ՀՀ գործող օրենքներում կոռուպցիա ծնող նորմերի վերլուծություն-Տոնապետյան Ա. Ա., Ալումյան Հ.

Քիմիա

Այս աշխատանքը նվիրված է միզանյութի հիմքով նոր ածանցյալների, պոլիմերային կառուցվածքների և խելատային կոմպլեքսների ստացման գործընթացների կինետիկական օրինաչափությունների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում են սինթեզի մեխանիզմները, ռեակցիաների ընթացքի արագության վրա ազդող գործոնները և ստացված միացությունների կառուցվածք-հատկություն կապերը։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր ռեակցիոն միջավայրերում ընթացող փոխազդեցությունները՝ ընդգծելով ջերմաստիճանի, կոնցենտրացիայի, կատալիզատորների և լուծիչների ազդեցությունը սինթեզի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերացման գործընթացների վերահսկման մեթոդներին, մոլեկուլային զանգվածի բաշխման առանձնահատկություններին և ստացված պոլիմերների մեխանիկական, ջերմային ու քիմիական կայունության ցուցանիշներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ ընդգրկված են խելատային կոմպլեքսների առաջացման հավասարակշռային պայմանները, մետաղական իոնների հետ միզանյութի ածանցյալների կապման առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր կիրառությունները կատալիզի, նյութագիտության և կենսաքիմիական համակարգերում։ Աշխատությունը կարևորում է կառուցվածքային վերլուծության և սպեկտրոսկոպիկ մեթոդների կիրառումը՝ ստացված միացությունների հատկությունների ճշգրիտ բնութագրման համար, ինչպես նաև ընդգծում է այդ միացությունների կիրառական նշանակությունը նոր նյութերի ստեղծման և արդյունաբերական քիմիայի զարգացման տեսանկյունից։

Ֆինանսներ

Գիտական աշխատանքը նվիրված է մտավոր կապիտալի հաշվառման առանձնահատկությունների և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը կազմակերպության ֆինանսատնտեսական գործունեության հիմնական ցուցանիշների վրա։ Ժամանակակից տնտեսության պայմաններում կազմակերպության արժեքն ու մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված են ոչ միայն նյութական ակտիվներով, այլև գիտելիքով, մարդկային ներուժով, կազմակերպական փորձով, նորարարական կարողություններով, տեխնոլոգիաներով և գործարար կապերով։ Այս ոչ նյութական ռեսուրսների ամբողջությունը ձևավորում է մտավոր կապիտալը, որի արդյունավետ կառավարումն ու գնահատումը կարող են էական նշանակություն ունենալ կազմակերպության երկարաժամկետ զարգացման համար։ Աշխատանքի շրջանակում մտավոր կապիտալը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված բաղադրիչների համակարգ, որի հիմնական տարրերից են մարդկային, կառուցվածքային և հարաբերական կապիտալը։ Մարդկային կապիտալը ներառում է աշխատակիցների գիտելիքները, մասնագիտական հմտությունները, փորձը, ստեղծագործական կարողությունները և կազմակերպության զարգացմանը նպաստող անհատական ներուժը։ Կառուցվածքային կապիտալը կապված է կազմակերպության ներքին գործընթացների, տեղեկատվական համակարգերի, տվյալների բազաների, կազմակերպական գիտելիքի, տեխնոլոգիաների և այլ համակարգերի հետ, որոնք պահպանվում են կազմակերպության ներսում։ Հարաբերական կապիտալը ներառում է հաճախորդների, մատակարարների, գործընկերների և այլ շահակիցների հետ ձևավորված հարաբերությունները, ապրանքանիշի հեղինակությունը և շուկայական կապերը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է մտավոր կապիտալի հաշվառման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը։ Ավանդական հաշվապահական համակարգերը հաճախ սահմանափակ հնարավորություններ ունեն կազմակերպության կողմից ստեղծվող կամ օգտագործվող ոչ նյութական ռեսուրսների ամբողջական արտացոլման համար, քանի որ դրանց մի մասը դժվար է հստակ չափել և գնահատել դրամական արտահայտությամբ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մտավոր կապիտալի նույնականացման, գնահատման, չափման և կառավարչական հաշվետվություններում ներկայացման մեթոդները։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել մտավոր կապիտալի գնահատման տարբեր մոտեցումներ և ցուցանիշներ, որոնք թույլ են տալիս համադրել ոչ նյութական ռեսուրսների զարգացման մակարդակը կազմակերպության տնտեսական արդյունքների հետ։ Այդպիսի ցուցանիշները կարող են վերաբերել աշխատակիցների արտադրողականությանը, նորարարական ակտիվությանը, գիտելիքի ստեղծմանը, հաճախորդների պահպանմանը, ապրանքանիշի արժեքին և այլ գործոնների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մտավոր կապիտալի ազդեցությանը կազմակերպության ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների վրա։ Արդյունավետ օգտագործվող գիտելիքը և մասնագիտական ներուժը կարող են նպաստել արտադրողականության, շահութաբերության, եկամուտների և մրցունակության բարձրացմանը, ծախսերի օպտիմալացմանը և նոր արտադրանքի կամ ծառայությունների ստեղծմանը։ Միաժամանակ մտավոր կապիտալի թերի կառավարումը կարող է հանգեցնել գիտելիքի կորստի, աշխատակիցների բարձր շրջանառության, նորարարական ներուժի նվազման և կազմակերպության շուկայական դիրքերի թուլացման։ Կարևոր է նաև մտավոր կապիտալի և կազմակերպության շուկայական արժեքի փոխհարաբերությունը։ Որոշ դեպքերում կազմակերպության շուկայական արժեքը կարող է էապես գերազանցել հաշվապահական հաշվեկշռում արտացոլված զուտ ակտիվների արժեքը, և այդ տարբերության մի մասը կարող է կապված լինել ոչ նյութական ռեսուրսների ու ապագա տնտեսական օգուտների ակնկալիքների հետ։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել մտավոր կապիտալի հաշվառման և կառավարման կատարելագործման առաջարկությունների մշակմամբ։ Դրանք կարող են ներառել համապատասխան ցուցանիշների համակարգի ձևավորում, աշխատակիցների գիտելիքի և հմտությունների զարգացման գնահատում, կազմակերպական գիտելիքի պահպանման մեխանիզմների ստեղծում, նորարարությունների խթանում և կառավարչական որոշումների կայացման գործընթացում ոչ նյութական ակտիվների վերաբերյալ տեղեկատվության ավելի լայն օգտագործում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը մտավոր կապիտալը դիտարկում է որպես կազմակերպության տնտեսական արդյունավետության և երկարաժամկետ մրցունակության կարևոր ռեսուրս։ Դրա հաշվառման և գնահատման մեխանիզմների կատարելագործումը կարող է հնարավորություն տալ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու կազմակերպության իրական ներուժի մասին, բացահայտելու զարգացման չօգտագործված հնարավորությունները և ավելի հիմնավորված գնահատելու մտավոր ռեսուրսների ազդեցությունը ֆինանսական ու տնտեսական արդյունքների վրա։

Այլ առարկաներ

2020 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում հրատարակչական ոլորտը շարունակել է զարգանալ ինչպես գիտական, այնպես էլ ուսումնական, գրական և հասարակական ուղղություններով՝ ընդգրկելով լայն թեմատիկ դաշտ՝ իրավագիտությունից և տնտեսագիտությունից մինչև լեզվաբանություն, պատմություն և բնական գիտություններ։ Այդ տարվա հրատարակությունների մեջ զգալի տեղ են զբաղեցրել գիտական պարբերականներն ու ակադեմիական հանդեսները, օրինակ՝ ՀՀ ԳԱԱ գիտական շարքերը, որոնք շարունակել են հրապարակել մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի և այլ բնագավառների հետազոտություններ՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կայուն հարթակ ։ Միևնույն ժամանակ լույս են տեսել նաև մի շարք մենագրություններ և մասնագիտական աշխատություններ, որոնք վերաբերում են իրավական, սոցիալական և տնտեսական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ արտացոլելով երկրի ներքին ինստիտուցիոնալ և տնտեսական զարգացումները։ 2020 թվականի հրատարակչական դաշտում առանձնահատուկ նշանակություն են ունեցել նաև թարգմանական և հանրամատչելի գիտական գրքերը, որոնք նպաստել են միջազգային գիտական մտքի տարածմանը Հայաստանում․ օրինակ՝ լայն տարածում է ստացել Յուվալ Նոա Հարարիի «Sapiens» գրքի հայերեն հրատարակությունը, որը լույս է տեսել նույն թվականին և դարձել է հանրային հետաքրքրության առարկա՝ ներկայացնելով մարդկության պատմության համապարփակ տեսություն ։ Բացի այդ, շարունակվել է նաև մասնագիտական գրականության հրատարակումը տարբեր ոլորտներում՝ էկոլոգիական իրավունք, սոցիոլոգիա, արվեստագիտություն և կրթական գիտություններ, ինչը վկայում է գիտական գրականության բազմազանության մասին։

Լրագրություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին Ռուսաստանում հայ գրահրատարակչական գործի զարգացման պատմական ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են հայ տպագրության և հրատարակչական գործունեության ձևավորման պայմանները Ռուսական կայսրության տարածքում՝ ընդգծելով Թիֆլիսի, Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի հայ մշակութային կենտրոնների դերը։ Հեղինակը վերլուծում է հայերեն գրքերի, պարբերականների և ուսումնական նյութերի հրատարակման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց թեմատիկ և ժանրային բազմազանությունը՝ ներառյալ պատմական, կրոնական, գրական և հասարակական-քաղաքական բովանդակությունը։ Աշխատությունում քննարկվում են հայ հրատարակիչների, տպագրիչների և մտավորականների գործունեությունը, նրանց համագործակցությունը ռուսական և եվրոպական հրատարակչական հաստատությունների հետ, ինչպես նաև գրքի տարածման ցանցերի ձևավորումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրահրատարակչության դերին հայ ազգային ինքնության պահպանման, կրթության զարգացման և մշակութային վերածննդի գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է պատմաբանների, գրադարանագետների, հայագետների, մշակութաբանների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով համակողմանի պատկերացում XIX դարի երկրորդ կեսի հայ գրահրատարակչական կյանքի վերաբերյալ Ռուսաստանում։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հորդանանի և Իսրայելի միջև հարաբերությունների զարգացման ուսումնասիրությանը 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով առճակատումից դեպի համագործակցություն անցման գործընթացին։ Հետազոտությունը ներկայացնում է երկու երկրների հարաբերությունների քաղաքական, դիվանագիտական, անվտանգային և տնտեսական փոփոխությունները՝ դրանք դիտարկելով Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր աշխարհաքաղաքական զարգացումների համատեքստում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է այն պատմական և քաղաքական նախադրյալների վերլուծությունը, որոնք երկար ժամանակ պայմանավորել են երկու պետությունների միջև լարվածությունը, փոխադարձ անվստահությունը և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը երկկողմ հարաբերությունների վրա։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն գործոնները, որոնք աստիճանաբար նպաստեցին երկխոսության հաստատմանը և հարաբերությունների կարգավորմանը՝ ներառյալ տարածաշրջանային քաղաքական փոփոխությունները, խաղաղության գործընթացը, արտաքին դերակատարների միջնորդական ազդեցությունը և երկու երկրների անվտանգության շահերի վերաիմաստավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման գործընթացին և դրա հետագա զարգացմանը, ինչպես նաև քաղաքական երկխոսության ինստիտուցիոնալացմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև տնտեսական համագործակցության զարգացումը, առևտրային կապերը, ջրային ռեսուրսների կառավարման խնդիրները և այն ոլորտները, որտեղ փոխադարձ շահերը հնարավորություն են տվել ձևավորել համագործակցության մեխանիզմներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անվտանգային համագործակցությանը, սահմանային կայունությանը և տարածաշրջանային սպառնալիքների նկատմամբ երկու երկրների մոտեցումներին, քանի որ այս գործոնները զգալի ազդեցություն են ունեցել հարաբերությունների խորացման կամ սահմանափակման վրա։ Միաժամանակ գիրքը ցույց է տալիս, որ համագործակցության հաստատումը չի վերացրել բոլոր հակասությունները․ պաղեստինյան հիմնախնդիրը, Երուսաղեմի կարգավիճակը, տարածաշրջանային ճգնաժամերը և հասարակական տարբեր ընկալումները շարունակում են կարևոր դեր ունենալ երկկողմ հարաբերությունների դինամիկայում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող են երկարատև հակամարտության և անվստահության պայմաններում պետությունները, ելնելով քաղաքական ու տնտեսական շահերից, աստիճանաբար անցնել հարաբերությունների կարգավորման և գործնական համագործակցության։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտության, Մերձավոր Արևելքի պատմության և քաղաքականության, տարածաշրջանային անվտանգության ու հակամարտությունների կարգավորման խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է Հորդանան-Իսրայել հարաբերությունների վերափոխման համապարփակ ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են քաղաքական իրողությունները, անվտանգային շահերը, տնտեսական փոխկախվածությունը և դիվանագիտական գործընթացները նպաստել առճակատումից դեպի ավելի կառուցողական և համագործակցային հարաբերությունների անցմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակչության սոցիալական ապահովագրության կառավարման համակարգի զարգացման ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կենսաթոշակային համակարգի բարեփոխումների համատեքստին։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալական ապահովագրության համակարգի կառուցվածքը, դրա ֆինանսավորման աղբյուրները և կառավարման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները՝ ընդգծելով պետական և կուտակային բաղադրիչների փոխհարաբերությունը։ Գրքում դիտարկվում են ՀՀ կենսաթոշակային համակարգի զարգացման հիմնական փուլերը, բարեփոխումների նպատակներն ու արդյունքները, ինչպես նաև առկա խնդիրները՝ ժողովրդագրական փոփոխություններ, ֆինանսական կայունության ռիսկեր և ապահովագրական ծածկույթի բավարարության հարցեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում համակարգի կառավարման արդյունավետությանը, ներդրումային քաղաքականությանը և սոցիալական արդարության ապահովման մեխանիզմներին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև միջազգային փորձը՝ զարգացած և անցումային տնտեսությունների կենսաթոշակային համակարգերի համեմատական վերլուծության հիման վրա՝ բացահայտելով հնարավոր կիրառելի մոդելներ ՀՀ պայմաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է սոցիալական ապահովագրության կայուն և արդյունավետ կառավարման կարևորությունը բնակչության սոցիալական պաշտպանության, աղքատության նվազեցման և տնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների և պետական կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։