Кинетика быстропротекаюших процессов карбидизации тантала и ниобия в изотермических и неизотермических условиях

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի հայերենի ուսումնառության հետ կապված լեզվական նյութերի և նրա բանաստեղծական ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հայ լեզվի ու մշակույթի նկատմամբ բանաստեղծի հետաքրքրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կարող են լինել հայերենի ուսուցման ընթացքում կատարված գրավոր վարժությունները, բառապաշարային և քերականական աշխատանքները, թարգմանական փորձերը և դրանց կապը Բայրոնի մտավոր ու գրական գործունեության հետ։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր եվրոպացի հեղինակն ընկալում իրեն անծանոթ լեզվի կառուցվածքը, ինչպիսի լեզվական դժվարությունների էր հանդիպում և ինչ եղանակներով էր յուրացնում հայերենի բառապաշարն ու քերականական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության մշակութային և կրթական միջավայրը, որի հետ Բայրոնի շփումները նպաստեցին հայոց լեզվի, պատմության և գրական ժառանգության նկատմամբ նրա հետաքրքրության խորացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել նրա հայագիտական հետաքրքրությունների ձևավորումը, հայերենից և հայերենին առնչվող թարգմանական աշխատանքները, ինչպես նաև Մխիթարյանների հետ մտավոր համագործակցության նշանակությունը։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու՝ արդյոք և ինչ չափով արևելյան մշակույթների, լեզուների ու պատմական միջավայրերի նկատմամբ հետաքրքրությունը կապվում է նրա գեղարվեստական մտածողության և պատկերային համակարգի հետ՝ առանց լեզվական վարժությունները բանաստեղծական ազդեցության ուղղակի ապացույց դիտարկելու։ Կարևորվում է ձեռագրային և տպագիր նյութերի տեքստաբանական քննությունը, քանի որ ուսումնական գրառումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պահպանել լեզվի յուրացման ընթացքի և ժամանակաշրջանի հայագիտական կրթական մեթոդների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև XIX դարի սկզբի եվրոպական հայագիտության զարգացմանը և հայ մշակույթի նկատմամբ ռոմանտիզմի դարաշրջանի հետաքրքրությանը՝ Բայրոնի փորձը դիտարկելով ավելի լայն մշակութային փոխանակումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է բայրոնագիտության, հայագիտության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանագիտության և լեզվական շփումների պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով անգլիացի բանաստեղծի հայերենագիտական գործունեության տեղը նրա մտավոր կենսագրության և հայ-եվրոպական մշակութային կապերի պատմության մեջ։

History

Ժողովուրդների մեծ գաղթը պատմական լայնածավալ գործընթաց էր, որը տեղի ունեցավ հիմնականում IV–VII դարերի ընթացքում և մեծ ազդեցություն ունեցավ Եվրոպայի քաղաքական, մշակութային և ազգային կազմավորման վրա։ Այս ժամանակաշրջանում բազմաթիվ ցեղեր և ժողովուրդներ տեղափոխվում էին մի տարածքից մյուսը՝ պայմանավորված տնտեսական դժվարություններով, բնակավայրերի սղությամբ, պատերազմներով, կլիմայական փոփոխություններով և հատկապես քոչվոր ցեղերի հարձակումներով։ Գաղթի ամենակարևոր պատճառներից մեկը հոների ներխուժումն էր Եվրոպա, որը ստիպեց գերմանական և այլ ցեղերի լքել իրենց բնակավայրերը և շարժվել դեպի Արևմտյան Հռոմեական կայսրության սահմաններ։ Գաղթին մասնակցում էին գոթերը, վանդալները, ֆրանկները, բուրգունդները, ալանները, լանգոբարդները, սլավոնները և այլ ժողովուրդներ, որոնք հետագայում հիմնեցին նոր թագավորություններ եվրոպական տարբեր տարածքներում։ Այս շարժումները զգալիորեն թուլացրին Հռոմեական կայսրությունը, քանի որ գաղթող ցեղերը հաճախ ներխուժում էին կայսրության տարածքներ, ավերում քաղաքներ և խախտում տնտեսական ու քաղաքական կայունությունը։ 476 թվականին Արևմտյան Հռոմեական կայսրության անկումը համարվում է ժողովուրդների մեծ գաղթի կարևոր հետևանքներից մեկը։ Գաղթի արդյունքում Եվրոպայի էթնիկական քարտեզը զգալիորեն փոխվեց, ձևավորվեցին նոր պետություններ և ժողովուրդներ, ինչպես նաև սկսվեց միջնադարյան հասարակության կազմավորումը։ Այս գործընթացը նպաստեց հռոմեական և գերմանական մշակույթների փոխազդեցությանը, որի արդյունքում ձևավորվեցին եվրոպական միջնադարյան քաղաքակրթության հիմքերը։ Ժողովուրդների մեծ գաղթը ոչ միայն ռազմական և քաղաքական իրադարձություն էր, այլ նաև մշակութային ու սոցիալական խոշոր փոփոխությունների շրջան, որն ազդեց եվրոպական ժողովուրդների լեզվի, ավանդույթների, պետական կառավարման և կրոնական կյանքի զարգացման վրա։

Pedagogy

Այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում էկոլոգիական դաստիարակության կազմակերպման ուղիների և միջոցների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով սովորողների բնապահպանական գիտակցության ձևավորման, պատասխանատու վարքագծի զարգացման և կայուն զարգացման գաղափարների ներառման կարևորությունը կրթական գործընթացում։ Հեղինակը վերլուծում է էկոլոգիական կրթության բովանդակային բաղադրիչները՝ ներառյալ բնության մասին գիտելիքների փոխանցումը, էկոհամակարգերի փոխկապակցվածության ըմբռնումը և մարդու գործունեության ազդեցության գնահատումը շրջակա միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցման մեթոդներին՝ նախագծային աշխատանքներ, բնագիտական փորձեր, էքսկուրսիաներ, քննարկումներ և միջառարկայական ինտեգրված դասեր, որոնք նպաստում են ակտիվ ուսուցմանը և գործնական հմտությունների ձևավորմանը։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է դպրոցի դերը որպես էկոլոգիական մշակույթի ձևավորման հիմնական միջավայր, որտեղ կարևոր է ոչ միայն դասապրոցեսը, այլև դպրոցական կյանքի կազմակերպումը՝ թափոնների կառավարում, կանաչ տարածքների խնամք և բնապահպանական նախաձեռնություններ։ Ներկայացվում է ուսուցչի դերը որպես էկոլոգիական արժեքների փոխանցողի և վարքագծային օրինակ ապահովողի։ Շեշտվում է, որ էկոլոգիական դաստիարակությունը նպաստում է ոչ միայն գիտելիքների ձեռքբերմանը, այլև արժեքային համակարգի ձևավորմանը, որը հիմք է հանդիսանում բնության նկատմամբ պատասխանատու և գիտակցված վերաբերմունքի զարգացման համար։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պետական արժեթղթերի շուկայի կառավարման տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության համապատասխան նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում պետական արժեթղթերի թողարկման, տեղաբաշխման, շրջանառության և մարման գործընթացները, ինչպես նաև դրանց կազմակերպման ու կարգավորման հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական պարտքի կառավարման, ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման, շուկայի իրացվելիության ապահովման և ներդրողների մասնակցության ընդլայնման հարցերին։ Վերլուծվում են առաջնային և երկրորդային շուկաների փոխկապակցվածությունը, պետական արժեթղթերի եկամտաբերության ձևավորման գործոնները և ֆինանսական միջնորդների դերը շուկայի գործունեության մեջ։ Քննարկվում են նաև կառավարման արդյունավետության գնահատման, ռիսկերի նվազեցման, շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացման և կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու պետական արժեթղթերի շուկայի նշանակության և պետական ֆինանսների կառավարման համակարգում դրա ունեցած դերի վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, արժեթղթերի շուկայի, պետական պարտքի կառավարման և ֆինանսական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Նյութը նվիրված է հայ դամբարանների (dambaran) ծագման, կառուցվածքի և ծիսական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրանց հնարավոր կապերը սուրիական հնագիտական ու մշակութային ավանդույթների հետ։ Գրքում ներկայացվում են դամբարանների տարբեր տեսակները, այդ թվում՝ ոսսուարիումների, քարափների և այլ տեսակի գերեզմանոցների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց դերը մահացածների հուշարձանների ձևավորման և հասարակական ծիսակարգերի մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է դամբարանների ճարտարապետական, սիմվոլիկ և կրոնական տարրերը, դրանց տարածքային ու ժամանակագրական տարբերությունները, պարզաբանելով սուրիական և հայկական մշակութային փոխազդեցության հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև դամբարանների ուսումնասիրման մեթոդներին, հնագիտական նյութերի վերլուծությանը և ծիսական գործընթացների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպաստելով գերեզմանագիտական ավանդույթի, համայնքային մշակութային հիշողության և պատմական ինքնության ավելի ամբողջական պատկերացմանը։

Literature

Աշխատությունը ներկայացնում է թաքնված կամ գաղտնի բնույթ ունեցող հանցավոր արարքների թեման՝ ուշադրություն հրավիրելով մարդկային վարքի, հասարակական հարաբերությունների և բարոյական պատասխանատվության խնդիրների վրա։ Վերնագրի միջոցով առաջադրվում է այնպիսի արարքների բացահայտման և քննության գաղափարը, որոնք կարող են թաքնված մնալ արտաքին հասարակական կյանքում, սակայն իրենց հետևանքներով վնասել անհատներին և շրջապատին։ Ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել 20-րդ դարասկզբի հայ տպագիր գրականության համատեքստում, երբ հասարակական ու բարոյական հարցերը հաճախ դառնում էին գեղարվեստական և հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Թեման առնչվում է գաղտնի գործողությունների, մարդկային հարաբերություններում առկա հակասությունների, խղճի, արդարության և պատասխանատվության գաղափարներին։ Վերնագրից ելնելով՝ հնարավոր չէ հստակ որոշել՝ նյութը ներկայացված է գեղարվեստական պատմությունների, իրական դեպքերի նկարագրության, թե խրատական շարադրանքի ձևով, ուստի աշխատությունը նպատակահարմար է դասակարգել ընդհանուր գրական և հասարակական-բարոյական թեմատիկայի շրջանակում։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրականության պատմությամբ, հասարակական մտածողությամբ և տվյալ ժամանակաշրջանի բարոյական պատկերացումներով զբաղվող ընթերցողների համար։