ՀՀ գործող օրենքներում կոռուպցիա ծնող նորմերի վերլուծություն-Տոնապետյան Ա. Ա., Ալումյան Հ.

Технология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է կենսաբժշկական նշանակության օզոն գեներացնող սարքերի հետազոտմանը և մշակմանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են օզոնի ստացման ֆիզիկական հիմքերը, գեներատորների աշխատանքի սկզբունքները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կենսաբժշկական կիրառությունների համար անհրաժեշտ տեխնիկական պահանջները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օզոնի ստացման և կոնցենտրացիայի վերահսկման գործընթացներին, գեներացվող օզոնի կայունության ապահովմանը և սարքերի աշխատանքի արդյունավետության վրա ազդող հիմնական պարամետրերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է գեներատորների այնպիսի տեխնիկական լուծումների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ վերահսկելի և կիրառման նպատակին համապատասխան օզոնային միջավայր՝ պահպանելով սարքավորման աշխատանքի հուսալիությունն ու անվտանգությունը։ Քննարկվում են նաև օզոնի ֆիզիկական և քիմիական հատկությունները, դրանց նշանակությունը բժշկական տեխնոլոգիաներում և օզոնային համակարգերի հնարավոր կիրառման ոլորտները։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել գեներատորի կառուցվածքային տարրերը, էլեկտրական սնուցման և գազային հոսքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ստացված սարքերի փորձարկման և տեխնիկական ցուցանիշների գնահատման մեթոդները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել կենսաբժշկական սարքավորումների կատարելագործմանը և վերահսկելի օզոնային միջավայր պահանջող տեխնոլոգիական լուծումների զարգացմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել կենսաբժշկական ինժեներներին, էլեկտրատեխնիկներին, ֆիզիկոսներին, բժշկական սարքավորումների նախագծմամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև բժշկական տեխնոլոգիաների ոլորտի հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Другие предметы

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի ժողովածու է, որը համակարգում է 2009 թվականի ընթացքում զանգվածային լրատվամիջոցներում հրապարակված արձագանքները, անդրադարձները, գնահատականներն ու տեղեկատվական նյութերը՝ հնարավորություն տալով վերականգնելու տվյալ ժամանակաշրջանի մեդիա դաշտում շրջանառվող թեմաների և հանրային քննարկումների ընդհանուր պատկերը։ Նյութերը կարող են ընդգրկել մամուլի հրապարակումներ, լրատվական հաղորդագրություններ, հարցազրույցներ, մեկնաբանություններ, վերլուծական հոդվածներ և այլ հրապարակային արձագանքներ, որոնք ընտրվել և դասակարգվել են որպես համապատասխան տարվա տեղեկատվական հոսքի փաստագրական արտացոլում։ Ժողովածուի կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարբեր իրադարձությունների, նախաձեռնությունների, կազմակերպությունների կամ հասարակական նշանակություն ունեցող հարցերի նկատմամբ լրատվամիջոցների ուշադրության փոփոխություններին և հասկանալու, թե ինչ թեմաներ են առավել հաճախ հայտնվել հանրային հաղորդակցության կենտրոնում։ Կարևորվում է տարբեր լրատվական աղբյուրներում նույն իրադարձությունների ներկայացման համադրելիությունը, քանի որ նման նյութերի համակարգված հավաքածուն կարող է օգտակար լինել մեդիա դիսկուրսի, տեղեկատվական առաջնահերթությունների և հասարակական արձագանքների հետազոտության համար։ Հրատարակությունն ունի նաև փաստագրական նշանակություն՝ պահպանելով այն հրապարակումների մասին տեղեկությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում կարող են դժվար հասանելի դառնալ կամ կորցնել իրենց սկզբնական տեղեկատվական միջավայրը։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր լրագրության, զանգվածային հաղորդակցության, հասարակական կապերի, պատմության և տեղեկատվագիտության ոլորտների ուսումնասիրությունների համար։ Տարեկան սկզբունքով նյութերի հավաքագրումը հնարավորություն է տալիս հետագայում համեմատել տարբեր տարիների տեղեկատվական պատկերը, բացահայտել թեմատիկ փոփոխությունները և ուսումնասիրել զանգվածային լրատվամիջոցների հետաքրքրությունների զարգացման միտումները։ Միաժամանակ նման ժողովածուն կարող է ունենալ մատենագիտական որոնման գործառույթ՝ օգնելով հետազոտողներին և ընթերցողներին կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանի հրապարակումների շրջանակում և հայտնաբերել հետագա ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ նյութերը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է որոշակի ժամանակահատվածի մեդիա արձագանքների համակարգված տեղեկատվական շտեմարան՝ միավորելով փաստագրական, մատենագիտական և հետազոտական նշանակություն ունեցող նյութեր։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի XX դարի բնակելի ճարտարապետության ձևավորման, զարգացման և փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակային և տարածական համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են քաղաքի բնակելի կառուցապատման հիմնական փուլերը, ճարտարապետական ոճերի և հատակագծային լուծումների փոփոխությունները, բնակելի շենքերի տիպաբանությունը և դրանց ձևավորման վրա ազդած սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական ու քաղաքաշինական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևանի տարբեր թաղամասերի և քաղաքային տարածքների կառուցապատման առանձնահատկություններին, բնակելի միջավայրի կազմակերպմանը, շենքերի ծավալատարածական հորինվածքին, ճարտարապետական արտահայտչամիջոցներին և տեղական միջավայրի հետ դրանց փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են XX դարի ընթացքում փոխվել բնակարանային պահանջները, շինարարական տեխնոլոգիաները և քաղաքաշինական մոտեցումները, և ինչպես են այդ փոփոխություններն արտացոլվել Երևանի բնակելի ճարտարապետության մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է քաղաքի ճարտարապետական ժառանգության պահպանության, պատմական բնակելի միջավայրի գնահատման և ժամանակակից քաղաքաշինական գործընթացների համատեքստում։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, արվեստաբանների, պատմաբանների, հետազոտողների և Երևանի ճարտարապետական ու քաղաքային զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Право

Աշխատությունը նվիրված է մարդու՝ բարենպաստ, անվտանգ և առողջ շրջակա միջավայրում ապրելու հետ կապված իրավունքների իրավական բնույթի, բովանդակության և պաշտպանության միջազգային մեխանիզմների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում շրջակա միջավայրի պահպանության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունն է՝ դիտարկելով, թե բնապահպանական խնդիրներն ինչպես կարող են անդրադառնալ կյանքի, առողջության, մասնավոր և ընտանեկան կյանքի, սեփականության, տեղեկատվության մատչելիության և արդյունավետ իրավական պաշտպանության հետ կապված իրավունքների իրականացման վրա։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել էկոլոգիական իրավունքների դասակարգմանը՝ տարբերակելով նյութական և ընթացակարգային բաղադրիչները։ Նյութական բաղադրիչը վերաբերում է շրջակա միջավայրի այնպիսի պայմանների ապահովմանը, որոնք համատեղելի են մարդու արժանապատիվ և անվտանգ կենսագործունեության հետ, իսկ ընթացակարգային բաղադրիչը ներառում է բնապահպանական տեղեկատվություն ստանալու, շրջակա միջավայրին վերաբերող որոշումների ընդունմանը մասնակցելու և իրավական պաշտպանության միջոցներից օգտվելու հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է միջազգային իրավունքի դերը համապատասխան չափանիշների ձևավորման գործում՝ ուշադրություն դարձնելով համընդհանուր և տարածաշրջանային իրավական համակարգերի փոխազդեցությանը։ Առանձին նշանակություն ունի միջազգային պայմանագրերի, հռչակագրերի, բնապահպանական համաձայնագրերի, մարդու իրավունքների պաշտպանության մարմինների և միջազգային դատական ու վերահսկողական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Իրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պետությունների պարտավորությունների բնույթը՝ ներառյալ շրջակա միջավայրին հասցվող վնասների կանխարգելումը, բնապահպանական ռիսկերի գնահատումը, հանրությանը համապատասխան տեղեկատվության տրամադրումը և արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների ստեղծումը։ Կարող են քննության առնվել նաև անդրսահմանային բնապահպանական խնդիրները, քանի որ աղտոտումը, կլիմայական փոփոխությունները և բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով և պահանջում են միջազգային համագործակցություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է միջազգային չափանիշների և ներպետական իրավակարգավորման փոխհարաբերությունը՝ պարզելու, թե միջազգային պարտավորություններն ինչ մեխանիզմներով են արտացոլվում ազգային օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի մեջ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մարդու իրավունքների միջազգային իրավունքի և միջազգային բնապահպանական իրավունքի մոտեցումները՝ ներկայացնելով էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմքերը, դրանց իրականացման երաշխիքները և միջազգային իրավական գործիքակազմի նշանակությունը մարդու ու շրջակա միջավայրի արդյունավետ պաշտպանության համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով տարածաշրջանային զարգացման գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսության ճյուղային և տարածքային կառուցվածքի առանձնահատկություններն են, դրանց ձևավորման գործոնները և առկա անհամամասնությունների ազդեցությունը երկրի տնտեսական աճի, մրցունակության և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, ծառայությունների և այլ ոլորտների հարաբերակցությունը, դրանց տարածքային բաշխվածությունը, արտադրողականության տարբերությունները, ներդրումային ակտիվությունը և ենթակառուցվածքների զարգացման մակարդակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևան քաղաքի և մարզերի միջև տնտեսական ներուժի, զբաղվածության, եկամուտների և տնտեսական ակտիվության տարբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանների առկա ռեսուրսների ոչ լիարժեք օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կառուցվածքային անհամամասնությունների առաջացման պատճառներին՝ ներառյալ արտադրական կարողությունների կենտրոնացումը, մարդկային կապիտալի անհավասար բաշխումը, ենթակառուցվածքային սահմանափակումները, ներդրումների տարածքային անհավասարությունը և տնտեսական գործունեության որոշակի ոլորտներից կախվածությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականությանը և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է խթանել մարզերի տնտեսական ակտիվությունը, բարձրացնել տեղական արտադրության մրցունակությունը և ստեղծել նոր զբաղվածության հնարավորություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև տնտեսության դիվերսիֆիկացման, բարձր ավելացված արժեք ստեղծող ճյուղերի զարգացման, տեխնոլոգիական արդիականացման, նորարարության և ներդրումային միջավայրի բարելավման ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի և երկրի ընդհանուր տնտեսական կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը՝ ընդգծելով հավասարակշռված տարածքային զարգացման կարևորությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, հետազոտողների, քաղաքականություն մշակողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային խնդիրների հիմնական պատճառներն ու հետևանքները և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ նպաստելով տարածքային անհամաչափությունների նվազեցմանը, մարզերի տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը և երկրի երկարաժամկետ, հավասարակշռված ու կայուն զարգացմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է իսլամական մտքի և պատմության շրջանակում ձևավորված իսմաիլական ավանդույթի ծագման, ինքնության կառուցման և պատմական զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կրոնական համայնքի ինքնընկալման ձևավորումն է, գաղափարական ու աստվածաբանական սկզբունքների զարգացումը, համայնքային հաստատությունների կայացումը և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում արտաքին քաղաքական ու մշակութային միջավայրերի հետ փոխազդեցությունը։ Ինքնությունը դիտարկվում է որպես պատմականորեն փոփոխվող բազմաշերտ երևույթ, որի ձևավորման վրա ազդեցություն են ունեցել կրոնական մեկնաբանությունները, առաջնորդության վերաբերյալ պատկերացումները, համայնքային հիշողությունը, մտավոր ավանդույթները և սոցիալական հարաբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել վաղ շիական միջավայրում տեղի ունեցած գաղափարական և համայնքային տարբերակումները, իմամության գաղափարի առանձնահատուկ մեկնաբանությունները և դրանց նշանակությունը կրոնական ինքնության ամրապնդման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Ֆաթիմյան ժամանակաշրջանին, երբ համայնքային և մտավոր ավանդույթները զարգացան պետական ու ինստիտուցիոնալ նոր պայմաններում՝ նպաստելով աստվածաբանության, փիլիսոփայության, կրթության և մշակույթի զարգացմանը։ Հետագա պատմական փուլերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու տարբեր ճյուղերի առաջացումը, աշխարհագրական տարածումը և համայնքային կազմակերպման բազմազան ձևերի զարգացումը Մերձավոր Արևելքում, Կենտրոնական ու Հարավային Ասիայում և այլ տարածաշրջաններում։ Կարևորվում է նաև կրոնական գիտելիքի փոխանցման, հեղինակության և համայնքային կառույցների դերը սերունդների միջև ինքնության շարունակականությունն ապահովելու գործում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով համայնքները պահպանել են իրենց առանձնահատկությունները քաղաքական իշխանությունների փոփոխության, միգրացիայի, մշակութային շփումների և սոցիալական վերափոխումների պայմաններում։ Միաժամանակ հնարավոր է ուսումնասիրել ներքին բազմազանությունը՝ խուսափելով ամբողջ ավանդույթը մեկ միասնական և անփոփոխ համակարգ ներկայացնելուց։ Ինքնության զարգացման դինամիկան այսպիսով բացահայտվում է կրոնական գաղափարների, պատմական հիշողության, սոցիալական կառույցների և տարբեր մշակութային միջավայրերի շարունակական փոխազդեցության միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իսլամագիտության, կրոնագիտության, պատմության և ինքնության ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել իսմաիլական համայնքների պատմական ձևավորման, ներքին բազմազանության և տարբեր ժամանակաշրջաններում նրանց ինքնության վերափոխումների մասին։