Հերակլեսի ծնունդը

Պատմություն

Մովսես Խորենացու «Հայոց Պատմություն» աշխատությունը հայ միջնադարյան պատմագրության ամենանշանավոր և հիմնարար երկերից մեկն է, որը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության առաջին ամբողջական և համակարգված շարադրանքը։ Գիրքը գրվել է գրաբարով և ընդգրկում է հայ ժողովրդի ծագման, պետական կազմավորման, թագավորական տոհմերի, քաղաքական պայքարների, պատերազմների, մշակույթի, ավանդույթների և հոգևոր կյանքի բազմադարյա պատմությունը։ Մովսես Խորենացին, որին հաճախ անվանում են «Հայ պատմահայր», իր աշխատության մեջ միավորել է բանավոր ավանդույթները, ժողովրդական վիպական պատմությունները, հին մատենագրական աղբյուրները և օտար պատմիչների տեղեկությունները՝ ստեղծելով ազգային պատմագիտական եզակի հուշարձան։ «Հայոց Պատմությունը» բաղկացած է երեք հիմնական մասերից։ Առաջին բաժնում ներկայացվում են հայ ժողովրդի առասպելական ծագումնաբանությունը, Հայկ Նահապետի և Բելի պատմությունը, հայկական նախնադարյան տոհմերը և վաղ շրջանի ավանդությունները։ Երկրորդ մասում նկարագրվում է Արշակունիների ժամանակաշրջանը, Հայաստանի քաղաքական զարգացումը, հարաբերությունները հարևան պետությունների հետ և քրիստոնեության ընդունման պատմական իրադարձությունները։ Երրորդ հատվածում հեղինակը անդրադառնում է իր ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական իրողություններին՝ ներկայացնելով Հայաստանի վիճակը արտաքին ճնշումների և ներքին հակասությունների պայմաններում։ Գիրքն առանձնանում է ոչ միայն պատմական արժեքով, այլև բարձր գրականությամբ, պատկերավոր լեզվով և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման վրա ունեցած բացառիկ ազդեցությամբ։ Այն դարեր շարունակ եղել է հայ կրթության, պատմագիտության և մշակութային ինքնության կարևորագույն հիմքերից մեկը։ Աշխատության մեջ միահյուսվում են պատմությունը, առասպելը, փիլիսոփայական դիտարկումները և հայրենասիրական գաղափարները, ինչի շնորհիվ այն դարձել է հայ դասական գրականության անկյունաքարային ստեղծագործություններից մեկը։ «Հայոց Պատմությունը» կարևոր աղբյուր է ոչ միայն Հայաստանի, այլև ամբողջ Առաջավոր Ասիայի և տարածաշրջանի հին պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը լայնորեն ուսումնասիրվել է պատմաբանների, բանասերների և աստվածաբանների կողմից, թարգմանվել է բազմաթիվ լեզուներով և մինչ օրս շարունակում է մնալ հայագիտական կարևորագույն աշխատություններից մեկը։

Պատմություն

Հին Հայաստանի պետական կառուցվածքը(մ.թ.ա 6-4րդ դարերում) Հրատարակիչ - Լուսակն Հրատ. տարեթիվ - 2005 ISBN - 99941-48-03-6

Գրականություն

Այս հոդվածը նվիրված է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի ծննդյան 100-ամյակին և ներկայացնում է նրա ստեղծագործական ժառանգության համապարփակ գնահատականը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես հայ գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկի։ Հեղինակը Շիրվանզադեին դիտարկում է որպես գրող, ով կարողացել է իր ստեղծագործություններում խորությամբ արտացոլել XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայկական հասարակության սոցիալական հակասությունները, քաղաքային կյանքի բարդությունները և սոցիալական անարդարությունները՝ բացահայտելով բուրժուական հասարակության ներքին հակասությունները և մարդու հոգեբանական տառապանքները այդ միջավայրում։ Նշվում է, որ նրա արձակն առանձնանում է կյանքի լայն ընդգրկմամբ, սոցիալական խնդիրների խոր վերլուծությամբ և կերպարների հոգեբանական համոզիչ պատկերումով, ինչը նրան դարձնում է հայ ռեալիստական արձակի հիմնարար դեմքերից մեկը։ Հոդվածում ընդգծվում է նաև Շիրվանզադեի դրամատուրգիական գործունեությունը, որտեղ նա զարգացրել է հայկական թատրոնի ավանդույթները՝ շարունակելով և նոր մակարդակի բարձրացնելով Գաբրիել Սունդուկյանի սկսած ուղին, ինչի արդյունքում հայկական դրամատուրգիան ստացել է նոր գեղարվեստական և գաղափարական որակ։ Հեղինակը հատուկ շեշտում է Շիրվանզադեի առաջադիմական աշխարհայացքը և նրա պայքարը հակառեալիստական գրական ուղղությունների դեմ՝ պաշտպանելով գրականության սոցիալական նշանակությունը և ժողովրդավարական գաղափարները։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը ներկայացնում է Շիրվանզադեին որպես գրող, ով մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն հայ գրականության զարգացման, այլ նաև ազգային թատերարվեստի և սոցիալական մտքի ձևավորման վրա՝ թողնելով հարուստ և բազմաշերտ գրական ժառանգություն։

Այլ առարկաներ

CO₂-ի երկարաժամկետ կորզման գործընթացում տարբեր բիոցենոզների դերը չափազանց կարևոր է գլոբալ ածխածնային ցիկլի կարգավորման և կլիմայի կայունության պահպանման տեսանկյունից։ Բիոցենոզը կենդանի օրգանիզմների՝ բույսերի, կենդանիների, միկրոօրգանիզմների և նրանց փոխազդեցության միասնական համակարգն է որոշակի կենսամիջավայրում, և հենց այդ համակարգերի միջոցով է իրականացվում ածխաթթու գազի բնական կլանումը և պահպանումը։ Հատկապես կարևոր դեր ունեն անտառային բիոցենոզները, որտեղ ծառերը ֆոտոսինթեզի միջոցով կլանում են CO₂ և այն վերածում կենսազանգվածի՝ կուտակելով ածխածին թե՛ բուսական զանգվածում, թե՛ հողում։ Անտառներում ածխածինը կարող է պահպանվել երկար ժամանակ՝ հատկապես, եթե ծառատեսակները երկարակյաց են և էկոհամակարգը կայուն է։ Ծովային և օվկիանոսային բիոցենոզները նույնպես մեծ նշանակություն ունեն, քանի որ ֆիտոպլանկտոնը կլանում է մեծ քանակությամբ CO₂ և այն փոխանցում սննդային շղթայի միջոցով՝ միաժամանակ որոշ մասը նստեցնելով օվկիանոսի հատակին որպես նստվածք, ինչը նպաստում է երկարաժամկետ կորզմանը։ Խոտհարքային և տափաստանային բիոցենոզները նույնպես մասնակցում են ածխածնի կուտակմանը, հատկապես հողի օրգանական նյութերում, որտեղ արմատային համակարգերը և քայքայվող մնացորդները ձևավորում են հումուս, որը երկար ժամանակ պահպանում է ածխածինը։ Միկրոօրգանիզմները կարևոր դեր ունեն այս գործընթացում՝ մասնակցելով օրգանական նյութերի քայքայմանը և ածխածնի վերափոխմանը տարբեր քիմիական ձևերի, ինչը ազդում է դրա կուտակման կամ արտազատման վրա։ Ճահճային բիոցենոզները առանձնահատուկ նշանակություն ունեն, քանի որ այնտեղ թթվածնի պակասի պայմաններում օրգանական նյութը դանդաղ է քայքայվում, ինչի հետևանքով ածխածինը երկար ժամանակ մնում է հողի մեջ։ Սակայն բիոցենոզների դերը կախված է նաև մարդու գործունեությունից, քանի որ անտառահատումները, հողի օգտագործման փոփոխությունները և աղտոտումը կարող են խաթարել CO₂-ի բնական կորզման հավասարակշռությունը։ Այսպիսով, տարբեր բիոցենոզներ միասին ձևավորում են գլոբալ ածխածնային բալանսի հիմքը՝ ապահովելով CO₂-ի երկարաժամկետ կլանում, պահպանում և վերափոխում, ինչը վճռորոշ նշանակություն ունի կլիմայի փոփոխության մեղմման գործընթացում։

Գրականություն

Սա գրականագիտական և պատմամշակութային ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է արցախյան պոեզիայում ազգային-ազատագրական պայքարի թեմայի արտացոլմանը, որտեղ վերլուծվում են Արցախյան տարածաշրջանի բանաստեղծական ավանդույթներում ձևավորված գաղափարական շերտերը, հայրենասիրական մոտիվները և պատմական հիշողության գեղարվեստական վերարտադրությունը, աշխատանքը ընդգծում է, թե ինչպես են պոետները իրենց ստեղծագործություններում արտահայտել ինքնության պահպանման, պայքարի և գոյության հարցերը՝ օգտագործելով խորհրդանշական պատկերներ, էպիկական և լիրիկական ձևեր, ինչպես նաև ժողովրդական լեզվամտածողության տարրեր, միաժամանակ դիտարկվում է պոեզիայի դերը որպես ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման և հասարակական համախմբման միջոց, որտեղ գրականությունը դառնում է պատմական փորձի, ցավի և դիմադրության արտահայտման կարևոր մշակութային հարթակ։

Այլ առարկաներ

Այս հրապարակումը ներկայացնում է Լեռնային Ղարաբաղում ռազմական գործողությունների սրման և դրանց քաղաքական ու հումանիտար հետևանքների վերլուծությունը՝ անդրադառնալով Ադրբեջանի ռազմական գործողություններին, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությանը և հակամարտության զարգացման հնարավոր սցենարներին։ Նյութում քննարկվում են խաղաղ բնակչության անվտանգության, հարկադիր տեղահանության, հումանիտար ճգնաժամի և միջազգային իրավունքի պահպանման հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև ներկայացվում են տարբեր միջազգային դերակատարների արձագանքներն ու դիվանագիտական նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ապագայի, անվտանգության երաշխիքների, տարածաշրջանային կայունության և խաղաղ կարգավորման հեռանկարների շուրջ առկա մտահոգություններին։ Հրապարակումը նաև վերլուծում է հակամարտության պատմական նախադրյալները, միջազգային քաղաքականության ազդեցությունը և ռազմական գործողությունների հետևանքով ձևավորված նոր իրողությունները՝ ներկայացնելով դրանց հնարավոր ազդեցությունը Հարավային Կովկասի անվտանգության և տարածաշրջանային համագործակցության վրա։