Գործը դատաքննության նախապատրաստելը որպես քաղաքացիական դատավարության փուլ

Տնտեսագիտություն

Ասլանյանը ներկայացնում է աշխատանքի ժամանակի կառավարման հիմնարար սկզբունքները, ինչպես նաև այն գործիքները, որոնց միջոցով հնարավոր է չափել և գնահատել աշխատողների աշխատանքային արդյունավետությունը։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն տարբեր մեթոդներին, որոնց միջոցով կարող են վերլուծվել աշխատանքային ժամանակի ծախսերը՝ ժամանակի հաշվարկային մոդելներ, վիճակագրական մեթոդներ, ժամանակի նմուշառման վերլուծություններ և գործիքներ, որոնք կարող են օգտագործվել ժամանակի կառավարման ոլորտում։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչպիսի գործոններ են ազդում աշխատաժամանակի արդյունավետ օգտագործման վրա՝ այդ թվում տնտեսական գործոններ, տեխնոլոգիական զարգացումներ, կազմակերպչական մշակույթ և աշխատանքային պայմաններ։ Ասլանյանը նաև քննարկում է աշխատանքային ժամանակի վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու մեթոդներ, որոնք կիրառվում են աշխատուժի ներգրավվածության, աշխատանքի կազմակերպման, ժամային կարգապահության բարելավման ու աշխատակազմի արդյունավետության բարձրացման հարցերում։ Գրքում ներկայացված են ինչպես ավանդական մեթոդներ, այնպես էլ նորարարական մոտեցումներ, որոնք օգտագործվում են ժամանակի կառավարման համար՝ այնպիսի թեմաներով, ինչպես՝ կազմակերպությունների արդյունավետությունը, արտադրողականությունը և աշխատավարձերի հարցերը։ Ասլանյանը շեշտում է, որ աշխատաժամանակի կառավարման ճիշտ մեթոդները կարող են ոչ միայն ավելացնել կազմակերպության աշխատուժի արդյունքը, այլև նպաստել ավելի լավ աշխատանքային մթնոլորտի ստեղծմանը՝ դրանով իսկ նվազեցնելով կուտակված պաշարների ավելացումը, ժամկետների խախտումները կամ աշխատողի բեռնվածության բարձրացումը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետներին, մենեջերներին, ժամանակի կառավարման մասնագետներին, ինչպես նաև այն ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրված են աշխատանքի կազմակերպման ու արդյունավետության բարելավման հարցերով։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես ուսումնական նյութ ժամանակի կառավարման ոլորտում։

Այլ առարկաներ

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բնության մեջ նախագծերի տեղադրման և նշահարման գեոդեզիական աշխատանքների կատարելագործմանը էլեկտրոնային տախեոմետրերի կիրառմամբ։ Գրքում ներկայացվում են էլեկտրոնային տախեոմետրերի տեխնիկական հնարավորությունները, չափման ճշգրտության ապահովման մեթոդները և տվյալների արագ մշակման համակարգերը։ Հեղինակը վերլուծում է ավանդական չափումների և էլեկտրոնային սարքերի համադրության առավելություններն ու սահմանափակումները, առաջարկում օպտիմալ տեխնոլոգիական ընթացակարգեր՝ շինարարական և ինժեներական աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունում ընդգրկված են տեղական շինարարական պայմանների և լանդշաֆտի ազդեցությունը չափումների ճշգրտության վրա, սխալների նվազեցման մեխանիզմներ, ինչպես նաև ստացված տվյալների մշակման և քարտեզագրման համակարգերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է գեոդեզիստների, ինժեներների, շինարարական նախագծերի ղեկավարների և տեխնիկական չափումների մասնագետների համար՝ նպաստելով նախագծերի իրականացման ճշգրիտ և արդյունավետ կազմակերպմանը՝ ժամանակի և ռեսուրսների խնայմամբ։

Մշակույթ

Գիտական աշխատանքը նվիրված է 1901-1910 թվականներին Անդրկովկասում հայ երաժշտական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ այդ ժամանակաշրջանի մշակութային, հասարակական և ազգային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման հիմնական ուղղություններն են, երաժշտական կրթության և կատարողական արվեստի կազմակերպումը, համերգային կյանքը, երգչախմբային շարժումը, երաժշտական խմբերի գործունեությունը, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերը, ինչպես նաև հայ երաժիշտների ստեղծագործական և հասարակական գործունեությունը։ XX դարի սկզբին Անդրկովկասը, հատկապես Թիֆլիսը և Բաքուն, հայ մշակութային կյանքի կարևոր կենտրոններից էին։ Այս քաղաքներում գործող դպրոցները, մշակութային ընկերությունները, թատրոնները, երաժշտական խմբերը և պարբերականները նպաստում էին հայկական երաժշտական մշակույթի տարածմանն ու մասնագիտական զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել այդ միջավայրի ազդեցությունը հայ երաժշտական կյանքի կազմակերպման և ազգային երաժշտական ինքնագիտակցության ձևավորման վրա։ Կարևոր ուղղություններից է երաժշտական կրթության զարգացումը։ Դարասկզբին երաժշտական գիտելիքների տարածման, երգեցողության և գործիքային կատարողականության ուսուցման, ինչպես նաև մասնագիտական պատրաստության ընդլայնման գործընթացները նպաստում էին երաժշտական մշակույթի հանրայնացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ երաժշտական դպրոցների, ուսումնական խմբակների, մասնավոր դասավանդման և այլ կրթական նախաձեռնությունների գործունեությանը՝ գնահատելով դրանց դերը երիտասարդ երաժիշտների և կատարողների ձևավորման գործում։ Առանձին կարևորություն ունի երգչախմբային մշակույթի զարգացումը։ Հայ երգչախմբերը ոչ միայն կատարողական կոլեկտիվներ էին, այլև ազգային մշակույթի տարածման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական և հոգևոր երգերի, ինչպես նաև հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարումը նպաստում էր ազգային երաժշտական ժառանգության պահպանմանը և նոր սերնդին փոխանցմանը։ Երգչախմբային գործունեությունը նաև հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներգրավվել մշակութային կյանքում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է համերգային կյանքի վերլուծությունը։ Համերգները, երաժշտական երեկոները և մշակութային այլ միջոցառումները ձևավորում էին երաժշտական հաղորդակցության միջավայր, որտեղ ներկայացվում էին ինչպես հայ հեղինակների ստեղծագործություններ, այնպես էլ եվրոպական և ռուսական երաժշտության նմուշներ։ Այդ գործընթացը նպաստում էր հայ երաժշտական մշակույթի՝ համաշխարհային երաժշտական գործընթացների հետ կապերի ընդլայնմանը և կատարողական չափանիշների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև թատրոնի և երաժշտության փոխհարաբերությանը։ Անդրկովկասի հայ թատերական կյանքում երաժշտությունը կարևոր դեր ուներ՝ ուղեկցելով բեմական ներկայացումները և ձևավորելով դրանց գեղարվեստական մթնոլորտը։ Թատրոնի, օպերային և երաժշտական ներկայացումների զարգացումը նպաստում էր ինչպես կատարողական արվեստի, այնպես էլ երաժշտական լսարանի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրության է արժանի հայ կոմպոզիտորների և երաժիշտների գործունեությունը։ Այդ ժամանակաշրջանում ազգային երաժշտական լեզվի զարգացման, ժողովրդական երաժշտության հավաքագրման ու մշակման և մասնագիտական կոմպոզիտորական ավանդույթի ձևավորման գործընթացները ձեռք էին բերում առանձնահատուկ նշանակություն։ Հայ երաժշտական մշակույթի ներկայացուցիչները միաժամանակ ձգտում էին պահպանել ազգային ինքնատիպությունը և այն ներգրավել ժամանակակից մասնագիտական երաժշտության զարգացման ընդհանուր ընթացքի մեջ։ Կարևոր աղբյուր կարող են լինել ժամանակաշրջանի հայկական պարբերականները, որոնք լուսաբանում էին համերգները, երաժշտական իրադարձությունները, կատարողների գործունեությունը և մշակութային կյանքի խնդիրները։ Մամուլի նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ոչ միայն կոնկրետ երաժշտական իրադարձությունների ժամանակագրությունը, այլև հասկանալ հասարակության վերաբերմունքը երաժշտության, կատարողական արվեստի և ազգային մշակույթի նկատմամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև երաժշտական կազմակերպությունների և մշակութային ընկերությունների գործունեությունը։ Դրանք կարևոր դեր էին կատարում համերգների կազմակերպման, երաժշտական կրթության, երգչախմբերի ստեղծման, ստեղծագործությունների տարածման և մշակութային կապերի ընդլայնման գործում։ Նման կազմակերպությունների գործունեությունը վկայում է, որ երաժշտական կյանքը աստիճանաբար դառնում էր ավելի կազմակերպված և ինստիտուցիոնալացված։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր կողմը հայ երաժշտական կյանքի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությունն է։ Երաժշտությունը տվյալ ժամանակաշրջանում հաճախ ընկալվում էր ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլև որպես ազգային մշակույթի պահպանման և հասարակական համախմբման միջոց։ Ժողովրդական երգի հավաքագրումն ու մշակումը, հոգևոր երաժշտության պահպանումը և ազգային թեմատիկայով ստեղծագործությունների տարածումը նպաստում էին մշակութային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1901-1910 թվականների Անդրկովկասի հայ երաժշտական կյանքը որպես բազմաշերտ մշակութային գործընթաց, որի մեջ փոխկապակցված էին երաժշտական կրթությունը, կատարողական արվեստը, ստեղծագործական գործունեությունը, երգչախմբային շարժումը, թատրոնը, մամուլը և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու XX դարի սկզբի հայ երաժշտական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները և գնահատելու այդ ժամանակաշրջանի նշանակությունը հետագա ազգային մասնագիտական երաժշտության ձևավորման ու զարգացման գործում։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Սոցիոլոգիա

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է սոցիալական ժամանակի կազմակերպման ուսումնասիրությանը՝ որպես հասարակության կյանքի, սոցիալական կառուցվածքների և անհատի առօրյա վարքագծի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ներկայացվում է, թե ինչպես է ժամանակը ոչ միայն ֆիզիկական չափելի միավոր, այլ նաև սոցիալական կառուցվածք, որը ձևավորվում է մշակութային նորմերի, տնտեսական պահանջների, ինստիտուցիոնալ կարգավորումների և անհատական սովորությունների ազդեցությամբ։ Վերլուծվում է ժամանակի բաշխման գործընթացը տարբեր սոցիալական խմբերում՝ աշխատանքային, կրթական և ազատ ժամանակի համատեքստում, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը մարդու կենսակերպի և սոցիալական դերերի իրականացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի կազմակերպման ինստիտուցիոնալ ձևերին՝ աշխատանքային գրաֆիկներին, կրթական համակարգի ժամանակացույցին, պետական և հասարակական ռիթմերին, որոնք կարգավորում են մարդկանց ամենօրյա գործունեությունը։ Աշխատանքում քննարկվում է նաև ժամանակի սոցիալական ընկալման փոփոխությունը ժամանակակից հասարակություններում՝ արագացված կյանքի տեմպերի, թվայնացման և գլոբալիզացիայի ազդեցությամբ, որոնք ձևավորում են նոր վարքագծային մոդելներ և ժամանակի կառավարման պահանջներ։ Ներկայացվում է նաև այն գաղափարը, որ ժամանակի արդյունավետ կազմակերպումը կարևոր դեր ունի ինչպես անհատի արտադրողականության և կյանքի որակի բարձրացման, այնպես էլ հասարակական համակարգերի կայուն գործունեության համար։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել ամբողջական պատկերացում սոցիալական ժամանակի կազմակերպման մասին՝ ընդգծելով դրա սոցիալական, մշակութային և ինստիտուցիոնալ բազմաշերտ բնույթը։