Հայաստանի ԳԿՀ-երը 1981 թվականին։ Աշխատանքների վերլուծություն և մեթոդական հանձնարարականներ

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մեքենական թարգմանության տեսության շրջանակում լեզվական իմաստի ներկայացման, ձևական նկարագրության և միջլեզվական փոխանցման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են բնական լեզվի իմաստաբանական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, բառերի, բառակապակցությունների և նախադասությունների նշանակությունների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև լեզվական տեղեկատվության համակարգչային մշակման տեսական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառային և քերականական իմաստների տարբերակմանը, բազմիմաստության, համանունության, հոմանիշության և համատեքստային կախվածության երևույթներին, որոնք էական դժվարություններ են առաջացնում ավտոմատ թարգմանության ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են իմաստի ձևական ներկայացման տարբեր մոտեցումները, իմաստաբանական հատկանիշների համակարգերը, տրամաբանական և կառուցվածքային մոդելները, ինչպես նաև լեզվական միավորների միջև իմաստային հարաբերությունների նկարագրման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում շարահյուսական և իմաստաբանական վերլուծությունների փոխազդեցությանը, նախադասության կառուցվածքի մեկնաբանմանը, բառերի նշանակությունների տարբերակմանը և թարգմանության ընթացքում սկզբնաղբյուր տեքստի բովանդակության պահպանման խնդիրներին։ Կարևորվում են լեզուների միջև իմաստային համապատասխանությունների հաստատումը, թարգմանական համարժեքության ապահովումը, լեզվամշակութային առանձնահատկությունների հաշվառումը և իմաստային երկիմաստությունների հաղթահարման մեթոդները։ Դիտարկվում են նաև մեքենական թարգմանության կանոնահեն, վիճակագրական և ժամանակակից նեյրոնային մոտեցումների շրջանակում իմաստաբանական տեղեկատվության օգտագործման հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց տեսական առավելություններն ու սահմանափակումները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել լեզվաբանության, տրամաբանության, իմաստաբանության, հաշվողական լեզվաբանության և արհեստական բանականության մեթոդները՝ լեզվական իմաստի առավել ճշգրիտ մոդելավորման նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի մեքենական թարգմանության որակի բարձրացման, բնական լեզվի ավտոմատ վերլուծության, իմաստային տեղեկատվության մշակման և բազմալեզու համակարգերի կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, թարգմանության տեսության մասնագետների, հաշվողական լեզվաբանների, ծրագրավորողների, արհեստական բանականության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հեմորֆինների՝ էնդոգեն պեպտիդների կարգավորիչ դերին իմունային և նեյրոէնդոկրին համակարգերի ֆունկցիոնալ խանգարումների պայմաններում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես են հեմորֆինները մասնակցում նեյրոիմունային փոխազդեցությունների կարգավորմանը, սթրեսային արձագանքների մոդուլյացիային և հորմոնալ հավասարակշռության պահպանմանը տարբեր պաթոլոգիական վիճակներում։ Աշխատությունում վերլուծվում են հեմորֆինների ազդեցության մեխանիզմները կենտրոնական նյարդային համակարգի, հիպոթալամո-հիպոֆիզար-ադրենալ առանցքի և իմունային բջիջների գործունեության վրա, ինչպես նաև նրանց դերը բորբոքային գործընթացների, ցավային զգայունության և հորմոնալ դիսբալանսի կարգավորման մեջ։ Նյութը ընդգրկում է փորձարարական և կլինիկական տվյալների վերլուծություն, որոնք ցույց են տալիս հեմորֆինների պոտենցիալ նշանակությունը սթրեսով պայմանավորված և իմունային խանգարումների պաթոգենեզում։ Աշխատությունը կարևոր է իմունոլոգիայի, նյարդաբանության և էնդոկրինոլոգիայի ոլորտների մասնագետների համար՝ նպաստելով նոր թերապևտիկ մոտեցումների զարգացմանը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման և վերահսկման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են բանկային իրացվելիության տնտեսական էությունը, ֆինանսական կայունության ապահովման գործում դրա նշանակությունը, ինչպես նաև առևտրային բանկերի վճարունակության և պարտավորությունների ժամանակին կատարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման սկզբունքներին, դրամական հոսքերի հավասարակշռմանը, իրացվելի ակտիվների անհրաժեշտ մակարդակի պահպանմանը և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխմանը։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության ռիսկի առաջացման պատճառները, դրա գնահատման քանակական և որակական մեթոդները, ինչպես նաև ներքին և արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական վիճակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կարճաժամկետ և երկարաժամկետ իրացվելիության ցուցանիշներին, դրանց հաշվարկման ու վերլուծության մոտեցումներին, սթրես-թեստավորման կիրառմանը և հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակներում իրացվելիության կառավարման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կարգավորող և վերահսկողական գործառույթները, բանկային նորմատիվների պահպանման անհրաժեշտությունը և միջազգային բանկային վերահսկողության սկզբունքների կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև բանկերի ներքին վերահսկողության համակարգերի կատարելագործումը, ռիսկերի վաղաժամ բացահայտման մեխանիզմները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը և կառավարչական որոշումների արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բանկային համակարգի իրացվելիության հիմնական ցուցանիշները, ֆինանսական շուկայի փոփոխությունների ազդեցությունը և վերահսկողական գործիքների զարգացման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկային համակարգի կայունության ամրապնդման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և իրացվելիության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսաբանների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ռիսկերի կառավարման փորձագետների, ֆինանսական վերահսկողության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Բժշկություն

Բժշկագիտական և աշխատանքի առողջության պահպանման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անեսթեզիոլոգների առողջական վիճակի գնահատմանը և դրա բարելավմանն ուղղված կազմակերպական ու կանխարգելիչ միջոցառումների ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում մասնագիտական գործունեության պայմանները, աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունը և բժշկական միջավայրում առկա գործոնները, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ մասնագետների ֆիզիկական ու հոգեբանական բարեկեցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքային ռեժիմի, հերթապահությունների, մասնագիտական պատասխանատվության, հոգնածության և աշխատանքային միջավայրի առանձնահատկությունների գնահատմանը։ Վերլուծվում են մասնագիտական ռիսկերի կանխարգելման, առողջական վիճակի պարբերական վերահսկման, աշխատանքի և հանգստի արդյունավետ կազմակերպման ու անվտանգ աշխատանքային պայմանների ապահովման մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև բուժհաստատություններում առողջապահական և կազմակերպական ծրագրերի ներդրման, մասնագիտական բարեկեցության պահպանման և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված գնահատելու անեսթեզիոլոգների առողջության պահպանման հետ կապված խնդիրները և համապատասխան կանխարգելիչ միջոցառումների նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել անեսթեզիոլոգիայի, աշխատանքի բժշկության, հանրային առողջության և առողջապահության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մշակույթ

Գիրքը նվիրված է ութձայն համակարգի ուսումնասիրությանը հայ հոգևոր երգարվեստի և հատկապես Մխիթարյան ավանդույթի շրջանակում։ Աշխատության կենտրոնում հայ եկեղեցական երաժշտության մեջ ձևավորված ութձայն համակարգն է՝ որպես հոգևոր երգերի դասակարգման, կառուցվածքային կազմակերպման և երաժշտական մտածողության կարևոր սկզբունք։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այդ համակարգի դրսևորումները Մխիթարյանների երգվածքում՝ անդրադառնալով հոգևոր երգերի մեղեդիական առանձնահատկություններին, ձայնեղանակային կառուցվածքին, երաժշտական ձևերին և ավանդույթի պահպանման ու փոխանցման եղանակներին։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր տեղ է հատկացվում Մխիթարյան միաբանության գործունեությանը և նրա ունեցած նշանակությանը հայ մշակույթի, լեզվի, գրականության և հատկապես հոգևոր երաժշտական ժառանգության պահպանման ու տարածման գործում։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է ութձայն համակարգը գործել հայ հոգևոր երգարվեստում, ինչպիսի առանձնահատկություններ է ստացել Մխիթարյան միջավայրում և ինչպես է արտահայտվել տարբեր երգերի երաժշտական կառուցվածքում։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն առումով, որ միավորում է երաժշտագիտական և պատմամշակութային մոտեցումները՝ հայ հոգևոր երաժշտությունը ներկայացնելով ոչ միայն որպես կրոնական արարողակարգի մաս, այլև որպես դարերի ընթացքում ձևավորված ազգային մշակութային ժառանգություն։ Այն կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, հայ եկեղեցական երաժշտության հետազոտողներին, ազգագրագետներին, հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, հոգևոր երաժշտության կատարողներին, ինչպես նաև Մխիթարյան միաբանության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։