Համաշխարհային պատմության դասագիրք

Կենսաբանություն

Կենսաֆիզիկական և բժշկակենսաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պարբերական հիվանդության պայմաններում ֆոսֆոլիպիդային թաղանթների կառուցվածքային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կենսաբանական թաղանթների ֆոսֆոլիպիդային բաղադրության, մոլեկուլային կազմակերպման և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հնարավոր փոփոխությունները հիվանդության հետ կապված գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թաղանթների կառուցվածքային ամբողջականությանը, հեղուկայնությանը, թափանցելիությանը և լիպիդային բաղադրիչների փոխազդեցություններին։ Վերլուծվում են բջջային թաղանթների կառուցվածքի փոփոխությունների և բջջի գործառական վիճակի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև տարբեր կենսաքիմիական գործոնների ազդեցությունը թաղանթային համակարգերի վրա։ Քննարկվում են ֆոսֆոլիպիդային կառուցվածքների հետազոտման փորձարարական մոտեցումները և դրանց միջոցով հիվանդության պայմաններում առաջացող մոլեկուլային փոփոխությունների գնահատման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները բջջային թաղանթների կառուցվածքային վերափոխումների և հիվանդության ժամանակ օրգանիզմում ընթացող կենսաֆիզիկական ու կենսաքիմիական գործընթացների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկայի, կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության և բժշկակենսաբանական հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների համար։

Բնապահպանություն

Ստեղծագործությունը բնապահպանական և հասարակական քննադատական ուղղվածությամբ ուսումնասիրություն է, որի հեղինակն է Հակոբ Սանասարյան, և այն կենտրոնանում է Դալմայի այգիների պատմական, էկոլոգիական և քաղաքաշինական նշանակության վրա՝ ընդգծելով դրանց պահպանման և տարածքի օգտագործման շուրջ ձևավորված հակասությունները։ Գրքում քննարկվում են այն խնդիրները, որոնք կապված են կանաչ տարածքների կրճատման, քաղաքային զարգացման ճնշման և պատմամշակութային արժեքների հնարավոր կորուստների հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է Դալմայի այգիները որպես ոչ միայն բնական միջավայր, այլ նաև պատմականորեն ձևավորված մշակութային լանդշաֆտ, որի պահպանությունը կարևոր է Երևանի էկոլոգիական հավասարակշռության և բնակիչների կյանքի որակի համար։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև քաղաքային քաղաքականությունների ազդեցությունը կանաչ գոտիների վրա՝ ընդգծելով հանրային շահի, տնտեսական ծրագրերի և բնապահպանական պահանջների միջև առկա բարդ փոխհարաբերությունները։

Պատմություն

Ժողովածուն նվիրված է հայագիտության տարբեր ուղղություններին և ընդգրկում է հայ ժողովրդի պատմության, լեզվի, գրականության, մշակույթի ու հոգևոր ժառանգության ուսումնասիրությանն առնչվող գիտական հարցեր։ Հայագիտությունը որպես գիտական բնագավառ միավորում է հայ ժողովրդի անցյալի և ներկայի, ազգային ինքնության, լեզվական ու գրական ավանդույթների, պատմական աղբյուրների և մշակութային արժեքների համակողմանի հետազոտությունը։ Այսպիսի աշխատություններում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել պատմական իրադարձությունների ու հասարակական գործընթացների քննությունը, հայերեն գրավոր հուշարձանների և մատենագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունը, լեզվի զարգացման առանձնահատկությունների բացահայտումը, գրական երկերի վերլուծությունը և հայկական մշակութային ժառանգության տարբեր դրսևորումների գնահատումը։ Ժողովածուի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայագիտական խնդիրների բազմակողմանի ներկայացմամբ և տարբեր մասնագիտական մոտեցումների համադրման հնարավորությամբ։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրության նյութ հայ ժողովրդի պատմությամբ, հայերենագիտությամբ, գրականագիտությամբ, պատմագրությամբ և մշակութաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին, ասպիրանտներին և հայագիտության տարբեր ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ նպաստելով հայկական գիտական մտքի, ազգային մշակույթի և պատմական ժառանգության վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլալեզու իրավական դիսկուրսի ճանաչողական կառուցվածքի լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ամերիկացի իրավաբանների դատական ելույթների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես են դատական խոսքում լեզվական և ոճական միջոցները մասնակցում իրավական տեղեկատվության ձևավորմանը, կազմակերպմանը և ունկնդրին փոխանցմանը, ինչպես նաև ինչպես են դրանք արտացոլում իրավաբանի մտածողության և փաստարկման ճանաչողական կառուցվածքը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում իրավական դիսկուրսն է՝ որպես մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատուկ տեսակ, որտեղ լեզուն միաժամանակ կատարում է տեղեկատվական, փաստարկային, համոզչական, գնահատողական և կարգավորիչ գործառույթներ։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել դատական ելույթների կառուցվածքային կազմակերպումը, թեմատիկ և իմաստային բաղադրիչների հաջորդականությունը, փաստերի ներկայացման եղանակները, պատճառահետևանքային կապերի կառուցումը և իրավական դիրքորոշման հիմնավորման լեզվական միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն լեզվական միավորներին, որոնց միջոցով իրավաբանները ձևավորում են դատական գործի վերաբերյալ որոշակի մտապատկեր, առանձնացնում կարևոր փաստերը, ուղղորդում լսարանի ուշադրությունը և ձևավորում փաստերի ցանկալի մեկնաբանությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել բառապաշարային, շարահյուսական, ձևաբանական և գերշարահյուսական միջոցները, ինչպես նաև փոխաբերությունները, համեմատությունները, կրկնությունները, հռետորական հարցերը, հակադրությունները, գնահատողական բառապաշարը և այլ ոճական հնարներ։ Դրանց կիրառությունը դիտարկվում է ոչ թե առանձին-առանձին, այլ որպես միասնական ճանաչողական և հաղորդակցական ռազմավարության բաղադրիչ։ Աշխատությունում կարևոր տեղ է հատկացվում փաստարկման գործընթացին, քանի որ դատական խոսքի արդյունավետությունը մեծապես կախված է փաստերի տրամաբանական դասավորությունից, ապացույցների մեկնաբանությունից և հակառակ կողմի դիրքորոշման հերքումից։ Վերլուծվում է, թե ինչպիսի լեզվական կառուցվածքների միջոցով են իրավաբանները ներկայացնում պատճառները, հետևանքները, հավանականությունները, հակասությունները, գնահատականներն ու եզրահանգումները։ Կարևորվում է նաև համոզման ռազմավարությունների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով դատական խոսքը նպատակ ունի ազդելու ոչ միայն ունկնդրի բանական դատողության, այլև նրա գնահատականների և վերաբերմունքի վրա։ Ամերիկացի իրավաբանների դատական ելույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ամերիկյան իրավական հաղորդակցության մշակութային և մասնագիտական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև իրավական խոսքի ձևավորման մեջ հասարակական արժեքների, իրավական նորմերի և հաղորդակցական ավանդույթների ազդեցությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրավական տերմինաբանության և ընդհանուր գործածական բառապաշարի փոխհարաբերությանը, քանի որ դատական ելույթներում մասնագիտական ճշգրտությունը հաճախ զուգակցվում է լսարանի համար հասկանալի և ազդեցիկ խոսքի կառուցման անհրաժեշտության հետ։ Առանձին նշանակություն ունի դատական խոսքի երկխոսական բնույթը, քանի որ իրավաբանը մշտապես հաշվի է առնում դատավորի, երդվյալ ատենակալների, հակառակ կողմի և այլ մասնակիցների հնարավոր արձագանքները։ Այդ հանգամանքը պայմանավորում է հարցադրումների, ուղղակի և անուղղակի դիմումների, գնահատականների և կանխատեսվող առարկությունների օգտագործումը։ Աշխատությունը կարող է բացահայտել նաև այն ճանաչողական մոդելները, որոնց միջոցով իրավական տեքստում կառուցվում են իրադարձությունների, անձանց, գործողությունների և իրավական իրավիճակների պատկերացումները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս իրավական դիսկուրսը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավական տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես իրականության որոշակի մեկնաբանություն և վերակառուցում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կարևոր լինել իրավական լեզվի ուսումնասիրության, դատական խոսքի արդյունավետության գնահատման, մասնագիտական հաղորդակցության առանձնահատկությունների բացահայտման և օտարալեզու իրավական դիսկուրսի ուսուցման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբաններին, ոճաբաններին, ճանաչողական լեզվաբանության մասնագետներին, իրավաբաններին, թարգմանիչներին, դատական խոսքի հետազոտողներին, ինչպես նաև իրավական անգլերեն ուսումնասիրող ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են լեզվական և ոճական միջոցները մասնակցում ամերիկյան դատական խոսքի ճանաչողական կազմակերպմանը՝ ապահովելով փաստերի ներկայացումը, իրավական փաստարկների կառուցումը, գնահատականների ձևավորումը և ունկնդրի վրա համոզչական ազդեցության իրականացումը։

Lեզվաբանություն

Հատորը ընդգրկում է Հր․ Աճառյանի անձնական արխիվի այն ամբողջ նյութը, որի հիման վրա վերջնական ձևավորում պիտի ստանային վերջին երեք հատորները։

Իրավաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանության սահմանադրական կարգավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են պետական ինքնիշխանության սահմանադրաիրավական բովանդակությունը, դրա սկզբունքները, իրավական հիմքերը և դրսևորման ձևերը՝ ազգային և միջազգային իրավունքի փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հեղինակը քննարկում է ինքնիշխանության իրականացման սահմանադրական մեխանիզմները, պետական իշխանության կազմակերպման համակարգը, իշխանությունների տարանջատման սկզբունքը, տարածքային ամբողջականության, ժողովրդի ինքնիշխանության, պետական անվտանգության և սահմանադրական կարգի պահպանության իրավական երաշխիքները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի սահմանադրական զարգացման հիմնական փուլերին, սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի վրա, ինչպես նաև միջազգային իրավական գործընթացների և գլոբալացման պայմաններում ինքնիշխանության իրավական պաշտպանության արդի մարտահրավերներին։ Գրքում ներկայացված են գիտական վերլուծություններ, իրավական համեմատություններ և տեսական եզրակացություններ, որոնք նպաստում են Հայաստանի սահմանադրական համակարգում ինքնիշխանության ինստիտուտի առավել խորքային ընկալմանը և դրա հետագա զարգացման հնարավորությունների գնահատմանը։ Գիրքը նախատեսված է իրավաբանների, սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների, պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական իրավունքի և պետական ինքնիշխանության հիմնահարցերով։