ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Վարազդատ Հարությունյանի գիտաստեղծագործական ժառանգությունը

Մաթեմատիկա

Գծային հանրահաշիվ և կիրառություններ-ը բարձրագույն մաթեմատիկայի հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է գծային հանրահաշվի հիմնական հասկացությունները և դրանց կիրառությունները տարբեր գիտական և ինժեներական ոլորտներում, աշխատությունում բացատրվում են վեկտորների և մատրիցների տեսությունը, գծային հավասարումների համակարգերի լուծման մեթոդները, դետերմինանտների հատկությունները, սեփական արժեքների և սեփական վեկտորների գաղափարները, ինչպես նաև գծային տարածությունների կառուցվածքը և դրանց ենթատարածությունները, միաժամանակ ներկայացվում են գծային օպերատորների տեսությունը և նրանց կիրառությունները երկրաչափության, ֆիզիկայի, տնտեսագիտության և համակարգչային գիտությունների մեջ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվարկային մեթոդներին և դրանց գործնական կիրառությանը, ներառյալ մատրիցային դեկոմպոզիցիաները և թվային ալգորիթմները, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորել խորը տեսական գիտելիքներ և կիրառական հմտություններ գծային մոդելավորման և բազմաչափ խնդիրների լուծման համար։

Ֆինանսներ

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ներդրումային ծրագրերի իրականացման համար անհրաժեշտ ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման, բաշխման և արդյունավետ օգտագործման գործընթացներն են, ինչպես նաև այն ֆինանսական գործիքներն ու կառավարչական մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել ներդրումային նախագծերի կենսունակության և արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է նախագծային ֆինանսավորման տնտեսական էությունը և դրա առանձնահատկությունները՝ որպես երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման մեխանիզմ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն սկզբունքին, ըստ որի ֆինանսավորման պայմաններն ու հնարավոր վերադարձը պետք է կապվեն ոչ միայն ծրագրի նախաձեռնողի ընդհանուր ֆինանսական վիճակի, այլև հենց ներդրումային նախագծի ապագա դրամական հոսքերի և տնտեսական արդյունքների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են վերլուծվել բանկային վարկերի, սեփական միջոցների, ներդրումային ֆոնդերի, պարտքային ֆինանսավորման և այլ ֆինանսական աղբյուրների համադրության հնարավորությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ռիսկերի բաշխման հարցը, քանի որ ներդրումային նախագծերը կարող են ենթարկվել շուկայական, ֆինանսական, տեխնոլոգիական, արժութային, քաղաքական և այլ ռիսկերի։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է այդ ռիսկերը բաշխել նախագծի մասնակիցների միջև և ստեղծել ֆինանսավորման համար ավելի կանխատեսելի պայմաններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի ֆինանսական շուկայի և ներդրումային միջավայրի առանձնահատկությունների գնահատումը։ Քննարկվում են նախագծային ֆինանսավորման զարգացմանը նպաստող և խոչընդոտող գործոնները, այդ թվում՝ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, տոկոսադրույքները, գրավային պահանջները, ներդրումային ռիսկերի մակարդակը, իրավական և ինստիտուցիոնալ պայմանները և ֆինանսական կազմակերպությունների կարողությունները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել ներդրումային նախագծերի գնահատման մեթոդներին՝ դրանց ֆինանսական կենսունակությունը, եկամտաբերությունը, վերադարձելիությունը և ռիսկայնությունը որոշելու նպատակով։ Աշխատության գործնական ուղղվածությունը դրսևորվում է այնպիսի առաջարկությունների մշակմամբ, որոնք կարող են նպաստել նախագծային ֆինանսավորման գործիքների բազմազանեցմանը, մասնավոր կապիտալի ներգրավման ընդլայնմանը, ֆինանսական ռիսկերի կառավարման կատարելագործմանը և երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի իրականացման համար բարենպաստ պայմանների ստեղծմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառվել ինչպես առանձին ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման ռազմավարությունների մշակման, այնպես էլ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական համակարգի կատարելագործման գործընթացներում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, ներդրումային և բանկային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, ներդրումային ծրագրերի ղեկավարներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է նորագույն ժամանակաշրջանում հայկական գրավոր մշակույթի և գրության պատմության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրա զարգացման հիմնական փուլերը, առանձնահատկություններն ու պատմամշակութային նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հայկական գրի կիրառության և զարգացման գործընթացները նոր և նորագույն պատմական պայմաններում, ինչպես նաև այն հասարակական, քաղաքական, կրթական և մշակութային փոփոխությունները, որոնք ազդեցություն են ունեցել գրավոր մշակույթի պահպանման ու տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական գրի՝ որպես ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության և պատմական հիշողության պահպանման կարևոր գործոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ գրական ու կրթական միջավայրերի զարգացմանը, հայկական տպագրության և հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, դպրոցներում ու մշակութային հաստատություններում գրի տարածմանը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա գործածության առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են նաև լեզվական և ուղղագրական փոփոխությունների, գրային համակարգի կիրառության, ձեռագրային և տպագիր ժառանգության փոխհարաբերության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հայկական գրավոր մշակույթը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական հաղորդակցության միջոց, այլև որպես ազգային մշակույթի շարունակականության ապահովման կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով պահպանվել և փոխանցվել են պատմական, գրական, գիտական և հոգևոր արժեքներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին և հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է նորագույն ժամանակներում հայկական գրի զարգացման և կիրառության պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով դրա կենսունակությունը, մշակութային նշանակությունը և ազգային ինքնության պահպանման գործում ունեցած կարևոր դերը։

Գրականություն

Գիրքը համախմբում է Մայակովսկու նշանավոր բանաստեղծություններն ու պոեմները, որոնք արտացոլում են նրա վառ սոցիալական և քաղաքական պատկերացումները, հեղափոխական ոգին և ճշգրիտ լեզվական հնարամտությունը։ Ընտրված երկերը ցուցադրում են հեղինակի սիմվոլիստական և ապագանավերական ոճի ազդեցությունը ռուսական և համաշխարհային գրականության վրա։ Հիմնական թեմաները․ Սոցիալական արդարություն և հեղափոխական գաղափարներ Մարդկային կյանքն ու ապրումները նոր հասարակության մեջ Ազգային ու սոցիալական ինքնություն Լեզվական նորարարություն և պոեզիայի կառուցվածքային փորձեր Սիմվոլիզմ և ապագանավերական ոճի տարրեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Վառ և փորձառու լեզու՝ նորաստեղծ խոսք և ձև Խորը սոցիալական ու քաղաքական թեմաների մշակում Հարմար է ռուսական գրականության ուսանողների, հետազոտողների և պոեզիայի սիրահարների համար Առավել ընդգծված է հեղափոխական և սոցիալ-քաղաքական մոտեցումը բանաստեղծության մեջ

Լեզվաբանություն

Գիրքը նվիրված է օսմանյան թուրքերենով ընթերցանության ուսուցմանը և նախատեսված է գրավոր խոսքի ընկալման ու լեզվական հմտությունների զարգացման համար։ Վերնագրի «թա՛լիմ» բաղադրիչը նշանակում է ուսուցում, իսկ «գրաաթ» բառը վերաբերում է ընթերցանությանը, հետևաբար հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես օսմանյան թուրքերենով կարդալ սովորեցնելու նպատակով կազմված ուսումնական ձեռնարկ։ Նման գրքերը կարևոր դեր են ունեցել լեզվի ուսուցման գործընթացում՝ օգնելով սովորողներին ճանաչել գրային համակարգը, վարժվել բառերի և նախադասությունների ընթերցմանը, ընկալել գրավոր տեքստերի կառուցվածքը և զարգացնել ընթերցանության սահունությունը։ Օսմանյան թուրքերենը կիրառել է արաբատառ գրային համակարգ, որի յուրացումը պահանջել է տառերի ձևերի, դրանց միացման կանոնների և բառերի գրավոր ներկայացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն։ Ընթերցանության ուսուցման ձեռնարկները կարող էին ներառել տառաճանաչության, բառերի ընթերցման, պարզ նախադասությունների ընկալման և ավելի ընդարձակ տեքստերի հետ աշխատանքի համար նախատեսված նյութեր։ Դրանց նպատակը ոչ միայն գրերը ճանաչելն էր, այլև սովորողին գրավոր հաղորդակցության մեջ ինքնուրույն կողմնորոշվելու հնարավորություն տալը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվական կրթության պատմության, օսմանյան գրավոր մշակույթի և թուրքերենի ուսուցման մեթոդների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել օսմանագիտությամբ, պատմական լեզվաբանությամբ, գրագիտության տարածման պատմությամբ և 19-րդ դարի ուսումնական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Գիրքը նաև վկայում է հայ տպագրական միջավայրում օսմանյան թուրքերենով կրթական նյութերի հրատարակման և տարբեր լեզվական համայնքների ուսումնական պահանջների բավարարման մասին։

Գրականություն

Ժողովածուն ներառում է թատերական, ազգային և սիրային բնույթի երգեր՝ ներկայացնելով հայ երգային մշակույթի տարբեր ժանրերն ու արտահայտչաձևերը։ Թատերական երգերը կապված են բեմական արվեստի հետ, որտեղ երաժշտությունն ու երգային խոսքը կարող են լրացնել ներկայացման գործողությունը, փոխանցել կերպարների ապրումները և նպաստել բեմական մթնոլորտի ստեղծմանը։ Ազգային երգերը ժողովրդի մշակութային հիշողության կարևոր մասն են՝ արտացոլելով լեզվական, գեղարվեստական և հասարակական ավանդույթները։ Սիրային երգերն արտահայտում են մարդկային զգացմունքների լայն շրջանակ՝ սեր, կարոտ, հիացմունք և անձնական ապրումներ։ Այս ժանրերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ժողովածուն դիտարկելու որպես XIX դարի հայ երգային ճաշակի և երաժշտական նախասիրությունների ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ երգարանների պատմությամբ, քաղաքային երաժշտական մշակույթով, թատերական երգարվեստով և սիրային քնարերգությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել նաև հայ երաժշտական ժառանգության պահպանման, երգային գրականության համեմատական ուսումնասիրության և ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի հետազոտության ընթացքում։ Որպես պատմական երգարան՝ այն վկայում է տարբեր երգային ժանրերը մեկ ժողովածուի մեջ միավորելու և ընթերցողին հասանելի դարձնելու տպագրական ավանդույթի մասին։