Գյուղատնտեսության ինժեներատեխնիկական միասնական համակարգի ստեղծման գիտական հիմունքները

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության զարգացման այն հիմնախնդիրներին, որոնք միաժամանակ ունեն ինչպես էկոլոգիական, այնպես էլ տնտեսական բնույթ և փոխկապակցված են բնական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետության, շրջակա միջավայրի պահպանության և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության հետ։ Հիմնական խնդիրներից մեկը հողերի դեգրադացիան է, որը պայմանավորված է էրոզիայով, աղակալմամբ, անթույլատրելի ոռոգմամբ և հողի ոչ ճիշտ մշակմամբ, ինչն ուղղակիորեն նվազեցնում է բերքատվությունը և երկարաժամկետ տնտեսական արդյունավետությունը։ Մյուս կարևոր ուղղությունը ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունն է, որը Հայաստանում առանձնահատուկ նշանակություն ունի՝ հաշվի առնելով կլիմայական փոփոխությունները, սեզոնային ջրային պակասը և ոռոգման համակարգերի հնացած վիճակը։ Միաժամանակ խնդիր են հանդիսանում նաև գյուղատնտեսության ցածր տեխնոլոգիական մակարդակը, արտադրողականության անհավասար բաշխումը, փոքր հողակտորների մասնատվածությունը և շուկաների անկայունությունը, որոնք սահմանափակում են մրցունակության աճը։ Էկոլոգիական տեսանկյունից կարևոր են նաև քիմիական պարարտանյութերի և թունաքիմիկատների ոչ վերահսկվող օգտագործումը, կենսաբազմազանության կորուստը և բնական էկոհամակարգերի ճնշումը, որոնք երկարաժամկետ վտանգ են ստեղծում գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։ Էկոլոգատնտեսագիտական մոտեցումը նպատակ ունի համադրել տնտեսական արդյունավետությունը և բնապահպանական հավասարակշռությունը՝ խթանելով կայուն գյուղատնտեսություն, օրգանական արտադրություն, ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաներ և պետական քաղաքականության ավելի նպատակային կարգավորում։ Այս համատեքստում կարևոր են նաև գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական պայմանների բարելավումը և նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրումը, որոնք կարող են նվազեցնել ճնշումը բնական ռեսուրսների վրա և բարձրացնել արտադրության ընդհանուր արդյունավետությունը։

Պատմություն

Հայաստանը 1912-1920 թվականներին-ը նորագույն պատմության ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի և Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական զարգացումները 1912-ից մինչև 1920 թվականները՝ ընդգրկելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի շրջանը, Օսմանյան կայսրության անկման գործընթացները, Հայոց ցեղասպանության հետևանքները և հայկական պետականության վերականգնման փորձերը, աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են 1915 թվականի ողբերգական իրադարձությունները և դրանց ազդեցությունը հայ ժողովրդագրական, սոցիալական և քաղաքական կառուցվածքի վրա, ինչպես նաև անդրադարձ է կատարվում կամավորական շարժումներին, հայկական զինված ուժերի ձևավորմանը և Կովկասյան ճակատում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններին, առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1918 թվականին Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ստեղծմանը, նրա պետականաշինական քայլերին, արտաքին քաղաքական մարտահրավերներին, տնտեսական դժվարություններին և ներքին քաղաքական զարգացումներին, ինչպես նաև 1920 թվականի բարդ շրջափուլին, երբ տարածաշրջանային և միջազգային գործոնների ազդեցությամբ փոխվեց Հայաստանի պետական կարգավիճակը, աշխատությունը փորձում է ամբողջական պատկեր տալ այդ վճռորոշ ժամանակահատվածի մասին՝ ցույց տալով ինչպես ազգային գոյատևման պայքարը, այնպես էլ պետականության ձևավորման բարդ ընթացքը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Կոմիտասի ստեղծագործական գործունեության վաղ շրջանի (1891-1899թթ.) համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով այն փուլը, երբ ձևավորվել են նրա գեղարվեստական աշխարհայացքի հիմքերը և ազգային երաժշտական մտածողության հիմնական սկզբունքները։ Գրքում վերլուծվում են Կոմիտասի ուսման տարիները, նրա երաժշտական կրթությունը և հոգևոր ձևավորումը, ինչպես նաև այն միջավայրը, որտեղ նա սկսել է իր ստեղծագործական որոնումները՝ կապված հայկական եկեղեցական երաժշտության ուսումնասիրության և ժողովրդական երգերի հավաքագրման հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ շրջանի ստեղծագործությունների առանձնահատկությունները՝ դրանց մեղեդիական կառուցվածքը, հարմոնիկ մտածողությունը և ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորման փորձերը, որոնք հետագայում հիմք են դարձել Կոմիտասի ամբողջ ստեղծագործական ժառանգության համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա գիտական և երաժշտաբանական գործունեությանը, ժողովրդական երաժշտության հավաքման ու մշակման աշխատանքներին, ինչպես նաև այն գաղափարական մոտեցումներին, որոնք ձևավորել են նրա ազգային երաժշտական դպրոցի հիմքերը։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև Կոմիտասի կապերը ժամանակի մշակութային միջավայրի հետ, նրա ազդեցությունները և այն ներդրումը, որը նա ունեցել է հայ երաժշտական ինքնության ձևավորման գործում՝ ընդգծելով նրա վաղ շրջանի նշանակությունը հետագա ստեղծագործական զարգացման համար։

Հոգեբանություն

«Ուր է իմ պանիրը» գիրքը համարվում է ժամանակակից լավագույն բիզնես-էզոթերիկ պատմվածքներից մեկը, որը ներկայացնում է հաջողության, փոփոխության և կյանքի տարբեր փուլերի մասին՝ շատ պարզ ու հասկանալի լեզվով։ Գիրքը պատմում է մի անիմաստ, բայց խորիմաստ առակ՝ մարդկանց մասին, ովքեր փնտրում են իրենց «պանիրը»՝ այսինքն՝ կյանքում հաջողություն, երջանկություն և ապահովություն։ Պանիրը կարող է լինել աշխատանք, փող, հարաբերություններ կամ կյանքի նպատակը։ Գրքում ամեն օր փոխվող իրավիճակները և անորոշությունը ցույց են տալիս, թե ինչպես են մարդիկ վարվում փոփոխության առաջ: ոմանք վախենում են, համակերպվում են, ոմանք՝ սկսում են նոր ճանապարհներ փնտրել։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հաջողության բանալին կայանում է՝ փոփոխություններին մրցակցել, անցյալից դուրս գալ, նոր հնարավորություններ ընդունել։ Գիրքը շատ փոքր է՝ հեշտ ընթերցվող, բայց բովանդակությամբ ուժեղ ու մտածելու տեղ տվող։ Այն սովորեցնում է, որ պետք է լավատես լինել, միշտ պատրաստ լինել փոփոխության և ոչ մի դեպքում չհավատալ, որ «ամեն ինչ նույնը կմնա»։ «Ուր է իմ պանիրը» գիրքը օգտակար է հատկապես նրանց համար, ովքեր ուզում են հաղթահարել վախը, գտնել նոր նպատակներ և ավելի ճկուն լինել կյանքում։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-9939-52-910-3

Գրականություն

Այս ժողովածուն իր բնույթով պատկանում է համաշխարհային գեղարվեստական գրականությանը և ավելի կոնկրետ՝ քսաներորդ դարի արձակի բազմաձև ուղղություններին, որտեղ համադրվում են էքզիստենցիալ, մոդեռնիստական, ալեգորիկ և մոգական ռեալիզմի տարրեր։ Յուրաքանչյուր հեղինակ ներկայացնում է իր յուրահատուկ աշխարհընկալումը՝ տարբեր մշակութային և գաղափարական հորիզոններից։ Քամյուի ստեղծագործություններում հաճախ շեշտվում է մարդու գոյության իմաստի հարցը և աբսուրդի գաղափարը, Վուլֆի մոտ՝ գիտակցության հոսքի տեխնիկան և ներաշխարհի նրբերանգները, Օրվելի մոտ՝ սոցիալական քննադատությունն ու տոտալիտար համակարգերի վերլուծությունը, Բախի մոտ՝ փիլիսոփայական-ալեգորիկ ինքնաճանաչման պատմությունները, իսկ Մարկեսի մոտ՝ իրականության և ֆանտաստիկայի սահմանների խառնուրդը՝ մոգական ռեալիզմի միջոցով։

Բնապահպանություն

Նվիրված է շրջակա միջավայրի վիճակի համակարգված դիտարկման, գնահատման և վերահսկման տեսական ու կիրառական հիմունքներին։ Գիրքը ներկայացնում է մոնիտորինգի հիմնական նպատակներն ու խնդիրները՝ ընդգրկելով օդային, ջրային, հողային և կենսաբանական համակարգերի որակի գնահատման սկզբունքները և դրանց փոփոխությունների երկարաժամկետ դիտարկման մեթոդաբանությունը։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է շրջակա միջավայրի աղտոտման աղբյուրներին, աղտոտիչների տարածման օրինաչափություններին և դրանց ազդեցությանը էկոհամակարգերի ու մարդու առողջության վրա՝ բացատրելով բնապահպանական ռիսկերի գնահատման հիմունքները։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև մոնիտորինգի կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումները, տվյալների հավաքագրման, մշակման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև էկոլոգիական տեղեկատվական համակարգերի կիրառությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական ցուցանիշների ստանդարտացմանը և միջազգային պահանջներին համապատասխան մոնիտորինգային համակարգերի կառուցմանը։ Գիրքը նախատեսված է էկոլոգիայի, բնապահպանության, աշխարհագրության և հարակից բնագիտական ոլորտների ուսանողների և մասնագետների համար՝ ծառայելով որպես տեսական և գործնական կարևոր ուղեցույց շրջակա միջավայրի ուսումնասիրության և կառավարման ոլորտում։