Откройте для себя другие интересные и полезные материалы
Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материаловПраво
Освобождение от уголовной ответственности в связи примирением потерпевшим как институт уголовного права
Այս աշխատությունը նվիրված է տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատման ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ դրա իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների և քրեաիրավական նշանակության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այս ինստիտուտի տեղը քրեական իրավունքի համակարգում, դրա նպատակները և այն դերը, որը այն կարող է ունենալ քրեական քաղաքականության մարդասիրացման, տուժողի իրավունքների վերականգնման և սոցիալական կոնֆլիկտների իրավական կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քրեական պատասխանատվությունից ազատման կիրառման նախադրյալներին, տուժողի և հանցանք կատարած անձի հաշտության փաստին, պատճառված վնասի հատուցմանը կամ դրա վերականգնմանն ուղղված միջոցառումներին, ինչպես նաև իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան հանգամանքների գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է հաշտության կամավորության և իրական լինելու, կողմերի շահերի հավասարակշռության և տուժողի ազատ կամարտահայտության ապահովման նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև տվյալ ինստիտուտի և քրեական պատասխանատվությունից ազատման այլ հիմքերի տարբերակմանը, դրա կիրառման սահմաններին և քրեական գործի ընթացքի վրա ունեցած իրավական հետևանքներին։ Քննության են առնվում իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները, մասնավորապես՝ հաշտության փաստի հաստատման, վնասի հատուցման բավարարության, տուժողի կամքի ազատության և կատարված արարքի բնույթի գնահատման հարցերը։ Կարևորվում է տուժողի իրավունքների ու օրինական շահերի պաշտպանության և հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական պատասխանատվության նպատակների միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել հաշտության ինստիտուտի նշանակությունը վերականգնողական արդարադատության գաղափարների համատեքստում, բացահայտել դրա կիրառման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրները և դիտարկել օրենսդրական ու իրավակիրառ կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության մասնագետների, դատավորների, դատախազների, փաստաբանների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և վերականգնողական արդարադատության ու քրեական պատասխանատվության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։
Обновлено. 2026-09-12
История
Օսմանյան կայսրության բռնի իսլամացման քաղաքականությունը հայերի նկատմամբ (19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը)
Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջից մինչև XX դարի սկիզբը Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնի կրոնափոխության քաղաքականության պատմական ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով պետական, հասարակական, կրոնական և ժողովրդագրական գործընթացների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մեխանիզմների և պայմանների վրա, որոնց միջոցով հայերի մի մասը հարկադրված էր հրաժարվել քրիստոնեական ինքնությունից և ընդունել իսլամ՝ բռնությունների, տեղահանությունների, սոցիալական ճնշումների և գոյատևման ծայրահեղ պայմանների ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում XIX դարի վերջին Օսմանյան կայսրությունում հայերի իրավական և հասարակական դրության փոփոխությունները, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների քաղաքականությունը, ինչպես նաև կրոնական պատկանելության նշանակությունը կայսրության հասարակական կառուցվածքում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն պատմական ժամանակաշրջաններին, երբ հայ բնակչության նկատմամբ բռնաճնշումների ուժեղացումը ուղեկցվել է կրոնափոխության դեպքերի տարածմամբ։ Դիտարկվում են անհատական և խմբային կրոնափոխությունների տարբեր հանգամանքները՝ փորձելով տարբերակել ազատ ընտրության, հարկադրանքի, ֆիզիկական անվտանգության ապահովման և ընտանիքի անդամների պահպանման նպատակով կատարված որոշումների հնարավոր դրդապատճառները։ Կարևորվում է նաև կանանց և երեխաների առանձնահատուկ դրությունը, քանի որ զանգվածային բռնությունների և տեղահանությունների պայմաններում նրանք հաճախ հայտնվում էին ընտանիքից և համայնքային միջավայրից կտրված վիճակում՝ ենթարկվելով ինքնության փոփոխման տարբեր ձևերի։ Ուսումնասիրվում են անունների, լեզվական միջավայրի, կրոնական պատկանելության և ընտանեկան կապերի փոփոխությունները՝ որպես ավելի լայն ինքնության վերափոխման գործընթացի բաղադրիչներ։ Քննության են առնվում կենտրոնական իշխանությունների հրահանգների, տեղական վարչական կառույցների գործունեության և տարբեր շրջաններում իրականացված քաղաքականության հարաբերակցությունը՝ հաշվի առնելով, որ գործելակերպը կարող էր տարբեր լինել ըստ ժամանակաշրջանի և տարածաշրջանի։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բռնի կրոնափոխության և ժողովրդագրական քաղաքականության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրոնական ինքնության փոփոխությունը դիտարկվում է ոչ միայն հավատքի հարցի, այլև համայնքային պատկանելության, սոցիալական կարգավիճակի, մշակութային ժառանգության և ազգային ինքնության պահպանման համատեքստում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայոց ցեղասպանության տարիներին կրոնափոխության երևույթին՝ որպես հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված հալածանքների և ինքնության քայքայման քաղաքականության բաղադրիչներից մեկին։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել պաշտոնական քաղաքականությունը, տեղական նախաձեռնությունները և անհատական գործողությունները՝ պատմական գործընթացը հնարավորինս բազմակողմանի ներկայացնելու համար։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից կարևոր նշանակություն ունեն օսմանյան վարչական փաստաթղթերը, դիվանագիտական հաղորդագրությունները, եկեղեցական նյութերը, հուշագրությունները, վկայությունները և ժամանակակիցների արձանագրությունները, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել կրոնափոխության տարածվածությունը, պայմանները և հետևանքները։ Քննության են առնվում նաև պատերազմի ավարտից հետո նախկին ինքնությանը վերադառնալու, ընտանիքի անդամներին որոնելու և համայնքային կապերը վերականգնելու հետ կապված խնդիրները։ Այս գործընթացները ցույց են տալիս, որ կրոնափոխությունը շատ դեպքերում չէր սահմանափակվում կրոնական պատկանելության պաշտոնական փոփոխությամբ, այլ երկարաժամկետ ազդեցություն էր ունենում անհատի ընտանեկան, սոցիալական և մշակութային կյանքի վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ուշ օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ բնակչության պատմության, կրոնական քաղաքականության և հարկադիր ինքնափոխության մեխանիզմների մասին։ Այն կարևոր է նաև զանգվածային բռնությունների պայմաններում կրոնական ու մշակութային ինքնության պահպանման և փոփոխման գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ցեղասպանագիտության, օսմանագիտության, կրոնագիտության, պատմական ժողովրդագրության և մարդու իրավունքների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։
Обновлено. 2026-09-15
Сельское хозяйство
Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги: Информационный указатель (1978, Հունիս, թիվ 6)
Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, մասնագետների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գյուղատնտեսական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, ագրոտեխնիկային, հողագիտությանը, ոռոգման համակարգերին, ագրոէկոլոգիային, գյուղատնտեսական մեքենայացմանը և գյուղատնտեսության տնտեսագիտությանը վերաբերող հրատարակություններ՝ արտացոլելով ոլորտի գիտատեխնիկական զարգացման ժամանակակից միտումները և կիրառական մոտեցումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված և հուսալի ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և արտադրական պրակտիկայի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական և գործնական արժեքը և կիրառել այն ոլորտի զարգացման նպատակներով։
Обновлено. 2026-11-02
Религия
Դավթի սաղմոսների գիրք
Գիրքը ներկայացնում է Դավթին վերագրվող սաղմոսների ժողովածուն, որն Աստվածաշնչի Հին կտակարանի կարևորագույն հոգևոր և բանաստեղծական երկերից է։ Սաղմոսները ներառում են Աստծուն ուղղված աղոթքներ, փառաբանություններ, գոհաբանական խոսքեր, ապաշխարության արտահայտություններ և օգնության ու ողորմության խնդրանքներ։ Դրանց միջոցով արտացոլվում են մարդու հոգևոր ապրումները, հավատքի ամրապնդման ձգտումը, կյանքի դժվարությունների հաղթահարման հույսը և Աստծո հանդեպ վստահությունը։ Ժողովածուում առկա են տարբեր բովանդակության ու տրամադրության սաղմոսներ՝ սկսած անձնական աղոթքներից մինչև համայնական երկրպագության և փառաբանության խոսքեր։ Դրանք կարևոր տեղ են զբաղեցնում քրիստոնեական պաշտամունքի, եկեղեցական արարողությունների և անհատական աղոթական կյանքի մեջ։ Ստեղծագործությունների պատկերավոր լեզուն, բանաստեղծական կառուցվածքն ու խորհրդանշական արտահայտությունները սաղմոսները դարձնում են ոչ միայն կրոնական ընթերցանության նյութ, այլև հոգևոր մտորումների և բարոյական դաստիարակության աղբյուր։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել աստվածաշնչագիտությամբ, քրիստոնեական աստվածաբանությամբ, հայ եկեղեցական ավանդույթներով և հոգևոր գրականությամբ զբաղվող ընթերցողներին։ Այն նաև արժեքավոր նյութ է սաղմոսերգության՝ որպես աղոթքի, պաշտամունքի և հոգևոր ինքնարտահայտման ձևի ուսումնասիրության համար։
Обновлено. 2026-11-02
Религия
Պատասխան՝ «Հաղորդության ճառի» առաջին տետրակին
Աշխատությունը ներկայացնում է պատասխան կամ հակադարձ արձագանք մեկ այլ կրոնական բնույթի ճառի առաջին մասին՝ ընդգրկվելով աստվածաբանական քննարկումների և դավանաբանական բանավեճերի շրջանակում։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ հեղինակը նպատակ ունի պարզաբանել, ճշգրտել կամ պաշտպանել որոշակի կրոնական տեսակետներ՝ անդրադառնալով նախորդ շարադրանքում բարձրացված դրույթներին, փաստարկներին և մեկնաբանություններին։ Նման բնույթի երկերում սովորաբար կարևոր տեղ են զբաղեցնում Սուրբ Գրքի վկայակոչումները, եկեղեցական ավանդության մեկնաբանությունը, քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սկզբունքների բացատրությունը և հակառակ տեսակետների քննադատական դիտարկումը։ Գիրքը կարող է ընթերցողին ներկայացնել ոչ միայն հեղինակի դիրքորոշումը, այլև այն մտավոր ու հոգևոր միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական քննարկումները։ Պատասխանային շարադրանքի ձևաչափը ենթադրում է փաստարկների համադրում, առանձին պնդումների պարզաբանում և համոզիչ հիմնավորումների ներկայացում՝ ընթերցողին օգնելով տարբերակել դավանաբանական մոտեցումները։ Այս առումով այն արժեքավոր է հայ կրոնական մտքի, եկեղեցական բանավեճերի և աստվածաբանական գրականության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին հայ հեղինակները արձագանքում իրենց ժամանակի կրոնական հարցադրումներին և փորձում հիմնավորել սեփական համոզմունքները։
Обновлено. 2026-11-09
История
Մերձավոր Արևելք․ պատմություն, քաղաքականություն և մշակույթ, հատոր 15
Գիտական ժողովածուի տասնհինգերորդ հատորը նվիրված է Մերձավոր Արևելքի պատմական զարգացման, քաղաքական գործընթացների, հասարակական հարաբերությունների, մշակութային ժառանգության և տարածաշրջանային փոխազդեցությունների բազմակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ընդգրկում է արևելագիտության տարբեր ուղղություններին առնչվող գիտական հետազոտություններ՝ հնարավորություն տալով Մերձավոր Արևելքը դիտարկել որպես պատմականորեն ձևավորված, քաղաքական ու մշակութային առումով բազմաշերտ տարածաշրջան, որտեղ դարերի ընթացքում փոխազդել են տարբեր ժողովուրդներ, քաղաքակրթություններ, կրոններ, լեզուներ և քաղաքական համակարգեր։ Ժողովածուի թեմատիկ շրջանակը ներառում է տարածաշրջանի պատմական անցյալի, պետական կազմավորումների ձևավորման, իշխանական հարաբերությունների, հասարակական կառուցվածքների և քաղաքական վերափոխումների ուսումնասիրության խնդիրները։ Մերձավոր Արևելքի պատմությունը ներկայացվում է որպես շարունակական փոփոխությունների և փոխազդեցությունների գործընթաց, որի վրա ազդեցություն են ունեցել հին քաղաքակրթությունները, միջնադարյան պետությունները, կրոնական շարժումները, կայսրությունների քաղաքականությունը, գաղութատիրական հարաբերությունները և ժամանակակից ազգային պետությունների ձևավորումը։ Քաղաքական թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու տարածաշրջանի պետական համակարգերին, ներքին քաղաքական զարգացումներին, իշխանության կազմակերպման առանձնահատկություններին, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումներին և միջազգային հարաբերությունների փոխակերպումներին։ Մերձավոր Արևելքի աշխարհաքաղաքական նշանակությունը պայմանավորված է նրա աշխարհագրական դիրքով, բնական և տնտեսական ռեսուրսներով, ռազմավարական հաղորդակցուղիներով ու տարբեր տարածաշրջանները կապող պատմական դերակատարությամբ։ Այս հանգամանքները տարածաշրջանը դարձրել են միջազգային քաղաքականության կարևոր կենտրոն, որտեղ տեղական, տարածաշրջանային և համաշխարհային շահերը հաճախ փոխկապակցվում են՝ ձևավորելով բարդ քաղաքական գործընթացներ։ Ժողովածուի ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային բազմազանությունը, որը դրսևորվում է տարածաշրջանի ժողովուրդների լեզուների, կրոնական ավանդույթների, գրականության, արվեստի, կրթության, սովորույթների և հասարակական կյանքի առանձնահատկությունների մեջ։ Մերձավոր Արևելքը համաշխարհային քաղաքակրթության ձևավորման կարևորագույն կենտրոններից է, որտեղ առաջացել և զարգացել են համաշխարհային նշանակություն ունեցող կրոնական, փիլիսոփայական և մշակութային համակարգեր։ Տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր քաղաքակրթությունների փոխազդեցությունը, կրոնական և էթնիկ համայնքների պատմական հարաբերությունները, մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրներն ու ավանդույթների փոխանցման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև հասարակական և ազգային ինքնության, կրոնական պատկանելության, լեզվական բազմազանության, կրթական համակարգերի և մշակութային ժառանգության պահպանության հարցերը։ Ժողովածուի միջառարկայական բնույթը հնարավորություն է տալիս պատմական իրադարձություններն ու ժամանակակից զարգացումները դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնների փոխկապակցվածության մեջ։ Այս մոտեցումը կարևոր է տարածաշրջանային գործընթացների խորքային պատճառները հասկանալու, պատմական շարունակականությունն ու փոփոխությունները բացահայտելու և Մերձավոր Արևելքի երկրների ու ժողովուրդների միջև գոյություն ունեցող հարաբերությունները համակողմանիորեն ուսումնասիրելու համար։ Գիտական ժողովածուի նշանակությունը պայմանավորված է նաև Հայաստանի և Մերձավոր Արևելքի պատմական ու աշխարհաքաղաքական կապերով։ Հայ ժողովուրդը դարեր շարունակ ունեցել է սերտ պատմական, տնտեսական, կրոնական և մշակութային առնչություններ տարածաշրջանի տարբեր ժողովուրդների ու պետությունների հետ, իսկ հայկական համայնքները կարևոր դեր են ունեցել Մերձավոր Արևելքի մի շարք երկրների հասարակական և մշակութային կյանքում։ Հետևաբար տարածաշրջանի պատմության և արդի քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայագիտության, հայ-արաբական, հայ-իրանական, հայ-թուրքական և այլ տարածաշրջանային հարաբերությունների հետազոտության համար։ Ժողովածուն ներկայացնում է ժամանակակից արևելագիտական գիտության հետազոտական ուղղությունների բազմազանությունը և նպաստում Մերձավոր Արևելքի վերաբերյալ գիտելիքների համակարգմանն ու գիտական շրջանառությանը։ Այն արժեքավոր է պատմաբանների, արևելագետների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, մշակութաբանների, կրոնագետների և տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների համար։ Միաժամանակ գիրքը կարող է օգտակար լինել ուսանողներին, դասախոսներին և ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրված են Մերձավոր Արևելքի պատմական ժառանգությամբ, քաղաքական զարգացումներով, մշակութային առանձնահատկություններով և համաշխարհային գործընթացներում տարածաշրջանի ունեցած դերով։
Обновлено. 2026-11-17