Изучение и социально-гигиеническая оценка распространения глаукомы в Армении

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կրթության էթնոքաղաքական արժեքայնության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրթական համակարգի դերը էթնիկ ինքնության, հասարակական գիտակցության, մշակութային արժեքների և քաղաքացիական դիրքորոշումների ձևավորման գործընթացներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքների և հմտությունների փոխանցման միջոց, այլև որպես սոցիալականացման կարևոր ինստիտուտ, որի միջոցով փոխանցվում են լեզվական, մշակութային, պատմական և հասարակական արժեքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության և էթնիկ ինքնության փոխկապակցվածությանը, ազգային ու մշակութային ժառանգության պահպանմանն ու փոխանցմանը, ինչպես նաև բազմազգ հասարակություններում կրթական քաղաքականության կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կրթական բովանդակության, լեզվի, պատմության և մշակույթի դասավանդման ազդեցությանը սովորողների ինքնության ձևավորման վրա, ինչպես նաև տարբեր էթնիկ խմբերի կրթական կարիքների և դրանց նկատմամբ պետական քաղաքականության մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում է նաև կրթության հնարավոր դերը հասարակական համերաշխության, փոխադարձ հարգանքի, միջմշակութային երկխոսության և տարբեր ինքնությունների խաղաղ համակեցության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են կրթության մեջ ազգային, էթնիկ և քաղաքական արժեքների համադրման ժամանակ՝ ներառյալ կարծրատիպերի ձևավորման, մշակութային բացառման կամ կրթական անհավասարության ռիսկերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս կրթության էթնոքաղաքական նշանակությունը դիտարկել ավելի լայն հասարակական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում՝ գնահատելով դրա ազդեցությունը ինչպես անհատի ինքնության, այնպես էլ հասարակության արժեքային համակարգի ձևավորման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել կրթության մասնագետների, մանկավարժների, սոցիոլոգների, քաղաքագետների և էթնոքաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ կրթությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ ազգային և մշակութային ինքնության պահպանման, հասարակական ինտեգրման և բազմազանության պայմաններում փոխըմբռնման ու համերաշխության ձևավորման գործում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում մաթեմատիկայի արտադասարանային աշխատանքների կազմակերպման և անցկացման ժամանակակից մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ մաթեմատիկայի նկատմամբ սովորողների հետաքրքրության զարգացումը, տրամաբանական և քննադատական մտածողության ձևավորումը և նրանց անհատական կարողությունների բացահայտումը չեն սահմանափակվում միայն դասաժամերի շրջանակով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է մշակել մաթեմատիկայի արտադասարանային գործունեության կազմակերպման և իրականացման արդյունավետ հայեցակարգ ու մեթոդական համակարգ, որը կարող է նպաստել սովորողների ճանաչողական հետաքրքրության, մաթեմատիկական մտածողության և մաթեմատիկական մշակույթի զարգացմանը։ Հետազոտության հեղինակը Հայկազն Սարիբեկի Նավասարդյանն է, իսկ աշխատանքը պաշտպանվել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում՝ մանկավարժական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար։ Ազգային գրադարանի մատենագիտական տվյալներով՝ աշխատանքը հրատարակվել է 2017 թվականին և ունի 21 էջ։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ արտադասարանային աշխատանքը դիտարկվում է որպես մաթեմատիկական գիտելիքների խորացման և սովորողների կարողությունների զարգացման ինքնուրույն կրթական միջավայր։ Հեղինակը առանձնացնում է այն հակասությունը, որ ժամանակակից կրթության պահանջները սովորողից ակնկալում են ավելի զարգացած բովանդակային, հաղորդակցական և անձնային կարողություններ, մինչդեռ դրանց ձևավորման համար անհրաժեշտ արտադասարանային աշխատանքի մեթոդական համակարգը միշտ չէ, որ բավարար չափով մշակված է։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև հանրապետական և միջազգային մաթեմատիկական օլիմպիադաների պահանջների և դպրոցական սովորական ուսուցման ընթացքում ձեռք բերվող գիտելիքների միջև հնարավոր անհամապատասխանությանը։ Աշխատությունը կարևորում է արտադասարանային գործունեության բազմազան ձևերի կիրառումը։ Դրանց շարքում կարող են լինել մաթեմատիկական խմբակները, օլիմպիադաները, մրցույթները, մաթեմատիկական երեկոները, թեմատիկ միջոցառումները, տրամաբանական խնդիրների լուծման պարապմունքները, նախագծային աշխատանքները և տարբեր տեսակի ինտելեկտուալ խաղերը։ Նման գործունեությունը հնարավորություն է տալիս սովորողներին հանդիպել այնպիսի խնդիրների և գաղափարների, որոնք կարող են դուրս լինել հանրակրթական ծրագրի պարտադիր շրջանակից, սակայն կարևոր են մաթեմատիկական մտածողության զարգացման համար։ Հատկապես կարևոր է տրամաբանությունը զարգացնող և մրցութային բնույթի խնդիրների ընդգրկումը, քանի որ դրանք սովորողից պահանջում են ոչ միայն արդեն հայտնի ալգորիթմի կիրառում, այլև ինքնուրույն վերլուծություն, ենթադրությունների առաջադրում, օրինաչափությունների բացահայտում և ոչ ստանդարտ լուծումների որոնում։ Հետազոտության մեջ էական տեղ է հատկացվում նաև տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ ՏՀՏ-ի ներգրավումը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական նյութը ներկայացնել ավելի ինտերակտիվ ձևով, ապահովել լրացուցիչ ուսումնական ռեսուրսների հասանելիություն և ընդլայնել արտադասարանային աշխատանքի տարածքն ու ժամանակային հնարավորությունները։ Հեղինակը նաև կարևորում է այնպիսի համակարգի ստեղծումը, որը հասանելի կլինի ոչ միայն բարձր առաջադիմություն ունեցող սովորողներին, այլև ավելի լայն շրջանակի՝ աստիճանաբար ձևավորելով մաթեմատիկայի նկատմամբ հետաքրքրություն և ներգրավվածություն։ Հետազոտության խնդիրների շարքում նշվում է արտադասարանային աշխատանքների կազմակերպման վիճակի գիտական վերլուծությունը, դրանց արդյունավետության համար անհրաժեշտ մանկավարժական և մեթոդական պայմանների բացահայտումը, տարբեր ձևերի կիրառման հիմնավորումը, ՏՀՏ-ի ներառումը, օժտված սովորողների հայտնաբերումը և նրանց համար հատուկ խմբակների կազմակերպումը։ Աշխատության մեջ արտադասարանային գործունեությունը ներկայացվում է նաև որպես սովորողների անհատական տարբերությունները հաշվի առնելու արդյունավետ միջոց։ Դասաժամի սահմանափակ ժամանակի պայմաններում ուսուցիչը միշտ չէ, որ կարող է բավարար չափով աշխատել յուրաքանչյուր սովորողի հետաքրքրությունների, նախասիրությունների և կարողությունների զարգացման ուղղությամբ։ Արտադասարանային միջավայրը, հակառակը, թույլ է տալիս ձևավորել ավելի փոքր խմբեր, ընտրել տարբեր բարդության խնդիրներ և կիրառել համագործակցային կամ անհատական աշխատանքի ձևեր։ Այդ կերպ հնարավոր է միաժամանակ աջակցել դժվարություններ ունեցող սովորողներին և լրացուցիչ մարտահրավերներ առաջարկել բարձր առաջադիմություն ցուցաբերողներին։ Աշխատության ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ մաթեմատիկայի արտադասարանային գործունեությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես դասապրոցեսի երկրորդական հավելում, այլ որպես սովորողների մաթեմատիկական կրթության կարևոր բաղադրիչ։ Դրա ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել առարկայի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորմանը, տրամաբանական և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը, ինքնուրույն աշխատանքի հմտությունների կատարելագործմանը և մրցութային ու օլիմպիական խնդիրների լուծման պատրաստվածության բարձրացմանը։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար կարող է լինել մաթեմատիկայի ուսուցիչների, մանկավարժական բուհերի ուսանողների, մեթոդիստների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար, քանի որ համադրում է տեսական հիմնավորումները, մեթոդական մոտեցումները և դպրոցական պրակտիկայում արտադասարանային մաթեմատիկական աշխատանքի կազմակերպման գործնական խնդիրները։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է անգլերեն դարձվածաբանության լեզվամշակութաբանական առանձնահատկությունների և դրանց թարգմանության ընթացքում առաջացող խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Ջոն Գոլսուորթիի ստեղծագործությունների և դրանց ռուսերեն ու հայերեն թարգմանությունների նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում են դարձվածային միավորները՝ որպես լեզվի այնպիսի արտահայտչամիջոցներ, որոնց իմաստային կառուցվածքում արտացոլվում են ոչ միայն բառային նշանակություններ, այլև տվյալ լեզվական հանրության պատմական փորձը, մշակութային պատկերացումները, արժեքային համակարգը, ավանդույթները և աշխարհընկալման առանձնահատկությունները։ Քննվում է, թե ինչպես են անգլերեն բնագրերում կիրառված դարձվածքները մասնակցում կերպարների բնութագրմանը, խոսքի հուզական և ոճական երանգավորմանը, հեղինակային վերաբերմունքի արտահայտմանը և ստեղծագործության ընդհանուր գեղարվեստական միջավայրի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դժվարություններին, որոնք առաջանում են մշակութային առանձնահատուկ նշանակություն ունեցող դարձվածային միավորները մեկ այլ լեզվով փոխանցելիս։ Համեմատվում են ռուսերեն և հայերեն թարգմանություններում կիրառված լուծումները՝ դիտարկելով դարձվածային համարժեքների ընտրությունը, բառացի կամ նկարագրական փոխանցումը, փոխարինումը, իմաստային հարմարեցումը և այլ թարգմանական ռազմավարություններ։ Վերլուծվում են այն դեպքերը, երբ թիրախային լեզվում գոյություն ունի համապատասխան դարձվածային համարժեք, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ մշակութային կամ լեզվական տարբերությունների պատճառով անհրաժեշտ է կիրառել այլ միջոցներ՝ պահպանելու բնագրի հիմնական իմաստը, արտահայտչականությունը և հաղորդակցական ազդեցությունը։ Կարևորվում է լեզվի և մշակույթի փոխկապակցվածությունը, քանի որ դարձվածքների ճիշտ մեկնաբանությունը հաճախ պահանջում է ոչ միայն բառային նշանակությունների, այլև դրանց պատմամշակութային ենթատեքստի ըմբռնում։ Հետազոտության ընթացքում կարող են բացահայտվել նաև ռուսերեն և հայերեն թարգմանությունների միջև եղած տարբերությունները, որոնք պայմանավորված են տվյալ լեզուների դարձվածաբանական համակարգերով, մշակութային ավանդույթներով և թարգմանական մոտեցումներով։ Անդրադարձ է կատարվում համարժեքության, ազգային-մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման, ոճական համապատասխանության և թարգմանական կորուստների ու փոխհատուցման խնդիրներին։ Նման համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել, թե ինչպես է նույն անգլերեն դարձվածային միավորը վերարտադրվում երկու տարբեր լեզվամշակութային համակարգերում և ինչ փոփոխությունների կարող է ենթարկվել դրա իմաստային կամ ոճական բաղադրիչը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել լեզվաբանության, թարգմանագիտության, դարձվածաբանության, լեզվամշակութաբանության, անգլերենի ուսումնասիրության և հայերեն ու ռուսերեն գեղարվեստական թարգմանության խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի հատուկ դասարանների երեսնամյա գործունեության հոբելյանին և ներկայացնում է 1872–1902 թվականների ընթացքում այդ կրթական հաստատության զարգացման հիմնական փուլերը։ Նյութում դիտարկվում է ինստիտուտի դերը որպես կարևոր արևելագիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են լեզվաբանական, պատմական և մշակութային ուսումնասիրությունների ավանդույթներ՝ ուղղված հատկապես Արևելքի ժողովուրդների լեզուների և քաղաքակրթությունների ուսումնասիրությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի կառուցվածքին, դասավանդման մեթոդներին, գիտամանկավարժական կազմի գործունեությանը և ուսանողների պատրաստման առանձնահատկություններին, որոնք նպաստել են բարձր մակարդակի մասնագիտական կադրերի ձևավորմանը։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է ինստիտուտի գիտական կապերը և նրա ներդրումը ռուսական արևելագիտության զարգացման մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է կրթական գործընթացը համադրվել գիտական հետազոտությունների հետ՝ ստեղծելով կայուն ակադեմիական ավանդույթ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի ձևավորման, գնահատման և տնտեսության տարբեր մասնակիցների միջև դրա արդարացի բաշխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հարկային համակարգի սոցիալ-տնտեսական նշանակության, հարկման արդարության սկզբունքների և պետության ֆինանսական պահանջների ու հարկ վճարողների տնտեսական հնարավորությունների միջև հավասարակշռության ապահովման վրա։ Քննության են առնվում հարկային բեռի գնահատման տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, դրա մակարդակի վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև հարկերի ազդեցությունը բնակչության եկամուտների, ձեռնարկատիրական գործունեության, սպառման, խնայողությունների և ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարկման հորիզոնական և ուղղահայաց արդարության սկզբունքներին՝ պարզաբանելով, թե որքանով են համադրելի տնտեսական հնարավորություններ ունեցող հարկ վճարողները ենթարկվում համարժեք հարկային պարտավորությունների, և ինչպես է հարկային համակարգը հաշվի առնում եկամուտների ու վճարունակության տարբերությունները։ Ուսումնասիրվում են ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցությունը, եկամուտների և շահույթի հարկումը, սպառման հետ կապված հարկերի նշանակությունը և դրանց հնարավոր ազդեցությունը հասարակության տարբեր սոցիալական ու տնտեսական խմբերի վրա։ Կարևորվում է հարկային բեռի բաշխման կապը եկամուտների անհավասարության, սոցիալական քաղաքականության և բնակչության կենսամակարդակի հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև հարկային արտոնությունների, նվազեցումների և այլ կարգավորող մեխանիզմների ազդեցությունները՝ գնահատելով դրանց նպատակահարմարությունը հարկային արդարության և պետական եկամուտների ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում տնտեսության առանձին ոլորտների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության ու տարբեր եկամտային խմբերի հարկային բեռի առանձնահատկություններին, ինչպես նաև հարկային պարտավորությունների անհավասար բաշխման հնարավոր պատճառներին։ Հատուկ նշանակություն է տրվում հարկային վարչարարությանը, հարկային կարգապահությանը, ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակմանը և հարկերից խուսափելու կանխարգելմանը, քանի որ հարկային պարտավորությունների ոչ լիարժեք կատարումը կարող է լրացուցիչ բեռ ստեղծել բարեխիղճ հարկ վճարողների համար և խաթարել համակարգի արդարության ընկալումը։ Հարկային քաղաքականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման միջոց, այլև որպես տնտեսական ու սոցիալական գործընթացների կարգավորման կարևոր գործիք։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանում գործող հարկային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, բացահայտել հարկային բեռի բաշխման հետ կապված խնդիրները և դիտարկել համակարգի արդյունավետության ու արդարության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հարկային քաղաքականության, հանրային ֆինանսների, տնտեսագիտության, պետական կառավարման և սոցիալական քաղաքականության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, տնտեսագետների, ֆինանսական մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստական կրթության համակարգում ուսուցչի մանկավարժական մշակույթի ձևավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են մանկավարժական մշակույթի էությունը, կառուցվածքը և հիմնական բաղադրիչները՝ ընդգծելով մասնագիտական գիտելիքների, բարոյական արժեքների, ստեղծագործական մտածողության, հաղորդակցական հմտությունների և գեղագիտական ճաշակի փոխկապակցվածությունը ուսուցչի մասնագիտական գործունեության մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է գեղարվեստական կրթության առանձնահատկությունները, ուսուցչի դերը սովորողների ստեղծագործական ներուժի բացահայտման, գեղագիտական արժեքների ձևավորման և մշակութային ինքնության զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների, նորարարական մանկավարժական մեթոդների, արվեստի տարբեր տեսակների ինտեգրման և կրթական միջավայրի կազմակերպման սկզբունքներին, որոնք նպաստում են ուսուցչի մասնագիտական կատարելագործմանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է մանկավարժական վարպետության, ինքնակրթության, մասնագիտական զարգացման և շարունակական վերապատրաստման նշանակությունը՝ ներկայացնելով արդյունավետ մոտեցումներ ուսուցչի մասնագիտական մշակույթի բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժության, գեղարվեստական կրթության, արվեստագիտության և կրթության կառավարման ոլորտների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, ինչպես նաև արվեստի և մշակույթի բնագավառում աշխատող մանկավարժների համար։