Գաղափարախոսական աշխատանքը գրադարանում:(Օգնություն գրադարանավարին)

Քաղաքագիտություն

Политология աշխատությունը քաղաքագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է քաղաքական գիտության հիմնական հասկացությունները, տեսությունները և վերլուծական մոտեցումները, այն բացատրում է քաղաքական համակարգերի կառուցվածքը, պետության և իշխանության էությունը, քաղաքական ինստիտուտների գործառույթները, կուսակցական համակարգերը և ընտրական գործընթացները, գիրքը անդրադառնում է նաև քաղաքական գաղափարախոսություններին, ժողովրդավարության ձևերին և պետական կառավարման մոդելներին, միաժամանակ ընդգրկելով քաղաքական վարքագծի, հասարակական կարծիքի և միջազգային հարաբերությունների հիմնական սկզբունքները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր քաղաքագիտության, պետական կառավարման և հասարակական գիտությունների ուսանողների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է նոր էլեկտրակտիվ կոմպլեքսագոյացնող պոլիմերների սինթեզի և դրանց ֆիզիկաքիմիական ու էլեկտրաքիմիական հատկությունների հետազոտությանը։ Վերլուծվում են պոլիմերային նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, մետաղական իոնների հետ փոխազդեցության հնարավորությունները և էլեկտրաքիմիական ակտիվության ձևավորման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նոր պոլիմերային համակարգերի ստացման եղանակները, դրանց բաղադրության և կառուցվածքի ազդեցությունը գործառութային հատկությունների վրա, ինչպես նաև կոմպլեքսագոյացման գործընթացների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են այդ նյութերի կիրառման հնարավորությունները էլեկտրաքիմիական սարքերում, սենսորային համակարգերում, կատալիզում, էներգետիկ տեխնոլոգիաներում և նյութագիտության այլ ուղղություններում։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի ֆունկցիոնալ պոլիմերների մշակման, ժամանակակից նյութերի ստեղծման և էլեկտրակտիվ համակարգերի զարգացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով քիմիկոսների, նյութագետների, էլեկտրաքիմիկոսների և տեխնոլոգիական ոլորտի հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979 [src=123456789/12042] [dspace.nla.am]

Կենսաբանություն

Դարվինիզմը կենսաբանական ուսմունք է, որը բացատրում է կենդանի օրգանիզմների ծագումը, զարգացումը և բազմազանությունը բնական ընտրության միջոցով։ Այս տեսությունը հիմնադրել է անգլիացի գիտնական Charles Darwin-ը, որը երկար տարիների ուսումնասիրություններից հետո ներկայացրեց էվոլյուցիոն զարգացման գաղափարը։ Դարվինիզմի հիմնական դրույթն այն է, որ բոլոր կենդանի օրգանիզմները ժամանակի ընթացքում փոփոխվում և հարմարվում են շրջակա միջավայրին, իսկ առավել հարմարված տեսակները պահպանվում և փոխանցում են իրենց հատկանիշները հաջորդ սերունդներին։ Դարվինը իր տեսությունը ձևավորել է բնության ուսումնասիրությունների, ճանապարհորդությունների և կենդանական ու բուսական աշխարհի բազմազանության դիտարկումների հիման վրա։ Հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ նրա ճանապարհորդությունը «Բիգլ» նավով, որի ընթացքում նա ուսումնասիրեց տարբեր մայրցամաքների կենդանական և բուսական աշխարհը։ Գալապագոսյան կղզիներում կատարած ուսումնասիրությունները նրան օգնեցին հասկանալ, որ նույն տեսակի օրգանիզմները տարբեր պայմաններում կարող են ունենալ տարբեր առանձնահատկություններ։ Դարվինիզմի կարևոր գաղափարներից է գոյության պայքարը, որի պայմաններում օրգանիզմները մրցում են սննդի, տարածքի և գոյատևման համար։ Այս պայքարում առավել ուժեղ, արագ կամ լավ հարմարված առանձնյակները ունենում են գոյատևելու և բազմանալու ավելի մեծ հնարավորություն։ Բնական ընտրության արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվում են նոր տեսակներ, իսկ թույլ հարմարված տեսակները կարող են վերանալ։ Դարվինիզմը մեծ ազդեցություն է ունեցել կենսաբանության զարգացման վրա և դարձել ժամանակակից էվոլյուցիոն տեսության հիմքը։ Այն նպաստել է գենետիկայի, էկոլոգիայի, հնէաբանության և այլ գիտությունների առաջընթացին։ Չնայած սկզբնական շրջանում այս տեսությունը բուռն քննարկումների և հակասությունների տեղիք էր տալիս, հետագայում բազմաթիվ գիտական փաստեր հաստատեցին էվոլյուցիոն զարգացման գաղափարը։ Այսօր դարվինիզմը համարվում է կենսաբանական գիտության կարևորագույն ուղղություններից մեկը և օգնում է բացատրել կենդանի աշխարհի բազմազանությունը, օրգանիզմների ծագումն ու նրանց փոխադարձ կապերը բնության մեջ։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է երաժշտության՝ որպես նախադպրոցական տարիքի երեխաների ազգային ինքնության ձևավորման և զարգացման կարևոր միջոցի ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է երաժշտական դաստիարակության դերը երեխայի ազգային պատկանելության, մշակութային ինքնագիտակցության և սեփական ժողովրդի արժեքների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային երաժշտությանը, ժողովրդական երգերին, երաժշտական ավանդույթներին, ծիսական և մշակութային ստեղծագործություններին, որոնք երեխային հնարավորություն են տալիս վաղ տարիքից ծանոթանալու ազգային մշակույթի առանձնահատկություններին։ Քննարկվում է երաժշտության հուզական ազդեցությունը երեխայի զարգացման վրա և այն հանգամանքը, որ երաժշտական գործունեության միջոցով երեխան ոչ միայն ձեռք է բերում որոշակի գիտելիքներ, այլև անձնական հուզական կապ է ձևավորում մշակութային արժեքների հետ։ Աշխատանքում կարևորվում է նախադպրոցական հաստատության դերը ազգային երաժշտական ժառանգության փոխանցման գործում՝ երգեցողության, երաժշտական խաղերի, պարերի, ունկնդրման, ռիթմիկ վարժությունների և ստեղծագործական այլ գործունեության միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև մանկավարժի կողմից համապատասխան երաժշտական նյութի ընտրության, մատուցման մեթոդների և երեխայի տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման նշանակությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, քանի որ ազգային երաժշտական ավանդույթների փոխանցումը կարող է առավել արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ երեխայի առօրյա միջավայրում ևս պահպանվում է մշակութային շարունակականությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երաժշտական դաստիարակության այն մանկավարժական հնարավորությունները, որոնք նպաստում են ազգային մշակույթի ճանաչմանը, հայրենիքի և սեփական ժողովրդի նկատմամբ հուզական կապի ձևավորմանը, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության պահպանման և փոխանցման գիտակցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժների, երաժշտության ուսուցիչների, մանկավարժության ոլորտի ուսանողների, կրթության կազմակերպիչների և ազգային դաստիարակության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Նյութը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ապահովագրական շուկայի զարգացմանը, դրա ձևավորման ու գործունեության առանձնահատկություններին, առկա խնդիրներին և հետագա զարգացման հնարավորություններին։ Այն ուսումնասիրում է ապահովագրության դերը երկրի ֆինանսական համակարգում՝ որպես տնտեսական և սոցիալական ռիսկերի կառավարման, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների ֆինանսական պաշտպանվածության ապահովման և երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման կարևոր գործիք։ Ապահովագրական շուկայի արդյունավետ զարգացումը պայմանավորված է մի շարք փոխկապակցված գործոններով, այդ թվում՝ բնակչության և բիզնեսի ապահովագրական ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկով, ֆինանսական գրագիտության մակարդակով, ապահովագրական ընկերությունների մրցունակությամբ, օրենսդրական և կարգավորող միջավայրով, ապահովագրական արտադրանքների բազմազանությամբ և ոլորտի նկատմամբ հասարակության վստահությամբ։ Հայաստանի պայմաններում կարևոր խնդիրներից մեկը ապահովագրական մշակույթի և իրազեկվածության զարգացումն է, քանի որ ապահովագրության անհրաժեշտության վերաբերյալ սահմանափակ պատկերացումները կարող են նվազեցնել կամավոր ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկը։ Միաժամանակ նշանակություն ունեն ապահովագրական ծառայությունների հասանելիությունը, դրանց արժեքը, պայմանների թափանցիկությունը և ապահովագրական հատուցումների նկատմամբ սպառողների վստահությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև շուկայի մրցակցային միջավայրին, ապահովագրական ընկերությունների ֆինանսական կայունությանը, ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմներին, վերաապահովագրության դերին և տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությանը ոլորտի զարգացման վրա։ Թվայնացումը կարող է նպաստել ապահովագրական ծառայությունների մատուցման արագացմանը, առցանց պայմանագրերի և վճարումների տարածմանը, հաճախորդների սպասարկման բարելավմանը և տվյալների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի նաև պարտադիր ապահովագրության և կամավոր ապահովագրության հարաբերակցությունը, քանի որ դրանք տարբեր կերպ են ձևավորում շուկայի պահանջարկն ու ապահովագրական ընկերությունների գործունեության ծավալները։ Շուկայի զարգացմանը կարող են նպաստել նոր ապահովագրական պրոդուկտների ստեղծումը, սպառողների իրավունքների առավել արդյունավետ պաշտպանությունը, ոլորտի թափանցիկության բարձրացումը, ֆինանսական գրագիտության ընդլայնումը և միջազգային փորձի կիրառումը՝ Հայաստանի տնտեսական ու սոցիալական առանձնահատկություններին համապատասխանեցված ձևով։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ապահովագրության միջոցով սոցիալական և տնտեսական ռիսկերի նվազեցման, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնման և ֆինանսական համակարգի կայունության ամրապնդման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի ապահովագրական շուկայի զարգացման խոչընդոտների և հնարավորությունների մասին՝ ընդգծելով այն գործոնները, որոնց բարելավումը կարող է նպաստել ոլորտի մրցունակության, վստահելիության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։