Իմպլանտավորվող համակարգերի կիրառման հիմնավորումը, ժամանակակից ցուցումները և արդյունավետության գնահատումը տարբեր տիպի ծանրալսությունների դեպքում

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է պահածոյացված սննդամթերքների նոր տեսակների ստեղծման և դրանց արդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական սկզբունքների գիտական հիմնավորմանը՝ հաշվի առնելով օգտագործվող հումքի հատկությունները, սննդային արժեքը, արտադրական գործընթացների արդյունավետությունը, պատրաստի արտադրանքի որակն ու պահպանման կայունությունը։ Հետազոտության առանցքում բուսական կամ համակցված հումքի ընտրությունը, դրա տեխնոլոգիական հատկությունների գնահատումը և վերամշակման այնպիսի մոտեցումների մշակումը կարող են լինել, որոնք հնարավորություն են տալիս ստանալ պահանջվող սպառողական և որակական հատկանիշներով արտադրանք։ Ուսումնասիրվում են հումքի քիմիական կազմը, խոնավությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, սննդային բաղադրիչների հարաբերակցությունը և տեխնոլոգիական մշակման ընթացքում դրանց հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նախնական մշակման, ջերմային ազդեցության, մանրացման, խառնման, տարայավորման և պահպանման փուլերի փոխկապակցվածությանը։ Կարևոր խնդիր է տեխնոլոգիական պայմանների ընտրությունը, որի դեպքում հնարավոր է միաժամանակ ապահովել արտադրանքի անվտանգությունը, պահպանել արժեքավոր սննդային բաղադրիչները և ձևավորել ընդունելի համային, բուրավետ ու կառուցվածքային հատկություններ։ Քննվում է ջերմային մշակման ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական և զգայական ցուցանիշների վրա, ինչպես նաև արտադրության տարբեր փուլերում որակի փոփոխությունների վերահսկման նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նոր բաղադրագրերի մշակման գիտական հիմնավորումը՝ հումքի տարբեր բաղադրիչների համատեղելիության, դրանց սննդային նշանակության և վերջնական արտադրանքի տեխնոլոգիական կայունության գնահատմամբ։ Դիտարկվում են նաև տեղական գյուղատնտեսական հումքի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները, ինչը կարող է նպաստել հումքային ռեսուրսների առավել ամբողջական վերամշակմանը և արտադրատեսականու ընդլայնմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատրաստի պահածոների պահպանման ընթացքում ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և զգայական բնութագրերի կայունությանը, քանի որ պահպանման ժամկետի հիմնավորումը կապված է արտադրանքի անվտանգության և սպառողական որակի հետ։ Արտադրական տեխնոլոգիայի գնահատման ընթացքում կարող են հաշվի առնվել նաև նյութական ու էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցումը և գործող արտադրական սարքավորումներին նոր գործընթացների հարմարեցման հնարավորությունը։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է սննդի տեխնոլոգիայի, սննդի քիմիայի, հումքի ապրանքագիտության և որակի վերահսկման մոտեցումները՝ նպաստելով նոր պահածոյացված արտադրատեսակների մշակման, դրանց արտադրական գործընթացների հիմնավորման և մրցունակ սննդամթերքի տեսականու ընդլայնման գիտատեխնոլոգիական հիմքերի ձևավորմանը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1989 թվականի սեպտեմբերի 14-ից նոյեմբերի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում տեղի ունեցած շրջափակման իրադարձությունների ժամանակագրական փաստագրմանը՝ երկրորդ պրակի շրջանակում ընդգրկելով 1989 թ. հոկտեմբերի 11-ից նոյեմբերի 5-ը ընկած փուլը։ Հետազոտությունը ունի փաստագրական-ժամանակագրական բնույթ և նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնել շրջափակման ընթացքի զարգացումները, կարևոր քաղաքական և հասարակական իրադարձությունները, ինչպես նաև դրանց անմիջական հետևանքները տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են օր առ օր արձանագրված հիմնական իրադարձությունները, վարչական և քաղաքական որոշումները, հասարակական շարժումների ակտիվությունը, ինչպես նաև տեղեկատվական դաշտում ձևավորված արձագանքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջափակման պայմաններում բնակչության սոցիալ-տնտեսական վիճակին, մատակարարման խնդիրներին, կոմունիկացիաների սահմանափակումներին և պետական կառավարման արձագանքներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է քաղաքական գործընթացների դինամիկան և դրանց ազդեցությունը հասարակական տրամադրությունների վրա՝ ներկայացնելով իրադարձությունների փաստագրական ամբողջական պատկերը։ Միաժամանակ ընդգծվում է աղբյուրների ճշգրտության և ժամանակագրական համակարգման կարևորությունը նմանատիպ պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր աղբյուր է ժամանակակից պատմագիտության համար՝ ապահովելով շրջափակման փուլային զարգացման մանրամասն փաստագրական վերլուծություն։

Գրականություն

Աշխատությունը ներկայացնում է 1939–1987 թվականներին հայ և կիրգիզական գրականությունների միջև ձևավորված ու զարգացած գրական կապերի մատենագիտական պատկերը՝ նպատակ ունենալով համակարգել, դասակարգել և հետազոտողների համար հասանելի դարձնել երկու գրական մշակույթների փոխադարձ առնչություններին վերաբերող հրատարակությունները։ Մատենագիտական ցանկը կարող է ընդգրկել հայ և կիրգիզ գրողների ստեղծագործությունների թարգմանություններ, գրականագիտական ու քննադատական հոդվածներ, գրախոսություններ, գրական դիմանկարներ, ժողովածուներ, մամուլի հրապարակումներ և այլ նյութեր, որոնք արտացոլում են երկու ժողովուրդների գրական փոխազդեցությունը։ Ժամանակագրական ընդգրկումը թույլ է տալիս հետևել խորհրդային ժամանակաշրջանում հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների զարգացման տարբեր փուլերին և բացահայտել այն գրական գործիչներին, ստեղծագործություններին ու հրատարակություններին, որոնք առավել նշանակալի դեր են ունեցել փոխադարձ ճանաչման գործընթացում։ Առանձին նշանակություն կարող է ունենալ թարգմանական գործունեության փաստագրումը, քանի որ գրական կապերի խորացման կարևորագույն միջոցներից մեկը տարբեր լեզուներով ստեղծագործությունների տարածումն ու ընթերցողին ներկայացնելն էր։ Այդ համատեքստում մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս պարզելու, թե որ հայ հեղինակներն են ներկայացվել կիրգիզերեն, որ կիրգիզ հեղինակների գործերն են թարգմանվել հայերեն, ինչ պարբերականներում կամ ժողովածուներում են դրանք հրատարակվել և ինչպիսի արձագանք են ստացել գրական քննադատության մեջ։ Հետազոտական արժեք ունի նաև գրական մամուլի և պարբերական հրատարակությունների ընդգրկումը, քանի որ հենց մամուլում էին հաճախ արտացոլվում գրական փոխանակումները, հեղինակների մասին հրապարակումները, թարգմանությունների քննարկումները և մշակութային միջոցառումները։ Մատենագիտական ցանկի համակարգված բնույթը կարևոր է այն պատճառով, որ այն ոչ միայն տեղեկատու աղբյուր է, այլև կարող է հիմք ծառայել հայ-կիրգիզական գրական հարաբերությունների հետագա պատմագիտական և գրականագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Նման աղբյուրի միջոցով հնարավոր է բացահայտել գրական կապերի հիմնական ուղղությունները, դրանց ինտենսիվության փոփոխությունը և տարբեր ժամանակաշրջաններում փոխադարձ հետաքրքրության առավել ակտիվ դրսևորումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նաև համեմատական գրականագիտության տեսանկյունից, քանի որ հայ և կիրգիզ գրականությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ազգային գրական ավանդույթների շփման, փոխադարձ ազդեցության և միջմշակութային հաղորդակցության ձևերը։ Հատկապես արժեքավոր կարող են լինել այն մատենագիտական գրառումները, որոնք փաստագրում են առանձին հեղինակների ստեղծագործությունների թարգմանական պատմությունը և դրանց շուրջ ձևավորված քննադատական արձագանքը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել համապատասխան գրականության մեջ, գտնել առաջնային և երկրորդային աղբյուրներ և ուսումնասիրել հայ-կիրգիզական մշակութային հարաբերությունների կոնկրետ դրվագներ։ Այն կարող է կիրառվել գրականագիտական հետազոտությունների, գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքների, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության և մշակութային կապերի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, հայագետներին, թյուրքագետներին, թարգմանության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և հայ-կիրգիզական գրական ու մշակութային կապերով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Իրավաբանություն

Գիրքը՝ «Քրեական իրավունք», հեղինակը Գրիգորյան Մ., հանդիսանում է ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ, որը նվիրված է քրեական իրավունքի հիմնական սկզբունքների, ինստիտուտների և կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է քրեական իրավունքի ընդհանուր մասի հիմնական հասկացությունները՝ հանցագործության էությունը, քրեական պատասխանատվության հիմքերը, մեղավորության ձևերը, հանցակազմի տարրերը և պատասխանատվությունից ազատման պայմանները։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են նաև հատուկ մասի դրույթները՝ հանցագործությունների տեսակները՝ ուղղված անձի, սեփականության, հասարակական անվտանգության, պետական կարգի և այլ հասարակական հարաբերությունների դեմ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված պատժի համակարգին, պատժատեսակներին և դրանց կիրառման սկզբունքներին, ինչպես նաև քրեական իրավունքի կանխարգելիչ և դաստիարակչական դերին։ Ներառված են նաև քրեական իրավունքի կիրառման գործնական մոտեցումներ և իրավական մեկնաբանություններ, որոնք նպաստում են օրենքի ճիշտ ընկալմանը և կիրառմանը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է իրավագիտության ուսանողների, իրավաբանների և իրավապահ մարմինների մասնագետների համար՝ ապահովելով քրեական իրավունքի համակարգված և խորքային իմացություն։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական էնդոմետրիտի կլինիկական և ձևաբանական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ արգանդի լորձաթաղանթում երկարատև բորբոքային գործընթացի առաջացման, պահպանման, ախտորոշման և վերարտադրողական համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի վրա դրա հնարավոր ազդեցության տեսանկյունից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հիվանդության կլինիկական դրսևորումների և էնդոմետրիումում հայտնաբերվող հյուսվածաբանական փոփոխությունների փոխհարաբերության վրա, քանի որ տվյալ վիճակը կարող է ունենալ ոչ արտահայտված կամ ոչ սպեցիֆիկ ախտանշաններ, և միայն կլինիկական պատկերի հիման վրա դրա ճանաչումը միշտ չէ, որ բավարար է։ Այդ պատճառով առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կլինիկական, գործիքային, լաբորատոր և ձևաբանական տվյալների համադրմանը։ Էնդոմետրիումը դիտարկվում է որպես կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առումով փոփոխական հյուսվածք, որը դաշտանային ցիկլի ընթացքում ենթարկվում է օրինաչափ վերակառուցումների։ Նման ֆիզիոլոգիական փոփոխականությունը կարևոր է հյուսվածաբանական գնահատման ժամանակ, քանի որ անհրաժեշտ է տարբերակել բնական ցիկլային փոփոխությունները երկարատև բորբոքային գործընթացին բնորոշ շեղումներից։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել բորբոքային բջջային ներթափանցման բնույթը, ստրոմայի և գեղձային բաղադրիչների փոփոխությունները, անոթային համակարգի առանձնահատկությունները և հյուսվածքային վերակառուցման այլ դրսևորումներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հիվանդության առաջացման հնարավոր գործոններին։ Քրոնիկական բորբոքային փոփոխությունների ձևավորումը կարող է կապված լինել տարբեր վարակային գործոնների, ներարգանդային միջամտությունների, ծննդաբերությունից կամ հղիության ընդհատումից հետո առաջացած փոփոխությունների և վերարտադրողական համակարգի այլ վիճակների հետ։ Սակայն առանձին հիվանդների մոտ պատճառական գործոնի հստակ որոշումը կարող է դժվար լինել, ինչն ընդգծում է բազմակողմանի հետազոտության անհրաժեշտությունը։ Հիվանդության զարգացման գործընթացը դիտարկվում է որպես լորձաթաղանթի տեղային իմունային արձագանքի, հյուսվածքային վերականգնման և երկարատև բորբոքային ազդեցության փոխկապակցված փոփոխությունների արդյունք։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կլինիկական պատկերի բազմազանության ուսումնասիրությունը։ Որոշ դեպքերում հիվանդությունը կարող է ուղեկցվել դաշտանային ցիկլի խանգարումներով, կոնքային շրջանում անհարմարությամբ, արտազատումների փոփոխություններով կամ այլ ոչ սպեցիֆիկ գանգատներով, մինչդեռ այլ դեպքերում արտահայտված ախտանշանները կարող են բացակայել։ Այս առանձնահատկությունը պայմանավորում է այն իրավիճակը, երբ վիճակը հայտնաբերվում է այլ գինեկոլոգիական կամ վերարտադրողական խնդիրների հետազոտության ընթացքում։ Հետևաբար ախտանշանների բացակայությունը ինքնին չի կարող օգտագործվել հյուսվածքային փոփոխությունների բացառման համար։ Առանձին ուղղություն է վերարտադրողական ֆունկցիայի հետ հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը։ Էնդոմետրիումը կարևոր դեր ունի սաղմի իմպլանտացիայի և հղիության վաղ փուլերի համար անհրաժեշտ միջավայրի ձևավորման մեջ, ուստի դրա կառուցվածքային և իմունաբանական վիճակի փոփոխությունները հետազոտական հետաքրքրություն են ներկայացնում անպտղության և վերարտադրողական որոշ խանգարումների համատեքստում։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել վերարտադրողական պատմության տվյալները և հյուսվածաբանական արդյունքները՝ պարզելու համար, թե տարբեր կլինիկական խմբերում ինչպիսի ձևաբանական առանձնահատկություններ են առավել հաճախ հանդիպում։ Միաժամանակ կարևորվում է պատճառահետևանքային կապերի զգուշավոր գնահատումը, քանի որ վերարտադրողական խնդիրները սովորաբար բազմագործոն բնույթ ունեն։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում հյուսվածաբանական ախտորոշմանը։ Էնդոմետրիումից ստացված նյութի մանրադիտակային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հյուսվածքի բջջային կազմը, ստրոմայի վիճակը, գեղձերի կառուցվածքը և բորբոքային փոփոխությունների առկայությունը։ Քրոնիկական գործընթացի գնահատման ժամանակ նշանակություն կարող է ունենալ պլազմային բջիջների հայտնաբերումը, սակայն ձևաբանական պատկերը նպատակահարմար է մեկնաբանել ամբողջական կլինիկական համատեքստում։ Հյուսվածաբանական հետազոտության որակը կախված է նաև նյութի ճիշտ ստացումից, մշակման եղանակից, նմուշի բավարարությունից և ախտաբանի կողմից կիրառվող գնահատման չափանիշներից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ստրոմալ փոփոխություններին։ Երկարատև բորբոքային գործընթացը կարող է արտահայտվել բջջային կազմի փոփոխությամբ, այտուցով, տեղային խտացմամբ կամ այլ կառուցվածքային առանձնահատկություններով։ Նման փոփոխությունները միշտ չէ, որ ունեն բացառապես մեկ հիվանդությանը բնորոշ բնույթ, հետևաբար դրանց նշանակությունը գնահատվում է այլ հյուսվածաբանական նշանների հետ միասին։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս նվազեցնել առանձին ոչ սպեցիֆիկ փոփոխությունների չափազանցված մեկնաբանման հավանականությունը։ Կարևոր ուղղություն է էնդոմետրիումի գեղձային բաղադրիչի ուսումնասիրությունը։ Գեղձերի կառուցվածքը և դրանց ֆունկցիոնալ վիճակը բնականորեն փոփոխվում են դաշտանային ցիկլի ընթացքում, ուստի դրանց գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել համապատասխան փուլը։ Բորբոքային միջավայրում կարող են դիտարկվել գեղձային կառուցվածքի և շրջակա ստրոմայի հարաբերությունների փոփոխություններ, որոնք լրացուցիչ տեղեկություն են տալիս լորձաթաղանթի ընդհանուր վիճակի մասին։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում միկրոշրջանառության և անոթային բաղադրիչի գնահատումը։ Էնդոմետրիումի բնական վերակառուցումը սերտորեն կապված է անոթային համակարգի փոփոխությունների հետ, իսկ երկարատև բորբոքային գործընթացը կարող է ազդել տեղային անոթային արձագանքների վրա։ Անոթների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել բորբոքային գործընթացի ձևաբանական բնութագիրը և նպաստել հյուսվածքային փոփոխությունների ավելի ամբողջական գնահատմանը։ Հետազոտության մեջ կարող է կարևորվել իմունահյուսվածաքիմիական մեթոդների կիրառումը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս որոշակի բջջային խմբեր կամ հյուսվածքային մարկերներ ավելի հստակ տարբերակել սովորական հյուսվածաբանական ներկումներով ստացվող պատկերից։ Հատկապես այն դեպքերում, երբ պլազմային բջիջների նույնականացումը սովորական մանրադիտակային գնահատմամբ դժվար է, լրացուցիչ մարկերների կիրառումը կարող է բարձրացնել ախտորոշիչ վստահությունը։ Միաժամանակ իմունահյուսվածաքիմիական արդյունքները պետք է մեկնաբանվեն ձևաբանական ընդհանուր պատկերի և կլինիկական տվյալների հետ միասին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ախտորոշիչ չափանիշների ստանդարտացման խնդրին։ Տարբեր հետազոտություններում օգտագործվող չափանիշների տարբերությունները կարող են ազդել հիվանդության հայտնաբերման հաճախականության վրա։ Հետևաբար կարևոր է հստակ սահմանել, թե որ հյուսվածաբանական նշանները, դրանց քանակական կամ որակական արտահայտվածությունը և ինչպիսի համակցություններն են օգտագործվում ախտորոշիչ եզրակացության համար։ Ստանդարտացված մոտեցումները նպաստում են տարբեր կլինիկական կենտրոններում ստացված տվյալների համադրելիությանը և հետազոտությունների արդյունքների ավելի վստահ մեկնաբանմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հիստերոսկոպիկ պատկերի և ձևաբանական արդյունքների համադրումը։ Արգանդի խոռոչի անմիջական տեսողական գնահատումը կարող է բացահայտել լորձաթաղանթի որոշ փոփոխություններ, սակայն տեսողական նշանները միշտ չէ, որ լիովին համապատասխանում են հյուսվածաբանական պատկերին։ Այդ պատճառով հիստերոսկոպիան կարող է դիտարկվել որպես լրացուցիչ գործիք, իսկ վերջնական գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր մեթոդների արդյունքները։ Նման համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գործիքային և ձևաբանական չափանիշների համապատասխանությունը։ Առանձին ուղղություն է ուլտրաձայնային հետազոտության նշանակության գնահատումը։ Ուլտրաձայնային պատկերումը լայնորեն կիրառվում է գինեկոլոգիական հետազոտության մեջ և հնարավորություն է տալիս գնահատել արգանդի ու էնդոմետրիումի ընդհանուր կառուցվածքը։ Սակայն քրոնիկական բորբոքային փոփոխությունների դեպքում հայտնաբերվող նշանները կարող են լինել ոչ սպեցիֆիկ։ Այդ պատճառով պատկերային տվյալները առավել օգտակար են, երբ դիտարկվում են կլինիկական պատմության, լաբորատոր և ձևաբանական հետազոտությունների հետ միասին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տարբեր ախտորոշիչ մեթոդների զգայունության և տեղեկատվական արժեքի համեմատությունը։ Կլինիկական ախտանշանների, պատկերային հետազոտությունների, հիստերոսկոպիկ դիտարկումների և հյուսվածաբանական չափանիշների համադրումը կարող է ցույց տալ, թե առանձին մեթոդների արդյունքները որքանով են համապատասխանում միմյանց։ Նման վերլուծությունը կարևոր է առավել հիմնավորված ախտորոշիչ մոտեցումների ձևավորման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում տարբերակիչ ախտորոշմանը։ Էնդոմետրիումի մի շարք ֆիզիոլոգիական և ախտաբանական վիճակներ կարող են ունենալ մասամբ նման ձևաբանական կամ կլինիկական դրսևորումներ։ Դաշտանային ցիկլի փուլը, հորմոնային ազդեցությունները, այլ բորբոքային վիճակները և լորձաթաղանթի կառուցվածքային փոփոխությունները պետք է հաշվի առնվեն մանրադիտակային պատկերի մեկնաբանման ժամանակ։ Այս պատճառով ախտաբանական եզրակացությունը նպատակահարմար է ձևավորել ոչ թե մեկ առանձին նշանի, այլ տվյալների ամբողջության հիման վրա։ Կարևոր ուղղություն է տեղային իմունային համակարգի ուսումնասիրությունը։ Էնդոմետրիումը պարունակում է տարբեր իմունային բջիջներ, որոնց կազմն ու ակտիվությունը կարող են փոփոխվել ինչպես ֆիզիոլոգիական ցիկլի ընթացքում, այնպես էլ բորբոքային գործընթացների ժամանակ։ Երկարատև բորբոքման պայմաններում իմունային բջիջների հարաբերակցությունը և դրանց հետ կապված ազդանշանային գործընթացները կարող են փոխվել։ Այս մեխանիզմների ուսումնասիրությունը նպաստում է հիվանդության ախտածագման ավելի խոր ընկալմանը և բացատրում, թե ինչու որոշ դեպքերում բորբոքային փոփոխությունները կարող են պահպանվել երկար ժամանակ։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում մանրէաբանական գործոնների գնահատումը։ Արգանդի խոռոչի միկրոմիջավայրի ուսումնասիրությունը և հնարավոր միկրոօրգանիզմների հայտնաբերումը կարող են լրացուցիչ տեղեկություն տալ որոշ դեպքերում բորբոքային գործընթացի բնույթի մասին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել կլինիկական նշանակություն ունեցող տվյալները պատահական կամ աղտոտմամբ պայմանավորված արդյունքներից։ Այդ պատճառով մանրէաբանական կամ մոլեկուլային հետազոտությունների արդյունքները նույնպես պետք է համադրվեն կլինիկական և ձևաբանական պատկերների հետ։ Կարևոր է նաև հիվանդության տևողության և ձևաբանական արտահայտվածության հարաբերության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև ընթացքը կարող է կապված լինել հյուսվածքային վերակառուցման տարբեր աստիճանների հետ, սակայն կլինիկական ախտանշանների ուժգնությունը պարտադիր չէ ուղղակիորեն արտացոլի մանրադիտակային փոփոխությունների չափը։ Այս անհամապատասխանությունը ևս մեկ անգամ ընդգծում է բազմամեթոդ ախտորոշման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վերարտադրողական տարբեր պատմություն ունեցող կանանց խմբերի համեմատությանը։ Հնարավոր է ուսումնասիրել նախկին հղիությունների, ծննդաբերությունների, գինեկոլոգիական միջամտությունների և վերարտադրողական դժվարությունների վերաբերյալ տվյալները և դրանք համադրել հյուսվածաբանական փոփոխությունների հետ։ Նման խմբային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վիճակի հետ վիճակագրորեն կապված որոշ գործոններ՝ առանց յուրաքանչյուր կապը ինքնաբերաբար պատճառական համարելու։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև բուժումից առաջ և հետո ձևաբանական պատկերի փոփոխությունը՝ բժշկական հսկողության շրջանակում։ Կրկնակի գնահատումը որոշ հետազոտական իրավիճակներում հնարավորություն է տալիս պարզել, թե կլինիկական փոփոխությունները որքանով են ուղեկցվում հյուսվածքային պատկերի փոփոխությամբ։ Այս մոտեցումը կարող է օգտագործվել ախտորոշիչ չափանիշների և բուժական արդյունքների գնահատման գիտական հիմնավորման համար։ Առանձին նշանակություն ունի ախտորոշման չափազանցման կամ թերագնահատման խնդիրը։ Ոչ սպեցիֆիկ ախտանշանների և տարբեր ձևաբանական չափանիշների պայմաններում հնարավոր են ախտորոշիչ տարաձայնություններ։ Հետևաբար կարևոր է կիրառել վերարտադրելի չափանիշներ, ապահովել հյուսվածքային նմուշների բավարար որակը և արդյունքները մեկնաբանել հիվանդի ընդհանուր կլինիկական պատկերի համատեքստում։ Սա հատկապես կարևոր է վերարտադրողական բժշկության ոլորտում, որտեղ ախտորոշիչ եզրակացությունը կարող է ազդեցություն ունենալ հետագա բժշկական մարտավարության ընտրության վրա։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել հիվանդների կլինիկական պատմության ուսումնասիրությունը, գինեկոլոգիական հետազոտության տվյալների համակարգումը, պատկերային և հիստերոսկոպիկ արդյունքների գնահատումը, էնդոմետրիումի նմուշների հյուսվածաբանական և անհրաժեշտության դեպքում իմունահյուսվածաքիմիական ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև ստացված ցուցանիշների վիճակագրական համեմատությունը։ Հիվանդների խմբավորումը ըստ կլինիկական և վերարտադրողական առանձնահատկությունների կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու ձևաբանական փոփոխությունների և տարբեր կլինիկական գործոնների միջև կապերը։ Գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկարատև էնդոմետրիալ բորբոքման ախտորոշման չափանիշների ճշգրտման և կլինիկական ու ձևաբանական տվյալների միջև հարաբերությունների բացահայտման անհրաժեշտությամբ։ Հյուսվածքային փոփոխությունների մանրամասն բնութագրումը կարող է նպաստել հիվանդության ախտածագման ավելի ամբողջական ընկալմանը, իսկ տարբեր հետազոտական մեթոդների համադրումը՝ ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է երկարատև էնդոմետրիալ բորբոքային գործընթացի բազմակողմանի կլինիկաձևաբանական ուսումնասիրություն՝ ընդգրկելով հնարավոր պատճառական գործոնները, կլինիկական դրսևորումների բազմազանությունը, վերարտադրողական ֆունկցիայի հետ հնարավոր կապերը, էնդոմետրիումի բջջային և կառուցվածքային փոփոխությունները, հյուսվածաբանական ու իմունահյուսվածաքիմիական չափանիշները, գործիքային հետազոտությունների նշանակությունը, տարբերակիչ ախտորոշումը և կլինիկական ու ձևաբանական տվյալների համադրման անհրաժեշտությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել գինեկոլոգիայի, վերարտադրողական բժշկության, ախտաբանական անատոմիայի և հյուսվածաբանության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, բժիշկների, դասախոսների և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

ՀՀ տնտեսությունում վերջին ժամանակներս տեղի ունեցող գործընթացները արտասահմանյան ներդրումների աճը, բնակչության բանկային ավանդների ավելացումը, դրամի փոխարժեքի ամրապնդումը և այլն հանգեցրեցին ավանդների երաշխավորման համակարգի հանդեպ ուշադրության բարձրացմանը և դրանց հատուցումը երաշխավորող մեխանիզմների մշակմանը / Диссертация посвящена изучению проблемы эффективного функционирова- ния системы страхования банковских депозитов, являющейся одной из важнейших в свете обеспечения стабильности банковской системы посредством защиты прав вкладчиков и гарантирования обеспечения результатов деятельности фи нансовых учреждений, a также изыскания nymew усовершенствования банковской системы в РА на основе анализа международного опыта Հրատ.՝ ՀՀ ԳԱԱ Մ. Քոթանյանի անվան տնտեսագիտության ինստիտուտ, Երևան, 2009, Սեղմագիր՝ 23 էջ [src=123456789/2215] [dspace.nla.am]