Հայոց լեզվով կատարված տեքստերի կրիմինալիստիկական հետազոտումը՝ հեղինակին պարզելու նպատակով

Պատմություն

«Երկու գիտական օջախներ» թեման սովորաբար վերաբերում է միջնադարյան կամ վաղ նոր շրջանի այն կրթական և հոգևոր կենտրոնների համեմատական ուսումնասիրությանը, որոնք միաժամանակ կատարել են գիտական, մատենագրական և մշակութային գործունեություն՝ դառնալով տվյալ հասարակությունների մտավոր զարգացման առանցքային օջախներ։ Նման ուսումնասիրություններում «գիտական օջախ» հասկացությունը չի սահմանափակվում միայն ժամանակակից ակադեմիական ինստիտուտների իմաստով, այլ ընդգրկում է վանական համալիրներ, դպրոցներ և գրադարաններ, որտեղ զարգացել են ձեռագրական մշակույթը, թարգմանական գործունեությունը, փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտածողությունը։ Երկու նման օջախների համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց կազմակերպչական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդները, գիտելիքի փոխանցման ձևերը և մշակութային ազդեցության շրջանակը։ Սովորաբար ընդգծվում է, որ այդ կենտրոններում գիտական գործունեությունը սերտորեն կապված է հոգևոր կյանքի հետ, և գիտելիքը դիտարկվում է որպես բարոյական կատարելության և աստվածային ճշմարտության ընկալման միջոց։ Միաժամանակ տարբեր «օջախներ» կարող են տարբերվել իրենց աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական հովանավորությամբ և մշակութային միջավայրով, ինչը ազդում է նրանց գիտական ուղղվածության վրա՝ օրինակ՝ մեկնաբանությունների, թարգմանությունների կամ ինքնուրույն փիլիսոփայական աշխատությունների զարգացման գերակայությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, «երկու գիտական օջախների» համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ միջնադարյան կրթական համակարգերի բազմազանությունը և դրանց դերը տվյալ հասարակությունների մտավոր ու մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է «բաց հասարակություն» գաղափարի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես համաշխարհայնացման սոցիոմշակութային հնարավոր մոդել։ Հետազոտության կենտրոնում բաց հասարակության հիմնական արժեքներն ու սկզբունքներն են՝ ազատությունը, բազմակարծությունը, հանդուրժողականությունը, անհատի իրավունքների պաշտպանությունը, հասարակական մասնակցությունը և տեղեկատվության ու գաղափարների ազատ շրջանառությունը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել այս գաղափարի փիլիսոփայական հիմքերը և դրա ձևավորումը ժամանակակից հասարակական մտքում՝ անդրադառնալով բաց և փակ հասարակական համակարգերի տարբերություններին։ Համաշխարհայնացման պայմաններում բաց հասարակությունը դիտարկվում է որպես տարբեր մշակույթների, հասարակությունների և քաղաքական համակարգերի միջև փոխազդեցության և երկխոսության կազմակերպման հնարավոր ձև։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է գլոբալացման ազդեցությունը ազգային մշակույթների, ինքնության, արժեքային համակարգերի և հասարակական հարաբերությունների վրա։ Միաժամանակ կարող են վերլուծվել այն հակասությունները, որոնք առաջանում են բացության և ազգային ինքնության պահպանման, մշակութային բազմազանության և համընդհանուր արժեքների, ազատ տեղեկատվական միջավայրի և սոցիալական վերահսկողության միջև։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժողովրդավարական ինստիտուտների, քաղաքացիական հասարակության, մարդու իրավունքների և իրավական պետության դերին՝ որպես բաց հասարակության կենսունակության հիմնական պայմանների։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների զարգացմանը, որոնք մեծացրել են հասարակությունների փոխկապակցվածությունը, արագացրել գաղափարների տարածումը և միաժամանակ առաջացրել նոր սոցիալական ու մշակութային մարտահրավերներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե որքանով կարող է բաց հասարակության մոդելը նպաստել գլոբալ աշխարհում միջմշակութային երկխոսությանը, սոցիալական համագործակցությանը և մարդու ազատությունների ընդլայնմանը՝ հաշվի առնելով դրա հնարավոր սահմանափակումներն ու հակասությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, սոցիոլոգներին, քաղաքագետներին, մշակութաբաններին, գլոբալացման գործընթացներն ուսումնասիրող հետազոտողներին և հասարակական գիտությունների համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտարժութային շուկայի պետական կարգավորման արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով շուկայի գործունեության տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արտարժույթի առքուվաճառքի գործառնությունների կազմակերպման սկզբունքները, փոխարժեքի ձևավորման մեխանիզմները, արժութային շուկայի մասնակիցների գործունեությունը և պետական կարգավորման հիմնական գործիքները։ ՀՀ-ում գործում է ազատ լողացող փոխարժեքի քաղաքականություն, սակայն Կենտրոնական բանկը կարող է միջամտել արտարժութային շուկայում՝ խուճապային իրավիճակներն ու էական տատանումները կանխելու նպատակով։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում Կենտրոնական բանկի դերակատարությանը՝ որպես դրամավարկային և արժութային քաղաքականության հիմնական իրականացնողի, ինչպես նաև արտարժութային գործառնությունների վերահսկման և շուկայի մասնակիցների գործունեության կարգավորման մեխանիզմներին։ ՀՀ օրենսդրությամբ արտարժույթի առքուվաճառքի գործառնությունների իրականացման, մասնագիտացված անձանց գործունեության և արժութային վերահսկողության համար սահմանված են համապատասխան իրավական պահանջներ, իսկ Կենտրոնական բանկը հրապարակում է արժութային շուկաներում ձևավորված միջին փոխարժեքները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխարժեքի տատանումների, գնաճի, արտաքին առևտրի, կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների, միջազգային պահուստների և այլ մակրոտնտեսական գործոնների փոխազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել արժութային ռիսկերի կառավարմանը, շուկայի իրացվելիության ապահովմանը և արտարժութային ածանցյալների զարգացմանը, այդ թվում՝ ֆորվարդային ու սվոփ գործառնությունների կիրառմանը։ Կարևոր ուղղություն է նաև արժութային շուկայի թափանցիկության, մրցակցային միջավայրի և վերահսկողության արդյունավետության բարձրացումը, քանի որ շուկայի կայունությունը անմիջականորեն կապված է ֆինանսական համակարգի ընդհանուր կայունության և տնտեսական սուբյեկտների վստահության հետ։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել գործող կարգավորման համակարգի առավելություններն ու սահմանափակումները, բացահայտել առկա խնդիրները և առաջարկել դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տնտեսության բացությունը, արտաքին տնտեսական կապերը և փոխարժեքային ռիսկերի նկատմամբ զգայունությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և դրամավարկային քաղաքականության ու ֆինանսական շուկաների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այն հասարակական, քաղաքական, մշակութային և գաղափարական փոփոխությունները, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել ամերիկյան թատրոնի և դրամատիկական գրականության զարգացման վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է ժամանակաշրջանի կարևորագույն դրամատուրգիական ուղղություններին, թեմաներին և գեղարվեստական մեթոդներին՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես ավանդական դրամատիկական ձևերի շարունակությանը, այնպես էլ նորարարական կառուցվածքների, լեզվական միջոցների և բեմական արտահայտչաձևերի առաջացմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում մարդու և հասարակության փոխհարաբերությանը, անհատի օտարմանը, ընտանեկան և սոցիալական կոնֆլիկտներին, ամերիկյան երազանքի վերաիմաստավորմանը, ինքնության որոնմանը, ռասայական ու գենդերային խնդիրներին և ժամանակակից հասարակության ներքին հակասություններին։ Աշխատության մեջ ամերիկյան դրամատուրգիան ներկայացվում է նաև որպես հասարակական իրականության գեղարվեստական արտացոլման միջոց, որտեղ անձնական ճակատագրերն ու ընտանեկան հարաբերությունները հաճախ միահյուսվում են ավելի լայն սոցիալական և պատմական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է կերպարների հոգեբանական կառուցվածքի, երկխոսության առանձնահատկությունների, սյուժետային և կոմպոզիցիոն լուծումների, ինչպես նաև դրամատիկական լեզվի զարգացման վերլուծությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ամերիկյան դրամատուրգները վերափոխել ավանդական թատերական մտածողությունը և ստեղծել նոր գեղարվեստական մոտեցումներ, որոնք հետագայում ազդեցություն են ունեցել նաև համաշխարհային դրամատուրգիայի վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ամերիկյան գրականության և մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին, դասախոսներին և ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ծանոթանալ ժամանակաշրջանի ամերիկյան դրամատիկական գրականության հիմնական միտումներին և զարգացման օրինաչափություններին։

Այլ առարկաներ

Արժեքի աշխատանքային տեսությունը տնտեսական մտքի կարևոր դասական տեսություններից է, որը բացատրում է ապրանքների և ծառայությունների արժեքի ձևավորումը որպես հիմնականում մարդկային աշխատանքի արդյունք, այս տեսության համաձայն՝ ապրանքի իրական արժեքը պայմանավորված է այն աշխատանքի քանակով և որակով, որը ծախսվել է դրա արտադրության վրա, և այն զարգացել է հատկապես Ադամ Սմիթի, Դավիդ Ռիկարդոյի և հետագայում Կարլ Մարքսի աշխատություններում, որտեղ Մարքսը այն օգտագործել է կապիտալիստական համակարգում հավելյալ արժեքի ձևավորման մեխանիզմը բացատրելու համար՝ ընդգծելով, որ աշխատուժը ստեղծում է արժեք, սակայն դրա մի մասը յուրացվում է կապիտալի սեփականատերերի կողմից որպես շահույթ, այս տեսությունը կարևոր դեր է խաղացել դասական քաղաքական տնտեսության և մարքսիստական տնտեսագիտության ձևավորման մեջ՝ փորձելով ցույց տալ, որ տնտեսական հարաբերությունների հիմքում կանգնած են արտադրական գործընթացները և աշխատանքի սոցիալական բնույթը, թեև ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ այն հաճախ համադրվում կամ փոխարինվում է արժեքի սուբյեկտիվ և մարգինալ օգտակարության տեսություններով, այնուամենայնիվ այն շարունակում է մնալ տնտեսական մտքի պատմության հիմնարար գաղափարներից մեկը, որը օգտագործվում է տնտեսական անհավասարության, արտադրական հարաբերությունների և կապիտալի բաշխման վերլուծության մեջ։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ազինային միացությունների հիմքի վրա նոր չկոնդենսված բի- և տրիցիկլիկ հետերոցիկլային համակարգերի սինթեզին, կառուցվածքային ուսումնասիրությանը և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են նոր օրգանական միացությունների ստացման եղանակները, քիմիական փոխակերպումների օրինաչափությունները և ստացված նյութերի կառուցվածք-հատկություն կապերը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների հետազոտման արդյունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հետերոցիկլային համակարգերի նշանակությանը դեղանյութերի ստեղծման, կենսաակտիվ նյութերի որոնման և օրգանական քիմիայի զարգացման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր ներդրում է նոր միացությունների ստացման և դրանց կիրառական հնարավորությունների բացահայտման ոլորտում՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով օրգանական քիմիայի, կենսաքիմիայի, դեղագործական քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիաների մասնագետների ու հետազոտողների համար։