Исследование абсолютной устойчивости нелинейных многомерных систем регулирования методом характеристических передаточных функций

Economics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրները՝ դիտարկելով դրանք «աճի բևեռներ և կենտրոններ» հայեցակարգի շրջանակում և փորձելով բացահայտել տարածքային զարգացման անհամաչափությունները հաղթահարելու հնարավոր ուղիները։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են որոշակի քաղաքներ, մարզեր կամ տնտեսական հանգույցներ հանդես գալ որպես աճի շարժիչներ՝ խթանելով հարակից տարածքների տնտեսական ակտիվությունը և ապահովելով ներդրումների, արտադրողականության և զբաղվածության աճի տարածական բաշխում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային զարգացման քաղաքականության արդյունավետությանը, ենթակառուցվածքային ներդրումների դերին, արդյունաբերական և ծառայությունների ոլորտների կենտրոնացման խնդիրներին, ինչպես նաև պետական կարգավորման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցության մեխանիզմներին։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է այն մարտահրավերներին, որոնք խոչընդոտում են բազմակենտրոն տնտեսական աճի ձևավորմանը, այդ թվում՝ սահմանափակ ներդրումային միջավայրին, մարդկային կապիտալի անհավասար բաշխմանը, լոգիստիկ կապերի թերզարգացվածությանը և տարածաշրջանային զարգացման ծրագրերի ոչ բավարար համակարգվածությանը։ Միաժամանակ ներկայացվում են միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են տարբեր երկրներ կիրառել աճի բևեռների մոդելը՝ տնտեսական զարգացման ավելի հավասարակշռված կառուցվածք ստեղծելու համար, և քննարկվում են դրանց հնարավոր ադապտացիոն լուծումները Հայաստանի պայմաններում։

History

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայի Հանրապետությունում պահպանողականության ձևավորման, զարգացման և վերափոխման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով երկրի պատմական, գաղափարախոսական և սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների լայն համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում պահպանողական քաղաքական մտքի և հասարակական դիրքորոշումների զարգացումն է, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը Թուրքիայի կուսակցական համակարգում և պետական կառավարման տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրությունը հատուկ ուշադրություն է դարձնում Դեմոկրատական կուսակցության և «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության կառավարման շրջաններին՝ փորձելով բացահայտել դրանց քաղաքական գաղափարախոսության, պետական կառավարման մոտեցումների և հասարակական հենարանի առանձնահատկությունները։ Աշխատության շրջանակում կարող են վերլուծվել աշխարհիկության և կրոնականության հարաբերակցությունը, ազգային և կրոնական ինքնության դերը, ավանդական արժեքների պահպանումը, ընտանիքի և հասարակության վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև պահպանողականության և արդիականացման փոխհարաբերությունը։ Կարևոր ուղղություն է պահպանողականության քաղաքական բովանդակության փոփոխության ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացումները, քաղաքայինացման և սոցիալական վերափոխումների գործընթացները, կրթության և մշակույթի ոլորտների փոփոխությունները և հասարակության տարբեր խմբերի միջև արժեքային տարբերությունները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես է պահպանողական գաղափարախոսությունը տարբեր պատմական փուլերում հարմարվել փոփոխվող քաղաքական և սոցիալական պայմաններին և ինչպես է այն ազդել իշխանության և հասարակության փոխհարաբերությունների վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև «Արդարություն և զարգացում» կուսակցության իշխանության շրջանում պահպանողականության նոր ձևերի, քաղաքական իսլամի, ազգային ինքնության և պետականության գաղափարների փոխազդեցությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի նորագույն պատմությամբ, քաղաքական համակարգով, գաղափարախոսությունների զարգացմամբ և հասարակական գործընթացներով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, տարածաշրջանագետների և հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Իրաքում մամլուքական միջավայրից սերած իշխանական և վարչաքաղաքական վերնախավի ձևավորմանը, գործունեությանը և պատմական դերին՝ XVIII–XIX դարերի ընթացքում։ Հետազոտության հիմնական աղբյուրագիտական հենքը արաբական պատմագրությունն է, որի միջոցով ուսումնասիրվում են տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունները, իշխանության կառուցվածքը, տեղական կառավարիչների գործունեությունը, վարչական համակարգի առանձնահատկությունները և Իրաքի հասարակական-քաղաքական կյանքի փոփոխությունները։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում այն հանգամանքին, թե ինչպես մամլուքական ծագում ունեցող գործիչները կարողացան ամրապնդել իրենց դիրքերը Իրաքում, ձևավորել ազդեցիկ իշխանական շրջանակ և երկար ժամանակ էական դեր ունենալ տարածաշրջանի կառավարման գործում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են Բաղդադի և Իրաքի մյուս կարևոր կենտրոնների քաղաքական զարգացումները, տեղական իշխանությունների և կենտրոնական օսմանյան իշխանության հարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր քաղաքական ու սոցիալական խմբերի միջև պայքարը ազդեցության և իշխանության համար։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արաբ պատմագիրների հաղորդած տեղեկությունների վերլուծությանը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ընթացքը, իշխանավորների քաղաքական վարքագիծը և հասարակության մեջ տեղի ունեցող գործընթացները։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես առանձին իշխանական խմբի պատմության ներկայացում, այլև որպես Իրաքի քաղաքական պատմության ավելի լայն ուսումնասիրություն, քանի որ մամլուքական վերնախավի գործունեությունը սերտորեն կապված էր Օսմանյան կայսրության վարչական համակարգի, տարածաշրջանային քաղաքականության և տեղական ուժերի փոխհարաբերությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ արաբական պատմագրության նյութերի օգտագործումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պատմական իրադարձությունները տեղական պատմագիտական ավանդույթի շրջանակում և համադրել տարբեր հեղինակների մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի, Իրաքի, Օսմանյան կայսրության, արաբական պատմագրության և XVIII–XIX դարերի քաղաքական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև պատմության և արևելագիտության ոլորտների ուսանողներին։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային բանկերի ակտիվների և պարտավորությունների գնահատման մեթոդաբանական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բանկի ֆինանսական վիճակի իրական և համադրելի պատկերի ձևավորման համար ակտիվների ու պասիվների արժեքային գնահատման նշանակությունն է, ինչպես նաև գնահատման մոտեցումների կատարելագործման հնարավորությունները։ Ակտիվների շրջանակում դիտարկվում են բանկի ֆինանսական ռեսուրսների տեղաբաշխման հիմնական ուղղությունները՝ վարկային ներդրումները, արժեթղթերը, դրամական միջոցները և այլ ֆինանսական պահանջները, իսկ պասիվների ուսումնասիրությունը ներառում է ներգրավված միջոցները, ավանդները, փոխառությունները և բանկի ֆինանսավորման այլ աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ակտիվների որակի գնահատմանը, քանի որ դրանց եկամտաբերությունը, իրացվելիությունը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն կապված են բանկի ֆինանսական կայունության հետ։ Քննվում են վարկային պորտֆելի գնահատման, հնարավոր կորուստների ճանաչման, ֆինանսական գործիքների արժեքի որոշման և հաշվապահական տեղեկատվության արժանահավատության խնդիրները։ Պասիվների գնահատման տեսանկյունից ուսումնասիրվում են ներգրավված ռեսուրսների կառուցվածքը, դրանց ժամկետայնությունը, արժեքը և բանկի ֆինանսավորման կայունության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ակտիվների և պարտավորությունների ժամկետային ու արժութային կառուցվածքների համապատասխանեցմանը, քանի որ դրանց միջև անհավասարակշռությունը կարող է առաջացնել իրացվելիության, տոկոսադրույքային և արժութային ռիսկեր։ Հետազոտվում է նաև ակտիվների և պասիվների կառավարման կապը բանկի եկամտաբերության, կապիտալի բավարարության և ընդհանուր ռիսկային դիրքի հետ։ Գնահատման մեթոդների կատարելագործումը դիտարկվում է հաշվապահական հաշվառման, ֆինանսական վերլուծության և ռիսկերի կառավարման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական հաշվետվությունների տեղեկատվական նշանակությանը և գնահատման միասնական ու հիմնավորված սկզբունքների կիրառման անհրաժեշտությանը՝ բանկերի ֆինանսական ցուցանիշների համադրելիությունն ապահովելու համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային բանկային և հաշվապահական մոտեցումների կիրառելիությանը ազգային ֆինանսական համակարգում՝ հաշվի առնելով տեղական շուկայի առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը միավորում է բանկային գործի, ֆինանսական հաշվառման, ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման ու ֆինանսական ռիսկերի գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գնահատման համակարգի բարելավման ուղղությունները և նպաստել առևտրային բանկերի ֆինանսական կառավարման արդյունավետության ու կայունության բարձրացմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Արևելյան Հայաստանի գյուղական համայնքի պատմական և ազգագրական ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբն ընկած ժամանակաշրջանում։ Այն դիտարկում է գյուղական համայնքը որպես հասարակական կազմակերպման կարևոր ձև, որի շրջանակում ձևավորվել և պահպանվել են բնակչության տնտեսական գործունեությունը, կենցաղային սովորույթները, փոխօգնության ավանդույթներն ու սոցիալական հարաբերությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում համայնքի ներքին կառուցվածքն է, անդամների փոխհարաբերությունները, հողօգտագործման և սեփականության հարցերը, գյուղական տնտեսության կազմակերպումը, աշխատանքի բաժանումը և համայնքային կյանքի կարգավորման ձևերը։ Պատմաազգագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին հասարակական ու տնտեսական փոփոխություններն ազդում գյուղական բնակչության կենսակերպի, ավանդական հարաբերությունների և համայնքային կառավարման վրա։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում ընտանիքի և համայնքի փոխկապակցվածությունը, կոլեկտիվ պատասխանատվության ու փոխադարձ աջակցության դրսևորումները, ինչպես նաև սովորութային կարգերի և նոր հասարակական պայմանների հարաբերակցությունը։ Աշխատությունը նպաստում է Արևելյան Հայաստանի գյուղական հասարակության պատմական զարգացման, սոցիալական կառուցվածքի և ավանդական մշակույթի ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն արժեքավոր է պատմաբանների, ազգագրագետների, սոցիոլոգների և հայ գյուղի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը հայ տպագրության պատմությանը վերաբերող մատենագիտական բնույթի համապարփակ ցանկ է, որի հիմնական նպատակն է համակարգել, նկարագրել և հետազոտողին հասանելի դարձնել հայերեն և հայ տպագրական մշակույթին առնչվող հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն արժեքավոր է որպես տեղեկատու և աղբյուրագիտական գործիք, որը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ գրքի և տպագրության զարգացման ընթացքին, տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված հրատարակությունների տարածմանը և մատենագիտական ժառանգության պահպանման գործընթացին։ Մատենագիտական ցանկում ընդգրկված նյութերը կարող են ներկայացվել ժամանակագրական, թեմատիկ կամ այլ համակարգված սկզբունքներով՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել անհրաժեշտ հրատարակությունների, դրանց հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակման վայրերի և ժամանակի վերաբերյալ տվյալների մեջ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն միավորում է հայ տպագրական ժառանգության վերաբերյալ բազմաբնույթ մատենագիտական տեղեկություններ և դրանով նպաստում ինչպես առանձին գրքերի ու պարբերականների նույնականացմանը, այնպես էլ հայ գրքի պատմության ամբողջական պատկերի վերականգնմանը։ Նման աղբյուրագիտական աշխատանքը հատկապես կարևոր է այն պատճառով, որ հայ տպագրության պատմությունը ձևավորվել է տարբեր երկրներում և մշակութային միջավայրերում՝ ընդգրկելով բազմաթիվ տպագրական կենտրոններ, հրատարակիչներ, տպարաններ և հեղինակներ։ Դրանց վերաբերյալ տվյալների միասնական համակարգումը մեծ նշանակություն ունի հայագիտության, գրքի պատմության, մատենագիտության և մշակութաբանության հետագա ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է օգտագործվել նաև որպես որոնման և համեմատական ուսումնասիրության գործիք՝ հնարավորություն տալով հետազոտողներին պարզել հրատարակությունների ժամանակագրական հաջորդականությունը, բացահայտել առանձին հեղինակների կամ տպարանների գործունեությունը և ուսումնասիրել հայ տպագրության աշխարհագրական տարածման առանձնահատկությունները։ Այն արժեքավոր է նաև գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի համար, քանի որ նման ցանկերը նպաստում են հավաքածուների նկարագրմանը, մատենագիտական գրառումների ճշգրտմանը և հազվագյուտ կամ պատմական նշանակություն ունեցող հրատարակությունների հայտնաբերմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարելի է դիտարկել որպես հայ տպագրական ժառանգության վերաբերյալ համակարգված մատենագիտական հենք, որը կարևոր տեղեկատու նշանակություն ունի հայ գրքի պատմությամբ, տպագրության պատմությամբ, մատենագիտությամբ, գրադարանագիտությամբ և մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների և հետազոտողների համար։