Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքարանի գործունեությունը 1912-1922 թթ.

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է խոշոր ջրառների ազդեցությամբ շրջակա միջավայրի գեոէկոլոգիական պայմանների փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց հետագա զարգացման կանխատեսմանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է բացահայտել ջրային ռեսուրսների ինտենսիվ օգտագործման հետևանքով բնական երկրաբանական, հիդրոերկրաբանական և էկոլոգիական համակարգերում առաջացող փոփոխությունների օրինաչափությունները և գնահատել դրանց հնարավոր երկարաժամկետ հետևանքները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են խոշոր ջրառների ազդեցության մեխանիզմները, ստորերկրյա ջրերի մակարդակի փոփոխությունները, ջրային հաշվեկշռի վերափոխումները, ջրահոսքերի և ջրային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ջրառի հետևանքով բնական միջավայրի տարբեր բաղադրիչների վրա առաջացող ազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստորերկրյա ջրերի պաշարների նվազման, հիդրոդինամիկ ռեժիմի փոփոխության, հողի և ապարների խոնավության պայմանների վերափոխման, հնարավոր նստվածքային կամ երկրաբանական գործընթացների ակտիվացման և էկոհամակարգերի ջրային ապահովվածության փոփոխության հարցերին։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է գեոէկոլոգիական իրավիճակի գնահատման մեթոդաբանությունը, որը թույլ է տալիս համադրել ջրառի ծավալները, բնական պայմանները, ջրային համակարգերի արձագանքը և շրջակա միջավայրի փոփոխվող ցուցանիշները։ Կիրառվում են դիտարկման, վերլուծության, մոդելավորման և կանխատեսման մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր սցենարների դեպքում միջավայրի հետագա փոփոխությունների հավանական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ջրառի ազդեցության տարածական և ժամանակային դրսևորումների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրա հետևանքները կարող են աստիճանաբար կուտակվել և արտահայտվել տարբեր ինտենսիվությամբ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև բնական ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման տեսանկյունից, քանի որ գեոէկոլոգիական փոփոխությունների վաղ հայտնաբերումը հնարավորություն է տալիս կանխել կամ նվազեցնել ջրային համակարգերի գերշահագործման բացասական հետևանքները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ջրային ռեսուրսների կառավարման, ստորերկրյա ջրերի պահպանության, շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի և տարածքների կայուն զարգացման ծրագրերի մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գեոէկոլոգների, հիդրոերկրաբանների, երկրաբանների, բնապահպանության մասնագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Իրավաբանություն

Օտարերկրյա դատարանների քաղաքացիական գործերով կայացված դատական ակտերի ճանաչումը և կատարումը Հայաստանի Հանրապետությունում վերաբերում է այն իրավական գործընթացին, որի միջոցով այլ պետության դատարանի վերջնական դատական ակտը Հայաստանում ձեռք է բերում իրավական ուժ և կարող է ենթարկվել պարտադիր կատարման ՀՀ տարածքում։ Ընդհանուր սկզբունքն այն է, որ յուրաքանչյուր պետության դատարանի որոշումն ունի տարածքային սահմանափակ ազդեցություն և ինքնաբերաբար չի գործում այլ պետությունում, ուստի այն կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ տվյալ պետությունը համաձայնություն է տվել այդ որոշումների ճանաչման և կատարման վերաբերյալ՝ միջազգային պայմանագրով կամ փոխադարձության սկզբունքով։ Հայաստանի իրավակարգի համաձայն՝ օտարերկրյա դատական ակտերը կարող են ճանաչվել և կատարվել միայն այն դեպքում, եթե դա նախատեսված է ՀՀ միջազգային պայմանագրերով կամ առկա է փոխադարձություն այն պետության հետ, որտեղից ակտը բխում է։ Օտարերկրյա դատական ակտ է համարվում այն վերջնական դատական որոշումը, որը կայացվել է այլ երկրի դատարանի կողմից և ունի իրավական ուժ իր ծագման պետությունում՝ անկախ անվանումից, ներառյալ վճիռները, դատական հրամանները, հաշտության հաստատված համաձայնությունները և որոշ դեպքերում նաև վնասի հատուցման վերաբերյալ դատավճիռները։ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգիրքը նախատեսում է նաև, որ նման ակտերի ճանաչման և կատարման համար դիմումը ներկայացվում է համապատասխան ընթացակարգով, և այն քննվում է ՀՀ դատարանների կողմից՝ կախված դատական ակտը կայացրած օտարերկրյա դատարանի մակարդակից։ Գործընթացի ընթացքում ՀՀ դատարանը ստուգում է, թե արդյոք պահպանված են միջազգային պայմանագրերով սահմանված պահանջները, արդյոք դատական ակտը չի հակասում ՀՀ հանրային կարգին, և արդյոք ապահովված են կողմերի դատավարական իրավունքները։ Եթե բոլոր պայմանները բավարարված են, ապա օտարերկրյա դատական ակտը ճանաչվում է և կարող է դառնալ կատարողական հիմք ՀՀ-ում՝ ենթարկվելով հարկադիր կատարման դատական ակտերի կատարման ծառայության միջոցով։ Այս ինստիտուտը կարևոր դեր ունի միջազգային իրավական համագործակցության մեջ, քանի որ ապահովում է դատական ակտերի «շարժունակությունը» և թույլ է տալիս, որ իրավական վեճերի լուծումները արդյունավետ լինեն նաև սահմաններից դուրս։

Գրականություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է Ռուսաստանի մշակութային և քաղաքական կարևորագույն կենտրոններից մեկում՝ Սանկտ Պետերբուրգում, ձևավորված հայ գրական կյանքի պատմությունը՝ ընդգրկելով 18-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի առաջին երկու տասնամյակները։ Գիրքը մանրամասն ուսումնասիրում է այն հասարակական, կրթական և մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել և զարգացել է տեղի հայկական մտավոր կյանքը, անդրադառնում է հայ գրողների, հրապարակախոսների, թարգմանիչների, հրատարակիչների և հասարակական գործիչների գործունեությանը, ինչպես նաև նրանց դերին ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային առաջընթացի գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական տպագրության, մամուլի, գրական խմբակների, կրթական հաստատությունների և մշակութային կազմակերպությունների գործունեությանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել հայ համայնքի զարգացման և հայ-ռուսական մշակութային կապերի ամրապնդման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև ժամանակաշրջանի գրական ուղղությունները, գաղափարական հոսանքները, գրական փոխազդեցությունները և այն ազդեցությունները, որոնք Պետերբուրգի բազմազգ միջավայրը թողել է հայ գրական մտքի վրա։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական փաստերի, արխիվային նյութերի և գրական աղբյուրների ուսումնասիրության վրա՝ ընթերցողին առաջարկելով համակողմանի պատկերացում այն մասին, թե ինչպես է ձևավորվել և զարգացել Պետերբուրգի հայկական գրական ու մշակութային կյանքը՝ դառնալով ազգային մշակույթի կարևոր կենտրոններից մեկը։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է աշխարհաբար լեզվով գրված և տպագրված գրքերի զարգացման պատմությանը հայ տպագրության սկզբից մինչև 1850 թվականը՝ ներկայացնելով այդ ժամանակահատվածի գրական-մշակութային գործընթացների ամբողջական պատկերը։ Այն ներառում է առաջաբան, որտեղ քննարկվում են հայ տպագրության ձևավորման պատմական պայմանները, աշխարհաբար գրականության աստիճանական ձևավորումը և դրա դերը հայ հասարակական ու կրթական կյանքի զարգացման մեջ, ինչպես նաև մատենագիտական ցանկ, որտեղ համակարգված կերպով ներկայացված են տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած հիմնական աշխատությունները, դրանց հեղինակները, տպագրության վայրերն ու տարիները։ Ուշադրություն է դարձվում այն փաստին, թե ինչպես է աշխարհաբար լեզուն աստիճանաբար սկսել փոխարինել գրաբարին որոշ գործառույթներում՝ դառնալով ավելի հասկանալի լայն ընթերցող հանրության համար և նպաստելով գրագիտության տարածմանը։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ գրքի պատմության, մատենագիտության և լեզվական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ այն ոչ միայն փաստագրում է տպագիր ժառանգությունը, այլ նաև բացահայտում է մշակութային և հասարակական փոփոխությունները, որոնք ազդել են հայ գրականության ձևավորման վրա։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանի ճարտարապետության ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով 1990-ականներից սկսած ձևավորված քաղաքաշինական և ճարտարապետական նոր միտումները։ Հեղինակը վերլուծում է սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը ճարտարապետական միջավայրի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անկախության շրջանի պայմանները փոխակերպել շինարարական գաղափարախոսությունը, նյութերի ընտրությունը և քաղաքային տարածքների կազմակերպումը։ Գրքում դիտարկվում են հիմնական ոճական ուղղությունները՝ պոստմոդեռնիզմի տարրերի ներմուծում, ազգային-ավանդական մոտիվների վերաիմաստավորում, ինչպես նաև միջազգային ժամանակակից ճարտարապետական միտումների ազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Երևանի և մարզային քաղաքների քաղաքաշինական զարգացման առանձնահատկություններին՝ նոր բնակելի համալիրներ, հասարակական շենքեր և առևտրային կենտրոններ, որոնք արտացոլում են տնտեսական վերափոխումների գործընթացը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ճարտարապետական ինքնության ձևավորման խնդիրները՝ ավանդույթի և արդիականության համադրության, մշակութային ժառանգության պահպանման և նոր քաղաքային միջավայրի ստեղծման համատեքստում։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ հետխորհրդային Հայաստանի ճարտարապետությունը ձևավորվում է բազմաշերտ ազդեցությունների ներքո՝ համադրելով տեղական ավանդույթները և գլոբալիզացիոն գործընթացները։ Այն օգտակար է ճարտարապետների, քաղաքագետների և մշակութային հետազոտողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական իրավիճակների վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց գործնական նշանակության բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքական գործընթացների, իրավիճակների և զարգացումների համակարգված ուսումնասիրությունն է, որի նպատակն է բացահայտել քաղաքական դաշտում գործող հիմնական գործոնները, դերակատարների շահերը, փոխհարաբերությունները, հնարավոր ռիսկերը և զարգացման հավանական ուղղությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում քաղաքական իրավիճակը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցության արդյունք, և դրա գնահատման համար կարող են կիրառվել իրավիճակային, համեմատական, համակարգային, կառուցվածքային, վիճակագրական և փորձագիտական վերլուծության մեթոդներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական գործընթացների մշտադիտարկմանը, տեղեկատվության հավաքագրմանն ու դասակարգմանը, զանգվածային լրատվամիջոցների և քաղաքական հաղորդակցության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև քաղաքական դերակատարների վարքագծի ու հասարակական տրամադրությունների գնահատմանը։ Քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության մեջ մշտադիտարկումն ու կոնտենտ-վերլուծությունը դիտարկվում են որպես կիրառական քաղաքագիտական տեխնոլոգիաներ, որոնք կարող են նպաստել գործընթացների ավելի կանխատեսելի և կառավարելի դառնալուն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև քաղաքական իրավիճակների զարգացման հնարավոր սցենարների մշակումը և քաղաքական որոշումների ընդունման համար վերլուծական հիմքի ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել քաղաքական կայունության և անկայունության գործոնները, հասարակական պահանջների փոփոխությունները, ընտրական գործընթացները, քաղաքական ուժերի դիրքավորումը, իշխանություն–հասարակություն հարաբերությունները և ներքին ու արտաքին միջավայրի ազդեցությունը։ Հայաստանի օրինակով հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել քաղաքական վերլուծության տեխնոլոգիաների կիրառումը երկրի քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունների, հասարակական գործընթացների և ինստիտուցիոնալ փոխակերպումների պայմաններում։ ԵՊՀ-ում այս թեմայով գիտական հետազոտության առկայությունը նույնպես ցույց է տալիս, որ այն ձևավորվել է որպես քաղաքական գիտությունների կիրառական ուղղություն՝ քաղաքական իրավիճակների վերլուծության և համապատասխան մեթոդաբանության ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական տեխնոլոգիաների, մեդիայի և հանրային կարծիքի փոխկապակցվածությանը, քանի որ ժամանակակից քաղաքական գործընթացների վերլուծության համար կարևոր է ոչ միայն քաղաքական իրադարձությունների անմիջական ուսումնասիրությունը, այլև դրանց մեդիա արտացոլման և հասարակության կողմից ընկալման գնահատումը։ ԵՊՀ համապատասխան կրթական ծրագրերում քաղաքական տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությունը ներառում է քաղաքական գործընթացների մեկնաբանման, մեդիայի ազդեցության գնահատման և հայաստանյան քաղաքական միջավայրի առանձնահատկությունների վերլուծության գործնական հմտություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ քաղաքական որոշումների նախապատրաստման, քաղաքական ռիսկերի գնահատման, ընտրական գործընթացների ուսումնասիրման, ռազմավարական պլանավորման և քաղաքական կառավարման արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, քաղաքական վերլուծաբաններին, պետական կառավարման մասնագետներին, քաղաքական խորհրդատուներին, հետազոտողներին, լրագրողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։