Խորհրդածություններ քրիստոնեական Սուրբ եկեղեցու շնորհների, նշանների և խորհուրդների մասին՝ նրա ուղղափառ զավակների համար

Технология

Աշխատանքը նվիրված է Կասպից ծովի կիլկայից ստացվող ձկան յուղի՝ ֆունկցիոնալ կաթնամթերքի արտադրության մեջ կիրառման և դրա ազդեցության ուսումնասիրությանը կաթնամթերքի կենսաքիմիական գործընթացների ու վերջնական որակի վրա։ Կիլկայի ճարպային բաղադրությունը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում, քանի որ դրա յուղը պարունակում է զգալի քանակությամբ բազմաչհագեցած ճարպաթթուներ, այդ թվում՝ կենսաբանորեն արժեքավոր օմեգա-3 շարքի ճարպաթթուներ, իսկ Կասպյան կիլկայի վերաբերյալ հետազոտություններում արձանագրվել են նաև էյկոզապենտաենային և դոկոզահեքսաենային թթուների բավական բարձր պարունակություններ։ Այս հատկությունը հիմք է տալիս ձկան յուղը դիտարկել որպես կաթնամթերքի սննդային արժեքը բարձրացնելու և այն ֆունկցիոնալ հատկություններով հարստացնելու հնարավոր բաղադրիչ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ձկան յուղի ներմուծման ազդեցությունը կաթնամթերքի կենսաքիմիական համակարգի վրա, մասնավորապես՝ կաթնային ճարպերի, սպիտակուցների և այլ բաղադրիչների փոխազդեցությունների, ինչպես նաև տեխնոլոգիական մշակման և պահպանման ընթացքում ընթացող փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Ձկան յուղի ավելացումը կարող է փոխել արտադրանքի ճարպային կազմը և բարձրացնել բազմաչհագեցած ճարպաթթուների պարունակությունը, սակայն միաժամանակ այդ ճարպաթթուների բարձր չհագեցվածությունը արտադրանքը դարձնում է օքսիդացման նկատմամբ ավելի զգայուն։ Ձկան յուղով հարստացված կաթի և յոգուրտի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ օքսիդացման գործընթացները կարող են ազդել ինչպես քիմիական ցուցանիշների, այնպես էլ համային և հոտային հատկությունների վրա, իսկ յոգուրտային համակարգերը որոշ պայմաններում կարող են ցուցաբերել համեմատաբար բարձր օքսիդատիվ կայունություն։ Այդ պատճառով աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է ձկան յուղի ներմուծման այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք թույլ կտան պահպանել դրա սննդային արժեքը՝ միաժամանակ սահմանափակելով օքսիդացման անցանկալի գործընթացները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև յուղի կաթնամթերքային մատրիցում հավասարաչափ բաշխման և կայուն էմուլսիայի ձևավորման խնդիրը, քանի որ յուղ-ջուր միջերեսում տեղի ունեցող փոխազդեցությունները կարող են էապես ազդել ճարպային բաղադրիչների կայունության վրա։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ համասեռացման ջերմաստիճանն ու ճնշումը կարող են փոփոխել կաթի ճարպային գնդիկների թաղանթի սպիտակուցային կազմը և դրանով պայմանավորել ձկան յուղի օքսիդատիվ կայունությունը։ Աշխատանքում, հետևաբար, կարևոր են ոչ միայն յուղի քիմիական հատկությունների, այլև դրա տեխնոլոգիական վարքագծի ուսումնասիրությունը՝ կաթի մշակման, խմորման, համասեռացման և պահպանման տարբեր փուլերում։ Որակի գնահատումը կարող է ներառել արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական, կենսաքիմիական, օրգանոլեպտիկ և պահպանման կայունության ցուցանիշների ուսումնասիրություն՝ պարզելու համար, թե ինչպես է ձկան յուղի առկայությունը ազդում համի, հոտի, կառուցվածքի, թթվայնության, ճարպային բաղադրության և օքսիդացման գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի ձկան բնորոշ հոտի կամ համի առաջացման կանխարգելումը, քանի որ լիպիդների օքսիդացման արդյունքում առաջացող ցնդող միացությունները կարող են զգալիորեն նվազեցնել կաթնամթերքի սպառողական ընդունելիությունը։ Այս համատեքստում աշխատանքի կիրառական արժեքը պայմանավորված է այն հնարավորությամբ, որ Կասպյան կիլկայի տեղական հումքից ստացված յուղը կարող է օգտագործվել նոր տեսակի ֆունկցիոնալ սննդամթերքի ստեղծման համար՝ միաժամանակ բարձրացնելով դրա կենսաբանական արժեքը և ընդլայնելով ձկնային հումքի վերամշակման ուղղությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել կաթնամթերքի տեխնոլոգների, սննդի քիմիկոսների, կենսաքիմիկոսների և ֆունկցիոնալ սննդամթերքի մշակմամբ զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ այն համադրում է ձկան յուղի կենսաբանական արժեքի, կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի և արտադրանքի որակի պահպանման խնդիրները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս ֆունկցիոնալ կաթնամթերքի ստեղծման հնարավորությունը՝ բազմաչհագեցած ճարպաթթուներով հարուստ տեղական ձկան յուղի օգտագործման միջոցով, միաժամանակ ընդգծելով օքսիդատիվ կայունության, տեխնոլոգիական մշակման և օրգանոլեպտիկ որակի վերահսկման կարևորությունը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում հաճախորդների և բանկերի միջև հարաբերությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են հաճախորդների սպասարկման կազմակերպման սկզբունքները, բանկային ծառայությունների որակի գնահատման մոտեցումները և երկարաժամկետ համագործակցության ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաճախորդների պահանջմունքների բացահայտմանը, նրանց վարքագծի ուսումնասիրմանը, տարբեր խմբերի առանձնացմանը և համապատասխան բանկային ծառայությունների առաջարկմանը։ Վերլուծվում են հաճախորդների գոհունակության և հավատարմության բարձրացման, սպասարկման գործընթացների կատարելագործման, հաղորդակցության արդյունավետության և բանկի նկատմամբ վստահության ամրապնդման հնարավորությունները։ Քննարկվում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, հաճախորդների տվյալների կառավարման համակարգերի, հեռավար սպասարկման և թվային բանկային ծառայությունների դերը հարաբերությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև մրցակցային միջավայրի ազդեցությանը, բանկերի կողմից կիրառվող մարքեթինգային մոտեցումներին և հաճախորդների պահպանման ռազմավարություններին։ Կարևորվում են սպասարկման արագությունը, մատչելիությունը, անհատականացված առաջարկների ձևավորումը և հաճախորդների հետ հետադարձ կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել հաճախորդ-բանկ փոխհարաբերություններում առկա խնդիրները և ներկայացնել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ նպաստելով բանկային ծառայությունների որակի, հաճախորդների գոհունակության և ֆինանսական կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի և կառավարման մասնագետների, հետազոտողների, ֆինանսական կազմակերպությունների աշխատակիցների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է իոնացնող ռենտգենյան ճառագայթման ազդեցության պայմաններում խմորասնկային բջիջներում առաջացող նյութափոխանակային փոփոխությունների և ԴՆԹ-ի կառուցվածքային վնասումների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ճառագայթային ազդեցության նկատմամբ բջջային պատասխանի կենսաքիմիական և մոլեկուլային առանձնահատկություններն են՝ դիտարկելով գենետիկական նյութի վնասման և նյութափոխանակության վերակազմավորման միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Իոնացնող ճառագայթումը կարող է փոփոխություններ առաջացնել բջջի տարբեր կենսամոլեկուլներում, իսկ ԴՆԹ-ն այդ ազդեցությունների ուսումնասիրման կարևոր թիրախներից է, քանի որ դրա կառուցվածքային ամբողջականությունը էական նշանակություն ունի գենետիկական տեղեկատվության պահպանման և բջջային բնականոն գործունեության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում ԴՆԹ-ի կառուցվածքային վիճակի փոփոխությունների ընդհանուր բնույթին, բջջի պաշտպանական և վերականգնողական արձագանքներին, ինչպես նաև ճառագայթային սթրեսի հետևանքով նյութափոխանակային գործընթացների հնարավոր վերակազմավորմանը։ Կարևորվում է էներգետիկ նյութափոխանակության, օքսիդավերականգնման հավասարակշռության, կենսասինթետիկ գործընթացների և բջջային կենսունակության միջև կապերի ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե նյութափոխանակային համակարգերի փոփոխություններն ինչպիսի դեր կարող են ունենալ ճառագայթման նկատմամբ բջիջների զգայունության կամ հարմարվողական արձագանքի ձևավորման մեջ։ Հետազոտությունը կարող է համադրել կենսաքիմիական և մոլեկուլային ցուցանիշների գնահատումը՝ նպատակ ունենալով ստանալ ճառագայթային ազդեցության հետևանքով բջջում տեղի ունեցող փոփոխությունների ամբողջական պատկեր։ Խմորասնկային մոդելի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր կենսաբանական մակարդակում վերլուծելու իոնացնող ճառագայթման և բջջային համակարգերի փոխազդեցությունը՝ առանց ստացված օրինաչափությունները մեխանիկորեն տարածելու այլ օրգանիզմների վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ճառագայթային ազդեցությունից հետո բջջային վերականգնման գործընթացների և գենոմային կայունության պահպանման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճառագայթային կենսաբանության, մոլեկուլային կենսաբանության, կենսաքիմիայի և բջջային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ նպաստելով իոնացնող ճառագայթման հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային ու գենետիկական փոփոխությունների և դրանց միջև առկա փոխկապակցվածությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Технология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում կիրառվող հովացման համակցված համակարգերի ուսումնասիրությանը, դրանց աշխատանքի արդյունավետության գնահատմանը և տեխնիկական ու էներգետիկ ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում ջերմային էլեկտրակայանների շահագործման ընթացքում առաջացող մեծ քանակությամբ ավելցուկային ջերմության հեռացման խնդրի ուսումնասիրությունն է։ Էլեկտրակայանի արդյունավետ և հուսալի աշխատանքը մեծապես կախված է նրանից, թե որքան արդյունավետ է իրականացվում ջերմության հեռացումը սարքավորումներից և ինչպես են կազմակերպվում հովացման գործընթացները տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում։ Աշխատանքում հովացման համակարգերը դիտարկվում են որպես էլեկտրակայանի ընդհանուր տեխնոլոգիական համալիրի կարևորագույն բաղադրիչ, որը փոխկապակցված է էներգետիկ արդյունավետության, սարքավորումների հուսալիության, վառելիքի օգտագործման, ջրային ռեսուրսների սպառման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում ջերմային գործընթացների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Ջերմային էներգիան մեխանիկական և այնուհետև էլեկտրական էներգիայի փոխակերպելու ընթացքում առաջանում են ջերմային կորուստներ, որոնց զգալի մասը անհրաժեշտ է հեռացնել համապատասխան հովացման միջոցներով։ Այդ գործընթացի ոչ արդյունավետ կազմակերպումը կարող է հանգեցնել սարքավորումների ջերմային ռեժիմների վատթարացման, արդյունավետության նվազման և շահագործման ծախսերի ավելացման։ Հետևաբար հովացման համակարգի օպտիմալ կառուցվածքն ու աշխատանքային ռեժիմը կարևոր նշանակություն ունեն էլեկտրակայանի ընդհանուր տեխնիկատնտեսական ցուցանիշների համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է համակցված հովացման համակարգերի գաղափարը։ Նման համակարգերում տարբեր հովացման սկզբունքներ կամ տեխնոլոգիական լուծումներ կարող են համատեղվել՝ առավել արդյունավետ կերպով օգտագործելու ջուրը, օդը, բնական միջավայրի ջերմափոխանակման հնարավորությունները և այլ ռեսուրսներ։ Համակցված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հովացման համակարգը հարմարեցնել արտաքին պայմանների և էլեկտրակայանի բեռնվածության փոփոխություններին՝ պահպանելով անհրաժեշտ ջերմային ռեժիմը և միաժամանակ նվազեցնելով էներգետիկ ու նյութական ծախսերը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է հովացման համակարգերի ջերմատեխնիկական բնութագրերի վերլուծությունը։ Ուսումնասիրվում են ջերմափոխանակության գործընթացները, ջերմային հոսքերը, հովացնող միջավայրերի շարժը, ջերմաստիճանային տարբերությունները և համակարգի առանձին տարրերի աշխատանքի փոխազդեցությունը։ Այս տվյալների միջոցով հնարավոր է գնահատել համակարգի ընդհանուր ջերմային արդյունավետությունը և բացահայտել այն հանգույցները, որոնց կատարելագործումը կարող է առավել մեծ ազդեցություն ունենալ էլեկտրակայանի աշխատանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հովացման ջրի օգտագործման և շրջանառության խնդիրներին։ Հզոր ջերմային էլեկտրակայաններում հովացման նպատակով կարող են պահանջվել զգալի ջրային ռեսուրսներ, ուստի դրանց արդյունավետ օգտագործումը կարևոր է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ բնապահպանական տեսանկյունից։ Ջրի շրջանառության կազմակերպումը, ջերմաստիճանի վերահսկումը, գոլորշիացման կորուստների նվազեցումը և կրկնակի օգտագործման հնարավորությունները կարող են էական դեր ունենալ համակարգի արդյունավետության բարձրացման գործում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև օդային և ջրային հովացման մեթոդների համատեղ կիրառման հնարավորությունները։ Տարբեր եղանակների համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշակի պայմաններում նվազեցնել ջրի սպառումը, իսկ այլ պայմաններում՝ բարձրացնել ջերմափոխանակման արդյունավետությունը։ Համակցված համակարգի առավելությունը հատկապես դրսևորվում է այն դեպքում, երբ արտաքին ջերմաստիճանը, խոնավությունը, ջրային ռեսուրսների հասանելիությունը կամ էլեկտրակայանի բեռնվածությունը փոփոխական են։ Այդ պայմաններում համակարգի աշխատանքի ճկունությունը դառնում է կարևոր տեխնիկական առավելություն։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև հովացման համակարգի աշխատանքի կախվածությունը շրջակա միջավայրի պայմաններից։ Օդի ջերմաստիճանը, խոնավությունը, ջրի սկզբնական ջերմաստիճանը, քամու պայմանները և այլ կլիմայական գործոններ կարող են ազդել ջերմափոխանակման ինտենսիվության վրա։ Հետևաբար էլեկտրակայանի համար հովացման համակարգի ընտրությունը պետք է իրականացվի ոչ միայն սարքավորման անվանական բնութագրերի, այլև տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական և ջրային պայմանների հաշվառմամբ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել տարբեր աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությունը։ Էլեկտրական բեռի փոփոխության դեպքում փոխվում է նաև էլեկտրակայանի ջերմային ռեժիմը, հետևաբար հովացման համակարգը պետք է կարողանա արդյունավետ գործել ինչպես բարձր, այնպես էլ մասնակի բեռնվածության պայմաններում։ Համակարգի կարգավորման և կառավարման արդյունավետ մեխանիզմները կարող են հնարավորություն տալ անհրաժեշտ հովացման ինտենսիվությունը համապատասխանեցնել տվյալ պահին առկա ջերմային բեռնվածությանը և խուսափել ավելորդ էներգիայի կամ ջրի ծախսից։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է հովացման համակարգի էներգետիկ արդյունավետության գնահատումը։ Հովացման համար անհրաժեշտ պոմպերի, օդափոխիչների, օժանդակ սարքավորումների և այլ բաղադրիչների աշխատանքի ընթացքում սպառվում է էլեկտրական էներգիա։ Եթե այդ ծախսերը չափազանց բարձր են, ապա հովացման համակարգի տեխնիկական կատարելագործումը կարող է չապահովել ակնկալվող ընդհանուր արդյունավետությունը։ Այդ պատճառով համակարգի գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է համատեղ դիտարկել ջերմափոխանակման արդյունավետությունը և հովացման համար ծախսվող էներգիան։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորում և հաշվարկային մեթոդներ՝ տարբեր տեխնոլոգիական սխեմաների աշխատանքի ուսումնասիրության համար։ Մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ջերմաստիճանների, հոսքերի, ճնշումների և էներգետիկ ծախսերի փոփոխությունները տարբեր պայմաններում՝ առանց յուրաքանչյուր ռեժիմի համար լայնածավալ փորձարարական աշխատանք իրականացնելու։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել համակարգի կառուցվածքային և ռեժիմային պարամետրերի լավարկման համար։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև համակարգի հուսալիության և շահագործման կայունության խնդիրը։ Հզոր էլեկտրակայանների դեպքում հովացման համակարգի խափանումը կարող է հանգեցնել հիմնական էներգետիկ սարքավորումների աշխատանքի խանգարման և զգալի տեխնիկական կամ տնտեսական կորուստների։ Հետևաբար համակարգի նախագծման և կատարելագործման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել պահուստավորման, ավտոմատ կառավարման, վթարային ռեժիմների և սարքավորումների տեխնիկական սպասարկման հարցերը։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել նաև համակցված հովացման համակարգերի տնտեսական արդյունավետությունը։ Տեխնիկական նոր լուծումների ներդրումը պահանջում է սկզբնական ներդրումներ, սակայն դրանց արդյունքում հնարավոր է նվազեցնել ջրի սպառումը, օժանդակ սարքավորումների էներգիայի ծախսը, շահագործման և սպասարկման ծախսերը։ Տնտեսական գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ տեխնոլոգիական լուծումներն են առավել նպատակահարմար երկարաժամկետ շահագործման տեսանկյունից։ Բնապահպանական տեսանկյունից աշխատանքը նույնպես ունի կարևոր նշանակություն։ Ջերմային էլեկտրակայանների հովացման գործընթացները կարող են կապված լինել ջրային ռեսուրսների օգտագործման, տաք ջրի արտահոսքի, ջերմային աղտոտման և այլ ազդեցությունների հետ։ Ջրի սպառման նվազեցումը և ջերմային արտանետումների ավելի արդյունավետ կառավարումը կարող են նպաստել էլեկտրակայանի շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության սահմանափակմանը։ Այս առումով համակցված հովացման համակարգերը կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես տեխնիկական, այլև որպես ռեսուրսախնայող և բնապահպանական լուծում։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նոր ջերմային էլեկտրակայանների նախագծման, գործող կայանների վերակառուցման և հովացման համակարգերի արդիականացման գործընթացներում։ Հետազոտության ընթացքում ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել սարքավորումների ընտրության, աշխատանքային ռեժիմների սահմանման, ջրային և էներգետիկ ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացման և կառավարման համակարգերի կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համալիր կերպով ուսումնասիրում է հզոր ջերմային էլեկտրակայանների հովացման համակցված համակարգերի կառուցվածքը, աշխատանքի ջերմատեխնիկական և էներգետիկ առանձնահատկությունները, տարբեր գործոնների ազդեցությունը և արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Այն միավորում է ջերմաէներգետիկայի, ջերմափոխանակության, էներգետիկ համակարգերի, ավտոմատ կառավարման և տեխնիկատնտեսական վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել ավելի արդյունավետ, հուսալի, ռեսուրսախնայող և շրջակա միջավայրի նկատմամբ առավել պատասխանատու հովացման համակարգեր։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ջերմաէներգետիկայի մասնագետներին, էներգետիկ ինժեներներին, ջերմատեխնիկներին, էլեկտրակայանների նախագծողներին և շահագործողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և էներգետիկայի ոլորտի ուսանողներին։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության համակարգում շարունակականության և հաջորդականության տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում կրթության տարբեր աստիճանների միջև կապի ապահովման հիմնախնդիրն է, որի նպատակն է ձևավորել միասնական և փոխկապակցված կրթական գործընթաց՝ սկսած նախնական փուլերից մինչև մասնագիտական և բարձրագույն կրթություն։ Աշխատանքը դիտարկում է ֆիզիկական դաստիարակությունը ոչ միայն որպես շարժողական կարողությունների և ֆիզիկական որակների զարգացման միջոց, այլև որպես անձի համակողմանի զարգացման, առողջ ապրելակերպի ձևավորման, սոցիալականացման և կրթական արժեքների յուրացման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում կրթական տարբեր փուլերում ֆիզիկական կուլտուրայի բովանդակության, նպատակների, մեթոդների և կազմակերպման ձևերի փոխկապակցվածությանը։ Շարունակականության սկզբունքը ներկայացվում է որպես կրթական համակարգի այնպիսի կազմակերպման պայման, որի դեպքում յուրաքանչյուր հաջորդ փուլ հիմնվում է նախորդում ձեռք բերված գիտելիքների, հմտությունների, կարողությունների և փորձի վրա՝ միաժամանակ ապահովելով դրանց հետագա զարգացումն ու խորացումը։ Հաջորդականության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ֆիզիկական կուլտուրայի ոլորտում, քանի որ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական հմտությունների և առողջապահական վարքագծի ձևավորումը երկարատև գործընթաց է և պահանջում է տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան հետևողական մոտեցում։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր մակարդակների միջև բովանդակային և մեթոդական կապերի պահպանմանը, ուսումնական պահանջների աստիճանական բարդացմանը, սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և կրթական գործընթացի միասնական նպատակների ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մանկավարժական պայմանների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել տարբեր կրթական օղակների արդյունավետ փոխկապակցմանը և կանխել ուսումնական բովանդակության կրկնությունը կամ անհամապատասխանությունը։ Հետազոտության տեսական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս համակարգել ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության շարունակականության վերաբերյալ մոտեցումները և հիմնավորել դրա կազմակերպման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային զարգացումը, ֆիզիկական պատրաստվածությունը և կրթական կարիքները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետների, մանկավարժների, մարզական կրթության կազմակերպիչների, բուհերի դասախոսների և կրթության շարունակականության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես ֆիզիկական կուլտուրայի կրթության տարբեր փուլերի փոխկապակցվածության տեսական և մեթոդաբանական հարցերին նվիրված ուսումնասիրություն։

Лингвистика

Սիլվա Կապուտիկյանի հուշագրությունների լեզուն առանձնանում է բազմաշերտ կառուցվածքով, որտեղ միաժամանակ համադրվում են գրական, հրապարակախոսական և խոսակցական ոճերը։ Նրա հուշագրական տեքստերում լեզուն ծառայում է ոչ միայն իրադարձությունների վերապատմմանը, այլև հեղինակային դիրքորոշման, հիշողության հուզական լիցքի և ժամանակի սոցիալ-քաղաքական իրականության արտահայտմանը։ Տեքստային կառուցվածքը հաճախ հոսուն է՝ հիմնված ազատ շարահյուսության, ընդարձակ նախադասությունների և ներքին խոսքի վրա, ինչը ստեղծում է մտքի բնական զարգացում հիշողության ընթացքի նման։ Բառապաշարը բազմազան է․ հանդիպում են ինչպես գրական-վեհ արտահայտություններ, այնպես էլ կենդանի խոսակցական ձևեր, երբեմն նաև օտարաբանություններ, որոնք արտացոլում են ժամանակի լեզվական միջավայրը և հեղինակի շփումների լայն շրջանակը։ Հատկանշական է պատկերավորման հարուստ համակարգը՝ փոխաբերություններ, համեմատություններ և խորհրդանշական ձևակերպումներ, որոնք ուժեղացնում են հուզական ազդեցությունը և դարձնում հիշողությունը գրեթե գեղարվեստական պատկեր։ Լեզվի մեջ նկատելի է նաև ընդգծված անհատական ոճ՝ ներսից խոսող, երբեմն հուզականորեն կտրուկ, երբեմն էլ վերլուծական տոնով, ինչը թույլ է տալիս հուշագրությունը ընկալել ոչ միայն որպես հիշողությունների ժողովածու, այլ նաև որպես ինքնարտահայտման և ժամանակի մեկնաբանման միջոց։