուղղված կառուցվածքային լուծումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, հողամշակման տեխնիկայի և ագրոտեխնիկական գործընթացների մեքենայացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներում սեփականաշնորհման գործընթացի ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության փորձին։ Հեղինակը վերլուծում է կենտրոնացված պլանային տնտեսությունից շուկայական համակարգի անցման ընթացքում իրականացված սեփականաշնորհման քաղաքականությունը, դրա տնտեսական նախադրյալները, ֆինանսական մեխանիզմները և սոցիալ-տնտեսական հետևանքները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պետական սեփականության վերափոխման գործընթացները, սեփականաշնորհման տարբեր մոդելների արդյունավետությունը, ներդրումային միջավայրի ձևավորման խնդիրները, կապիտալի կուտակման առանձնահատկությունները և ֆինանսական շուկաների զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սեփականաշնորհման ընթացքում առաջացած ֆինանսական ռիսկերը, ակտիվների գնահատման, սեփականության վերաբաշխման, ձեռնարկությունների վերակազմավորման և ներդրումների ներգրավման հետ կապված մարտահրավերները։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է սեփականաշնորհման ազդեցությունը պետական բյուջեի, բանկային համակարգի, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական աճի վրա՝ համադրելով Հայաստանի փորձը այլ անցումային երկրների զարգացումների հետ։ Գրքում առաջարկվում են տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման և սեփականաշնորհման գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել շուկայական ինստիտուտների ամրապնդմանը և տնտեսության կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման մասնագետների և անցումային տնտեսությունների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է արդյունաբերական քաղաքականության էությանը, նպատակներին և գործիքակազմին ժամանակակից տնտեսական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է պետությունը միջամտում և ուղղորդում արդյունաբերական զարգացման գործընթացները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել ազգային տնտեսության մրցունակությունը, խթանել տեխնոլոգիական առաջընթացը և ապահովել կառուցվածքային բարեփոխումներ։ Հեղինակը անդրադառնում է արդյունաբերական քաղաքականության հիմնական ուղղություններին՝ ռազմավարական ոլորտների ընտրություն, տեղական արտադրության աջակցություն, արտահանման խթանում և նորարարական զարգացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական աջակցության գործիքներին՝ հարկային արտոնություններ, սուբսիդիաներ, վարկային ծրագրեր, ենթակառուցվածքային ներդրումներ և պետական գնումների քաղաքականություն։ Գրքում քննարկվում են նաև արդյունաբերական քաղաքականության տարբեր մոդելները՝ ազատ շուկայի մոտեցումից մինչև ակտիվ պետական միջամտություն ունեցող զարգացող երկրների փորձը։ Վերլուծվում է արդյունաբերական քաղաքականության դերը տնտեսական աճի, զբաղվածության ստեղծման, տեխնոլոգիական զարգացման և արտահանման կառուցվածքի բարելավման գործում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, արդյունաբերության ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է եղանակավորության և քերականական եղանակի համեմատական ուսումնասիրությանը հայերեն և անգլերեն լեզուներում։ Հետազոտության կենտրոնում խոսողի վերաբերմունքի, գնահատականի, համոզվածության, հնարավորության, անհրաժեշտության, ցանկության և այլ իմաստային հարաբերությունների լեզվական արտահայտման առանձնահատկություններն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են երկու լեզուներում ձևավորվում և արտահայտվում իրականության, հնարավորության, ենթադրության, անհրաժեշտության, ցանկության կամ հրամանի հետ կապված տարբեր իմաստներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եղանակի քերականական կարգին, դրա ձևերին և գործառույթներին, ինչպես նաև այն միջոցներին, որոնց միջոցով եղանակավորության իմաստները կարող են արտահայտվել ոչ միայն բայական ձևերով, այլև բառային, շարահյուսական և համատեքստային միջոցներով։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հայերենի և անգլերենի միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները և ցույց տալ, թե նույն կամ մոտ իմաստները ինչպիսի լեզվական կառուցվածքներով են փոխանցվում յուրաքանչյուր լեզվում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև թարգմանության տեսության և պրակտիկայի տեսանկյունից, քանի որ եղանակավորության նրբերանգների ճիշտ փոխանցումը հաճախ պահանջում է ոչ թե բառացի, այլ տվյալ լեզվի քերականական և իմաստաբանական առանձնահատկություններին համապատասխան լուծումներ։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել խոսքային տարբեր իրավիճակներ, որոնցում եղանակավորության դրսևորումները պայմանավորված են հաղորդակցական նպատակներով և խոսողի վերաբերմունքով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կապում է ձևաբանությունը, շարահյուսությունը, իմաստաբանությունը և գործաբանությունը՝ եղանակավորությունը ներկայացնելով որպես բազմաշերտ լեզվական երևույթ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայերեն և անգլերեն լեզուների մասնագետների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, դասախոսների, ուսուցիչների, հետազոտողների և լեզուներ ուսումնասիրող ուսանողների համար։ Այն կարող է ծառայել նաև երկու լեզուների համեմատական քերականության, միջլեզվական տարբերությունների և թարգմանական համարժեքության հետագա ուսումնասիրությունների տեսական հիմք՝ նպաստելով հայերենում և անգլերենում եղանակավորության արտահայտման միջոցների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Հոգեբանություն

Գիրքը՝ «Ընդհանուր հոգեբանություն», հեղինակը Պետրովսկի Ա. Վ., հանդիսանում է հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ, որը ներկայացնում է հոգեբանության որպես գիտության ընդհանուր տեսական հիմքերը, հիմնական հասկացությունները և մարդու հոգեկանի կառուցվածքն ու գործառույթները։ Այն ընդգրկում է հոգեկան գործընթացների հիմնական տեսակները՝ զգայություն, ընկալում, հիշողություն, մտածողություն, երևակայություն և խոսք, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը մարդու վարքի և գործունեության հետ։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են անձի հոգեբանական կառուցվածքը, բնավորությունը, խառնվածքը, կարողությունները և մոտիվացիան, ինչպես նաև անհատի ձևավորման սոցիալական և կենսաբանական գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված հոգեբանական գործունեության օրենքներին, գիտակցության և անգիտակցականի փոխհարաբերությանը, խմբային վարքագծի և միջանձնային հարաբերությունների հիմունքներին։ Ներառված են նաև հոգեբանական հետազոտության մեթոդները՝ դիտարկում, փորձ, թեստավորում և հարցազրույց, որոնք թույլ են տալիս ուսումնասիրել հոգեկան երևույթները գիտական մոտեցմամբ։ Այս աշխատությունը նախատեսված է ուսանողների, հոգեբանների, մանկավարժների և սոցիալական ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով հոգեբանության հիմնարար գիտելիքների համակարգված և խորքային ընկալմանը։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական կուսակցությունների կողմից համացանցային և վեբ գործիքների կիրառման առանձնահատկությունների, նպատակների և քաղաքական հաղորդակցության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների միջոցով կուսակցությունների ու քաղաքացիների փոխհարաբերությունների ձևավորումն է, ինչպես նաև քաղաքական ուժերի կողմից թվային միջավայրի օգտագործումը հանրային կարծիքի վրա ազդելու, սեփական ծրագրերն ու գաղափարները ներկայացնելու, ընտրողների հետ կապ հաստատելու և քաղաքական օրակարգ ձևավորելու նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում կուսակցությունների պաշտոնական վեբկայքերին, առցանց հրապարակումներին, սոցիալական ցանցերի կիրառմանը, ինտերակտիվ հաղորդակցության հնարավորություններին և թվային քարոզչության տարբեր ձևերին։ Վեբ գործիքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման տեխնիկական միջոց, այլև որպես քաղաքական մասնակցության, երկկողմ հաղորդակցության և ընտրողների ներգրավման նոր հարթակներ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կուսակցությունների առցանց ներկայության կառուցվածքը, հրապարակվող տեղեկատվության բնույթը, կայքերի և թվային հարթակների թարմացման հաճախականությունը, հետադարձ կապի մեխանիզմները և քաղաքացիների հետ անմիջական հաղորդակցության հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախընտրական և հետընտրական ժամանակաշրջաններում վեբ գործիքների կիրառմանը, քանի որ ընտրական գործընթացների ընթացքում թվային հարթակները կարող են կարևոր դեր ունենալ թեկնածուների և կուսակցությունների ճանաչելիության բարձրացման, քաղաքական ծրագրերի ներկայացման և ընտրողների մոբիլիզացման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև գնահատելու, թե որքանով են հայկական քաղաքական կուսակցությունները օգտագործում ինտերնետի երկկողմ և ինտերակտիվ բնույթը և արդյոք նրանց առցանց գործունեությունը սահմանափակվում է տեղեկատվության միակողմանի փոխանցմամբ, թե նպաստում է իրական քաղաքական երկխոսության ձևավորմանը։ Կարևորվում են նաև թվային քաղաքական հաղորդակցության հետ կապված խնդիրները՝ տեղեկատվության հավաստիությունը, ապատեղեկատվության տարածումը, քաղաքական գովազդի արդյունավետությունը, լսարանի թիրախավորումը և քաղաքացիների անձնական տվյալների պաշտպանության հարցերը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են նպաստել հայկական քաղաքական հաղորդակցության թվայնացման գործընթացների ավելի լավ ըմբռնմանը և կուսակցությունների կողմից ժամանակակից վեբ տեխնոլոգիաների արդյունավետ օգտագործման գնահատմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, լրագրողներին, հաղորդակցության և մեդիայի մասնագետներին, քաղաքական տեխնոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է համացանցային միջավայրը փոխում ՀՀ քաղաքական կուսակցությունների հաղորդակցման ձևերը, ինչ նոր հնարավորություններ է ստեղծում քաղաքական մասնակցության համար և ինչ մարտահրավերներ է առաջադրում ժամանակակից քաղաքական գործընթացների կազմակերպման ու ուսումնասիրման տեսանկյունից։