Հայ գործիչներու մասնակցութիւնը արաբական զարթօնքին Սուրիոյ մէջ (XVIII դ. վերջէն -XX դ. սկիզբը)

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում հասարակագիտական առարկաների դասավանդման միջոցով սովորողների հայրենասիրական դաստիարակության կազմակերպման տեսական, մանկավարժական և մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հայրենասիրական դաստիարակության էությունը, նպատակները, հիմնական սկզբունքները և դրա նշանակությունը սովորողների քաղաքացիական գիտակցության, ազգային ինքնության ու հասարակական պատասխանատվության ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության, հասարակագիտության, քաղաքացիական կրթության և հարակից առարկաների կրթադաստիարակչական հնարավորություններին՝ հայրենիքի պատմության, մշակութային ժառանգության, պետականության և հասարակական արժեքների վերաբերյալ գիտելիքների խորացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են ավագ դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման գործընթացները և ուսումնական միջավայրի ազդեցությունը նրանց աշխարհայացքի զարգացման վրա։ Դիտարկվում են հայրենասիրության, քաղաքացիական պարտքի, հասարակական համերաշխության, ժողովրդավարական արժեքների և մարդու իրավունքների փոխկապակցվածության հարցերը։ Կարևորվում են պատմական իրադարձությունների բազմակողմանի ուսումնասիրությունը, ազգային և համամարդկային արժեքների համադրումը, մշակութային բազմազանության նկատմամբ հարգանքի ձևավորումը և սովորողների քննադատական մտածողության զարգացումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ներկայացվել հասարակագիտական առարկաների դասավանդման մեթոդներ, թեմատիկ քննարկումներ, նախագծային աշխատանքներ, պատմական սկզբնաղբյուրների վերլուծության առաջադրանքներ և արտադասարանական միջոցառումների կազմակերպման մոտեցումներ։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի դերին, դասավանդման բովանդակության ընտրությանը, սովորողների ակտիվ մասնակցության ապահովմանը և հայրենասիրական արժեքների ձևավորման մանկավարժական պայմաններին։ Առանձնացվում են ընտանիքի, դպրոցի և հասարակական միջավայրի համագործակցության հնարավորությունները՝ սովորողների քաղաքացիական ակտիվության և համայնքային պատասխանատվության զարգացման նպատակով։ Կարևորվում են նաև կրթադաստիարակչական աշխատանքի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, սովորողների արժեքային վերաբերմունքների ուսումնասիրությունը և ուսուցման ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակություն ունի հանրակրթության բովանդակության կատարելագործման, հասարակագիտական կրթության զարգացման և ավագ դպրոցականների քաղաքացիական ու բարոյական դաստիարակության մեթոդների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հասարակագիտության և պատմության ուսուցիչների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, կրթության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակների տարածվածության ուսումնասիրմանը և դրանց կանխարգելման միջոցառումների կատարելագործմանը՝ սոցիալահիգիենիկ և բժշկա-կազմակերպչական տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հիվանդացության մակարդակի վրա ազդող ժողովրդագրական, վարքագծային, սոցիալական և առողջապահական գործոնները, ինչպես նաև գնահատվում են վարակների տարածման օրինաչափությունները տարբեր բնակչական խմբերում։ Քննարկվում են վաղ ախտորոշման, բուժման, համաճարակաբանական հսկողության, առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման և կանխարգելիչ ծրագրերի իրականացման ժամանակակից մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության առողջապահական իրազեկվածության բարձրացմանը, անվտանգ սեռական վարքագծի խթանմանը, ռիսկային խմբերի հետ աշխատանքի կազմակերպմանը, բժշկական ծառայությունների մատչելիության բարելավմանը և միջգերատեսչական համագործակցության դերին՝ հիվանդությունների տարածման նվազեցման գործում։ Ներկայացվում են նաև վիճակագրական և համաճարակաբանական հետազոտությունների արդյունքները, գործող կանխարգելիչ ռազմավարությունների արդյունավետության գնահատականները և առողջապահական համակարգի կատարելագործմանն ուղղված գործնական առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել վեներաբանների, մաշկաբանների, համաճարակաբանների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահության կազմակերպիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակների կանխարգելման, վաղ հայտնաբերման և հանրային առողջության պահպանման ժամանակակից մոտեցումներով։

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատվական բնույթի օրացուցային տեղեկատու է, որը նվիրված է 1977 թվականի հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսներին առնչվող պատմական, մշակութային, գիտական, գրական և հասարակական նշանակության հիշարժան տարեթվերի ներկայացմանը։ Ընդգրկվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած կարևոր իրադարձությունների տարեդարձերը, նշանավոր գործիչների ծննդյան և մահվան թվականները, ինչպես նաև գիտության, կրթության, արվեստի, գրականության և հասարակական կյանքի զարգացման հետ կապված նշանակալի տարելիցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ ժողովրդի պատմության, ազգային մշակույթի, գրական ժառանգության և գիտական մտքի զարգացման հետ առնչվող հիշարժան ամսաթվերին։ Տեղեկատվությունը կարող է ներառել հայ և համաշխարհային ճանաչում ունեցող գրողների, գիտնականների, արվեստագետների, հասարակական ու մշակութային գործիչների կենսագրական համառոտ տվյալներ, նրանց գործունեության հիմնական ուղղությունները և պատմամշակութային նշանակությունը։ Նյութերը ներկայացվում են ժամանակագրական սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին համապատասխան ամիսների և օրերի շրջանակում գտնել անհրաժեշտ տեղեկությունները։ Կարևորվում է հիշարժան տարեթվերի համակարգված ներկայացումը, որը նպաստում է պատմական հիշողության պահպանմանը, մշակութային ժառանգության ճանաչմանը և տարբեր ժամանակաշրջանների կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկությունների տարածմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել գրադարանային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, գրական երեկոների, հոբելյանական հանդիպումների և կրթական ծրագրերի կազմակերպման ընթացքում։ Այն նաև օգտակար տեղեկատվական աղբյուր է մատենագիտական աշխատանքների, պատմամշակութային ուսումնասիրությունների և հանրային լուսավորչական գործունեության համար։ Տեղեկատուն նախատեսված է գրադարանավարների, մատենագետների, մանկավարժների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, պատմաբանների, ուսանողների և հիշարժան տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Փիլիսոփայություն

«Փիլիսոփայություն» գիրքը ներկայացնում է մարդկային մտքի և գաղափարների զարգացման լայն տեսարան, որը սկսվում է հին ժամանակներից մինչ մեր օրերը։ Շաքարյանի աշխատանքը համախմբում է տարբեր ֆիլիսոփայական հոսանքների, տեսությունների և հեղինակների մեջբերումները, բացատրելով նրանց համադրելիությունն ու ազդեցությունը մարդկային մտածողության վրա։ Գրքի միջոցով ընթերցողը հնարավորություն է ստանում տեսնել, թե ինչպես են ձևավորվել էթիկական, սոցիալական, գիտական և էպիստեմոլոգիական հայեցակարգերը, ինչպես են դրանք փոխազդել միմյանց հետ և ինչ ազդեցություն են թողել ժամանակակից աշխարհընկալման վրա։ Շաքարյանը հատուկ ուշադրություն է դարձնում հակասությունների, գաղափարական հակասությունների և մարդու մտավոր որոնումների անընդհատ շարժմանը՝ ցուցադրելով, որ փիլիսոփայությունը ոչ միայն գիտելիքի համակարգ է, այլ նաև գործիք ինքնաքննության և կյանքի իմաստի որոնման համար։ Գրքում տեղ են գտել վերլուծություններ և համեմատություններ հայտնի փիլիսոփաների՝ Պլատոն, Արիստոտել, Կանտ, Հեգել, Նիցշե և այլոց միջև, ինչն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս տեսնել գաղափարների զարգացումը մի ամբողջական, տրամաբանորեն կառուցված պատմական ու ինտելեկտուալ գծագրում։ «Փիլիսոփայություն»-ը դառնում է ոչ միայն ակադեմիական ընթերցանության աղբյուր, այլև այն մարդկանց ուղեցույց, ովքեր հետաքրքրված են մարդկային մտածողության խորքային հիմունքներով, արժեքային համակարգերով և ժամանակակից հասարակության նկատմամբ փիլիսոփայական հայացքների ձևավորմամբ։ Գրքի բովանդակությունը ստեղծում է ներառական և համապարփակ պատկերացում՝ ընթերցողին առաջնորդելով գաղափարների բարդ աշխարհում, բացահայտելով նրանց պատմական զարգացումը, ինչպես նաև առաջարկելով վերլուծական միավորումներ և քննադատական դիտարկումներ, որոնք նպաստում են ինքնուրույն մտածողության և ինտելեկտուալ զարգացման համար։

Պատմություն

This work examines the history, transformations, and symbolic meanings of Hagia Sophia during the “long nineteenth century,” roughly spanning from the late eighteenth century through the early twentieth century, a period marked by major political, cultural, and imperial changes in the Ottoman Empire. It analyzes how Hagia Sophia functioned not only as an architectural monument but also as a contested space of religious, political, and cultural identity. The study explores restoration projects, conservation efforts, and architectural modifications carried out under Ottoman rule, particularly in the context of modernization and imperial reform. It also highlights the shifting perceptions of Hagia Sophia among different communities—Ottoman administrators, European travelers, diplomats, and local populations—showing how the building became a focal point in broader debates about heritage, empire, and religion. By situating Hagia Sophia within the intellectual and political currents of the nineteenth century, the work reveals how its meaning evolved from a sacred Byzantine cathedral to an imperial Ottoman mosque and a powerful symbol in global historical imagination.

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սեբեոսի պատմագրական երկում ներկայացված Հայաստանի վաղ շրջանի պատմության ուսումնասիրությանը՝ այն համադրելով Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի պատմական երկերի հետ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են այս երեք հեղինակների մոտ ներկայացվում Հայաստանի հնագույն և վաղմիջնադարյան անցյալի առանձին իրադարձությունները, պատմական դեմքերը, քաղաքական գործընթացներն ու հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել նրանց պատմագիտական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ հայկական պատմագրության այս հուշարձանները տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված, տարբեր նպատակներով կազմված և տարբեր պատմական տեղեկություններ պահպանած աղբյուրներ են։ Դրանց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել պատմական տեղեկությունների համընկնումները, հակասությունները, հնարավոր փոխառությունները և ավանդությունների փոխանցման ձևերը։ Սեբեոսի հաղորդումները դիտարկվում են Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի աշխատությունների հետ փոխկապակցված՝ փորձելով պարզել, թե որքանով են վաղ շրջանի պատմական ավանդությունները պահպանվել, վերամշակվել կամ մեկնաբանվել հետագա պատմագրական երկերում։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև հեղինակների ժամանակագրական պատկերացումներին, պատմական անձանց ներկայացման եղանակներին, քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությանը և Հայաստանի արտաքին ու ներքին հարաբերությունների նկարագրությանը։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալ Սեբեոսի պատմական երկի կառուցվածքն ու բովանդակությունը, այլև գնահատել այն հայ պատմագրության զարգացման ընդհանուր շղթայի մեջ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ անդրադառնում է պատմական հիշողության ձևավորման և տարբեր դարաշրջանների հեղինակների կողմից անցյալի ընկալման խնդրին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, պատմագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայկական հին ու վաղմիջնադարյան պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։