Հեռուստատեսության զարգացման արդի միտումներն ու հիմնախնդիրները ՀՀ-ում

Գրականություն

Գիրքը բարոյախոսական և դաստիարակչական ուղղվածությամբ պատմությունների ժողովածու է՝ նախատեսված երեխաների և պատանիների ընթերցանության համար։ Հիմնական նպատակն է գեղարվեստական պատմությունների միջոցով նպաստել երիտասարդ ընթերցողների բնավորության ձևավորմանը, բարոյական գիտակցության զարգացմանը և մարդկային արժեքների ընկալմանը։ Ժողովածուի պատմողական նյութը միտված է ընթերցողին ներկայացնելու կյանքի տարբեր իրավիճակներ, մարդկային փոխհարաբերություններ և վարքագծի օրինակներ, որոնց միջոցով կարելի է խորհել սեփական արարքների, պարտականությունների և շրջապատի հանդեպ վերաբերմունքի մասին։ Այս ժանրի գրականության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ազնվությունը, բարությունը, ճշմարտախոսությունը, աշխատասիրությունը, համեստությունը, կարեկցանքը և պատասխանատվությունը։ Պատմությունները ծառայում են որպես դաստիարակչական միջոց՝ միաժամանակ զարգացնելով ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրությունը, երևակայությունն ու դատողությունը։ Հրատարակությունը կարևոր տեղ ունի 19-րդ դարի հայ մանկապատանեկան գրականության և բարոյախոսական արձակի պատմության մեջ։ Այն արտացոլում է ժամանակաշրջանի կրթական մտածողությունը, որի շրջանակում գեղարվեստական ընթերցանությունը դիտարկվում էր ոչ միայն գիտելիք փոխանցելու, այլև երեխայի հոգևոր ու բարոյական զարգացման կարևոր միջոց։ Գիրքը արժեքավոր է հայ դաստիարակչական գրականության, մանկավարժական գաղափարների և հայ պատանեկան ընթերցանության պատմության ուսումնասիրության համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է «Կովկասի հնագրական հանձնաժողովի վավերագրերը» բազմահատոր ժողովածուի՝ որպես Արցախի (Ղարաբաղի) պատմության ուսումնասիրության կարևոր սկզբնաղբյուրի աղբյուրագիտական և պատմագիտական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրվում են ժողովածուում հրապարակված պատմական փաստաթղթերի բովանդակությունը, դրանց ստեղծման հանգամանքները, տեղեկությունների հավաստիությունը և գիտական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Արցախի քաղաքական, վարչատարածքային, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական պատմության վերաբերյալ պահպանված վավերագրական նյութերին։ Դիտարկվում են տարածաշրջանի կառավարման համակարգի, տեղական իշխանությունների գործունեության, բնակչության հասարակական հարաբերությունների և Ռուսական կայսրության կովկասյան քաղաքականության հետ առնչվող պատմական գործընթացները։ Քննարկվում են պաշտոնական գրագրությունների, զեկուցագրերի, հրամանագրերի և վարչական փաստաթղթերի ուսումնասիրության մեթոդները, դրանց տեղեկությունների համադրումը հայկական և օտարալեզու այլ սկզբնաղբյուրների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում պատմական փաստերի մեկնաբանման, աղբյուրների քննադատական գնահատման և ժամանակաշրջանի քաղաքական ու վարչական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում է վավերագրական ժառանգության նշանակությունը Արցախի պատմության առանձին հիմնախնդիրների լուսաբանման և տարածաշրջանի պատմական զարգացումների առավել ամբողջական ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աղբյուրագետների, արխիվագետների, կովկասագետների, հայագետների և Արցախի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Մշակույթ

Մատենագիտական, գրադարանագիտական և մշակութային տեղեկատվության բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է 1979 թվականի մայիսի 1-ից մինչև մայիսի 31-ն ընկած ժամանակահատվածում Հայկական ՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հաշվառմանը, համակարգմանը և ընթերցողներին ներկայացմանը։ Այն ընթացիկ մատենագիտական ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է մասնագետներին, հետազոտողներին և հետաքրքրված ընթերցողներին տեղեկություններ տրամադրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական հրապարակումների մասին։ Ցանկի թեմատիկ շրջանակում կարող են ընդգրկվել մշակույթի պատմությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութալուսավորչական գործունեությանը վերաբերող նյութեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացմանը և խորհրդային ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի լուսաբանմանը։ Մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ներառել գրքերի, գիտական հոդվածների, ժողովածուների, պարբերական հրապարակումների և մասնագիտական այլ նյութերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Հրատարակության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս համակարգելու գրականությունը թեմատիկ բաժիններով և հեշտացնելու անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու ընտրությունը։ Կարևորվում է գրադարանների դերը մասնագիտական տեղեկատվության տարածման, նոր հրատարակությունների հանրահռչակման և գիտահետազոտական աշխատանքի տեղեկատվական ապահովման գործում։ Ցանկը կարող է օգտագործվել մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման և գրադարանային հավաքածուների հետազոտության նպատակներով։ Այն նաև պատմամշակութային նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու 1979 թվականի մայիսին հայկական մշակութային կյանքի վերաբերյալ գրականության շրջանառությունը և խորհրդային շրջանի հրատարակչական առաջնահերթությունները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների և հայկական մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Գրականություն

Հենրիկ Բակունցը (1885–1937) հայ դասական արձակ գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ է, որի ստեղծագործություններում ընդգծված են ազգային ինքնության, հայրենիքի, մարդկային բարոյական արժեքների և սոցիալական խնդիրների թեմաները։ Նրա պիեսներն ու նովելները հաճախ ներկայացնում են հասարակության և անհատի միջև առկա հակասությունները, բարոյական դժվարությունները և մարդու ներքին հոգևոր պայքարը։ Բակունցի ստեղծագործական ոճը աչքի է ընկնում սուղ, կարճ ու ազդեցիկ խոսքի կառուցվածքով, վառ կերպարներով և խորը հոգեբանական դրսևորումներով։ Նրա հեղինակած գործերից են «Աշխարհի վերջը», «Ճշմարտության ճանապարհը» և այլ ստեղծագործություններ, որոնք առանձնանում են սիմվոլիզմով, առօրեական կյանքի մանրամասների միջոցով բարձր գաղափարների արտահայտմամբ և ազգային արժեքների պահպանմամբ։ Բակունցի գրականությունը նաև մեծ ազդեցություն ունի հայ գրականության զարգացման վրա, քանի որ նա ստեղծել է հայ ժողովրդի պատմական ու հոգևոր փորձի գեղարվեստական պատկերներ, խորապես արտացոլել է ժամանակակից հասարակական խնդիրները և մարդու ներքին աշխարհը։ Նրա ստեղծագործությունները ուսուցողական ու դաստիարակչական նշանակություն ունեն, քանի որ ընթերցողին փոխանցում են մարդկային բարոյական սկզբունքների և ազգային արժեհամակարգի կարևորությունը։ Այսպիսով, Հենրիկ Բակունցը համարվում է հայ գրականության մեծ դասականներից մեկը, որի գործերն այսօր էլ պահպանել են իրենց ստեղծագործական ու գաղափարական արժեքը։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում տնտեսագիտական դաստիարակության կազմակերպման մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը և արդյունավետ կրթական մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպիսի բովանդակությամբ, մեթոդներով և մանկավարժական միջոցներով կարելի է ավագ դպրոցականների շրջանում ձևավորել տնտեսագիտական մտածողություն, ֆինանսական գրագիտություն, պատասխանատու տնտեսական վարքագիծ և առօրյա կյանքում հիմնավորված որոշումներ կայացնելու կարողություն։ Աշխատության շրջանակում տնտեսագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տնտեսական գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես սովորողների անձնային և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են այնպիսի թեմաների ուսուցման և յուրացման մեթոդական առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են փողի և եկամուտների կառավարումը, խնայողությունը, սպառումը, բյուջեի պլանավորումը, աշխատանքը, ձեռնարկատիրությունը, արտադրությունը, շուկան և տնտեսական պատասխանատվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկություններին համապատասխան ուսուցման կազմակերպմանը, որպեսզի տնտեսական հասկացությունները ներկայացվեն հասկանալի, գործնական և առօրյա կյանքի հետ անմիջականորեն կապված ձևով։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ակտիվ և փոխներգործուն ուսուցման մեթոդներ, գործնական առաջադրանքներ, իրավիճակային խնդիրներ, քննարկումներ, խաղային և նախագծային աշխատանքներ, որոնց միջոցով սովորողները ոչ միայն ձեռք են բերում տեսական գիտելիքներ, այլև սովորում են կիրառել դրանք իրական կամ մոդելավորված իրավիճակներում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սովորողների ինքնուրույնության, նախաձեռնողականության, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և տնտեսական ընտրությունների հետևանքները գնահատելու կարողությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ուսուցչի դերին՝ որպես սովորողների տնտեսական մտածողության ձևավորման կազմակերպչի և ուղղորդողի, ինչպես նաև դպրոցական կրթության բովանդակության մեջ տնտեսագիտական թեմաների արդյունավետ ներառման հնարավորություններին։ Աշխատության մեթոդական մոտեցումները կարող են նպաստել սովորողների մոտ ոչ միայն տնտեսական գիտելիքների, այլև ֆինանսական և սոցիալական պատասխանատվության ձևավորմանը։ Տնտեսագիտական դաստիարակության ճիշտ կազմակերպումը կարող է օգնել պատանիներին ավելի գիտակցված կողմնորոշվել անձնական և հասարակական տնտեսական հարաբերություններում, գնահատել տարբեր ընտրությունների հետևանքները և պատրաստվել ինքնուրույն կյանքի ու մասնագիտական գործունեության պահանջներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ավագ դպրոցի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, մանկավարժական բուհերի դասախոսներին, հետազոտողներին և ապագա ուսուցիչներին։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Արցախի տարածքում բժշկության զարգացման պատմությանը՝ հնագույն ժամանակներից մինչև 1941 թվականը։ Հետազոտությունը բժշկական գիտելիքների և բուժական պրակտիկաների ձևավորումն ու զարգացումը դիտարկում է տարածաշրջանի ընդհանուր պատմական, սոցիալական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ փորձելով ներկայացնել, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են մարդիկ հասկացել հիվանդությունների պատճառները, ինչպիսի բուժման միջոցներ են կիրառել և ինչ դեր են ունեցել ժողովրդական ու մասնագիտական բժշկության ավանդույթները։ Աշխատության վաղ շրջանին վերաբերող հատվածներում ուշադրություն է դարձվում հնագույն և միջնադարյան ժամանակաշրջաններում տարածված բուժական գիտելիքներին, բուժիչ բույսերի և բնական միջոցների կիրառմանը, վերքերի ու վնասվածքների բուժման փորձին, ինչպես նաև առողջության պահպանման հետ կապված ավանդական պատկերացումներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայկական բժշկական մշակույթի ուսումնասիրությունը, որի շրջանակում բժշկական գիտելիքը զարգացել է ձեռագրային ավանդույթի, վանական կրթության և բժշկագիտական աշխատությունների տարածման միջոցով։ Հետազոտության հաջորդ փուլերը վերաբերում են ավելի ուշ ժամանակաշրջաններին, երբ տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունները իրենց ազդեցությունն են թողել բժշկական օգնության կազմակերպման, բուժական հաստատությունների և մասնագիտական բժշկության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրվում են բժիշկների գործունեությունը, բժշկական գիտելիքների փոխանցման ձևերը, դեղաբանական միջոցների օգտագործումը և բնակչությանը բժշկական օգնություն տրամադրելու հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական բժշկությանը, որը երկար ժամանակ պահպանել է կարևոր նշանակություն և ներառել է տեղական բուսական ու բնական ռեսուրսների օգտագործման, սննդակարգային մոտեցումների, արտաքին բուժման և տարբեր ավանդական մեթոդների կիրառման փորձ։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ժողովրդական բժշկության և մասնագիտական բժշկության փոխհարաբերությունները և դրանց աստիճանական փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում։ XX դարի առաջին տասնամյակներին վերաբերող նյութը հատկապես կարևոր է բժշկական ծառայությունների կազմակերպման և ժամանակակից բժշկական հաստատությունների ձևավորման գործընթացները հասկանալու համար։ Քննարկվում են առողջապահության համակարգի զարգացման, բուժհաստատությունների գործունեության, բժշկական կադրերի պատրաստման և կանխարգելիչ միջոցառումների հետ կապված հարցերը՝ մինչև 1941 թվականը։ Աշխատությունը նաև բժշկության պատմությունը կապում է տարածաշրջանի բնակչության սոցիալական պայմանների, համաճարակների, պատերազմների, տնտեսական իրավիճակի և հանրային առողջության խնդիրների հետ, քանի որ այդ գործոնները էապես ազդում են բժշկական ծառայությունների զարգացման վրա։ Պատմական աղբյուրների և բժշկական տեղեկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տարածաշրջանի առողջապահական կյանքի ընդհանուր պատկերը և ցույց տալ բժշկական գիտելիքի աստիճանական անցումը ավանդական փորձից դեպի ավելի համակարգված մասնագիտական բժշկություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմությամբ, հայ ժողովրդի պատմությամբ, տարածաշրջանային պատմությամբ, ազգագրությամբ և բժշկական մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև բժիշկներին, պատմաբաններին, ուսանողներին և ընթերցողներին, ովքեր ցանկանում են ուսումնասիրել Արցախի առողջապահական և բժշկական ժառանգությունը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է երկարատև պատմական ժամանակաշրջանի ընթացքում բժշկական գիտելիքների, բուժական ավանդույթների և առողջապահական համակարգերի ձևավորման ու փոփոխության ընթացքը՝ ընդգրկելով ժամանակահատվածը հնագույն դարերից մինչև 1941 թվականը։