Խորհրդական խոստովանութիւն

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

Գրականություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Գրիգոր Զոհրապի գրական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով նրա արձակ ստեղծագործությունները, նովելները և պատմվածքները, որոնք առանձնանում են նուրբ հոգեբանական վերլուծությամբ և իրական կյանքի խորը դիտարկումներով։ Գրքում բացահայտվում է մարդու ներաշխարհի բարդությունը, սոցիալական հարաբերությունների հակասությունները և քաղաքային կյանքի իրական պատկերները՝ ներկայացված պարզ, բայց արտահայտիչ լեզվով։ Զոհրապի գործերում հաճախ կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում մարդկային ճակատագրերը, բարոյական ընտրությունները և հասարակական պայմանների ազդեցությունը անհատի վրա։ Ստեղծագործությունները միաժամանակ կրում են ինչպես ռեալիստական, այնպես էլ հոգեբանական խորություն՝ ընթերցողին ստիպելով խորհել մարդու վարքի դրդապատճառների մասին։ Այս ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Զոհրապի գրական ոճի, թեմատիկ բազմազանության և հայ դասական արձակի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերի մասին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1960–80-ական թվականների խորհրդահայ արձակում արևմտահայության պատմական ճակատագրի գեղարվեստական արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով պատմական հիշողության, ազգային ինքնության, հայրենազրկման, կորստի և սերունդների միջև հիշողության փոխանցման թեմաներին։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանի արձակ ստեղծագործություններում արևմտահայության պատմական փորձառության գեղարվեստական վերաիմաստավորումն է, ինչպես նաև այն գաղափարական և գեղագիտական միջոցները, որոնցով գրողները ներկայացրել են անցյալի իրադարձությունների ազդեցությունը անհատի և հանրության ինքնագիտակցության վրա։ Քննվում է պատմական փաստի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությունը, իրական իրադարձությունների գրական վերակազմակերպման եղանակները, կերպարների համակարգը, ժամանակի և տարածության կազմակերպումը, հիշողության ու վկայության գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կորուսյալ հայրենիքի պատկերին, ընտանեկան և սերնդային հիշողությանը, տեղահանության հետևանքներին, մշակութային ժառանգության պահպանման խնդրին և անցյալի հետ հոգևոր կապի դրսևորումներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել, թե խորհրդային հասարակական և գրական միջավայրի պայմաններում հեղինակներն ինչպիսի գեղարվեստական ձևերով են անդրադարձել ազգային պատմության ողբերգական էջերին և ինչպիսի խորհրդանշական, ենթատեքստային կամ պատմողական միջոցներ են կիրառել պատմական հիշողությունն արտահայտելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև տարբեր սերունդների գրողների ստեղծագործական մոտեցումների համադրությունը՝ հնարավորություն տալով հետևելու թեմայի զարգացմանը և դրա գեղարվեստական մեկնաբանությունների փոփոխությանը։ Վերլուծվում են հերոսների անհատական հիշողության և հավաքական պատմական գիտակցության հարաբերությունները, հայրենիքի գաղափարի գեղարվեստական իմաստավորումը, անցյալի ու ներկայի փոխադարձ կապը և ազգային ինքնության շարունակականության խնդիրը։ Գրական կերպարների, խորհրդանիշների, հիշողությունների և պատմողական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես է պատմական փորձառությունը վերածվում գեղարվեստական նյութի և ձեռք բերում նոր իմաստներ տարբեր ստեղծագործական համատեքստերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, պատմական հիշողության ուսումնասիրությունների և տեքստաբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով արևմտահայության պատմական ճակատագրի թեմայի տեղն ու նշանակությունը տվյալ ժամանակաշրջանի խորհրդահայ արձակի գաղափարական և գեղարվեստական համակարգում։

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատանքը վերաբերում է Լեռնային Ղարաբաղի (Նագորնո-Կարաբախ) շուրջ տեղի ունեցած քաղաքական և ռազմական զարգացումների լուսաբանմանը՝ հատկապես այն փուլին, երբ Ադրբեջանը հայտարարեց տարածաշրջանի նկատմամբ ամբողջական վերահսկողության հաստատման մասին։ Հետազոտությունը կենտրոնանում է միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանային անվտանգության և հակամարտությունների կարգավորման գործընթացների վրա՝ վերլուծելով, թե ինչպես են պաշտոնական որոշումները և դիվանագիտական հայտարարությունները ձևավորել տարածաշրջանի քաղաքական ճակատագիրը։ Ուսումնասիրվում են հակամարտության պատմական նախադրյալները, 1988 թվականից սկսված փուլային զարգացումները, 1990-ականների պատերազմի հետևանքները, ինչպես նաև 2020 թվականի և հետագա ռազմական գործողությունների ազդեցությունը ուժերի հավասարակշռության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային դերակատարների՝ Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի, Եվրամիության և տարածաշրջանային կազմակերպությունների դիրքորոշումներին, ինչպես նաև նրանց ազդեցությանը բանակցային գործընթացների վրա։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի երկու գրական տարբերակներում բայերի կազմության համակարգային և համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով բայական բառապաշարի ձևավորման հիմնական կառուցվածքային օրինաչափությունները, բառակազմական միջոցները և դրանց գործածության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն կառուցվածքային մոդելներն են, որոնց միջոցով գոյություն ունեցող բառային հիմքերից, արմատներից և ածանցներից կազմվում են նոր բայեր։ Ուսումնասիրվում են բայական հիմքերի տեսակները, բայակերտ ածանցների գործառույթները, նախածանցների և այլ բառակազմական տարրերի մասնակցությունը, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների համակցման արդյունքում ձևավորվող բայերի իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բառակազմական կաղապարների արտադրողականությանը՝ պարզելու, թե դրանցից որոնք են ակտիվորեն կիրառվում նոր բայերի ստեղծման համար, որոնք ունեն սահմանափակ գործածություն, իսկ որոնք հիմնականում պահպանվել են լեզվի պատմական շերտերում։ Արևելահայերենի և արևմտահայերենի տվյալների զուգադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու ինչպես երկու տարբերակների համար ընդհանուր բայակազմական սկզբունքները, այնպես էլ դրանցից յուրաքանչյուրին բնորոշ կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները։ Քննվում են նույն կամ մոտ իմաստն արտահայտող բայերի կազմության տարբեր եղանակները, բառակազմական ձևերի զուգահեռ գործածությունը և այն դեպքերը, երբ երկու գրական տարբերակներում միևնույն հիմքից ձևավորվել են կառուցվածքով կամ նշանակությամբ տարբեր բայեր։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բայակազմության և բառապաշարի պատմական զարգացման փոխկապակցվածությունը, քանի որ երկու գրական տարբերակների ձևավորման տարբեր պայմանները կարող էին նպաստել որոշ կաղապարների տարբեր աստիճանի տարածմանը կամ պահպանմանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև փոխառությունների և օտար լեզուների ազդեցության պայմաններում բայական նոր ձևերի յուրացմանը՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են օտար բառային հիմքերը ներառվում հայերենի բառակազմական համակարգում և ենթարկվում դրա օրինաչափություններին։ Կարևորվում է բայակազմական իմաստների դասակարգումը՝ գործողության առաջացում, պատճառականություն, վիճակի փոփոխություն, կրկնություն, փոխադարձություն և այլ իմաստային հարաբերություններ արտահայտող ձևերի տեսանկյունից։ Բառակազմական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը կապվում է նաև ձևաբանության և իմաստաբանության հետ, քանի որ նոր բայի կառուցվածքը հաճախ պայմանավորում է ոչ միայն բառային նշանակությունը, այլև դրա քերականական ու գործառական առանձնահատկությունները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ ներկայացնելու արևելահայերենի և արևմտահայերենի բառակազմական համակարգերի փոխհարաբերությունը, դրանց ընդհանուր պատմական հիմքը և ինքնուրույն զարգացման ընթացքում ձևավորված տարբերությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառակազմության տեսության, պատմական լեզվաբանության և երկու գրական տարբերակների համեմատական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով հայերենի բայական համակարգի կառուցվածքի և զարգացման օրինաչափությունների առավել ամբողջական նկարագրմանը։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ՀՀ արտաքին պետական պարտքի սոցիալական հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն ազդեցությունները, որոնք արտաքին պարտքի կուտակումն ու սպասարկումը ունեն երկրի սոցիալական ոլորտների զարգացման, բնակչության բարեկեցության և պետական քաղաքականության առաջնահերթությունների վրա։ Դիտարկվում է արտաքին պարտքի կառուցվածքը, դրա աղբյուրները՝ միջազգային ֆինանսական կազմակերպություններ, երկկողմ և բազմակողմ վարկային համաձայնագրեր, ինչպես նաև դրանց օգտագործման հիմնական ուղղությունները՝ ենթակառուցվածքներ, բյուջետային դեֆիցիտի ֆինանսավորում, սոցիալական և տնտեսական ծրագրեր։ Աշխատանքում վերլուծվում է պարտքի սպասարկման բեռի ազդեցությունը պետական բյուջեի վրա՝ մասնավորապես այն հանգամանքը, որ տոկոսավճարներն ու հիմնական պարտքի մարումները կարող են սահմանափակել սոցիալական ոլորտների՝ առողջապահության, կրթության և սոցիալական ապահովության ֆինանսավորման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական անհավասարության խորացման ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ պետական ծախսերի կառուցվածքի փոփոխության հետևանքով, երբ պարտքի սպասարկումը դառնում է առաջնահերթություն սոցիալական ներդրումների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև արտաքին պարտքի արդյունավետ կառավարման խնդիրները՝ ներառյալ պարտքի կայունության ցուցանիշները, փոխարժեքային ռիսկերը և ֆինանսական շուկաների տատանումների ազդեցությունը։ Վերլուծվում են նաև այն քաղաքականության ուղղությունները, որոնք կարող են նվազեցնել սոցիալական բացասական հետևանքները՝ հարկաբյուջետային կարգապահության ամրապնդում, արդյունավետ ծախսերի կառավարում, տնտեսական աճի խթանում և պարտքի նպատակային օգտագործման վերահսկողություն։ Ընդգծվում է, որ արտաքին պետական պարտքի սոցիալական ազդեցությունը պետք է դիտարկվի ոչ միայն ֆինանսական, այլ նաև երկարաժամկետ զարգացման և հասարակական կայունության համատեքստում։