Հայկական հարցը - Էդուարդ Ս. Լիտլ

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է կոմունիստական կառավարության կողմից բռնագաղթված և սեփականաշնորհված գույքի վերադարձման իրավական հիմնահարցերին և գործընթացներին։ Գրքում ներկայացվում են պատմական համատեքստը՝ կոնֆիսկացիայի պատճառները և բնույթը, ինչպես նաև արդի իրավական մեխանիզմները՝ սեփականության վերադարձի ապահովման, փոխհատուցման և արդարադատության ապահովման համար։ Հեղինակը վերլուծում է միջազգային փորձը, իրավական նորմերի ներդրման արդյունավետությունը, դատարանների և պետական մարմինների դերը, ինչպես նաև իրավապաշտպան կազմակերպությունների ազդեցությունը գործընթացի ընթացքի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև իրավական, սոցիալական և քաղաքական խոչընդոտները, որոնք խոչընդոտում են սեփականության վերադարձին կամ փոխհատուցմանը, ինչպես նաև հնարավոր բարեփոխումների ուղիները՝ իրավական համապարփակ և կայուն մեխանիզմների ստեղծման համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է իրավաբանների, պատմաբանների, քաղաքական գիտությունների փորձագետների և մարդու իրավունքների պաշտպանների համար՝ նպաստելով սեփականության իրավունքի վերականգնմանը և անցյալի տուժածների իրավունքների պաշտպանության բարելավմանը։

Lեզվաբանություն

Սա լեզվաբանական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է անգլիացի հեղինակների դետեկտիվ ստեղծագործություններում «խաբված սպասման» էֆեկտի տեքստակազմավորող գործառույթի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են այն գեղարվեստական և լեզվական միջոցները, որոնց օգնությամբ հեղինակը ձևավորում է ընթերցողի սպասումները, այնուհետև գիտակցաբար փոխում կամ խախտում դրանք՝ ստեղծելով անակնկալ, լարվածություն և սյուժետային ինտրիգ։ Վերլուծվում են պատմողական կառուցվածքը, կերպարների ներկայացման եղանակները, տեղեկատվության աստիճանական բացահայտման մեխանիզմները, ինչպես նաև լեզվաոճական հնարքները, որոնք նպաստում են դետեկտիվ ժանրի ազդեցիկությանն ու ընթերցողական հետաքրքրության պահպանմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բանին, թե ինչպես է «խաբված սպասման» էֆեկտը նպաստում տեքստի ամբողջական կառուցվածքի ձևավորմանը, սյուժեի զարգացմանը և հեղինակային մտահղացման իրականացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տեքստաբանության, լեզվաոճաբանության, գրականագիտության և դիսկուրսի վերլուծության ոլորտներում՝ ներկայացնելով դետեկտիվ ժանրի կառուցվածքային և հաղորդակցական առանձնահատկությունների համակողմանի քննություն։

Տնտեսագիտություն

ուզում եմ դու ինձ տաս ընդարձակ նկարագրություն այս գրքի վերաբերյալ, բայց առանց տողադարձերի ։ բացի դա կարող ես նշել կատեգորիան, բայց առանձին ։ Նկարագրության սկզբում մի գրիր վերնագիրը ։

Սոցիոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում մաքսային վճարների ձևավորման և գանձման մեխանիզմների կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտաքին առևտրի կարգավորման, պետական եկամուտների ձևավորման և մաքսային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել մաքսային վճարների գործող համակարգը, բացահայտել դրա թույլ կողմերը և առաջարկել բարեփոխումների ուղղություններ՝ ուղղված գանձման գործընթացների պարզեցմանը, թափանցիկության բարձրացմանը և վարչական ծախսերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրվում են մաքսային վճարների հիմնական բաղադրիչները՝ ներմուծման և արտահանման տուրքեր, ԱԱՀ, ակցիզային հարկեր, ինչպես նաև դրանց հաշվարկման և գանձման ընթացակարգերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային արժեքի որոշման մեթոդաբանությանը, ռիսկերի գնահատման համակարգերին, փաստաթղթաշրջանառության թվայնացմանը և մաքսային հսկողության ավտոմատացված մեխանիզմներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է միջազգային փորձը՝ հատկապես ԱՀԿ և ԵԱՏՄ շրջանակներում գործող մաքսային կարգավորումների համեմատական վերլուծության միջոցով, ինչպես նաև դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի մաքսային համակարգում։ Միաժամանակ վերլուծվում են ստվերային տնտեսության նվազեցման, կոռուպցիոն ռիսկերի կրճատման և բիզնես միջավայրի բարելավման հնարավորությունները մաքսային վարչարարության բարեփոխումների միջոցով։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ֆինանսական և մաքսային կառավարման ոլորտում՝ նպաստելով ՀՀ մաքսային վճարների համակարգի արդյունավետության բարձրացմանը և պետական եկամուտների կայուն աճին։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Միության խաղաղության քաղաքականության գաղափարական բովանդակությանը և դրա տարածմանն ու քարոզչությանը գրադարանների միջոցով։ Աշխատության կենտրոնում գրադարանների՝ որպես տեղեկատվության, ընթերցանության և հասարակական-քաղաքական գաղափարների տարածման հաստատությունների դերն է խորհրդային ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է, թե ինչպես էին խաղաղության, միջազգային հարաբերությունների, զինաթափման, ժողովուրդների բարեկամության և խաղաղ գոյակցության վերաբերյալ պաշտոնական գաղափարները ներկայացվում գրադարանային աշխատանքի շրջանակում, ինչպիսի գրականություն էր ընտրվում ընթերցողների համար և ինչ մեթոդներով էր կազմակերպվում դրա տարածումը։ Խորհրդային համակարգում գրադարանը չէր ընկալվում միայն որպես գրքերի պահպանման և տրամադրման վայր․ այն նաև դիտարկվում էր որպես գաղափարական և կրթադաստիարակչական աշխատանքի կարևոր հաստատություն։ Այդ պատճառով գրադարանային ֆոնդերի համալրումը, գրականության ցուցադրությունը, թեմատիկ ցուցահանդեսների կազմակերպումը, մատենագիտական ցանկերի կազմումը, ընթերցողների հետ քննարկումները, գրքի տեսությունները և այլ միջոցառումներ հաճախ իրականացվում էին պետական և հասարակական-քաղաքական առաջնահերթություններին համապատասխան։ Խաղաղության թեման այս համակարգում առանձնահատուկ տեղ էր զբաղեցնում, քանի որ խորհրդային արտաքին և ներքին քարոզչության մեջ այն ներկայացվում էր որպես պետության քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է խաղաղության գաղափարի ներկայացման ձևերի բացահայտումը։ Գրադարանները կարող էին ընթերցողներին առաջարկել պատերազմի կանխարգելմանը, ժողովուրդների միջև համագործակցությանը, միջազգային հարաբերություններին, զինաթափմանը և խաղաղության պահպանմանը վերաբերող գրքեր, պարբերականներ ու տեղեկատվական նյութեր։ Այդ գրականությունը կարող էր համակարգվել թեմատիկ բաժիններով և ներկայացվել ցուցահանդեսների, գրական տեսությունների կամ մատենագիտական միջոցառումների միջոցով։ Այսպիսի աշխատանքը միաժամանակ ուներ տեղեկատվական և գաղափարական նպատակ՝ ընթերցողին ծանոթացնել համապատասխան գրականությանը և ձևավորել պաշտոնական գաղափարախոսությանը համահունչ վերաբերմունք։ Կարևոր ուղղություն էր նաև գրադարանային միջոցառումների կազմակերպումը։ Թեմատիկ երեկոները, ընթերցողների կոնֆերանսները, բանավոր ամսագրերը, գրքի քննարկումները և ցուցահանդեսները հնարավորություն էին տալիս խաղաղության վերաբերյալ քաղաքական գաղափարները ներկայացնել ոչ միայն գրքի, այլև բանավոր հաղորդակցության միջոցով։ Նման միջոցառումները կարող էին նվիրված լինել միջազգային իրադարձություններին, խաղաղության շարժման տարբեր դրվագներին, խորհրդային արտաքին քաղաքականության նախաձեռնություններին կամ հայտնի հասարակական և մշակութային գործիչների խաղաղասիրական գործունեությանը։ Հրատարակության թեման հետաքրքիր է նաև գրադարանագիտության պատմության տեսանկյունից։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես էր խորհրդային ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի մասնագիտական գործառույթը միահյուսվում հասարակական-քաղաքական դաստիարակության հետ։ Գրադարանավարից ակնկալվում էր ոչ միայն գրականության պահպանման և ընթերցողների սպասարկման կազմակերպում, այլև համապատասխան թեմատիկ նյութերի նպատակային ընտրություն, ցուցադրություն և քարոզչական միջոցառումների անցկացում։ Այդ պատճառով նման աշխատանքը կարող է արժեքավոր աղբյուր լինել խորհրդային գրադարանների աշխատանքի մեթոդաբանությունը ուսումնասիրելու համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև գրականության ընտրության և մատենագիտական աշխատանքի խնդիրը։ Խաղաղության թեմայով գրականության համակարգումը հնարավորություն էր տալիս ընթերցողներին արագ կողմնորոշվել մեծածավալ տեղեկատվական հոսքի մեջ։ Գրադարանները կարող էին կազմել հանձնարարական գրականության ցանկեր, թեմատիկ մատենագիտական տեղեկատուներ և ցուցահանդեսների ուղեկցող նյութեր։ Այդ գործիքները միաժամանակ նպաստում էին ընթերցանության կազմակերպմանը և պաշտոնական քաղաքական օրակարգի տարածմանը։ Խորհրդային խաղաղության քարոզչության առանձնահատկություններից էր դրա սերտ կապը միջազգային քաղաքականության պաշտոնական մեկնաբանության հետ։ Խաղաղության և պատերազմի հարցերը ներկայացվում էին ոչ միայն որպես համամարդկային արժեքների խնդիր, այլև որպես սոցիալ-քաղաքական պայքարի բաղադրիչ։ Այդ պատճառով գրադարաններում տարածվող նյութերի ընտրությունը հաճախ արտացոլում էր ժամանակի պետական գաղափարախոսությունը և միջազգային իրադարձությունների պաշտոնական գնահատականները։ Այս հանգամանքը հրատարակությունը դարձնում է հետաքրքիր նաև պատմական աղբյուրագիտության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես էր պետական քաղաքական դիսկուրսը փոխանցվում մշակութային և տեղեկատվական հաստատությունների միջոցով։ Թեման կարող է դիտարկվել նաև ընթերցողի և գրադարանի փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Գրադարանային քարոզչության արդյունավետությունը մեծապես կախված էր ընթերցողների հետաքրքրություններից, գրականության հասանելիությունից և միջոցառումների կազմակերպման ձևերից։ Ուստի ուսումնասիրությունը կարող է պատկերացում տալ այն մեթոդների մասին, որոնց միջոցով գրադարանները փորձում էին ներգրավել ընթերցողներին քաղաքական և հասարակական թեմաների շուրջ կազմակերպվող աշխատանքներում։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ներկայացնում է խորհրդային գրադարանի երկակի դերը՝ որպես մշակութային-տեղեկատվական հաստատության և որպես պետական գաղափարախոսության տարածման գործիք։ Այն միավորում է գրադարանագիտության, պատմության, մշակույթի և խորհրդային քաղաքական քարոզչության ուսումնասիրության խնդիրները։ Թեման կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, խորհրդային շրջանի հասարակական-քաղաքական կյանքի հետազոտողներին, տեղեկատվական աշխատանքի մասնագետներին և գրադարանային գործի պատմությամբ զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։