Հակաճգնաժամային կառավարումը ՀՀ առևտրային բանկերում

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նախատեսված է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն ներկայացնելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ժամանակահատվածներում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ուսումնասիրությունների, ժողովածուների և այլ նյութերի մատենագիտական տվյալներ՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևել տվյալ բնագավառներում ի հայտ եկող նոր հրապարակումներին։ Նյութերը վերաբերում են մշակութային և գեղարվեստական կյանքի տարբեր ուղղություններին՝ ներառելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային ժառանգությունը և հարակից ոլորտները։ Տեղեկատուի հիմնական նշանակությունը համապատասխան գրականության որոնումը հեշտացնելն ու մասնագիտական տեղեկատվությունը մեկ համակարգում ներկայացնելն է։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի վերաբերյալ հրապարակումների թեմատիկ ընդգրկումը, գիտական հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և արվեստի առանձին բնագավառների ուսումնասիրության զարգացումը։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի պատմական և աղբյուրագիտական արժեք, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով հնարավոր է հետևել խորհրդային Հայաստանի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության ձևավորմանն ու համալրմանը։ Նման տեղեկատուները կարևոր օժանդակ աղբյուր են հետազոտական աշխատանքի համար՝ հնարավորություն տալով բացահայտել անհրաժեշտ հրապարակումները և կազմել որոշակի թեմային վերաբերող գրականության շրջանակը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մատենագետների, գրադարանավարների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է աշխատուժի միջազգային տեղաշարժի տնտեսական, սոցիալական և ժողովրդագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում աշխատանքային միգրացիայի առաջացման պատճառները, հիմնական ուղղությունները, կառուցվածքը և դրա ազդեցությունն են ինչպես աշխատաշուկայի, այնպես էլ տնային տնտեսությունների ու ընդհանուր սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Քննվում են զբաղվածության հնարավորությունների, աշխատավարձերի տարբերությունների, գործազրկության, մասնագիտական պահանջարկի, կենսամակարդակի և արտաքին աշխատաշուկաների գրավչության դերը միգրացիոն որոշումների ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքային միգրանտների տարիքային, մասնագիտական և կրթական կառուցվածքին, նրանց զբաղվածության ոլորտներին և արտերկրում աշխատանքի պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են միգրացիայի հնարավոր դրական և բացասական տնտեսական հետևանքները՝ ներառյալ դրամական փոխանցումների նշանակությունը տնային տնտեսությունների եկամուտների համար, աշխատանքային փորձի և մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերումը, ինչպես նաև որակավորված աշխատուժի արտահոսքի և ներքին աշխատաշուկայում որոշ մասնագիտությունների պակասի առաջացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աշխատանքային միգրացիայի ժողովրդագրական և սոցիալական ազդեցությունների վերլուծությունը՝ ընտանիքների կառուցվածքի, բնակչության տարածքային տեղաբաշխման և երկարաժամկետ մարդկային կապիտալի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև վերադարձի միգրացիան և արտերկրում ձեռք բերված գիտելիքների, աշխատանքային փորձի ու ֆինանսական միջոցների հետագա օգտագործման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են աշխատանքային միգրանտների սոցիալական և աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության, օրինական զբաղվածության, սոցիալական ապահովության և ընդունող երկրների աշխատանքային միջավայրին հարմարվելու խնդիրները։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորումը ներկայացվում է որպես համալիր քաղաքականության ոլորտ, որը փոխկապակցված է զբաղվածության, կրթության, տնտեսական զարգացման և սոցիալական պաշտպանության հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է աշխատանքի տնտեսագիտության, միգրացիոն ուսումնասիրությունների, ժողովրդագրության և սոցիալական քաղաքականության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով համակարգված գնահատել աշխատուժի միջազգային շարժի պատճառները, հետևանքները և կառավարման հիմնական հիմնախնդիրները Հայաստանի սոցիալ-տնտեսական պայմաններում։

Իրավաբանություն

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական կազմակերպությունների գույքային պատասխանատվության իրավական կարգավորման, դրա կիրառման առանձնահատկությունների և առողջապահական ծառայությունների մատուցման ընթացքում առաջացող քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում բժշկական կազմակերպությունների գույքային պատասխանատվության հասկացությունը, իրավական բնույթը, առաջացման հիմքերը և իրականացման պայմանները՝ առողջապահության ոլորտում պացիենտների իրավունքների պաշտպանության և բժշկական ծառայությունների որակի ապահովման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական օգնության և սպասարկման ընթացքում պատճառված վնասի հատուցման իրավական մեխանիզմներին, բժշկական կազմակերպությունների և պացիենտների միջև ձևավորվող պայմանագրային ու արտապայմանագրային հարաբերություններին, ինչպես նաև բժշկական գործունեության արդյունքում առաջացող քաղաքացիաիրավական պարտավորություններին։ Ուսումնասիրվում են գույքային պատասխանատվության առաջացման համար անհրաժեշտ իրավական պայմանները, մասնավորապես՝ վնասի առկայությունը, հակաիրավական վարքագիծը, պատճառահետևանքային կապը և մեղքի նշանակությունը՝ հաշվի առնելով պատասխանատվության տարբեր իրավական հիմքերի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են բժշկական սխալների, մասնագիտական պարտականությունների ոչ պատշաճ կատարման, բուժօգնության կազմակերպման թերությունների և առողջապահական ծառայությունների մատուցման ընթացքում առաջացող այլ իրավական խնդիրների հետևանքով պատճառված վնասի փոխհատուցման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պացիենտի կյանքի և առողջության պաշտպանության իրավական երաշխիքներին, բժշկական միջամտության վերաբերյալ տեղեկացված համաձայնության նշանակությանը, բժշկական տեղեկատվության տրամադրման պարտականությանը և պացիենտների իրավունքների խախտման դեպքում իրավական պաշտպանության միջոցներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բժշկական կազմակերպությունների պատասխանատվության և բուժաշխատողների անհատական մասնագիտական պատասխանատվության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով աշխատանքային հարաբերությունների, կազմակերպական պարտականությունների և բժշկական գործունեության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են բժշկական կազմակերպությունների գույքային պատասխանատվության սահմանների որոշման, պատճառված նյութական և ոչ նյութական վնասի գնահատման, փոխհատուցման չափի սահմանման և համապատասխան պահանջների դատական պաշտպանության հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական օրենսդրության և առողջապահական ոլորտը կարգավորող իրավական ակտերի փոխկապակցվածությանը, դրանց կիրառման ընթացքում առաջացող մեկնաբանական դժվարություններին և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման անհրաժեշտությանը։ Քննության են առնվում նաև բժշկական կազմակերպությունների պատասխանատվության ապահովագրության հնարավորությունները, մասնագիտական ռիսկերի կառավարման մեխանիզմները, բժշկական ծառայությունների որակի ներքին վերահսկողության նշանակությունը և իրավական վեճերի կանխարգելման կազմակերպական միջոցները։ Կարևորվում են բժշկական գործունեության առանձնահատուկ ռիսկայնությունը, բուժման արդյունքների կանխատեսելիության սահմանափակումները և բժշկական միջամտության անբարենպաստ հետևանքների ու իրավական պատասխանատվություն առաջացնող խախտումների տարբերակման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են միջազգային իրավական փորձի ուսումնասիրության, պացիենտների իրավունքների պաշտպանության արդյունավետ մեխանիզմների ներդրման և Հայաստանի Հանրապետության առողջապահական օրենսդրության կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել բժշկական կազմակերպությունների գույքային պատասխանատվության իրավական հիմքերի հստակեցմանը, վնասի հատուցման մեխանիզմների զարգացմանը, առողջապահական ծառայությունների մատուցման իրավական անվտանգության բարձրացմանը և պացիենտների ու բժշկական կազմակերպությունների օրինական շահերի հավասարակշռված պաշտպանության ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, քաղաքացիական և բժշկական իրավունքի մասնագետների, փաստաբանների, դատավորների, առողջապահական կազմակերպությունների ղեկավարների, բժշկական գործունեության իրավական կարգավորման հարցերով զբաղվող հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև առողջապահության ոլորտում իրավական պատասխանատվության և պացիենտների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Այս գիրքը նվիրված է 1071 թվականի Մանազկերտի ճակատամարտին՝ միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի պատմության կարևորագույն ռազմական և քաղաքական իրադարձություններից մեկին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ճակատամարտին նախորդած քաղաքական իրավիճակը, Բյուզանդական կայսրության և սելջուկյան ուժերի միջև հակասությունների խորացումը, տարածաշրջանում ռազմական և ռազմավարական շահերի բախումը, ինչպես նաև կայսր Ռոմանոս Դիոգենեսի արշավանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտող կողմերի ռազմական ուժերին, զորքերի կազմակերպմանը, ռազմավարությանը, մարտավարությանը և ճակատամարտի ընթացքին։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է պարտության պատճառներին, բյուզանդական բանակի ներքին խնդիրներին, հրամանատարական որոշումներին և այն հանգամանքներին, որոնք վճռորոշ ազդեցություն ունեցան պատերազմի ելքի վրա։ Մանազկերտի ճակատամարտը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ռազմական բախում, այլև որպես իրադարձություն, որն էականորեն փոխեց Փոքր Ասիայի և հարակից տարածաշրջանների քաղաքական զարգացումների ուղղությունը։ Գրքում կարող են քննարկվել ճակատամարտից հետո Բյուզանդական կայսրության ներքաղաքական անկայունությունը, սելջուկների դիրքերի ամրապնդումը և տարածաշրջանում նոր քաղաքական իրողությունների ձևավորումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ժամանակաշրջանի աշխարհաքաղաքական միջավայրին և հայկական տարածքների ու բնակչության վրա տեղի ունեցած փոփոխությունների համատեքստին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միջնադարի պատմությամբ, ռազմական պատմությամբ, Բյուզանդական կայսրության և սելջուկյան պետությունների պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել XI դարի երկրորդ կեսի Մերձավոր Արևելքի պատմական գործընթացների մասին։

Լրագրություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական զարգացման գործընթացների և ժամանակակից զանգվածային լրատվության միջոցների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են քաղաքական համակարգի ձևավորումը, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացումը, հասարակական-քաղաքական փոփոխությունները և տեղեկատվական միջավայրը փոխազդում միմյանց վրա։ Աշխատության շրջանակում ԶԼՄ-ները ներկայացվում են ոչ միայն որպես տեղեկատվություն տարածող կառույցներ, այլև որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման, քաղաքական օրակարգի կառուցման, իշխանության և հասարակության միջև հաղորդակցության ու հանրային վերահսկողության կարևոր գործոն։ Հեղինակը անդրադառնում է Հայաստանի քաղաքական գործընթացների առանձնահատկություններին՝ դիտարկելով անցումային և զարգացող քաղաքական համակարգի պայմաններում լրատվամիջոցների դերը, դրանց ազդեցությունը քաղաքացիների քաղաքական դիրքորոշումների ու մասնակցության վրա, ինչպես նաև քաղաքական հաղորդակցության ձևավորման մեխանիզմները։ Ուշադրություն է դարձվում ավանդական և ժամանակակից մեդիայի գործառույթներին, տեղեկատվության տարածման արագությանն ու հասանելիությանը, քաղաքական իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկություններին և լրատվամիջոցների միջոցով տարբեր քաղաքական ուժերի ու հասարակական խմբերի դիրքավորման խնդիրներին։ Գիրքը կարևոր է նաև նրանով, որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է մեդիա միջավայրը նպաստել ժողովրդավարական մշակույթի ամրապնդմանը, քաղաքական մասնակցության ընդլայնմանը և հանրային երկխոսության զարգացմանը, բայց միաժամանակ ինչպիսի խնդիրներ կարող են առաջանալ տեղեկատվության կողմնակալ ներկայացման, քաղաքական ազդեցության, մեդիայի սեփականության, տեղեկատվական մանիպուլյացիաների և հանրային կարծիքի ուղղորդման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագիտությամբ, լրագրությամբ, հաղորդակցության տեսությամբ, հասարակական կառավարման և ժամանակակից քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, քանի որ միավորում է քաղաքական զարգացման և մեդիայի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու կիրառական դիտարկումները՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական իրականության վրա։

Կրոն

Ֆ. Մոնֆորի հեղինակած այս փոքրածավալ հրատարակությունը ներկայացնում է 19-րդ դարի հայերեն տպագիր գրականության մի նմուշ, որը կարևոր է ինչպես գրական, այնպես էլ մատենագիտական ուսումնասիրությունների տեսանկյունից։ Վերնագրի «Թէպրիր» ձևը պահպանվում է արդի հայերեն տառադարձությամբ, քանի որ միայն վերնագրի և մատենագիտական տվյալների հիման վրա դրա իմաստային բովանդակությունը միանշանակ որոշել հնարավոր չէ։ Հեղինակի անունը և հայերենով հրատարակված լինելը թույլ են տալիս գիրքը դիտարկել ժամանակաշրջանի գրական շրջանառության ավելի լայն համատեքստում, երբ տարբեր լեզուներով ստեղծված երկերը թարգմանվում կամ հարմարեցվում էին հայ ընթերցողների համար։ Նման հրատարակությունները նպաստել են գրական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը, ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը և հայերեն տպագիր գրքի տեսականու բազմազանեցմանը։ Փոքրածավալ գրքույկները հաճախ հնարավորություն էին տալիս ընթերցողներին ծանոթանալու առանձին ստեղծագործությունների կամ թեմաների՝ առանց ծավալուն հատորներ ձեռք բերելու անհրաժեշտության։ Այս հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմության, 19-րդ դարի տպագրական մշակույթի, Կոստանդնուպոլսի հայերեն հրատարակչական գործունեության և գրական երկերի տարածման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մատենագետներին, հայագետներին և պատմական տպագիր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։