Клинико-морфометрическое и биомеханическое обоснование лечения аномалий зубочелюстной системы техникой "прямой дуги"

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանի գրքային ֆոնդերի ուսումնասիրության կազմակերպմանը և գրադարանավարներին այդ գործընթացում անհրաժեշտ մեթոդական աջակցության տրամադրմանը։ Գրքային ֆոնդը գրադարանի գործունեության հիմնական հիմքերից է, քանի որ դրա բովանդակային կազմը, ամբողջականությունը, արդիականությունը, պահպանվածության աստիճանը և ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությունը անմիջականորեն ազդում են գրադարանի ծառայությունների որակի վրա։ Այդ պատճառով ֆոնդի պարբերական ուսումնասիրությունը կարևոր միջոց է դրա զարգացման ուղղությունները որոշելու, առկա թերությունները բացահայտելու և գրականության ընտրության ու համալրման աշխատանքը կատարելագործելու համար։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրքային ֆոնդի ուսումնասիրության մեթոդները և ցույց տալ, թե ինչպես կարող է գրադարանավարը համակարգված կերպով գնահատել ֆոնդի վիճակը։ Ուսումնասիրության ընթացքում անհրաժեշտ է ուշադրություն դարձնել ոչ միայն գրքերի քանակին, այլև դրանց թեմատիկ, լեզվական, ժանրային և ժամանակագրական կազմին, ընթերցողների պահանջներին համապատասխանությանը և օգտագործման հաճախականությանը։ Ֆոնդի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ գրականությունն է առավել պահանջված, որ բաժիններն են բավարար համալրված, որտեղ կան բացեր, իսկ որ նյութերը երկար ժամանակ չեն օգտագործվում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ֆոնդի վիճակագրական և բովանդակային վերլուծությանը։ Գրադարանավարը կարող է ուսումնասիրել գրքերի շրջանառությունը, ընթերցողների հարցումները, տրամադրումների հաճախականությունը, առանձին թեմատիկ բաժինների օգտագործման մակարդակը և ֆոնդի համալրման դինամիկան։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել գրականության ձեռքբերման, դասակարգման, տեղափոխման կամ պահպանման վերաբերյալ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Գրադարանը պետք է իր ֆոնդը ձևավորի ոչ միայն առկա գրականության ավանդույթի, այլև տվյալ համայնքի, ուսումնական հաստատության կամ ընթերցողների խմբերի իրական տեղեկատվական պահանջների հիման վրա։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել հարցումներ, զրույցներ, առաջարկությունների գրանցում, ընթերցողների նախասիրությունների դիտարկում և գրադարանային վիճակագրության վերլուծություն։ Ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել ֆոնդի համալրման առաջնահերթությունները որոշելու համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆոնդի համալրման և թարմացման խնդիրներին։ Գրականության ընտրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալ ոլորտի զարգացման մակարդակը, նոր հրատարակությունների առկայությունը, ընթերցողների պահանջարկը և գրադարանի ֆինանսական հնարավորությունները։ Միաժամանակ կարևոր է պահպանել ֆոնդի թեմատիկ ամբողջականությունը և բացառել պատահական կամ չհիմնավորված համալրումները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ֆոնդի մաքրման և վերանայման գործընթացին։ Երկար ժամանակ չօգտագործվող, բովանդակային առումով հնացած, վնասված կամ կրկնվող օրինակների առկայությունը կարող է նվազեցնել ֆոնդի արդյունավետ օգտագործումը։ Սակայն նման գրականության դուրսբերումը պետք է իրականացվի մասնագիտական չափանիշների հիման վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ նյութի պատմական, մշակութային կամ տեղագիտական արժեքը։ Գրքային ֆոնդի պահպանության հարցը ևս կարևոր բաղադրիչ է։ Գրադարանավարը պետք է հետևի գրքերի ֆիզիկական վիճակին, պահպանման պայմաններին, խոնավության, ջերմաստիճանի, լուսավորության և փոշու ազդեցությանը, ինչպես նաև վնասված գրականության ժամանակին վերականգնմանը։ Պատշաճ պահպանությունը երկարացնում է գրքային ֆոնդի օգտագործման ժամկետը և նվազեցնում նոր օրինակներ ձեռք բերելու անհրաժեշտությունը։ Մեթոդական օգնության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ կարող է գրադարանավարին տրամադրել ֆոնդի ուսումնասիրության կազմակերպման հաջորդական և գործնական մոտեցումներ։ Դրանք կարող են ներառել ուսումնասիրության նպատակի սահմանում, անհրաժեշտ տվյալների հավաքագրում, գրականության բովանդակային և վիճակագրական վերլուծություն, ընթերցողների պահանջների գնահատում, արդյունքների ամփոփում և հետագա աշխատանքների պլանավորում։ Նման համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս գրադարանավարին հիմնավորել ֆոնդի զարգացման վերաբերյալ որոշումները և ավելի արդյունավետ կազմակերպել առօրյա աշխատանքը։ Կարևոր է նաև ֆոնդի ուսումնասիրության արդյունքների փաստաթղթավորումը։ Հաշվետվությունները, վերլուծական տեղեկանքները, վիճակագրական աղյուսակները և դիտարկումների արդյունքները կարող են ծառայել որպես հետագա համալրման և կազմակերպչական աշխատանքների հիմք։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ժամանակի ընթացքում համեմատել ֆոնդի փոփոխությունները և գնահատել իրականացված միջոցառումների արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը գրքային ֆոնդի ուսումնասիրությունը ներկայացնում է որպես գրադարանային գործունեության շարունակական և նպատակային գործընթաց, որը միավորում է ֆոնդի բովանդակային գնահատումը, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը, վիճակագրական վերլուծությունը, համալրումը, մաքրումը և պահպանությունը։ Այն ունի գործնական-մեթոդական նշանակություն և կարող է օգնել գրադարանավարներին ավելի արդյունավետ կառավարել գրքային ռեսուրսները, բարելավել ընթերցողների սպասարկումը և ձևավորել տվյալ գրադարանի խնդիրներին ու օգտվողների պահանջներին համապատասխան, հավասարակշռված և կենսունակ գրքային ֆոնդ։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է բնության և բնական աշխարհի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով կենդանի օրգանիզմների, բույսերի, կենդանիների, Երկրի և բնական երևույթների վերաբերյալ գիտելիքներ։ Բնական պատմությունը որպես գիտելիքի բնագավառ նպատակ ունի բացահայտելու բնության բազմազանությունը, ուսումնասիրելու կենդանի և անկենդան աշխարհի առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, ծագումն ու փոխկապակցվածությունը։ Այս գիտակարգի շրջանակում դիտարկվում են բույսերի և կենդանիների տեսակները, դրանց կենսագործունեությունը, տարածվածությունը, բնական միջավայրին հարմարվելու առանձնահատկությունները, ինչպես նաև երկրային բնության տարբեր բաղադրիչները։ Բնագիտական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի մարդու և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությունների ընկալման, բնության օրինաչափությունների բացահայտման և գիտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատության լայն թեմատիկ ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ձևավորելու ընդհանուր պատկերացում բնական աշխարհի կառուցվածքի ու բազմազանության մասին։ Նման գրքերը XIX դարում կարևոր դեր են ունեցել բնագիտական գիտելիքների տարածման և կրթական մակարդակի բարձրացման գործում՝ գիտությունը հասանելի դարձնելով ավելի լայն ընթերցողական շրջանակների։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայերեն բնագիտական գրականության պատմության ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել կենսաբանությամբ, բնագիտությամբ, երկրագիտությամբ ու գիտության պատմությամբ զբաղվողներին։

Քիմիա

Այս աշխատանքը նվիրված է միզանյութի հիմքով նոր ածանցյալների, պոլիմերային կառուցվածքների և խելատային կոմպլեքսների ստացման գործընթացների կինետիկական օրինաչափությունների և դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը, որտեղ դիտարկվում են սինթեզի մեխանիզմները, ռեակցիաների ընթացքի արագության վրա ազդող գործոնները և ստացված միացությունների կառուցվածք-հատկություն կապերը։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր ռեակցիոն միջավայրերում ընթացող փոխազդեցությունները՝ ընդգծելով ջերմաստիճանի, կոնցենտրացիայի, կատալիզատորների և լուծիչների ազդեցությունը սինթեզի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պոլիմերացման գործընթացների վերահսկման մեթոդներին, մոլեկուլային զանգվածի բաշխման առանձնահատկություններին և ստացված պոլիմերների մեխանիկական, ջերմային ու քիմիական կայունության ցուցանիշներին։ Միաժամանակ ուսումնասիրության մեջ ընդգրկված են խելատային կոմպլեքսների առաջացման հավասարակշռային պայմանները, մետաղական իոնների հետ միզանյութի ածանցյալների կապման առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր կիրառությունները կատալիզի, նյութագիտության և կենսաքիմիական համակարգերում։ Աշխատությունը կարևորում է կառուցվածքային վերլուծության և սպեկտրոսկոպիկ մեթոդների կիրառումը՝ ստացված միացությունների հատկությունների ճշգրիտ բնութագրման համար, ինչպես նաև ընդգծում է այդ միացությունների կիրառական նշանակությունը նոր նյութերի ստեղծման և արդյունաբերական քիմիայի զարգացման տեսանկյունից։

Պատմություն

Գրականագիտական, բանահյուսագիտական և պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմություն» երկում պահպանված հայկական էպիկական ավանդությունների, առասպելների և հերոսական պատումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ հին բանավոր ստեղծագործության ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, էպիկական մտածողության առանձնահատկությունները և ժողովրդական ավանդությունների դերը ազգային պատմական հիշողության պահպանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայկի և Բելի, Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի, Վահագնի, Արտաշեսի և Սաթենիկի մասին պատումներին, դրանց առասպելաբանական հիմքերին, հերոսական կերպարներին և գաղափարական բովանդակությանը։ Վերլուծվում են էպիկական պատումների կառուցվածքը, կերպարների գեղարվեստական նկարագրությունը, խորհրդանշական պատկերները, բանաստեղծական արտահայտչամիջոցները և պատմողական ավանդույթի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են բանավոր ավանդության և գրավոր պատմագրության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև Մովսես Խորենացու կողմից ժողովրդական զրույցների, առասպելների և վիպական երգերի օգտագործման ու վերամշակման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են պատմական իրականության և առասպելական պատկերացումների փոխներթափանցումը, հին հայկական հավատալիքների արտացոլումը և էպիկական ժառանգության կապերը հնդեվրոպական ու տարածաշրջանային դիցաբանական ավանդույթների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում «Հայոց պատմության» նշանակությանը հայկական հնագույն բանահյուսության վերականգնման, ազգային ինքնության ձևավորման և հայ գրականության վաղ շրջանի ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ բանահյուսության, հին հայ գրականության, հայոց պատմության, դիցաբանության և համեմատական էպոսագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նվիրված է գրադարանային կենտրոնացված համակարգի պայմաններում ոչ ստացիոնար սպասարկման կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և գործնական մեթոդներին։ Այն նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար և ուղղված է հատկապես այն ընթերցողների սպասարկման բարելավմանը, որոնք բնակության վայրի, աշխատանքի, ուսման կամ այլ հանգամանքների պատճառով չեն կարող կանոնավոր օգտվել մշտական գրադարանային ստորաբաժանումներից։ Նյութերում կարող են ներկայացվել շարժական գրադարանների, գրքատար ծառայությունների, գրադարանային կետերի և սպասարկման այլ արտագնա ձևերի կազմակերպման վերաբերյալ մեթոդական հանձնարարականներ։ Ուշադրություն է դարձվում սպասարկվող բնակչության և կազմակերպությունների ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրմանը, սպասարկման տարածքների ընտրությանը, գրականության նպատակային համալրմանն ու շրջանառությանը, ինչպես նաև կենտրոնական գրադարանի և ոչ ստացիոնար սպասարկման կետերի միջև աշխատանքային կապերի ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային հավաքածուների ընտրության, ժամանակավոր տրամադրման, հաշվառման, փոխանակման և վերադարձի կազմակերպման հարցերը։ Մեթոդական ցուցումները կարող են անդրադառնալ նաև ընթերցողների ներգրավման միջոցներին, գրականության հանրայնացմանը, թեմատիկ ցուցադրությունների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով սպասարկվող խմբերի հետաքրքրություններն ու կարիքները։ Կենտրոնացված համակարգի շրջանակում նման ծառայությունների կազմակերպումը դիտարկվում է որպես միասնական գրադարանային ցանցի բաղադրիչ, որտեղ կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների ռեսուրսները համատեղ օգտագործվում են ավելի լայն տարածքային ընդգրկում ապահովելու նպատակով։ Ուղեցույցը կարող է ներկայացնել նաև աշխատանքի պլանավորման, վիճակագրական հաշվառման, սպասարկման արդյունքների գնահատման և գրադարանային աշխատողների պարտականությունների բաշխման սկզբունքներ։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանում բնակչության գրադարանային սպասարկման հասանելիության ընդլայնման մեթոդները և կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական օժանդակ միջոց է՝ ուղղված գրադարանային ծառայությունների տարածքային հասանելիության բարձրացմանը, ընթերցողների տարբեր խմբերի ընդգրկմանը և ոչ ստացիոնար սպասարկման համակարգված կազմակերպմանը։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մայրենի լեզվի ուսումնասիրությանը և հայերեն լեզվական գիտելիքների բացատրությանն ու ուսուցմանը։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ այն ունի ուսումնական կամ լեզվաբացատրական բնույթ և նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու մայրենի լեզվի առանձնահատկություններին, լեզվական կառուցվածքին ու գրավոր խոսքի կիրառման սկզբունքներին։ Մայրենի լեզվի ուսուցումը կարևոր նշանակություն ունի գրագիտության ձևավորման, բանավոր և գրավոր հաղորդակցման հմտությունների զարգացման, ինչպես նաև ազգային լեզվամշակութային ժառանգության պահպանման գործում։ Նմանատիպ ձեռնարկները կարող էին կիրառվել դպրոցական կրթության և ինքնուրույն ուսուցման ընթացքում՝ նպաստելով լեզվական կանոնների ընկալմանը, բառապաշարի հարստացմանը և ճիշտ արտահայտվելու կարողության զարգացմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ մանկավարժական և լեզվաբանական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն արտացոլում է մայրենի լեզվի դասավանդման, լեզվական գիտելիքների տարածման և հայերեն ուսումնական գրականության ստեղծման կարևորությունը ժամանակաշրջանի կրթական միջավայրում։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է հայոց լեզվի ուսուցման պատմության, հայալեզու դպրոցական գրականության և ազգային կրթական մտքի զարգացման ուսումնասիրության համար։