Ազգերի լիգա

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության սոցիալական պաշտպանության կազմակերպման գործընթացներում տեղական ինքնակառավարման մարմինների մասնակցության, գործառույթների և փոխհարաբերությունների սոցիոլոգիական ուսումնասիրությանը՝ դրանց համակարգային ներկայացման և մոդելավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում համայնքային կառավարման մակարդակի այն հնարավորություններն ու սահմանափակումներն են, որոնք կապված են սոցիալական խնդիրների բացահայտման, սոցիալական ծառայությունների կազմակերպման, բնակչության տարբեր խմբերի կարիքների գնահատման և համապատասխան աջակցության մեխանիզմների ձևավորման հետ։ Քննվում է պետական և տեղական կառավարման մակարդակների միջև լիազորությունների ու պատասխանատվության բաշխումը, ինչպես նաև համայնքային կառույցների, սոցիալական ծառայությունների, հասարակական կազմակերպությունների և բնակչության միջև համագործակցության առանձնահատկությունները։ Սոցիոլոգիական մոդելավորման միջոցով հնարավոր է համակարգել սոցիալական պաշտպանության ոլորտի հիմնական դերակատարներին, նրանց միջև տեղեկատվական և կազմակերպական կապերը, որոշումների ընդունման ընթացքը և սոցիալական աջակցության տրամադրման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համայնքների սոցիալ-տնտեսական տարբերություններին, բնակչության կառուցվածքին, տեղական ռեսուրսների հասանելիությանը և սոցիալական պահանջմունքների տարածքային առանձնահատկություններին, քանի որ դրանք կարող են պայմանավորել տեղական կառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական ծառայությունների հասցեականության և մատչելիության գնահատումը, ինչպես նաև բնակչության իրազեկվածության, վստահության, մասնակցության և տեղական կառույցների աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի ուսումնասիրությունը։ Կարող են կիրառվել սոցիոլոգիական հարցումների, հարցազրույցների, փորձագիտական գնահատումների, փաստաթղթերի վերլուծության և վիճակագրական տվյալների համադրման մեթոդներ՝ համակարգի գործառնական առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Մոդելավորման շրջանակում հնարավոր է առանձնացնել այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են համայնքային մակարդակում սոցիալական քաղաքականության իրականացմանը՝ կազմակերպական կարողություններ, մասնագիտական ներուժ, ֆինանսական ռեսուրսներ, տեղեկատվական ապահովվածություն և միջգերատեսչական համագործակցություն։ Կարևորվում է նաև հետադարձ կապի մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով բնակչության կարիքների վերաբերյալ տեղեկատվությունը կարող է ներառվել համայնքային որոշումների կայացման գործընթացում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիոլոգիայի, սոցիալական քաղաքականության և տեղական կառավարման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով կառուցվածքային ձևով ներկայացնել համայնքային իշխանության դերակատարումը սոցիալական պաշտպանության համակարգում և բացահայտել դրա կազմակերպական ու սոցիալական արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ռուսերենի սոմատիկ դարձվածքների լեզվամշակութային և իմաստակառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք համադրելով հայերենի համապատասխան դարձվածքային միավորների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է մարդու մարմնի մասերի անվանումների հիման վրա կազմված դարձվածքների իմաստային կառուցվածքը, փոխաբերական կիրառությունները, լեզվական գործառույթները և մշակութային բովանդակությունը՝ բացահայտելով երկու լեզուներում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Քննարկվում են դարձվածքների ձևավորման սկզբունքները, դրանց իմաստային դասակարգումը, ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները, խորհրդանշական նշանակությունները և լեզվական աշխարհընկալման արտահայտման միջոցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դարձվածաբանական միավորների թարգմանության, համարժեքության, միջմշակութային հաղորդակցության և լեզվամշակութային համեմատության խնդիրներին՝ ներկայացնելով դրանց կիրառական նշանակությունը լեզվի ուսուցման, թարգմանագիտության և լեզվաբանական հետազոտությունների համար։ Հետազոտությունը համադրում է տեսական և գործնական մոտեցումները՝ նպաստելով ռուսերենի և հայերենի դարձվածաբանական համակարգերի, ազգային մտածողության և մշակութային ինքնատիպության առավել խորքային ընկալմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, թարգմանիչների, ռուսաց լեզվի և հայոց լեզվի դասախոսների, ուսանողների, հետազոտողների և համեմատական լեզվաբանությամբ ու լեզվամշակութաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Linguistics

Լեզվաբանական և պատմաբանասիրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է IX–XIII դարերում հրեական քերականական ուսմունքի ձևավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ արաբական ու հրեական լեզվագիտական ավանդույթների փոխազդեցության համատեքստում։ Քննության են առնվում միջնադարյան եբրայերենի քերականական նկարագրության սկզբունքները, հրեական լեզվաբանական մտքի ձևավորման պատմական նախադրյալները և արաբական քերականագիտության ազդեցությունը եբրայերենի գիտական ուսումնասիրության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնչյունաբանության, ձևաբանության, բառագիտության և շարահյուսության վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը, ինչպես նաև եբրայերենի բառարմատների կառուցվածքի ու բառաձևերի կազմության բացատրության մեթոդներին։ Դիտարկվում են միջնադարյան հրեա քերականագետների լեզվաբանական մոտեցումները, արաբերեն գիտական տերմինաբանության կիրառությունը և արաբական լեզվագիտական տեսությունների հարմարեցումը եբրայերենի կառուցվածքային առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են նաև եբրայերենի և արաբերենի համեմատական ուսումնասիրության, սեմական լեզուների ընդհանրությունների բացահայտման և քերականական հասկացությունների համակարգման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում անդրադարձ է կատարվում արաբալեզու հրեական մտավոր միջավայրի, թարգմանական գործունեության, կրոնական տեքստերի մեկնաբանության և լեզվագիտական գիտելիքի փոխանցման նշանակությանը։ Վերլուծվում են հրեական քերականական ավանդույթի զարգացման փուլերը, տեսական մոտեցումների փոփոխությունները և միջմշակութային գիտական շփումների ազդեցությունը լեզվաբանական մտածողության ձևավորման վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պատմական լեզվաբանության, սեմական լեզվագիտության, եբրայագիտության, արաբագիտության և միջնադարյան լեզվաբանական ուսմունքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ենթամթերքների կիրառմանը ապխտած մսամթերքի արտադրության գործընթացում՝ դիտարկելով դրանք որպես հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և սննդային արտադրանքի տեսականու ընդլայնման կարևոր ուղղություն։ Նյութում վերլուծվում են տարբեր տեսակի ենթամթերքների՝ լյարդ, սիրտ, երիկամներ, լեզու և այլ օրգանների տեխնոլոգիական և սննդային հատկությունները, ինչպես նաև դրանց մշակման առանձնահատկությունները նախապատրաստման, աղադրման, ջերմային մշակման և ապխտման փուլերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական տեխնոլոգիաների ընտրությանը, որոնք ապահովում են պատրաստի արտադրանքի համային որակների բարելավում, մանրէաբանական անվտանգության պահպանում և պահպանման ժամկետի երկարացում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական արդյունավետության հարցերը՝ ենթամթերքների օգտագործման միջոցով արտադրական կորուստների նվազեցում և հումքի ամբողջական օգտագործում, ինչպես նաև սպառողական պահանջարկի առանձնահատկությունները տարբեր շուկաներում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ ենթամթերքների ռացիոնալ օգտագործումը ապխտած մսամթերքի արտադրությունում նպաստում է ոչ միայն արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, այլև սննդային ռեսուրսների կայուն և լիարժեք օգտագործմանը՝ նվազեցնելով թափոնները և ավելացնելով արտադրանքի հասանելիությունը։

Other Subjects

Սուրճ և Կակաո հանդիսանում են աշխարհում լայն տարածում ունեցող երկու խմիչք, որոնք ունեն ինչպես սննդային, այնպես էլ մշակութային մեծ նշանակություն։ Սուրճը պատրաստվում է բոված և աղացած սուրճի հատիկներից և հայտնի է իր խթանող ազդեցությամբ՝ շնորհիվ կոֆեինի, որը բարձրացնում է զգոնությունը և նվազեցնում հոգնածության զգացումը, իսկ դրա օգտագործումը տարբեր երկրներում ձևավորել է յուրահատուկ սուրճի մշակույթ՝ սկսած առավոտյան արագ ըմպումից մինչև բարդ արարողակարգային սրճարանային ավանդույթներ։ Կակաոն, իր հերթին, ստացվում է կակաոյի ծառի հատիկներից և հանդիսանում է շոկոլադի հիմնական հիմքը, այն ունի ավելի մեղմ խթանող ազդեցություն և հարուստ է հակաօքսիդանտներով, իսկ պատմականորեն կակաոն օգտագործվել է թե՛ որպես խմիչք, թե՛ որպես արժեքավոր փոխանակման միջոց հին քաղաքակրթություններում։ Այս երկու մթերքները հաճախ համադրվում են նաև սննդային արտադրանքներում՝ ստեղծելով շոկոլադային ըմպելիքներ և դեսերտներ, և այսօր երկուսն էլ կարևոր դեր ունեն համաշխարհային սննդային արդյունաբերության և առօրյա մշակույթի մեջ։

Law

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է վարչական դատավարությունում «ex officio» սկզբունքի՝ այսինքն գործի ի պաշտոնե քննության դերի և իրականացման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես է դատարանը վարչական գործերով գործում նախաձեռնողական սկզբունքով՝ սեփական նախաձեռնությամբ պարզելով գործի համար էական հանգամանքները, հավաքելով և գնահատելով ապացույցները և ապահովելով արդար դատաքննության իրականացումը։ Հեղինակը ներկայացնում է վարչական դատավարության առանձնահատկությունները՝ համեմատելով այն քաղաքացիական և քրեական դատավարական մոդելների հետ, ինչպես նաև քննարկում է դատական ակտիվության և կողմերի մրցակցային սկզբունքի միջև հավասարակշռության հարցերը։ Աշխատությունում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին, պետական մարմինների գործողությունների իրավաչափության վերահսկմանը և դատական վերահսկողության արդյունավետության բարձրացմանը։ Վերլուծվում են նաև եվրոպական դատավարական փորձը և միջազգային իրավական չափանիշները՝ կապված վարչական արդարադատության կազմակերպման հետ։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, պետական ծառայողների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և վարչական իրավունքի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով թե՛ տեսական հիմքեր, թե՛ գործնական մոտեցումներ սկզբունքի կիրառման վերաբերյալ։